Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

ΗΝΙΟΧΟΣ: ΕΝΑ «ΖΩΝΤΑΝΟ» ΑΓΑΛΜΑ

«….Νουν γαρ και φρόνησιν αυτήν μεν καθ’ αυτήν ούτε τις πλάστης, ούτε τις γραφεύς εικάσαι δυνατός έσται. Αθέατοι γαρ των τοιούτων και ανιστόρητοι παντελώς πάντες. Το δε εν ω τούτο γιγνόμενον εστιν ουχ υπονοούντες, αλλ’ ειδότες, επ’ αυτό καταφεύγομεν, ανθρώπινον σώμα ως αγγείον φρονήσεως και λόγου θεώ προσάπτοντες, ενδεία και απορία παραδείγματος τω φανερώ
τε και εικαστώ το ανείκαστον και αφανές ενδείκνυσθαι ζητούντες, συμβόλου δυνάμει χρώμενοι….»

«….Πράγματι, τον νουν και την φρόνησιν αυτήν καθ’ αυτήν, δεν είναι ικανός να απεικονίσει κανένας, ούτε αγαλματοποιός, ούτε ζωγράφος. Διότι τέτοιες δυνάμεις είναι αόρατες και παντελώς άγνωστες σε όλους. Έτσι, καταφεύγουμε στο ανθρώπινον σώμα, στο οποίον οτιδήποτε αποδίδουμε δεν υπονοείται απλώς, αλλά και αναγνωρίζεται και επειδή το θεωρούμε ως σκεύος φρονήσεως και λόγου, το συνδέουμε με τον θεό, λόγω ελλείψεως και απουσίας άλλου παραδείγματος αυτών, επιζητώντας να δείξουμε με το φανερόν και απεικονιζόμενον, το αφανές και ανεικονικό, χρησιμοποιώντας το ανθρώπινον σώμα σαν σύμβολον δυνάμεων….» 
(Δίων Χρυσόστομος: Περί Βασιλείας, Α’ 1, 12)

Με τον αρχαιότατον όρον «άγαλμα», νοείται το γλυπτόν έργον τέχνης, στην θέα του οποίου η ψυχή του θεατή αγάλλεται, δηλαδή γεμίζει από ενθουσιασμό και χαρά. Αυτήν την αγαλλίασιν προσέφερε και προσφέρει ακόμη η θέασις των Αρχαίων Ελληνικών αγαλμάτων. Αποκαθίσταται δηλαδή μεταξύ του συντονισμένου θεατή και των αφανών και ανεικονικών δυνάμεων, οι οποίες συμβολίζονται μέσα από τα αγάλματα, μία μυστηριακή σχέσις λήψεως υποσυνειδήτων πληροφοριών και μηνυμάτων. Διά τον λόγον αυτόν την δημιουργία των αγαλμάτων των θεών και των αφιερωμένων εις τους θεούς, ανελάμβαναν γλύπτες, οι οποίοι κατείχαν την μύησιν στους συμβολισμούς και πολλές φορές την δημιουργία τέτοιων αγαλμάτων επόπτευαν ιερείς.

Ένα τέτοιο γλυπτόν δημιούργημα είναι και το χάλκινον άγαλμα του Ηνιόχου των Δελφών! Στην αρχικήν του σύνθεσιν παρίστανε ένα τέθριππον άρμα με τον Ηνίοχόν του, και αφιερώθηκε ως ανάθημα στο Ιερόν του Απόλλωνος στους Δελφούς από τον τύραννον της Γέλας  Πολύζαλον του Δεινομένους, ύστερα από την νίκην του στην αρματοδρομία, στους αγώνες των Πυθίων, το – 478. Ως δημιουργός του, χωρίς όμως αυτό να είναι εξακριβωμένον, φέρεται ο χαλκοπλάστης Πυθαγόρας ο Σάμιος, ο οποίος τότε ζούσε εξόριστος στο Ρήγιο της Καλαβρίας και τα έργα του ήταν θαυμαστά διά την συμμετρίαν και την ακριβή απόδοσιν των λεπτομερειών τους.

Το – 373, την περιοχήν των Δελφών συνετάραξε ένας ισχυρός σεισμός, ο οποίος μαζί με τις άλλες καταστροφές στο Ιερόν, τις οποίες προξένησε, κατεκρήμνισε και το ανάθημα της συνθέσεως του Ηνιόχου. Οι ιερείς του Δελφικού Ιερού, έθαψαν το κατεστραμμένον άγαλμα σε μία κρύπτη μεταξύ του χώρου του Ναού του Απόλλωνος και του θεάτρου, απ’ όπου το ανέσυραν οι αρχαιολόγοι το 1896.

Εκ των υστέρων καταλαβαίνει κανείς και δεν μπορεί να μην θαυμάσει την θεϊκήν πρόνοιαν  στην πράξιν των ιερέων του Μαντείου, οι οποίοι με την ταφήν του αναθήματος, έδωσαν την δυνατότητα στον σημερινόν κόσμον, να μαγεύεται και να αγάλλεται στην θέαν του ωραιότερου ίσως αγάλματος, το οποίον διεσώθη μέχρι σήμερον. Και τούτο διότι η καταστροφική μανία των υπανθρώπων, η οποία εξεδηλώθη αργότερα ως λαίλαψ εναντίον κάθε τι Ελληνικού, το οποίον μπορούσε να μιλήσει στην ψυχήν των ανθρώπων, σίγουρα δεν θα άφηνε απείραχτον έναν τέτοιον θησαυρόν!

Η ψιλόλιγνη μορφή του νεαρού Ηνιόχου, έχει ύψος 1,80 μέτρων και φοράει το πτυχωτό μακρύ φόρεμα των ηνιόχων, δεμένο με πλατιά ζώνη επάνω από την μέσην και γύρω από τις μασχάλες με δύο τιράντες διασταυρούμενες χιαστί στην πλάτην, διά να μην το ανεμίζει η αντίστασις του αέρα κατά την διάρκειαν της αρματοδρομίας. Στο δεξί του χέρι, το οποίον έχει διασωθεί, κρατάει τα ηνία των αλόγων με ηρεμία και σιγουριά και πατά γερά με τα γυμνά του πόδια στο δάπεδον του άρματος.

Στον κορμόν του αγάλματος είναι εμφανής μία «ασυμμετρία», ως προς την αναλογία του επάνω τμήματος του σώματός του με το κάτω τμήμα του. Δηλαδή το άγαλμα από την μέση και κάτω είναι δυσανάλογα υψηλότερον από εκείνο, το οποίον θα αντιστοιχούσε στην σωματικήν διάπλασίν του από την μέση και επάνω.
Όμως αυτή η «ασυμμετρία» αποτελεί τμήμα του συμβολισμού, τον οποίον ο δημιουργός του σκόπιμα μεταχειρίστηκε διά να περάσει στους θεατές μυστηριακές υποσυνείδητες γνώσεις. Έκανε δηλαδή το αθέατον, λόγω του άρματος, μέρος του σώματος του Ηνιόχου υψηλότερον από το κανονικόν, διά να έχει ο Ηνίοχος το κεφάλι του, υψηλότερα από το μέγιστο ύψος της κεφαλής των αλόγων, όταν εκείνα ανορθώνουν τον λαιμόν τους κατά τον καλπασμόν και έτσι να έχει πάντοτε τον πλήρη οπτικόν έλεγχον του χώρου!
   
Στο κεφάλι του Ηνιόχου, το οποίον κατά κοινήν ομολογίαν αγγίζει την τελειότητα διά την κανονικότητα, την συμμετρίαν και την έκφρασίν του, οι βόστρυχοι των μαλλιών του είναι δεμένοι με ασημένια μαιανδρική ταινία, έμβλημα των μυημένων στα μυστήρια των Καβείρων.

Όλη όμως η μοναδική αίσθηση της «ζωντάνιας» του Ηνιόχου κρύβεται στο θαύμα του βλέμματός του!
Οι βολβοί των ματιών του, κατασκευασμένοι από λευκό σμάλτο και οι ίριδες από ημιπολύτιμους λίθους καστανού χρώματος, είναι τόσον τέλεια συναρμοσμένα, ώστε όχι μόνον να δίνουν την αίσθησιν αληθινών οφθαλμών, αλλά και να προσδίδουν στο βλέμμα του μίαν υπερκόσμιαν αίσθησιν, η οποία μαγνητίζει εκείνον ο οποίος θα διασταυρώσει το δικό του βλέμμα με το βλέμμα του Ηνιόχου!
Και εδώ, στο «ζωντανό» αυτό βλέμμα του Ηνιόχου, κρύβεται η μυστηριακή δόνησις, την οποίαν το άγαλμα μεταδίδει στον εκστατικόν θεατήν! Μέσα από αυτό το βλέμμα πηγάζουν δυνάμεις περίεργες από ανώτερα κοσμικά πεδία, οι οποίες μπορούν να μεταδώσουν πληροφορίες υψίστης σημασίας στο υποσυνείδητον της ψυχής του θεατή, ο οποίος θεάται το άγαλμα συντονιζόμενος με την πηγήν αυτής της εκπομής! Και η πηγή αυτή δεν είναι άλλη από την Δελφική Ιδέα του Μέτρου του Κάλλους και της Αυτογνωσίας, η οποία έχει μετουσιωθεί μέσα στην μορφήν του Ηνιόχου!

Εκείνος ο οποίος θα σταθεί απέναντι από το άγαλμα αυτό, ατενίζοντάς το στα μάτια διά μεγάλο χρονικόν διάστημα, θα αισθανθεί ότι «χάνεται» από τον συγκεκριμένον χωροχρόνον και ότι ατενίζει το ίδιον το κριτικόν αλλά και γεμάτο συναισθήματα Απολλώνιον βλέμμα!

Στο πεδίον αντιλήψεως του συντονισμένου θεατή καταγράφονται και πολλές άλλες εντυπώσεις από αυτήν την θέασιν. Μία εξ αυτών ίσως είναι η εντύπωσις, ότι το άγαλμα αυτό συμβολίζει τον Ηνίοχον της Ψυχής, τον Νούν, ο οποίος κυριαρχεί στο άρμα του ισορροπημένου ανθρώπου. Υπερβολικά υψηλός ο Ηνίοχος Νούς, διά να έχει τον πλήρη έλεγχον και την εποπτείαν  του άρματος (ανθρώπου), αλλά και του περιβάλλοντος χώρου (συνθηκών ζωής), χαλιναγωγεί τα ατίθασα αλλά δυναμικά άλογά του (χαμηλότερα και φθαρτά μέρη της Ψυχής).
Επίσης ίσως μπορεί να καταγραφεί ως εντύπωσις, η αίσθησις ότι ο Ηνίοχος μπορεί να συμβολίζει το Πέμπτον και κυρίαρχον στοιχείον της Ψυχής (την Πεμπτουσία αυτής) στο ανθρώπινον άρμα, το συρρόμενον από τα τέσσερα άλογα ή τέσσερα άλλα φθαρτά φυσικά στοιχεία.

Εκείνον όμως το οποίον μεταφυσικά είναι δυνατόν να επιβεβαιώσει ακόμη περισσότερον αυτούς τους συμβολισμούς, είναι το γεγονός, ότι από το σύμπλεγμα του αγάλματος του Ηνιόχου, το μέρος το οποίον διεσώθη σχεδόν ανέπαφον και το ίδιο εκφραστικόν, είναι μόνον ο Ηνίοχος, ο Νους, η Πεμπτουσία, ενώ τα άλλα μέρη του συμπλέγματος, τα άλογα και το άρμα, δηλαδή το σώμα και τα φθαρτά ψυχικά μέρη, ή τα τέσσερα άλλα στοιχεία, έχουν καταστραφεί και χαθεί!
Έτσι όμως δεν συμβαίνει και στην κατά τους Φιλοσόφους μας Ελληνικήν κοσμοθέασιν;! Μόνον ο καθαρός Νους δεν διασώζεται, αφού και το σώμα, αλλά και τα άλογα και φθαρτά τμήματα της ψυχής, τελικά διαλύονται στο τελικό στάδιο της εξελικτικής ανόδου μας;! Κι εδώ ο Ηνίοχος δεν παρουσιάζεται σήμερα ενώπιόν μας ως ο μόνος νικητής, μετά τον τελικόν Δελφικόν Αγώνα;!

Είναι λοιπόν ο Ηνίοχος των Δελφών ένα «ζωντανό» άγαλμα, μία περικαλλής σύλληψη και εικόνα ανωτέρων κοσμικών προτύπων, στο βλέμμα και στην μορφή της οποίας συναντάται ο θείος με τον ανθρώπινον κόσμον!


9-6-2013

ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ.




18 σχόλια:

  1. Το πόνημα σου αυτό αγαπητέ μου Μεγιστία τολμώ να πω ότι είναι μία μυητική διαδικασία στην Δελφική Ιδέα και όχι η απλή καταγραφή εσωτερικής γνώσης.
    Η κάθε πρόταση και η κάθε παράγραφος διυλίστηκε πρώτα μέσα στην ψυχή σου και ύστερα μετουσιώθηκε σε λέξεις οι οποίες διαμόρφωσαν αυτό το θαυμάσιο κείμενο το οποίο λαμβάνει υπόσταση και με κάποιον τρόπο καταγράφεται στην μνήμη του χρόνου και του χώρου όχι απλώς ως σκέψη αλλά ως υπαρκτή οντότητα!!

    Το άγαλμα του Ηνίοχου μας καθηλώνει με την ήρεμη δύναμη του! Είναι το σπουδαιότερο έργο που έχει διασωθεί στην ιστορία της τέχνης.
    Η θέαση του και μόνο μας αποκαλύπτει ότι ο ισορροπημένος Νους του ανθρώπου όταν διαμέσου της αυτογνωσίας του έχει επιτύχει να χαλιναγωγήσει τα άλογα μέρη της Ψυχής του, κρατάει χαλαρά τα ηνία του άρματος του και στο βλέμμα του απεικονίζεται η γαλήνη της ψυχής του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ αγαπητή Ιφιγένεια! Ήταν πολύ ωραία, αλλά και πολύ τιμητικά δι’ εμένα τα λόγια σου!
      Η ορθότατη επισήμανση, την οποίαν κάνεις στην δεύτερη παράγράφο σου, είναι η βασική αλήθεια, η οποία κρύβεται στον συμβολισμό του αγάλματος του Ηνιόχου! Ο ισορροπημένος Νούς του ανθρώπου, όταν χαλιναγωγήσει τα άλογα μέρη της Ψυχής του, θα μετέχει πλέον του θείου κάλλους και της θείας αρμονίας, ως άξιος νικητής στον στίβο του εξελικτικού αγώνα!

      ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ.

      Διαγραφή
  2. Να εκφράσω με τη σειρά μου την ευγνωμοσύνη μου στον Μεγιστία για την ενδελεχή ανάλυση του θέματος των αγαλμάτων στην αρχαία Ελλάδα και την μυητική τους χρησιμότητα, ειδικά με το παράδειγμα του Ινιόχου. Προσωπικά θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα γεγονός που μοιάζει να μην έχει σχέση με τα παραπάνω, αλλά αν κάποιος προσέξει, θα δει ότι ευθυγραμμίζεται απόλυτα. Τελευταία, παρατηρούμε το φαινόμενο ότι πολλοί συνάνθρωποί μας, αξιόλογοι, πολυγραφέστατοι, γνώστες ειδικών θεμάτων, αναλυτές, μα πάνω απ' όλα Έλληνες, αντί να συν-έλθουν όλοι και να πράξουν τον κοινό αγώνα, που ως Έλληνες οφείλουν, ώστε να ελευθερωθεί τόσο η πατρίδα μας, όσο και ο καθένας μας ξεχωριστά από τα σύγχρονα δεσμά της δουλείας που μας έθεσαν και πάλι, αντ' αυτού αναλίσκονται στην διαμάχη αναμεταξύ των, ανακυκλωνοντας την αιώνια κατάρα της φυλής μας. Της έριδας. Της διχόνοιας. Αυτή τη φορά ο Ξέρξης βρίσκεται εδώ στην πατρίδα μας και οι Έλληνες θεματοφύλακες που και πάλι είναι λίγοι, δεν στέκονται να τον αντιμετωπίσουν, αλλά πολεμούν ο ένας τον άλλο. Ο λόγος όμως είναι ένας: Η περίοδος της χάριτος τελείωσε. Η περίοδος της ειρήνης, της αγάπης, του έρωτα, των αγαθών συναισθημάτων των τελευταίων ετών τελείωσε. Η περίοδος της Αφροδίτης για τον Έλληνα τελείωσε. Πλέον έφτασε η περίοδος του Άρεως. Καλείται και πάλι ο Έλληνας να ορθώσει ανάστημα. Αλλά για να παλέψουμε εξωτερικούς εχθρούς, πρέπει να τιθασεύσουμε την δύναμη του Άρεως μέσα μας. Πρέπει να ελέγξουμε την δύναμη αυτή. Αυτό απαιτεί ατομική προσπάθεια. Επειδή δεν έχουμε γίνει ακόμη Ινίοχοι του Άρεως ξεσπάμε ο ένας στον άλλο. Ας αποδεχτούμε λοιπόν την νέα δυναμική που ανατέλει και ας αναγνωρίσουμε τους συμμάχους και τους εχθρούς. Ας διακρίνουμε την πραγματικότητα και ας διοχετεύσουμε την δυναμική μας εκεί που χρειάζεται και όχι επάνω μας. Γιατί οι θεοί χαρίζουν... αλλά η χρήση είναι δικό μας θέμα. Εάν η ενέργεια δεν διοχετευθεί εκεί που απαιτείται, τότε θα επιστρέψει επάνω μας και θα μας κατακάψει...

    Υπερίων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Mεγιστία χαίρομαι πολύ για την καταπληκτική σου αναφορά-ανάλυση, περί του αριστουργηματικού αγάλματος του Ηνιόχου!
    Ηταν κάτι που περίμενα από σένα!!
    Σου εύχομαι να μην αργήσει εκείνη η ώρα όπου θα βγεις ....<>

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ....άξιος νικητής στον στίβο του εξελικτικού σου αγώνα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ διά τα λόγια σου αγαπητή Καλλιστώ!
      Η ευχή σου αυτή είναι ευχή δι' όλους μας!

      Διαγραφή
  5. Εξαιρετική η παρουσίαση του Μεγιστία και άριστη η ανάπτυξη των βαθύτερων νοημάτων που πηγάζουν απο την θέαση του εξαίσιου Ηνίοχου.
    Σημαντική μια σύγκριση πολιτισμών.. Οι Ελληνες με τους συμβολισμούς μέσα απο τα δημιουργήματά τους τους (έργα τέχνης, τραγωδίες, φιλοσοφικά κείμενα) αποσκοπούν στο να κεντρίσουν τόσο το συνειδητό όσο και το ασυνείδητο στοιχείο της ψυχής του θεατή-μελετητή)ώστε να συμβάλουν στην ποιοτική εξέλιξή του ωθώντας το σε ανώτερα πεδία . Σήμερα κατακλυζόμαστε απο άπειρα μηνύματα, τόσο υποσυνείδητα όσο και κραυγαλέα φανερά, σε κάθε έκφανση της ζωής μας αλλά φεύ, αυτό γίνεται για την χειραγώγηση του νού και την υποτέλεια της συνείδησης. Πρέπει επιτέλους να επιλέξουμε εντός ποιού πολιτισμού θέλουμε να υπάρχουμε.
    Δελφικός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι θαυμαστή διαλογική συζητηση που παρακολουθήσαμε!!! Μένει άφωνος κανείς διαβάζοντάς την αλλά και πολύ λυπημένος όταν δεν έχεις τις γνώσεις να συμμετέχεις.Σας ευχαριστούμε πολύ γι αυτή την τόσο εποικοδομητική συζήτηση που μας προσφέρατε!!!


























    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και μόνον το ότι συμμετέξατε με το παρόν σχόλιόν σας, δείχνετε τον θετικό προσανατολισμόν της ψυχής σας και σας ευχαριστούμε δι' αυτό! Δεν είναι κανείς μας ειδήμων και γνώστης. Όλοι μας προσπαθούμε να εκφράσουμε αυτό το οποίον η ψυχή μας μάς υπαγορεύει και να ανιχνεύσουμε νοήματα και γνώσεις από την Ιερή παρακαταθήκη των Προγόνων μας!
      Έρρωσθε!
      ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ.

      Διαγραφή
  7. Καλησπέρα στην οικοδέσποινα Ιφιγένεια
    ... και να που βρέθηκε ένας ξεχωριστός άνθρωπος, με ξεχωριστό νου και "πέννα" για να γράψει για ένα ξεχωριστό άγαλμα.... Και όσοι δεν είχαν δει τον Ηνίοχο, τον είδαν μέσα από τον Μεγιστία και όσοι δεν είχαν καταλάβει, κατάλαβαν... και όσοι δεν ήξεραν, έμαθαν... και όσοι είχαν δει και είχαν καταλάβει, χαμογέλασαν γιατί μέσα στο κείμενο και τις φράσεις του Μεγιστία, διάβασαν τις σκέψεις τους, που απλά δεν είχαν την ικανότητα να εκφράσουν με λόγια. Για άλλη μιά φορά σ΄ευχαριστώ Μεγιστία. Η Δύναμις μαζί σου. (Ι.Π)
    ΥΓ. Προφανώς δεν υφίσταται λόγος να αναφερθώ σε κάποιον που ούτε "είδε" ούτε "κατάλαβε", γιατί απλά δεν υπάρχει... και δεν υπάρχει γιατί απλά δεν θα μπορούσε να βρεθεί υβδιδικός εγκέφαλος στο blog της Ιφιγένειας και μάλιστα να διαβάσει το συγκεκριμένο άρθρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα αγαπητέ Ι.Π.,
      Καμιά φορά ο άνθρωπος χρειάζεται τον χρόνο του για να ξαποστάσει στις σκέψεις του... και έρχεται την κατάλληλη στιγμή να δώσει την ειλικρινή απάντηση του...
      Σε ευχαριστώ φίλτατε για τα τιμητικά σου λόγια και είναι ευτυχία μας μεγάλη να διαβάζομαι και να ταυτιζόμαστε με τις σκέψεις του αγαπημένου μας Μεγιστία, και ακόμη μεγαλύτερη ευτυχία να τις μοιραζόμαστε.
      Ευχαριστώ τους θεούς που ενώ σε όλη μου την ζωή, με το Φανάρι του Διογένη έψαχνα την ομορφιά των ανθρώπων, με αξίωσαν να την θωρώ με την δική τους άφιξη διαμέσου αυτού του χώρου!
      Ένας αγαπημένος φίλος λέει: "Τα μεγάλα πράγματα έρχονται σε μας, εμείς πηγαίνουμε στα μικρά...."
      Σε ευχαριστώ πολύ! και ελπίζω να μην αργήσει η ημέρα που θα πραγματοποιηθεί και η δια ζώσης συνάντηση μας!!

      Έρρωσο!

      Διαγραφή
  8. «Ορθός, με τα γυμνά του πόδια στερεωμένα επάνω στο άρμα, υψώνει το ανάστημά του, ο νέος άντρας, ενώ με τα χέρια του (σώζεται μόνο το δεξιό) κρατά χαλαρά τα ηνία. Ντυμένος το μακρύ φόρεμα του ηνιόχου, σφιγμένο στις μασχάλες από τον «ανάλαβο», για να μην το ανεμίζει η δυνατή πνοή του αγέρα στην ξέφρενη αρματοδρομία, με την ταινία του νικητή στο κεφάλι (ένθετη από ασήμι), καρφώνει τη ματιά του μπροστά, φωτισμένη και ελαφρά κουρασμένη από την ένταση του αγώνα. Η κορμοστασιά του, η διάπλαση του ψηλόλιγνου σώματος, η διάθεση των πτυχών του χιτώνα του, το στέρεο πάτημα των γυμνών ποδιών, η δυνατή και μαζί άνετη χειρονομία του δεξιού χεριού με τα ηνία, οι ανεπαίσθητες μικρές κινήσεις και αποκλίσεις από την αυστηρά μετωπική στάση, εκφράσεις μιας δονούμενης εσωτερικής ζωής, όλα τούτα, που συντελούνται με τρόπο μοναδικό και με τη συμβολή αναρίθμητων λεπτομερειών, κατορθώνουν να δώσουν στον Ηνίοχο των Δελφών τη μνημειακή επιβολή και τον παλμό του ζωντανού πλάσματος». (Μανόλης Ανδρόνικος).
    Τι να προσθέσω εγω;
    Σε ευχαριστούμε Μεγιστία για το πόνημα Ψυχής..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι πράγματι καταπληκτικός και άξιος θαυμασμού ο τρόπος, με τον οποίον οι μεγάλοι Έλληνες δημιουργοί της Αρχαιότητος, κατάφερναν να απεικονίσουν τόσον εμφανώς επάνω στην ύλην, Ιδέες, Νοήματα και Συμβολισμούς!
      Κυριολεκτικά με την σμίλην, ή την γραφίδαν τους, ή με οποιοδήποτε άλλο μέσον, «κατέβαζαν τους θεούς στην γην»!
      Δυστυχώς αγαπητέ μου φίλε Δημήτρη, μία απλή σύγκρισις με την σημερινήν πραγματικότηταν, είναι αρκετή διά να μας καταδείξει πόσον απέχουμε εμείς από εκείνους και πόσον ελάχιστην σχέσιν έχει η ζωή μας με τις Δελφικές έννοιες του Κάλλους, του Μέτρου και της Αρμονίας!
      ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ.

      Διαγραφή
  9. Στο απόσπασμα της περιγραφής του Ηνιόχου του Μανόλη Ανδρονίκου, που μας παραθέτει ο αγαπητός Δημήτρης, υπάρχει η αναφορά των γυμνών ποδιών του.
    Τι θα λέγατε αν προσπαθούσαμε να αποσυμβολίσουμε αυτό το χαρακτηριστικό του αγάλματος το οποίο βλέπουμε και στην απεικόνιση της Αθηνάς Σκεπτόμενης...
    Τι μήνυμα μας περνούν οι ξυπόλητοι θεοί και θνητοί;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πατούν γερά στη γη ξυπόλητοι,είναι ένα με την γη.Είναι ελεύθεροι, η εικόνα των γυμνών ποδιών σου δίνει την αίσθηση αυτής της ελευθερίας.Μιας ελευθερίας που από τη μια μεριά φαίνεται να πατούν γερά στην γη και από την άλλη να μπορούν να βρεθούν πάνω από αυτήν ,στον αέρα.εποπτεύοντας και οδηγώντας...Είναι κυρίαρχοι των εαυτών τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Είναι πλέον γνωστόν ότι γή μας γειώνει. Νομίζω ότι σαν στοργική μητέρα, μπορεί να μας αποφορτίσει από τις εντάσεις και να μας φορτίσει ευεργετικά με τα μαγνητικά της ρευστά!
    Αυτό προϋποθέτει την απ’ ευθείας επαφή μας με αυτή, με τα πέλματά μας, όπου απολήγουν μικρονεύρα συνάψεων όλου του οργανισμού μας. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, τουλάχιστον πρέπει να μην παρεμβάλλονται μεταξύ των πελμάτων μας και της γης υλικά αδιαπέραστα και μονωτικά, όπως τα υλικά των σημερινών υποδημάτων.
    Στην πρακτικήν αυτήν, πέραν των άλλων συμβολισμών, οι οποίοι μπορούν να ανιχνευθούν και που πολύ ορθά η αγαπητή Καλλιστώ ξεκίνησε την ανίχνευσίν τους, ίσως να βρίσκει εξήγησιν το μήνυμα το οποίον θέλουν να περάσουν οι Αρχαίοι δημιουργοί, με το να παριστάνουν τους ανδριάντες και τα αγάλματα θνητών και Αθανάτων με γυμνά πέλματα, ή με σανδάλια!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. -
    Η Αριστούργημα της Γάζας !!!!
    Αυτό το υπέροχο μετάλλου άγαλμα του Ηνίοχου που βρέθηκε πρόσφατα στη Γάζα , " μήκους σχεδόν δύο μέτρων"(( μέσα Σεπτεμβρίου - 2013 )) απο μια ομάδα ψαράδων στη παραλία της Γάζας - Deir al-Balah - Νομίζω ότι το άγαλμα αυτό που το βρήκαν οι ψαράδες είναι χάλκινο λατρευτικό άγαλμα !
    Πρέπει να υπάρχον ένα καλάθι μέταλλο μέ άλογα κάπου!

    https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10200926642663420&set=a.1444724673219.2055005.1086185348&type=1&theaterΠαλαιστίνη ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Σε ευχαριστούμε πολύ αγαπητέ φίλε Ανώνυμε για την εξαιρετική πληροφορία! Το ψάξαμε το θέμα και το δημοσιεύουμε και χαιρόμαστε που τέτοιες ανακαλύψεις μας ενώνουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...