Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ ΓΥΦΤΟΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΕΚΡΥΨΑΝ ΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΝΤΕΛΑΚΡΟΥΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΝΟΧΛΗΣΕ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ. ΝΑ ΚΛΑΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΦΑΓΕΝΤΕΣ ΧΙΩΤΕΣ Ή ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΘΛΙΒΕΡΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ.

Διαβάστε: Η  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΑΠΟ  ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ  Α΄ ΜΕΡΟΣ / ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙ ΠΙΟ ΦΡΙΚΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΗΣΙ ΚΑΙ ΣΦΑΖΟΥΝ 200.000 ΕΛΛΗΝΕΣ.

Η  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΑΠΟ  ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ  Β΄ ΜΕΡΟΣ / ΠΗΓΑΝ  ΣΤΗΝ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ  5  ΦΟΡΤΙΑ  ΜΕ  ΚΟΜΜΕΝΑ  ΚΕΦΑΛΙΑ  ΚΑΙ  2  ΦΟΡΤΙΑ  ΜΕ  ΚΟΜΜΕΝΑ  ΑΥΤΙΑ.  ΠΟΣΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΧΙΩΤΕΣ  ΓΛΥΤΩΣΑΝ  ΑΠΟ  ΤΟΥΣ  ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ  ΤΟΥΣ  ΕΒΡΑΙΟΥΣ;

Η  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΑΠΟ  ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ  Γ΄ ΜΕΡΟΣ / ΘΡΙΑΜΒΟΛΟΓΕΙ  Ο  ΒΑΧΙΤ  ΠΑΣΑΣ:  «ΣΦΑΞΑΜΕ  ΚΑΙ  ΟΛΕΣ  ΤΙΣ  ΓΡΙΕΣ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ.  ΣΚΟΤΩΣΑΜΕ   ΚΑΙ  ΟΛΑ  ΤΑ  ΒΡΕΦΗ  ΚΑΤΩ  ΤΩΝ  ΤΡΙΩΝ  ΕΤΩΝ».  ΤΟ  ΚΟΡΑΝΙΟ:  «ΟΠΟΙΟΣ  ΣΦΑΞΕΙ  ΕΝΑ  ΑΠΙΣΤΟ  ΠΗΓΑΙΝΕΙ  ΣΤΟΝ  ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ».  ΣΗΜΕΡΑ  Η  ΕΛΛΑΔΑ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΕΥΡΩΠΗ  ΓΕΜΙΖΕΙ  ΑΠΟ  ΠΙΣΤΟΥΣ  ΤΟΥ  ΚΟΡΑΝΙΟΥ.


Η  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΑΠΟ  ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ  Δ΄ ΜΕΡΟΣ / ΘΑ  ΜΟΙΑΖΟΥΝ  ΜΕ  ΤΗΝ  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΟΙ  ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ  ΣΦΑΓΕΣ  ΤΩΝ  ΕΛΛΗΝΩΝ  ΑΠΟ  ΤΟΥΣ  ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ  ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ  ΠΟΥ  ΜΑΣ  ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ  Ο   ΤΣΙΠΡΑΣ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΑΛΛΟΙ  «ΕΛΛΗΝΕΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ»  ΚΑΙ  ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ  Ο  ΕΒΡΑΙΟΣ  ΣΟΡΟΣ ;

Η  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΑΠΟ  ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ  Ε΄ ΜΕΡΟΣ / ΟΙ  ΓΑΤΕΣ  ΤΗΣ   ΧΙΟΥ  ΤΡΕΦΟΝΤΑΝ  ΜΕ  ΠΤΩΜΑΤΑ  ΕΛΛΗΝΩΝ  ΚΑΙ  ΛΥΣΣΑΞΑΝ.  ΜΙΑ  ΑΠΟ  ΤΙ  ΠΙΟ  ΦΡΙΚΤΕΣ  ΣΤΙΓΜΕΣ  ΤΗΣ  ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ  ΙΣΤΟΡΙΑΣ.  

 Η  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΑΠΟ  ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ    ΣΤ΄ ΜΕΡΟΣ /ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ  ΚΑΣΤΑΝΗΣ,  ΕΝΑ  ΧΙΩΤΟΠΟΥΛΟ  ΠΟΥ  ΓΛΥΤΩΣΕ  ΤΗΝ  ΣΦΑΓΗ  ΤΩΝ  ΤΟΥΡΚΩΝ  ΚΑΙ  ΤΩΝ  ΕΒΡΑΙΩΝ  ΚΑΙ  ΞΕΦΥΓΕ  ΚΑΙ  ΜΕΓΑΛΩΣΕ  ΣΤΙΣ  ΗΠΑ.

Η  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΑΠΟ  ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ  Ζ΄ ΜΕΡΟΣ / Ο  ΑΥΤΟΠΤΗΣ  ΜΑΡΤΥΡΑΣ  ΤΩΝ  ΣΦΑΓΩΝ  ΣΤΗΝ  ΧΙΟ ΑΝΔΡΕΑΣ  ΜΑΜΟΥΚΑΣ,  ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ  ΤΟΥ  ΚΑΝΑΡΗ.


Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΥΣ   H΄ ΜΕΡΟΣ / Η  ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ  ΑΠΟ  ΤΟ  ΙΝΤΕΡΝΕΤ  ΕΝΟΣ  ΑΡΘΡΟΥ ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ,  ΑΠΟ  ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ  ΕΒΡΑΙΟΥΣ. 

 
           Copy of 'The Massacre of Chios' (Delacroix),         
               at the   Byzantine museum of Chios

Η  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΑΠΟ  ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ  ΕΒΡΑΙΟΥΣ     Θ΄ ΜΕΡΟΣ

ΘΕΛΗΣΑΝ  ΝΑ  ΚΡΥΨΟΥΝ  ΤΟΝ  ΠΙΝΑΚΑ  ΤΗΣ  ΣΦΑΓΗΣ  ΤΗΝ  ΣΤΙΓΜΗ  ΠΟΥ  ΣΤΗΝ  ΤΟΥΡΚΙΑ  ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ  Η  ΤΑΙΝΙΑ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΑΛΩΣΗ  ΤΗΣ  ΠΟΛΗΣ.
Ο  πίνακας  «Η  σφαγή  της  Χίου»,  πιστό  αντίγραφο  του  πίνακα  του  Ντελακρουά,  από  τον  Έλληνα  ζωγράφο  Ευάγγελο  Ιωαννίδη,   αφαιρέθηκε  πριν  λίγο  καιρό  από το Βυζαντινό μουσείο της Χίου κατ’ απαίτηση των Τούρκων.

Σύμφωνα με τον χιώτικο Τύπο, υπάρχει μια μυστική συμφωνία για την απόσυρση του πίνακα, ως ένδειξη απάλειψης του ιστορικού χάσματος που χωρίζει τους δύο λαούς. Στη συνέχεια, η Τουρκία επεδίωξε και πέτυχε την αφαίρεση των ταμπελών από τις οστεοθήκες των θυμάτων της σφαγής στη Νέα Μονή και στον Άγιο Μηνά με την επιγραφή «Έργα Οθωμανών».


Το  εξαιρετικό αυτό  καλλιτεχνικό δημιούργημα ήταν  πρόχειρα  «αποθηκευμένο» στα αζήτητα της Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων,  μάλλον  για  «τυχαία»  καταστροφή.  Μετά  μεταφέρθηκε  στο Βυζαντινό Μουσείο, με το οποίο Μουσείο δεν έχει καμιά απολύτως θεματική και ιστορική συνάφεια. 

Σάλο έχει προκαλέσει η απόφαση να μην αναρτηθεί στο επισκευασμένο Μουσείο της Χίου το πιστό αντίγραφο του παγκοσμίως διάσημου πίνακα του Ντελακρουά που αναπαριστά τη σφαγή της Χίου και είχε συγκλονίσει ολόκληρη την Ευρώπη περιγράφοντας τις κτηνωδίες των Τούρκων.

Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, η ιστορία αυτή γύρω από την ....έκθεση ή μη του πίνακα,  κρατάει ήδη από το φθινόπωρο του 2009, με δημοσιεύματα τοπικών εφημερίδων στο νησί της Χίου να κάνουν λόγο ακόμα και για μυστική προφορική συμφωνία, προκειμένου να καθαιρεθεί ο πίνακας ως ένδειξη απάλειψης του ιστορικού χάσματος που χωρίζει τους δύο λαούς και για να μην «προκαλείται» η Τουρκία.

Το πρωτότυπο του πίνακα,  εκτίθεται στο Λούβρο και αποτελεί προϊόν έμπνευσης του Γάλλου ζωγράφου Ντελακρουά, ο οποίος, συγκλονισμένος από τη σφαγή περισσότερων από 120.000 Χιωτών στις 30 Μαρτίου 1822 από τους Οθωμανούς, αποτύπωσε το 1824 τη διάσημη ανά την υφήλιο πλέον εικόνα στον καμβά.

Παρά τα συνεχή αιτήματα της τοπικής κοινωνίας για ανάρτηση του αντίγραφου της «Σφαγής της Χίου», ακόμα και σήμερα τίποτα δεν έχει γίνει, με αποτέλεσμα το θέμα να φτάσει στη Βουλή έπειτα από ερώτηση του βουλευτή της Ν.Δ. Θ. Καράογλου.

ΤΩΡΑ  Ο  ΠΙΝΑΚΑΣ  ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ  ΣΤΗΝ  ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. 

ΜΕΤΑ  ΠΟΥ  ΘΑ  ΤΟΝ  ΠΑΝΕ  ΝΑ  ΤΟΝ  ΚΡΥΨΟΥΝ;

«Στην κορυφαία διοργάνωση με τίτλο «ο Ντελακρουά σκηνοθετεί το ‘21» και που τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής και Γαλλικής Προεδρίας της Δημοκρατίας, συμμετέχει η Βιβλιοθήκη Χίου «Κοραής».

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τον Ιανουάριο του 2018, θα φιλοξενηθεί στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών του Α.Π.Θ. και  εγκαινιάστηκε  την  Τρίτη 19 Οκτωβρίου  2016  από τον Προκόπη Παυλόπουλο.

Για την έκθεση μεταφέρονται από το Παρίσι και την Αθήνα πρωτότυπα έργα του Ντελακρουά, καθώς και το αντίγραφο των «Σφαγών της Χίου» από το Βυζαντινό Μουσείο Χίου.

Από τη Βιβλιοθήκη Χίου παραχωρήθηκαν αρκετά αντίγραφα έργων τέχνης που σχετίζονται με τις Σφαγές της Χίου καθώς και αρχειακό υλικό».  


Ευάγγελος Ιωαννίδης

Ο ζωγράφος του αντιγράφου του πίνακα της Σφαγής

Ο Ευάγγελος Ιωαννίδης γεννήθηκε το 1868 στο Αϊδίνι της Μ. Ασίας, τις αρχαίες Τράλλεις. Ο πατέρας του Γεώργιος ήταν ιατρός και πρόξενος της Ελλάδος στο Αϊδίνιο. Λόγω της θέσης του, περί το 1875, εγκαθίσταται οικογενειακώς στη μεγαλούπολη της εποχής, τη Σμύρνη. O μικρός Ευάγγελος ολοκληρώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές του αναχωρεί για την Αθήνα, προκειμένου να καλλιεργήσει το ταλέντο του στη ζωγραφική. Μετά από λίγο αναχωρεί για το Μόναχο, όπου σχετίζεται με το μυτιληνιό ζωγράφο Γεώργιο Ιακωβίδη. Εγγράφεται στην Ακαδημία του Μονάχου και εξελίσσεται σε έναν από τους καλύτερους μαθητές του Γύζη. Μετά από δύο χρόνια επιστρέφει στην Αθήνα και εγγράφεται στη Σχολή Καλών Τεχνών όπου και μαθητεύει κοντά στο Λύτρα.

(Σημείωση:  την  εγγονή  του  Λύτρα  την  έσφαξαν  οι  κομμουνιστές  τον  Δεκέμβριο  του  1944,  γιατί   πολέμησε  τους  κατακτητές).

Ο  ταλαντούχος ζωγράφος επιστρέφει στη Σμύρνη και ταξιδεύει στα νησιά (Πάτμο, Σάμο) ζωγραφίζοντας. Στη συνέχεια ταξιδεύει στην  Παλαιτίνη, στο Σινά, στην Ευρώπη και καταλήγει στην Αθήνα. Το 1910 παίρνει μέρος στη Δ’ Καλλιτεχνική Έκθεση του Ζαππείου, όπου τα έργα του προκαλούν μεγάλη εντύπωση. Ζωγραφίζει πορτρέτα επισήμων, ανθρώπων του πνεύματος, πολιτικών κ.α. ενώ από το 1917 εγκαθίσταται οριστικά στην Αθήνα. Εκεί ζωγραφίζει τοπία και γίνεται ευρύτατα γνωστός, αποσπώντας εγκωμιαστικά σχόλια για το έργο του. Το 1919 μετά από σύντομη διαμονή του στη Χίο επισκέπτεται την Ευρώπη.
Να πώς περιγράφει ο Φίλιππος Φάλμπος στα «Μικρασιατικά Χρονικά» (Τ. 12ος, σσ. 185-186) την παραμονή του εκεί:
 …«Αντιγράφει, κατ’ εντολήν της Χιακής Επιτροπής, τους σπουδαιότερους πίνακες που βρίσκονται στις Πινακοθήκες του Παρισιού, ιδίως με θέμα την Ελληνική Επανάσταση. Οι πίνακες εκείνοι, μαζί με τα πορτρέτα χίων πεσόντων για την απελευθέρωση της νήσου (Χαλκιά, Ράλλη, Λυγνού, Κοντολέοντος, Ρίτσου, Παστρικάκη κ.λπ.) καθώς και του Κανάρη, Κοραή και Φαβιέρου, όλα έργα του Ιωαννίδη, τοποθετήθηκαν στην Πινακοθήκη της τότε Νομαρχίας της Χίου, που κάηκε στα 1949».
Το 1920 ο Ε. Ιωαννίδης εργάζεται στο Λονδίνο και στη συνέχεια στην Αμερική, όπου αγιογραφεί ναούς της ομογένειας του Back Bay στη Βοστώνη και στο Σικάγο. Το 1928 επιστρέφει στην Αθήνα, όπου προσβάλλεται από δάγκειο πυρετό. Μετά από περιπέτειες αρχίζει να εργάζεται και πάλι εντατικά, οργανώνοντας εκθέσεις το 1934 και 1935, 1936, 1937, ενώ το 1939 αγιογραφεί τις εικόνες του τέμπλου της εκκλησίας της Αγίας Φωτεινής στην προσφυγική Νέα Σμύρνη (σήμερα βρίσκονται στον Ι. Ναό του Αγίου Ιωάννου Θεολόγου).
Ο Ε. Ιωαννίδης πέθανε το 1942, χωρίς να αποκτήσει δική του οικογένεια.
Υπήρξε ένας πραγματικός ευπατρίδης, ο οποίος υπηρέτησε την Τέχνη με όλη τη λεπτή ύπαρξή του. Το έργο του, αν και χαρακτηρίζεται ακαδημαϊκό, έχει τον χαρακτήρα των ιμπρεσιονιστών, σφραγισμένο από τις αρχές της Σχολής του Μονάχου. Η δουλειά του, που εκφράζει την πολυμέρειά του σαν καλλιτέχνη, χαρακτηρίζεται από την συνεχή αναζήτηση του πλήρους, του ολοκληρωμένου, του άρτιου.
Ο Ευάγγελος Ιωαννίδης θεωρείται σήμερα ένας από τους μεγάλους έλληνες ζωγράφους, εφάμιλλος του Ιακωβίδη, του Σαββίδη και του Μπουζιάννη. 
(Τον Ιούνιο του 1942, στο περιοδικό «Νέα Εστία» (αριθμ. τεύχ. 361, σ. 351) η Αγγελική Χατζημιχάλη δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο: «Ευάγγελος Ιωαννίδης, ο τελευταίος μιας γενιάς».
Το άρθρο αναφέρεται στο ζωγράφο Ευάγγελο Ιωαννίδη, δάσκαλο της συγγραφέως και περιγράφει τη ζωή, το χαρακτήρα και τη συνεισφορά του στη διαμόρφωση της ζωγραφικής στη νεότερη Ελλάδα).-


ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ


1 σχόλιο :

  1. ΟΙ ΛΑΟΙ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥΣ. ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥ, ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΣΕΒΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ.

    (Από τον «Ποιμενικό Αυλό».
    Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πόλεμου οι Γερμανοί είχαν ζητήσει χώρο ταφής των δικών τους νεκρών στη Θεσσαλονίκη και μάλιστα τους είχε παραχωρηθεί έκταση στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης. Μετά την άνοδο του Χίτλερ στην Γερμανία προοθήθηκε το αίτημα της Γερμανικής Ένωσης για την Μέριμνα Πολεμικών Μνημάτων, το οποίο ζητούσε την μεταφορά των μνημάτων του παλαιού νεκροταφείου στη Θεσσαλονίκη των Γερμανών στρατιωτών που έπεσαν κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (Α΄ Π.Π.) στην Μακεδονία. Ήθελαν δηλαδή να φύγει το στρατιωτικό νεκροταφείο που βρισκόταν κοντά σε εβραϊκή γειτονιά και ήθελαν να μεταφερθεί στην Τούμπα και μάλιστα να δεσπόζει μεγαλεπίβολα ώστε να προκαλεί υπερηφάνεια στους Γερμανούς και να «επιβάλλει σεβασμό για το ύψος του γερμανικού πολιτισμού» στους Έλληνες και μάλιστα οι προδιαγραφές του έργου αυτού να είναι τέτοιες που χωρίς συντήρηση να «παραμείνει και μετά από αιώνες ανέπαφο με το ίδιο κάλλος... θα πρέπει οι Γερμανοί πεσόντες να είναι μάρτυρες του πολιτισμού και της ισχύος του Γερμανικού Ράιχ».
    Η Γερμανική προσπάθεια αυτή δεν πραγματοποιήθηκε διότι προσέκρουσε στην ισχυρή αξιοπρεπή αντίδραση του Ιωάννη Μεταξά, ο οποίος δεν δελεάστηκε από τα οικονομικά οφέλη και την υπόσχεση «εξωραισμού της εικόνας της πόλης». Μετά το 1941 το ίδιο θέμα ξανά παρουσιάστηκε από τους αρχιτέκτονες του «χιλιοετούς Γ Ράιχ». Η Τούμπα τους φαινόταν πια πολύ κακή ιδέα για τους Γερμανούς πεσόντες του Α΄ Π.Π. που ήδη είχαν προστεθεί και οι πεσόντες της Γερμανικής εισβολής του 1941.

    Έτσι πια παρουσιάστηκαν μεγαλεπήβολα σχέδια για γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο στον Όλυμπο, εκεί δηλαδή που ζούσαν οι Θεοί των αρχαίων Ελλήνων. Τα σχέδια αυτά προσέκρουσαν σύντομα στην ανάπτυξη στην περιοχή του Ολύμπου αντιστασιακών ομάδων. Έτσι το ζήτημα βάλτωσε για να το επιβάλει η Γερμανία όταν θα έχουν νικήσει στον πόλεμο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Γερμανικοί τάφοι στην Θεσσαλονίκη δεν είχαν υποστεί καμία επίθεση από τους κατοίκους των γύρω περιοχών, ενώ μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο παρατηρήθηκαν καταστροφές σε τάφους Γερμανών στρατιωτών. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 οι σοροί των Γερμανών μεταφέρθηκαν στο κοιμητήριο στο Διόνυσο Αττικής.
    Τα τελευταία χρόνια δείχνει ενδιαφέρον για το ζήτημα ο Γενικός Πρόξενος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Ingo von Voss, «... ενδιαφέρεται για την ιστορία της πόλης (της Θεσσαλονίκης), καθώς και για τους παράγοντες που διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο, μπορεί να μάθει πολλά από τα νεκροταφεία» όπως αναφέρει σε μήνυμά του...

    ΖΗΝΩΝ ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...