Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΟΥΔΑΪΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΝΟΝ. ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΝΟΝ, Δ΄ ΜΕΡΟΣ

Διαβάστε: ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΝΟΝ, Α΄ ΜΕΡΟΣ


ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΝΟΝ ΣΑΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ "ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΩΝ" ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΚΑΛΛΕΡΓΗ. ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΝΟΝ, Β΄ ΜΕΡΟΣ

Ο ΑΒΡΑΑΜ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΝΟΝ ΤΟΥ 1450 Π.Χ. ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΝΟΝ, Γ΄ ΜΕΡΟΣ


 
ΟΙ  ΕΒΡΑΙΟΙ  ΕΧΟΥΝ  ΑΠΟ  ΤΟ  1982  ΤΟ  ΣΧΕΔΙΟ  ΓΙΝΟΝ.  ΣΤΟΝ  ΕΛΛΗΝΙΚΟ  ΛΑΟ  ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ  ΑΠΟ  ΤΟ  1922  ΤΟ  ΣΧΕΔΙΟ  ΤΖΟΓΑΝΑΚΗ - ΚΟΥΚΟΥΤΣΗ - ΛΙΟΛΙΟΥ.



       Ο    ΟΝΤΕΝΤ  ΓΙΝΟΝ

Ο  ίδιος ο  Γινόν  έχει  εξαφανιστεί από  προσώπου  γης,   φαίνεται να έχει εντελώς εγκαταλείψει το δημόσιο βίο. 

 Έχει ο ίδιος σκόπιμα «ξεχαστεί;»  

Είναι ακόμα  ζωντανός;  
Είναι νεκρός; 
Κανείς  δεν  ξέρει.


Ο  Ιουδαίος  Ισραήλ Σακάκ (1933-2001) υπήρξε καθηγητής οργανικής χημείας στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και πρόεδρος της Ισραηλινής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη. 
Έγραψε  πολλά  άρθρα  και  βιβλία  πολιτικού  και  ιστορικού  περιεχομένου,  όπως:    "Οι μη-Εβραίοι στο Εβραϊκό Κράτος",  "Ο παγκόσμιος ρόλος του Ισραήλ: Όπλα Υποταγής (1982)"  και  το  «Εβραϊκή Ιστορία, Εβραϊκη Θρησκεία, το βάρος τριών χιλιάδων χρόνων».  Το  τελευταίο  βιβλίο  μεταφράστηκε  στα  ελληνικά.  Σ' αυτό  αναφέρεται  ότι  στα  στρατηγικά  σχέδια  των  εβραίων  συμπεριλαμβάνεται   η  Κύπρος  στα   λεγόμενα  «βιβλικά όρια» του Ισραήλ   και  αναλύεται  η  σημασία αυτών των ορίων για την ισραηλινή στρατηγική.
Ο  Σαχάκ  ήταν  δριμύς επικριτής της ισραηλινής κυβέρνησης  και  δημοσίευσε τα χειρόγραφα Σακάκ (The Shahak Papers), μία  συλλογή κρίσιμων άρθρων από τον εβραϊκό Τύπο  με  αποκαλυπτικό  περιεχόμενο  για  τα  μυστικά  σχέδια  του  Ισραήλ. 

Israël Shahak : "Les Juifs croient et disent trois fois par jour qu'un Juif doit être voué à Dieu et à Dieu seulement: «Tu aimeras l’éternel, ton Dieu, de tout ton coeur, de toute ton âme et de tout ton pouvoir.» (Deutéronome, ch VI, verset 5). Une petite minorité y croit encore. Mais il me semble que la majorité de son peuple a perdu son Dieu, et lui a substitué une idole; exactement comme quand ils adorèrent tant le veau d'or dans le désert qu'ils donnèrent tout leur or pour lui élever une statue. Le nom de leur idole moderne est l'État d’Israël."

ΑΠΟΔΟΣΗ:

"Οι  Εβραίοι λένε  ότι  πρέπει  να  εφαρμόζουν  στην  ζωή  τους  την  οδηγία  του  «Δευτερονομίου», κεφ VI, στίχος 5:  «Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά, όλη σου την ψυχή  και με όλες τις δυνάμεις σου».  Αυτήν  την  εντολή  μία  μικρή μειονότητα εξακολουθεί να  την πιστεύει.  Η πλειοψηφία των εβραίων, έχασε τον Θεό τους και τον αντικατέστησαν  με ένα είδωλο. Ακριβώς όπως τότε λάτρεψαν το χρυσό μοσχάρι στην έρημο και  έδωσαν όλο τους τον  χρυσό για να κάνουν  ένα άγαλμα για να το  λατρεύουν,  έτσι  και  σήμερα,  το  σύγχρονο  είδωλο των  Ιουδαίων είναι το κράτος του Ισραήλ».
«Εμείς  οι  εβραίοι  λέμε:  ο  Χίτλερ  σκότωσε  έξι  εκατομμύρια  εβραίους.  Κατά τον ίδιο τρόπο  σήμερα   οι  Ρώσοι  θεωρούν  ότι εξήντα έξι εκατομμύρια Χριστιανοί έχουν σκοτωθεί στα ρωσικά στρατόπεδα συγκέντρωσης από τον  κομμουνισμό ,  μία  ιδεολογία  που  δημιούργησαν  και  κατεύθυναν  δικοί  μας  Ιουδαίοι».

Όσα  γράφονται  και  σχεδιάζονται  στο Ισραήλ  έχουν  δύο  αποδέκτες: έναν εσωτερικό κοινό  που  τα  πράγματα  γράφονται  στα Εβραϊκά  και τα πράγματα λέγονται λίγο πολύ με το όνομα τους και ένα εξωτερικό,  που  τα  πράγματα  γράφονται  σε άλλη διεθνή γλώσσα, όπου εδώ κυριαρχεί η διπλωματική διατύπωση, που συχνά πόρρω απέχει από την αλήθεια.  

Στο μεταφρασμένο κείμενο του Γινόν τα πράγματα λέγονται ξεκάθαρα, με το πραγματικό τους όνομα.

 
Ο  ΕΡΝΤΟΓΑΝ  ΠΡΟΩΘΕΙ  ΤΟ  ΔΙΚΟ  ΤΟΥ  ΟΡΑΜΑ
  ΟΙ  ΤΟΥΡΚΟΙ,  ΜΙΑ  ΡΑΤΣΑ  ΠΟΥ  ΔΕΝ  ΕΧΕΙ  ΚΑΜΙΑ  ΘΕΣΗ  Σ΄ΑΥΤΗ  ΤΗΝ  ΠΕΡΙΟΧΗ
  ΟΛΟΙ  ΟΙ  "ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ"  ΗΓΕΤΕΣ,  ΟΡΓΑΝΑ  ΜΙΑΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ  ΓΙΝΟΝ  ΚΑΙ  ΚΑΛΛΕΡΓΗ




 ΟΛΟΙ  ΟΙ  "ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ"  ΗΓΕΤΕΣ,  ΟΡΓΑΝΑ  ΜΙΑΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ  ΓΙΝΟΝ  ΚΑΙ  ΚΑΛΛΕΡΓΗ




Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΝΟΝ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ: Ένα "κλασσικό" κείμενο για το Ισραήλ, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρειο Αφρική και όχι μόνο....


Ας αρχίσουμε με μια εύλογη απορία. Γιατί  χρειάζεται η μετάφραση ενός κειμένου γραμμένου ήδη πάνω από 30 χρόνια;  Ενός κειμένου γραμμένου στα Εβραϊκά,  εξ ορισμού γλώσσας μικρής εμβέλειας, που αν δεν μεταφράζονταν στα Αγγλικά από τον Σαχάκ, θα παρέμενε παντελώς άγνωστο για την τεράστια πλειοψηφία των εκτός Ισραήλ ενδιαφερομένων;
Το Ισραήλ ίσως πολύ περισσότερο από άλλες χώρες  που μοιράζονται μαζί του την δυνατότητα που προσφέρει μια δύσκολη –μη διεθνής- γλώσσα, χρησιμοποιεί ένα διπλό κώδικα επικοινωνίας: έναν εσωτερικό στα Εβραϊκά, όπου τα πράγματα λέγονται λίγο πολύ με το όνομα τους και ένα εξωτερικό  σε άλλη διεθνή γλώσσα, όπου εδώ κυριαρχεί η διπλωματική διατύπωση που συχνά πόρρω απέχει από την αλήθεια. Λοιπόν, στο μεταφρασμένο κείμενο του Γινόν τα πράγματα λέγονται ξεκάθαρα, με το πραγματικό τους όνομα.  Και είναι εδώ ίσως για πρώτη και τελευταία φορά που το ευρύτερο δυνατό  όραμα κυριαρχίας αυτού του, μικρού μεγέθους αλλά μεγάλης ισχύος, λαού παρουσιάζεται σφαιρικά. Και τι βλέπουμε; Τίποτα το μικρό, το τοπικό, το περιορισμένο από την ανάγκη. Κάθε άλλο ∙ βλέπουμε αντίθετα να ξεδιπλώνεται καθαρά το όραμα ενός ισχυρού λαού, γεμάτου εμπιστοσύνη για το μέλλον του, ενός λαού που ενεργητικά το διαμορφώνει σε σφαιρική κλίμακα. Αλλά ποιο είναι αυτό; To παρουσιάζουμε αναλύοντας το σέ 3 ή 4 κατευθύνσεις.

1) Κατ΄ αρχάς στα αφορώντα το ίδιο το κράτος του Ισραήλ και τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη.  Πολύ ξεκάθαρα το κείμενο του Γινόν προτείνει την μαζική μετανάστευση –εμείς θα την λέγαμε εθνοκάθαρση αν χρησιμοποιούσαμε  λιγότερο αβρή γλώσσα-  των Αράβων  ανατολικά του Ιορδάνη, στην Ιορδανία. Προσέξτε την συστηματική διατύπωση του Γινόν: αναφέρεται σχεδόν παντού σε Άραβες, σαν να μην έχει ακούσει τις λέξεις  Παλαιστίνη και Παλαιστίνιοι. Μήπως αυτό σας θυμίζει κάτι που ακούσατε πρόσφατα; Αν ναι, κερδίσατε. Ο βασικός ρεπουμπλικανός υποψήφιος για το προεδρικό αξίωμα και πρώτης γραμμής στέλεχος για πάνω από 20 χρόνια Νιούτ Γκίγκριτς , πρόσφατα αναφέρθηκε στους Παλαιστίνιους ως επινοημένο έθνος  ενώ απλά είναι Άραβες χωρίς δική τους κρατική υπόσταση. Εύλογα ο εγχώριος αλλά και ο διεθνής τύπος έσπευσαν να αναγνωρίσουν την, πασίγνωστη άλλωστε μετά την δημοσίευση του κειμένου των Μερσχάιμερ και Γουόλτ, επίδραση του ισραηλινού λόμπι στις ΗΠΑ.  Παραποιήθηκε  όμως, τουλάχιστον εν μέρει η αλήθεια, μιας και είναι σωστότερο αντί να χαρακτηρίζει κανείς τους αμερικανούς νεοσυντηρητικούς ως φιλικά προσκείμενους ή ενδίδοντες στο Εβραϊκό χρήμα, να τους ονομάσει ως την πέμπτη φάλαγγα του Ισραήλ στις ΗΠΑ.  Γυρνώντας στο θέμα μας αυτό που ενδιαφέρει είναι η καθαρότητα του κειμένου του Γινόν που μετά από 30 χρόνια γίνεται πιο διαυγής: κανένα παλαιστινιακό κράτος στην Παλαιστίνη, εκτοπισμός και εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων. Τα υπόλοιπα για τα δύο κράτη και την ειρηνική συνύπαρξη είναι για τις ημερίδες του ΕΛΙΑΜΕΠ…

2) Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το  σχέδιο Γινόν για τον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής στον οποίο εντοπίζει και τις βασικές στρατηγικές προκλήσεις για το Ισραήλ, με την εξαίρεση της στο μεταξύ εκλείψασας ΕΣΣΔ.  Είναι ίσως το μόνο κείμενο που αποκαλύπτει το στρατηγικό εύρος σε χώρο και χρόνο των Ισραηλινών σχεδίων. Ούτε λίγο ούτε πολύ εισηγείται τον κατακερματισμό ή καλύτερα διάλυση του συνόλου των κρατών της περιοχής, Αραβικών και όχι μόνο (π.χ. Τουρκία, Ιράν), σε εθνική, φυλετική και θρησκευτική βάση. Πάνω  σ΄ αυτό το χαώδες παζλ  κρατιδίων, περιοχών και απροσδιόριστων οντοτήτων κυριαρχεί το όραμα του αναδυόμενου σιωνιστικού κράτους-υπερδύναμης που θα ηγεμονεύει ‘διαιρώντας και βασιλεύοντας’  πάνω του.   Πρόκειται για ένα όραμα εντυπωσιακό στην σύλληψη του και συνάμα εφιαλτικό. Ίσως σήμερα να μας προκαλεί λιγότερη εντύπωση από όση του αξίζει. Εξοικειωμένοι πλέον με τον διαχωρισμό του Ιράκ σε Σιίτες, Σουνίτες και Κούρδους, δεν πρέπει να προσπεράσουμε την διόραση, ή, πιο κοντά στην αλήθεια, προετοιμασία του πράγματος για πάνω από 20 χρόνια πριν την πραγματοποίηση του. Ούτε πρέπει να μας διαφεύγει η ανάλογη τύχη του Σουδάν. Ήδη άλλωστε η Λιβύη, το νέο μέλος της συλλογής διαλυμένων κρατών υποψήφιων για πολυκερματισμό και εξαγωγή ανωμαλίας προς την Αίγυπτο, Αλγερία και ευρύτερη Βόρεια Αφρική, προστέθηκε στην  γρήγορα πραγματοποιούμενη ατζέντα του Γινόν. Σταματήστε λίγο τον χρόνο και γυρίστε 30 -40 χρόνια πίσω. Θυμηθείτε τα σχέδια για Παναραβική ένωση, που γνώριζαν λίγο πριν λαμπρή αλλά παροδική  επιτυχία, την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία … Τώρα αναλογιστείτε  την πληροφοριακή αξία του παρόντος κειμένου. Και βέβαια δείτε και την κρυμμένη όψη της σελήνης… Γιατί αν το κείμενο του Γινόν οραματίζεται με αρκετή ενάργεια την διάλυση των κρατών της περιοχής στις εθνοφυλετικές και θρησκευτικές γραμμές που όντως υπήρχαν, συχνά όμως εν υπνώσει τότε ή και εν αποδρομή,  αποκαλύπτεται εντυπωσιακά αλλά και ιδιοτελώς κοντόφθαλμο μπροστά στο σχετικά προφανές πόρισμα: ανασύνθεση της περιοχής πάνω ακριβώς στις πιο πάνω διαχωριστικές γραμμές. Αν πρέπει να γίνει διαχωρισμός σουνιτών- σιιτών τι θα εμποδίσει π.χ. τους σουνίτες της Αιγύπτου, της Συρίας, της Αλγερίας, της Σαουδικής Αραβίας κτλ. να ανασυντεθούν σε ένα πολύ μεγαλύτερο και ισχυρότερο κράτος; Αν πάλι η διάκριση είναι ανάμεσα σε Άραβες και Βέρβερους τι θα εμπόδιζε την ανάδυση της Μεγα-Αραβίας ή Μέγα - Βερβερίας; Φυσικά η στρατηγική Γινόν, δεν έχει να κάνει με την επίλυση λογικών προβλημάτων, αλλά με τα οράματα κυριαρχίας του Ισραήλ, που βέβαια  αφού αρχικά συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις  στην πολυδιάσπαση της ευρύτερης περιοχής, θα συνεχίσει καταβάλλοντας ακόμα μεγαλύτερες για να εμποδίσει την ανασύνθεσης της. Και ας μην μας παρατηρηθεί ότι η ανασύνθεση αυτή θα απαιτούσε ανταλλαγές πληθυσμών, συχνά και εθνοκάθαρση μεγάλης κλίμακας, γιατί δεν νομίζουμε ότι αυτά στάθηκαν ποτέ προβλήματα για το Ισραήλ στην ευόδωση των δικών του στόχων. Περιττεύει να πούμε τι θα σημάνει ή καλύτερα τι ήδη σήμανε για τους πληθυσμούς της περιοχής τα διαχωριστικά αυτά σχέδια. Ας θυμίσουμε το Ιράκ, τον Λίβανο ή ας στρέψουμε την ματιά μας στα  συμβαίνοντα στη Λιβύη.  Και ας μην θεωρήσουμε ότι τα διασπαστικά σχέδια του Ισραήλ αφορούσαν μόνο τα Αραβομουσουλμανικά κράτη της περιοχής. Το προτεκτοράτο ‘Κύπρος’ που θα εγκαθίδρυε το σχέδιο Ανάν, με ανώτατη εξουσία τους 3 δικαστές που θα διόριζε ο ΟΗΕ σίγουρα δεν θα ελέγχονταν από τους Κυπρίους (Έλληνες και Τούρκους), ούτε και από τις δύο μητέρες –πατρίδες. Οι τρεις δικαστές θα απηχούσαν τις απόψεις κυρίως των ΗΠΑ που κυριαρχούν στον ΟΗΕ. Αλλά όπως γνωρίζει κάθε καλός παρατηρητής , οι απόψεις των ΗΠΑ τουλάχιστον για την περιοχή που αναφερόμαστε, είναι οι απόψεις του Ισραήλ, αν όχι στο 100% οπωσδήποτε στο 70-80%. Δεν ήταν τυχαία επομένως η έστω και σιωπηρή υποστήριξη του Ισραήλ στο σχέδιο Ανάν, αφού άλλωστε το πρόγραμμα του, το πρόγραμμα Γινόν,  πραγματοποιούσαν Άγγλοι και Αμερικανοί. Ανάλογη διακριτική στάση τήρησε και με τα γεγονότα της Λιβύης και αναλόγως πράττει σήμερα και με την Συρία. Γιατί να εκτίθεσαι όταν διάφοροι ‘χρήσιμοι ηλίθιοι’ κάνουν την δουλειά σου; Αν η ανάγνωση της  ‘Αραβικής Άνοιξης’, ως απλό παράγωγο της  στρατηγικής Γινόν, είναι σίγουρα μεγάλη υπερβολή, όμως  η προσπάθεια παροχέτευσης της προς τα εκεί, με κατάλληλη υποδαύλιση, εξοπλισμό κτλ. διάφορων επιμέρους ομάδων, είναι προφανής. Κατά δε τον βαθμό που οι προσπάθειες λιγότερο ή περισσότερο ευρύτερης ανασύνθεσης είναι τουλάχιστον ανεπαρκείς και συχνά υπονομευμένες, η στρατηγική Γινόν τείνει να γίνει κυρίαρχη, ακολουθούμενη από προφανείς καταστροφές για τους λαούς της περιοχής.

3) Το σχέδιο Γινόν για την αντιμετώπιση της ΕΣΣΔ δεν ήταν λιγότερο εντυπωσιακό, αλλά η στο μεταξύ επισυμβάσα κατάρρευση της περιορίζει τους λόγους  να επιμείνουμε εδώ. Άλλωστε  αν και ο Γινόν αναφέρει την ΕΣΣΔ ως την ‘πρωταρχική μας διεθνή πρόκληση’, δύσκολα διαφεύγει από τον προσεκτικό αναγνώστη του μικρού αυτού κειμένου ότι το βάρος του κειμένου πέφτει πάνω στην ‘δευτερεύουσα πρόκληση’,  τον Αραβο-μουσουλμανικό κόσμο. Αξίζει μόνο ως προς την ΕΣΣΔ να  αναφερθούμε στις μεγάλες φιλοδοξίες αυτού του μικρού σε πληθυσμού λαού, όταν ο Γινόν θεωρεί ότι  ‘η  δύναμη των πυρηνικών όσο και των συμβατικών όπλων, η ποσότητά τους, η ακρίβεια και η αξιοπιστία τους θα φέρουν τα πάνω κάτω στον κόσμο μας μέσα σε λίγα μόλις χρόνια και πρέπει να προσανατολιστούμε εδώ στο Ισραήλ ώστε να μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε’. Για μια στιγμή μόνο αναλογισθείτε την χώρα μας να επιχειρεί κάτι ανάλογο, ή ακόμα και να το διανοείται…

4) Τέλος η στρατηγική Γινόν, εισέρχεται  σε ομιχλώδη μέρη, και τα διατρέχει εξίσου ασαφώς. Παρ΄ όλη την ασάφεια αξίζει να ακολουθήσουμε έστω και με κάποια προσπάθεια τον Γινόν στον μελλοντολογικό πλόα του,  διότι αφενός αναφέρεται σε θέματα μέγιστης  σημασίας και αφετέρου σκιαγραφεί το πώς αντιλαμβάνεται μια κεντρική τάση του Ισραήλ την μελλοντική εξέλιξη του πολιτισμού μας. Γράφει λοιπόν :‘Η κεντρική διαδικασία είναι η διακοπή της ορθολογικής, ουμανιστικής προοπτικής ως ο ακρογωνιαίος λίθος πάνω στον οποίο θεμελιώνεται η ύπαρξη και τα επιτεύγματα του Δυτικού Πολιτισμού από την Αναγέννηση κι εφεξής’ και λίγο παρακάτω: ‘οι οικονομικοί και ενεργειακοί πόροι δεν ανταποκρίνονται αναλογικά στις ανάγκες του ανθρωπίνου είδους’. Αν και αμέσως μετά ο Γινόν εμπλέκει την ηθική, την απαξίωση των ιδεωδών του Σοσιαλισμού και της Δημοκρατίας και κριτικάρει τον Δυτικό καταναλωτισμό, προκαλώντας σύγχυση για το που ακριβώς επικεντρώνεται το κείμενο του  για την εξωτερική πολιτική , οι δυο παραπάνω προτάσεις που παραθέσαμε ξεκαθαρίζουν το θέμα: προοπτικά ο κεντρικός άξονας πολιτικής του Ισραήλ θα παίρνει υπ’ όψιν  την  στενότητα των παγκόσμιων πόρων που διεκδικούνται από ολοένα και περισσότερους ανθρώπους με αποτέλεσμα η προοπτική  για την πρόοδο και ευημερία του κόσμου μας, συστατικό του μετα- αναγεννησιακού κόσμου, της δημοκρατίας μετά την Γαλλική επανάσταση, και του σοσιαλισμού στον 20ο  αιώνα,  να φαντάζουν λόγια κενά περιεχομένου. Με λίγη προσπάθεια μπορούμε να διαβάσουμε κάτω από τις γραμμές αυτό που δεν τολμά να διατυπώσει ακόμα και σε ένα κείμενο γραμμένο στα Εβραϊκά: λίγοι θα έχουν στην κατοχή τους τους  σπάνιους πόρους της γης και απ΄ αυτό απορρέει η άρνηση της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού, ως λογικά ασύμβατους στόχους  με μια ολοένα και επεκτεινόμενη στενότητα. Και επειδή το Ισραήλ και ακόμα περισσότερο η Εβραϊκή διασπορά, κατέχουν ένα δυσανάλογο μερίδιο των πόρων, τοπικών (το Ισραήλ) και  παγκόσμιων (η διασπορά ιδίως με την χρηματική μορφή τους), εύλογα προκύπτει και η θέση που επιφυλάσσει  ο Γινόν  για το Ισραήλ: μακάριου κατέχοντος που δρα συντηρητικά ή και αντιδραστικά σε κάθε πρόταση αναδιανομής. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ένα φαινομενικό παράδοξο. Το κατά Γινόν Ισραήλ είναι παράλληλα δύναμη συντηρητική από την άποψη της κατανομής των πόρων του πλανήτη και αναθεωρητική από την άποψη των καθεστώτων της περιοχής (που όπως είδαμε επιθυμεί να  διαλύσει, χωρίς να ανασυνθέσει). Βέβαια, η αναθεωρητική και η συντηρητική στάση συνδυάζονται πολύ καλά αν λάβει κανείς υπ΄ όψιν ότι μόνο μέσω διάλυσης χωρίς ανασύνθεση είναι δυνατό να εμποδιστούν τα κράτη και οι πληθυσμοί της περιοχής να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μερίδιο από τους σπάνιους πόρους.

Θα κλείσουμε την σύντομη παρουσίαση με μερικές σκέψεις γύρω από την πρόσφατη εξαιρετικά στενή προσέγγιση της χώρας μας με το Ισραήλ, υπό το πρίσμα της διασάφησης  που το κείμενο του Γινόν προκαλεί. Στην χώρα επικρατεί μια πολύ ελλιπής γνώση του τι  επιδιώκει το Ισραήλ. Ακόμα και οι αποφασισμένοι αντίπαλοι του, επικεντρώνουν την αντίθεση τους στα συμβαίνοντα στην Παλαιστίνη, έχοντας ελάχιστη αίσθηση του ευρύτερου ρόλου του που το παρόν κείμενο ξεκαθαρίζει. Κόμματα και πολίτες επομένως που προτείνουν στρατηγική σχέση με το Ισραήλ θα πρέπει να υπολογίσουν καλύτερα τις παραμέτρους της πρότασης τους. Π.χ. θα πρέπει να μας εξηγήσουν πως έχοντας στρατηγική σχέση με το Ισραήλ θα αποφύγουμε να  εμπλακούμε στα αναθεωρητικά σχέδια του, που ως μόνιμη συνιστώσα τους έχουν τον διαρκή πόλεμο, την κατασκοπεία, και τις αδιάκοπες συγκεκαλυμμένες δράσεις  στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής και Βόρειας  Αφρικής. Αν πάλι αποδεχθούν ως τίμημα της στρατηγικής σχέσης με το Ισραήλ την δυνητική εμπλοκή σ΄ αυτόν τον «κόσμο του Άρη», θα πρέπει να μας δείξουν πια ανταλλάγματα αξίζουν αυτή την θυσία. Τι θα μας προσφέρει η εναντίωση μας σε 300 + εκ. ανθρώπους ; Στην δική μας συλλογιστική η πιθανή διέλευση ενός αγωγού του Ισραήλ προς την Δυτική Ευρώπη με πολύ μικρότερες δυνατότητες παροχής άλλωστε από τα κράτη της Βόρειας Αφρικής και την Ρωσία, δεν αποτελεί σπουδαίο λόγο. Δεν αρνούμαστε  την δυνατότητα συνεργασίας για την επίτευξη αυτού του στόχου. Απλά η συνεργασία στον ενεργειακό τομέα δεν πρέπει να μας εμπλέξει επ΄ουδενί στα επικίνδυνα ευρύτερα σχέδια του Ισραήλ.

Το άλλο αντάλλαγμα, η εις βάρος της Τουρκίας συνεργασία είναι ακόμα περισσότερο αμφιλεγόμενο, εφόσον δεν έχουμε δει τίποτα ουσιώδες μέχρι στιγμής, ενώ παράλληλα υπόκειται στο ενδεχόμενο μεταβολής των σχέσεων των δύο χωρών καθώς και στις ενέργειες των ΗΠΑ για επίλυση των μεταξύ τους διαφορών. Κάτι τέτοιο  θα μας αφήσει χωρίς κάλυψη έναντι της Τουρκίας, αλλά και εκτεθειμένους έναντι του συνόλου των χωρών και κατοίκων της περιοχής.

Τέλος όσο και αν η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν είναι ο κλασσικός χώρος ηθικής στάσης και δράσης, δεν πρέπει να είμαστε και εντελώς αδιάφοροι απέναντι τους. Αν όχι άμεσα, πάντως μεσο-μακροπρόθεσμα, πολιτικές που αναλαμβάνονται χωρίς  στοιχειώδες ενδιαφέρον για την ηθική τους διάσταση, κινδυνεύουν με απονομιμοποίηση και κατάρρευση. Πιστεύουμε δε ότι, η στρατηγική Γινόν που σε μεγάλο βαθμό ακολουθεί το Ισραήλ, με την στόχευση της στην διαρκή πολυδιάσπαση των κρατών της περιοχής  μέσω υπονόμευσης ή/και   ανοικτού πολέμου και με την προσπάθεια για την ιδιοποίηση όσο το δυνατό περισσότερων σπάνιων πόρων, χωρίς την συμμετοχή των λοιπών κατοίκων της ευρύτερης περιοχής δύσκολα θα μπορούσε να θεωρηθεί ηθική ακόμα και από τους στενότερους φίλους του… Είναι επομένως καιρός και υπό το φως του κειμένου Γινόν να ανοίξει στην χώρα μας η συζήτηση για το είδος, την έκταση και την ένταση της σχέσης μας με το Ισραήλ.    

Δ. Γεωργόπουλος

Ο  ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ  ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ  ΣΘΕΝΑΡΑ  ΤΟ  ΟΡΑΜΑ  ΓΙΝΟΝ



ΟΙ  ΔΙΕΘΝΕΙΣ  ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ  ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ  ΣΤΕΝΑ  ΓΙΑ  ΤΟ  ΟΡΑΜΑ  ΓΙΝΟΝ

ΟΙ  ΔΙΕΘΝΕΙΣ  ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ  ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ  ΣΤΕΝΑ  ΓΙΑ  ΤΟ  ΟΡΑΜΑ  ΓΙΝΟΝ


  ΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΕΧΟΥΝ  ΑΛΛΑ  ΟΡΑΜΑΤΑ

  ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ  ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ  ΤΟ  ΠΑΙΧΝΙΔΙ  ΠΟΥ  ΠΑΙΖΕΤΑΙ




 Ο  ΙΣΡΑΗΛ  ΣΑΚΑΚ  ΤΟ  ΑΝΑΛΥΕΙ  ΚΑΘΑΡΑ





   ΤΙ  ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ  ΜΕ  ΤΗΝ  ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ  ΤΗΝ  ΚΥΠΡΟ;







ΤΟ  ΙΣΡΑΗΛ  ΚΑΙ  Η  ΚΥΠΡΟΣ
Ερώτημα:  αληθεύει  ότι  «στα  στρατηγικά  σχέδια  των  εβραίων  συμπεριλαμβάνεται   η  Κύπρος  στα   λεγόμενα  «βιβλικά όρια» του Ισραήλ»;
Αν  υπάρχει  τέτοιο  ενδεχόμενο  με  ποιόν  τρόπο  θα  μεθοδευτεί  η  εφαρμογή  του;
Μήπως  θα  εφαρμοστεί  με  το  δόγμα  ΟΖΑΛ,  με  το  οποίο  ο  Ερντογάν  σε συμπαιγνία  με  τον  Τσίπρα  και  με  άλλους  πράκτορες  ή  εξαγορασμένους  «έλληνες»  πολιτικούς  προωθεί  τον  εξισλαμισμό  και  την  κατάληψη  της  Ελλάδος  από  τους  λαθρομετανάστες; 
Όταν  γεμίσει  λαθρομετανάστες  η  Κύπρος, που  σημειωτέον  τους  προώθησε  πολύ  το  κυπριακό  κομμουνιστικό  κόμμα  ΑΚΕΛ  όταν  κυβερνούσε  (ένα  από  τα  όρνια  που  "συνεκάθισαν"  μαζί  με  τον  Αβραάμ  στην  τελετή  μαύρης  μαγείας)  και  οι  Έλληνες  Κύπριοι  γίνουν  μειοψηφία  στον  τόπο  τους,  πολύ  εύκολα  μετά  το  Ισραήλ  μπορεί  να  αδειάσει  την  Κύπρο  από  τους  λαθρομετανάστες  και  να  την  ενσωματώσει  στα  εδάφη  του.-  

ΤΕΛΟΣ

ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ

  

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...