Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Ο ΜΑΪΟΣ ΤΟΥ ΣΟΥΡΗ


      
Ο  ΜΑΪΟΣ   

Χαίρε και πάλι Μάιε τρελέ και χρυσομάλλη,

χαίρε μηνών στολίδι,

χαίρε που κι΄ η γαϊδούρα μου τον ερχομό σου ψάλλει

στρωμένη στο γρασίδι.

Τρις χαίρε, μην ερατεινέ τοσούτων συμπλεγμάτων

που τους τετράποδας κεντάς της Μούσης θιασιώτας,

χαίρε που σαν ακούεται βαρύ τ’ ογκάνισμά των,

μου φαίνεται πως Έλληνας ακούω πατριώτας.

Ψάλλω κι’ εγώ περιχαρής τον μήνα τον ωραίον

διά ρυθμών ποικίλων… 



χαίρε που σήμερ’ αρχινά κι’ η δράσις των κορέων,

των κουνουπιών και ψύλλων.

Χαίρε, κρυφή παρηγοριά ζωντοχηρών και χήρων,

όπου λιγώνεις έγκυες με μυρωδιές των τσίρων.

Xαίρε που κανείς δεν βλέπει

μεσ’ την Ρωμηοσύνη πάτο,

χαίρε, που μπουρλότο πρέπει

κι’ από πάνω κι’ από κάτω.



       Ο  ΡΩΜΙΟΣ
  του  Γ.  Σουρή
Στν καφεν π᾿ ξω σν μπέης ξαπλωμένος,
το λιου τς κτνες χόρταγα ρουφ,
κα στν φημερίδων τ νέα βυθισμένος,
κανέναν δν κοιτάζω, κανέναν δν ψηφ.

Σ
μία καρέκλα τνα ποδάρι μου τεντώνω,
τ
λλο σ μίαν λλη, κι λίγο παρεκε
φήνω τ καπέλο, κα ρχιν μ τόνο
το
ς πουργος ν βρίζω κα τν πολιτική.

Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί ο
ρανς ! τί φύσις !
χνίζει μπροστά μου καϊμακλς καφές,
κι
γ κατεμπνευσμένος γι λα φέρνω κρίσεις,
κα
μόνος μου τς βρίσκω μεγάλες κα σοφές.

Βρίζω
γγλέζους, Ρώσους, κα ποιους λλους θέλω,
κα
στρίβω τ μουστάκι μ᾿ γέρωχο πολύ,
κα
μέσα στ θυμό μου κατ διαόλου στέλλω
τ
ν διον αυτό μου, κα γίνομαι σκυλί.

Φέρνω τ
ν νον στν Διάκο κα ες τν Καραΐσκο,
κατενθουσιασμένος τ
γένια μου μαδ,
τ
ν λληνα ες λα νώτερο τν βρίσκω,
κι
πάνω στν καρέκλα χαρούμενος πηδ.

Τ
ν φίλη μας Ερώπη μ πέντε φασκελώνω,
πάνω στ τραπέζι τν γρόθο μου κτυπ...
χύθη καφές μου, τ ροχα μου λερώνω,
κι
σες βλαστήμιες ξέρω ρχίζω ν τς π.

Στ
ν καφετζ ξεσπάω... φωτι κι κενος παίρνει.
μέσως νω κάτω το κάνω τν μπουφέ,
τ
ν βρίζω κα μ βρίζει, τν δέρνω κα μ δέρνει,
κα
τέλος... δν πληρώνω δεκάρα τν καφέ 



Στο  Ζαγόρι της  Ηπείρου, στον  Βόλο, στον  Καστανιά Στυμφαλίας και αλλού, αναβιώνει η λεγόμενη Ανάσταση του Μαγιόπουλου, αλλιώς γνωστή ως το Φουσκοδένδρι ή ο Ζαφείρης:   Ένας νεαρός παριστάνει τον νεκρό Διόνυσο σε κάποιον αγρό και κοπέλες τραγουδούν έναν θρήνο για αυτόν, τον "Κορμό", στολίζοντάς τον με άνθη και πράσινα κλαδιά.

Τελικά ο Διόνυστος ανασταίνεται και η ανάστασή του αποτελεί αλληγορία της βλάστησης και της ζωής. Πρόκειται για έθιμα του  Ελληνικού  λαού  που δεν έχουν υποστεί καμιά φθορά από την  αρχαιότητα. 
 
Εἰς τὰ θεμέλια τοῦ φρενοκομείου
                        του  Γ.  Σουρή
(Τὸ φρενοκομεῖο χτίστηκε μὲ κληροδότημα τοῦ Χίου
φιλάνθρωπου Τζωρτζῆ Δρομοκαΐτη (ποὺ πέθανε τὸ
1880)
ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, κοντὰ στὴ Μονὴ Δαφνίου,
γι᾿ αὐτὸ πολλοὶ τὸ λένε καὶ «Δαφνί». Σουρῆς δὲν
ἄφησε τὴν εὐκαιρία. Ἀπρίλης 1884)
Ὢ Ἑορτὴ τῶν Ἑορτῶν... Ὢ εὐτυχὴς ἡμέρα!
Ὤ! τώρα πρέπει ὁ καθεὶς τοῦ Ἄστεως πολίτης
νὰ βάλει στὸ μπαλκόνι τοῦ μιὰ κόκκινη παντιέρα
μὲ μιὰ χρυσὴν ἐπιγραφὴ «Ζωρζὴς Δρομοκαΐτης».
Ναί! τώρα πρέπει στολισμὸς μὲ δάφνες καὶ μυρσίνες,
ναί! τώρα πρέπουν κανονιές, φανάρια καὶ ρετσίνες.
Φρενοκομεῖο κτίζεται καὶ στὴ σοφὴν Ἑλλάδα!
ἄ! ὁ Θεὸς ἐφώτισε τὸν Χιώτη τὸν Ζωρζὴ
καὶ τώρα μέσα στοῦ Δαφνιοῦ τὴ τόση πρασινάδα
θὰ βρίσκουμε παρηγοριὰ κι ἡ μνήμη του θὰ ζεῖ.
Ὢ μέγα εὐεργέτημα τῶν εὐεργετημάτων!
Ὢ μόνον οἰκοδόμημα τῶν οἰκοδομημάτων!
Θέλει λαμπρὸν Μαυσώλειον αὐτὸς ὁ κληροδότης,
παιάνας κι ἀποθέωσιν εἰς τρίτους οὐρανούς!...
Εὑρέθη μὲς στοὺς Χιώτηδες, μὲ γνώση κι ἕνας Χιώτης,
κι ἐσκέφθη ὁ μεγάλος του καὶ πρακτικός του νοῦς
πῶς μέσα στὴν Ἑλλάδα μας ποὺ πλημμυροῦν τὰ φῶτα,
Φρενοκομεῖον ἔπρεπε νὰ γίνει πρῶτα-πρῶτα.

 

Τεμπελιά

του  Γ.  Σουρή
Δὲν ἔχω κέφι γιὰ δουλειά,
πάλι μὲ δέρνει τεμπελιὰ
καὶ κάθομαι στὸ στρῶμα...
Βρίσκω τὸ σῶμα μου βαρὺ
καὶ ὀλ᾿ ἡ γῆ δὲ μὲ χωρεῖ
κι ὁ οὐρανὸς ἀκόμα.

Κακὰ νομίζω τὰ καλὰ
καὶ βλέπω μία στὰ χαμηλὰ
καὶ μία κοιτῶ ἐπάνω...
Σ᾿ αὐτὸ τὸν κόσμο τὸν χαζὸ
ἂς ἠμποροῦσα νὰ μὴ ζῶ
μὰ ...δίχως νὰ πεθάνω.






Υ.Γ. 
Μετά  την  χαλάρωση  της  Πρωτομαγιάς  επιστρέφουμε  στο  Φρενοκομείο  του  Σουρή,  στην  Ελλάδα,  όπως  την  κατάντησαν  οι  «έλληνες  πολιτικοί».

Ένας  «οικονομικός μετανάστης» καταζητούνταν διεθνώς  από την Ιντερπόλ και κυκλοφορούσε άνετα  στο Μεσολόγγι.

Με αγγελία αναζήτησης της Ιντερπόλ διωκόταν διεθνώς ένας 36χρονος από την Αλβανία, ο οποίος συνελήφθη στο Μεσολόγγι.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την Αστυνομία, σε βάρος του 36χρονου εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης και καταδικαστική απόφαση των αλβανικών δικαστικών αρχών, για υποθέσεις ανθρωποκτονίας με πρόθεση, ένοπλης ληστείας, παράνομης κατοχής και κατασκευής στρατιωτικών όπλων και πυρομαχικών.

Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Εφετών Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.
 


ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...