Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2016

Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΤΟΥ 1940 ΗΤΑΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ

PZL P24  Το αεροσκάφος με τις 40 καταρρίψεις στο ιστορικό της Πολεμικής Αεροπορίας  του  Μεταξά.  Σαράντα εχθρικά αεροσκάφη κατέρριψαν  οι 
Έλληνες  πιλότοι  με  το πολωνικής κατασκευής καταδιωκτικό PZL P.24, το οποίο αποτελεί έτσι και το στρατιωτικό αεροσκάφος με την πιο πλούσια πολεμική δράση στην ιστορία της Πολεμικής Αεροπορίας.

ΣΑΡΑΝΤΑ  ΚΑΤΑΡΡΙΨΕΙΣ

Σύμφωνα με πολωνό (!) ερευνητή,(οι «Έλληνες» ερευνητές και δημοσιογράφοι  

δεν  ασχολούνται  με  τέτοια  θέματα,  είναι  πράκτορες ξένων  πρεσβειών)  τα 35 ελληνικά Ρ.24 κατέρριψαν μεταξύ Νοεμβρίου 1940 - Απριλίου 1941 σαράντα εχθρικά αεροσκάφη, από τα οποία το ένα με εμβολισμό.

Ως  γνωστόν  η  Πολεμική Αεροπορία του  Μεταξά,  συνολικά διέθετε 78 περίπου επιχειρησιακά, ετοιμοπόλεμα να αντιμετωπίσουν περίπου 468 και πλέον α/φ της Ιταλικής Regia aeronautica.  Εκτός από 11 που καταστράφηκαν στο έδαφος, τα υπόλοιπα καταρρίφθηκαν ΟΛΑ  σε λυσσώδεις αερομαχίες, επανδρωμένα ως επί το πλείστον από θαρραλέους  άλλα άπειρους νεαρούς απόφοιτους της Σχολής Αεροπορίας καθώς και αρκετούς χειριστές υπαξιωματικούς. 
Η  ΣΥΜΒΑΣΗ  ΤΟΥ  ΜΕΤΑΞΑ  ΜΕ  ΤΗΝ  ΠΟΛΩΝΙΑ
Η σύμβαση  με την Πολωνία για την αγορά 36 αεροσκαφών P.Z.L. P.24   (F  και   G), αξίας 133 εκατομμυρίων δραχμών και την προμήθεια κινητήρων Gnome Rhone-22, αξίας 37 εκατομμυρίων δραχμών,  
υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 1936, (ένα μήνα  μετά  την  ανάληψη  
της  Πρωθυπουργίας  από  τον Ιωάννη  Μεταξά -  Τετάρτη  Αυγούστου  
1936),   με τελική ημερομηνία παράδοσης τον Μάιο του 1937 (λόγω της καθυστερημένης παραλαβής των πυροβόλων "Skoda" LK 32 από το τσεχοσλοβάκικο εργοστάσιο κατασκευής τους).   Έφεραν τον τυποποιημένο εξοπλισμό προδιαγραφών Υ.Α. που αποτελούνταν από γερμανικό ασύρματο 
και αμερικάνικο σύστημα παροχής οξυγόνου. 
ΜΕΧΡΙ  ΤΟ  1935  ΟΙ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΙ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ 
ΜΑΣ,  ΟΛΟΙ  ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ  ΞΕΝΩΝ  ΠΡΕΣΒΕΙΩΝ,  ΕΙΧΑΝ  ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΠΟΛΕΜΙΚΗ  ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ   ΕΝΑ  ΕΙΔΟΣ  ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΥ,  ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ  MARS,  ΠΟΥ  ΕΙΧΕ  ΠΑΡΑΓΓΕΛΘΕΙ  ΣΤΗΝ  ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ  
ΚΑΙ  ΕΙΧΕ  ΜΟΝΟ  ΜΟΥΣΕΙΑΚΗ  ΑΞΙΑ.  
Ακούγεται σήμερα παράξενο, αλλά από το 1923 έως το 1935 η Πολεμική Αεροπορία διέθετε ένα μόνο τύπο καταδιωκτικού αεροπλάνου, το βρετανικό Mars που είχε παραγγελθεί κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας. 
Η εσπευσμένη παραλαβή από τη Γιουγκοσλαβία λίγων μεταχειρισμένων καταδιωκτικών Αvia 33SHS, ήταν μία εμβαλωματική λύση. Στο στάδιο αυτό τα Mars είχαν μόνο μουσειακή αξία και η προμήθεια ενός καταδιωκτικού ήταν ζήτημα υψηλής προτεραιότητας. 
Το 1936 το πρόγραμμα του  Μεταξά  προέβλεπε την προμήθεια βομβαρδιστικών Blenheim και καταδιωκτικών PZL 24 F/G, ενώ στις παραμονές του πολέμου προέβλεπε την προμήθεια των υπερσύγχρονων τότε βομβαρδιστικών Liore et Olivier 451 G  και καταδιωκτικών Spitfire/Bloch 151.

Λόγω της απροθυμίας των προμηθευτών να ανταποκριθούν στις ελληνικές παραγγελίες εξαιτίας της γενικευμένης ζήτησης σύγχρονων όπλων, μόνο το πρώτο σκέλος του προγράμματος ολοκληρώθηκε και αυτό αποσπασματικά ως προς τον αριθμό των Blenheim. Έτσι, όταν ξέσπασε ο πόλεμος, ο κορμός της Aεροπορίας Δίωξης αποτελούνταν από το πολωνικό καταδιωκτικό PZL P.24F/G Αυτό προτιμήθηκε παρόλο που η αρμόδια επιτροπή αξιολόγησης του Υπουργείου Αεροπορίας είχε προτείνει το βρετανικό καταδιωκτικό Gladiator ως ανώτερο στις επιδόσεις, με το P.24 δεύτερο στη σειρά προτίμησης. 

Η επιτροπή περιηγήθηκε επί δύο μήνες όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες κατασκευής αεροσκαφών. Δυστυχώς δεν έχει διασωθεί  πια  ήταν η προσφορά της Γερμανίας, η οποία προμήθευσε τρία χρόνια αργότερα το σύγχρονο καταδιωκτικό Μe 109Ε στη (εχθρική) Γιουγκοσλαβία.

Eίναι  γεγονός ότι την εποχή της προμήθειάς του υπήρχαν στη διεθνή αγορά καταδιωκτικά με καλύτερες επιδόσεις καθώς το P.24 αποτελούσε
 πολύ βελτιωμένη εκδοχή αεροσκάφους που ανήκε στην πρώτη ‘γενιά’ μονοπλάνωνκαταδιωκτικών(P-26, I-16, P7/.11, D.501). Συγκριτικά αναφέρεται ότι από τη σκοπιά του 1936, το Ηurricane (που χρησιμοποιήθηκε αργότερα στη Μέση Ανατολή) ανήκε στη δεύτερη γενιά, το ίδιο τα ιταλικά μονοπλάνα της Αλβανίας (ΜC 200/G. 50), τα δε Μe 109E / Spitfire στη τρίτη. Το Gladiator ανήκε στην τελευταία γενιά των διπλάνων καταδιωκτικών, η οποία επικαλύπτεται χρονικά με τα μονοπλάνα της δεύτερης γενιάς. 

Ωστόσο τότε όπως και σήμερα, η διαθεσιμότητα ενός τύπου δεν ταυτίζεται με τη δυνατότητα αγοράς, καθώς υπεισέρχονται στην προμήθεια και πολλοί άλλοι παράγοντες. Στην περίπτωση των PZL P.24 σημαντικό ρόλο έπαιξε η δυνατότητα αποπληρωμής μεγάλου μέρους της αξίας τους σε καπνά μέσω του συστήματος εμπορικού συμψηφισμού (clearing). Ο καπνός είχε υποσκελίσει τη σταφίδα ως το κυριότερο εξαγωγικό προϊόν της χώρας και υπήρχαν μεγάλα αδιάθετα πλεονάσματα.
(Σημείωση:  σήμερα  δεν  έχουμε  ούτε  καπνά.  Οι  πολιτικοί  μας διέλυσαν  και  την  ελληνική  γεωργία). 

Η σύμβαση προμήθειας υπογράφηκε από  το  καθεστώς ΜΕΤΑΞΑ  στις 30 Σεπτεμβρίου 1936 με προβλεπόμενο μήνα παραλαβής το Νοέμβριο. Αρχικά παραγγέλθηκαν 12, τα οποία αργότερα αυξήθηκαν σε 36. Άρχισαν να παραδίδονται το Μάιο του 1937. Η καθυστέρηση οφειλόταν στην αργοπορημένη παραλαβή των πολυβόλων Skoda Lk 32 (διαμέτρημα 7,92mm) από το τσεχοσλοβακικό εργοστάσιο παραλαβής τους. 

Σύμφωνα με πολωνική πηγή παραδόθηκαν 30 P.24F οπλισμένα με συνδυασμό πυροβόλων/πολυβόλων και 6 P.24G οπλισμένα με πολυβόλα. Σύμφωνα με βρετανικές πηγές παραδόθηκαν 25 F,6 G και 5 Α με οπλισμό ίδιο με τα F. Σύμφωνα με έγγραφα που ανευρέθηκαν στα αρχεία της Υπηρεσίας Ιστορίας υπήρχαν 12 ελληνικά P.24 εξοπλισμένα με πυροβόλα. Αυτά ανήκαν στον τύπο F, άρα αν παραδεχθεί κανείς ως ακριβείς τις παραπάνω πληροφορίες, τα υπόλοιπα αποτελούνταν είτε από 6 Α και 6 F είτε από 12 F.-

ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ



Διαβάστε επίσης:















Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...