«ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΤΟ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ».(πατήστε την εικόνα για το κείμενο)

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Ο ΑΪΝΣΤΑΪΝ ΕΚΛΕΨΕ ΤΟΝ ΤΥΠΟ Ε=Μ.C² ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟ ΦΥΣΙΚΟ ΦΡΙΤΣ ΧΑΖΕΝΕΡΛ (Fritz Hasenöhrl).

Fritz Hasenöhrl


Fritz Hasenöhrl

Ο πιο σημαντικός Αυστριακός   φυσικός της εποχής του,  ο  αυθεντικός  δημιουργός  της  θεωρίας  της  σχετικότητας.





Άρθρο ξένων  επιστημόνων:

"Άραγε ο Αινστάιν ανακάλυψε τo E = mc² ή όχι;"


Πηγή: Physics World

Ελεύθερη μετάφραση- επιλογή: Τίνα Νάντσου,  Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Ποιος ανακάλυψε πρώτος  τον τύπο E = mc2;


 Όπως μπορείτε να υποθέσετε, δεν είναι ένα τόσο εύκολο θέμα να το απαντήσουμε. 
 Επιστήμονες  από την εποχή των  James Clerk Maxwell και  Max von Laue των αρχών του 20ου αιώνα έχουν προταθεί ως αυτοί που πραγματικά ανακάλυψαν την ισοδυναμία  μάζας-ενέργειας η οποία στις μέρες μας  πιστώνεται στην Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας.  Οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν γεννήσει πρωτοσέλιδα που κατηγορούν τον  Αϊνστάιν για λογοκλοπή, αλλά πολλοί ισχυρισμοί είναι  πλαστοί  ή υποστηρίζονται ελάχιστα.

Ωστόσο, τώρα δύο φυσικοί έδειξαν  ότι ο περίφημος τύπος  του Αϊνστάιν έχει μια πολύπλοκη και κάπως διφορούμενη γέννηση - η οποία μικρή σχέση έχει  με την Σχετικότητα.  
Η πιο κοντινή σχέση  για τον τύπο E = mc2  αποδίδεται με τον Fritz Hasenöhrl, καθηγητή φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Σε ένα έγγραφο του  1904   ο  Hasenöhrl  σαφώς κατέγραψε την εξίσωση E = 3/8mc2.

Από που πήρε αυτή την εξίσωση  και γιατί  η σταθερά της αναλογίας ήταν λάθος;

Ο Stephen Boughn του Haverford College στην Πενσυλβάνια και ο Tony Rothman από το Πανεπιστήμιο του Princeton εξέτασαν το θέμα και το παρουσίασαν πρόσφατα με  μία δημοσίευση στο preprint arXiv. 
Ο  Hasenöhrl έχει συγκεκριμένη  φήμη, συνήθως αποκαλείται ως ο αντι-Einstein. 

ΧΑΖΕΝΕΡΛ,  Ο  ΑΝΘΡΩΠΟΣ  ΠΟΥ  ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ  ΤΗΝ  ΙΣΟΔΥΝΑΜΙΑ  ΜΑΖΑΣ - ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.

Η φήμη του ως ο άνθρωπος που ανακάλυψε πραγματικά την εξίσωση E = mc2 οφείλεται σε μεγάλο βαθμό τις προσπάθειες του αντισημίτη  και φιλοναζιστή νομπελίστα Φυσικού Philipp Lenard, ο οποίος προσπάθησε να διαχωρίσει το όνομα του Αϊνστάιν από την θεωρία της Σχετικότητας, έτσι ώστε να μην θεωρηθεί η θεωρία της Σχετικότητας προϊόν της "Εβραϊκής επιστήμης". 


Όμως όλη αυτή η προσπάθεια δεν βοήθησε καθόλου τον Hasenöhrl.

Μαθητής του Ludwig Boltzmann και διάδοχος του στη Βιέννη έλαβε την αναγνώριση από τον Έρβιν Σρέντιγκερ, μεταξύ άλλων. "Ο Hasenöhrl ήταν ίσως ο μεγαλύτερος αυστριακός φυσικός της εποχής του", είπε Rothman στο physicsworld.com. Θα μπορούσε να πετύχει πολύ περισσότερα αν δεν είχε σκοτωθεί στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η σχέση της ενέργειας και της μάζας αποτελούσε θέμα συζήτησης πολύ πριν το εξετάσει ο Hasenöhrl.

 Ο Henri Poincaré είχε δηλώσει ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία έχει ορμή και επομένως και μάζα, σύμφωνα με την εξίσωση  E = mc2. Ο Γερμανός φυσικός Μαξ Αβραάμ υποστήριζε ότι ένα κινούμενο ηλεκτρόνιο αλληλεπιδρά με το δικό του πεδίο, το E0, και αποκτά φαινομενική μάζα που δίνεται από την εξίσωση   E0 = 3/4 mc2. Όλα αυτά με βάση την θεωρία της κλασικής ηλεκτροδυναμικής, και με την παραδοχή της θεωρίας του αιθέρα. "Οι Hasenöhrl, Poincaré και Αβραάμ καθώς και άλλα μέλη της τότε επιστημονικής κοινότητας υποστήριξαν ότι πρέπει να υπάρξει μια αδρανειακή μάζα που να συνδέεται με την ηλεκτρομαγνητική ενέργεια, αν και διαφωνούσαν για την σταθερά της αναλογίας", λέει ο Boughn.

Ο Robert Crease, φιλόσοφος και ιστορικός της επιστήμης στο πανεπιστήμιο Stony Brook στη Νέα Υόρκη, συμφωνεί. «Οι ιστορικοί λένε συχνά ότι, δεν αν δεν υπήρχε ο Αϊνστάιν, η επιστημονική κοινότητα θα οδηγούνταν στην θεωρία της σχετικότητας σύντομα», λέει.

"Τα γεγονότα τους ωθούσαν ουρλιάζοντας προς αυτή την κατεύθυνση."

Η εργασία των Boughn και Rothman δείχνει ότι ο  Hasenöhrl ήταν ο επικεφαλής αυτής της κατεύθυνσης.

Μήπως ο Αϊνστάιν γνώριζε το έργο του  Hasenöhrl; 

«Δεν μπορώ να το αποδείξω, αλλά είμαι αρκετά σίγουρος ότι ο Αϊνστάιν πρέπει να το γνώριζε και αποφάσισε να το κάνει καλύτερο», λέει ο Ρόθμαν.  Σε κάθε περίπτωση, ο Αϊνστάιν υποστήριξε την σημασία της σχέσης μάζας-ενέργειας, όταν αυτό αμφισβητήθηκε από τον Johannes Stark. 




  ΟΙ  ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ  ΦΥΣΙΚΟΙ  ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ  ΣΤΗΝ  ΠΡΩΤΗ  ΔΙΑΣΚΕΨΗ  ΣΤΟ  SOLVAY  ΤΟ  1911.




Και ο Hasenöhrl και ο Αϊνστάιν ήταν παρόντες στην περίφημη πρώτη διάσκεψη στο Solvay το 1911, μαζί με τους περισσότερους μεγάλους φυσικούς της εποχής τους.

 "Μπορούμε να φανταστούμε τις συνομιλίες που είχαν  μεταξύ τους ", λένε οι Boughn και Rothman.


O  ΧΑΪΖΕΝΜΠΕΡΓΚ  ΓΙΑ  ΤΟΝ  ΑΪΝΣΤΑΪΝ:


  
  Στο  βιβλίο  του:  "ΦΥΣΙΚΗ  ΚΑΙ  ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ"  (σελίδα  146)  ο  Χάιζενμπεργκ,  με  έμμεσο  τρόπο,  (δια  τον  φόβο  των  ιουδαίων),  αναφέρει:  "για  να  κάνει  κανείς  αυτό  το  βήμα  στην  μαθηματική  αναπαράσταση  της  φύσης,  δεν  χρειαζόταν  ΤΙΠΟΤΑ  περισσότερο  από  την  συνεπή  εφαρμογή  του  μετασχηματισμού  Λόρεντς".     


 Στην  σελίδα  162  πάλι,  του  ιδίου  βιβλίου,  παραπονιέται  ότι:  "η  δική  μας  κβαντική  θεωρία,  η  οποία  δεν  είχε  την  επιτυχία  της  θεωρίας  της  σχετικότητας..."
  Ο  Χάιζενμπεργκ  γνωρίζει  καλά,  αλλά  φοβάται  να  το  αναφέρει,  ότι  η  δική  τους,  πολύ  σπουδαιότερη  και  πολυπλοκότερη  κβαντική  θεώρηση  του   κόσμου,   δεν  είχε  την  υποστήριξη   των  διεθνών  ΜΜΕ,  τα  οποία   βρίσκονταν  και  βρίσκονται  στα  χέρια  ιουδαίων,  οι  οποίοι  εκβιάζουν  και  επιβάλλουν,  ποιον  θα  πρέπει  να   προσέξει  και  να  θεοποιήσει  ο  κόσμος.       
ΣΤΗΝ  ΕΠΙΣΗΜΗ  ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ  ΤΟΥ  ΑΪΝΣΤΑΪΝ:  "ΝΑΙ  ΤΟΝ  ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ  ΤΥΠΟ  ΤΟΝ  ΔΙΑΤΥΠΩΣΕ  Ο  ΧΑΖΕΝΕΡΛ,  ΑΛΛΑ  Ο  ΝΟΜΟΣ  ΤΟΥ  ΑΪΝΣΤΑΪΝ  ΕΙΝΑΙ  ΠΙΟ  ΓΕΝΙΚΟΣ".



  Ο  επιστημονικός  βιογράφος  και  προσωπικός  φίλος  του  Αϊνστάιν  Φίλιππος  Φρανκ  δεν  θα  μπορούσε  να  αγνοήσει  τον  Χάζενερλ,  γιατί  ο  συγκεκριμένος  τύπος  της  φυσικής  επιστήμης,  όση  προπαγάνδα  και  να  υπάρξει  από  τα  διεθνή  ΜΜΕ,  βγάζει  μάτι  ότι  διατυπώθηκε  από  άλλο  επιστήμονα,  ένα  χρόνο  πριν  τον  αναμασήσει  ο  Αϊνστάιν.  Έτσι  στην  επίσημη  βιογραφία  «Αϊνστάιν,  η  ζωή  και  η  εποχή  του»,  που  έγραψε  για  τον  Αϊνστάιν  και  που  μεταφράστηκε  στα  Ελληνικά,  εκδόσεις  Γ.  Λαδιά,  Αθήνα  1978,  γράφει  για  τον  Χάζενερλ, σελίδα  238:

«Στις  σημειώσεις  εκείνων  που  θέλουν  να  αποφύγουν  με  κάθε  τρόπο  να  αναφέρουν  το  όνομα  του  Αϊνστάιν,  ο  νόμος  της  μετατροπής  της  μάζας  σε  ενέργεια  παρουσιάζεται  συχνά  σαν  «αρχή  του  Χάζενερλ».  
(Σημείωση:  114  χρόνια  μετά  μάλλον  συντεταγμένα  όλα  τα  πρόβατα  θέλουν  με  κάθε  τρόπο  να  αποφύγουν  να  αναφέρουν  το  όνομα  του  Χάζενερλ).
 Είναι  ίσως  ενδιαφέρον,  για  να  καταλάβουμε  σε  όλες  του  τις  πτυχές  το  περιβάλλον  μέσα  στο  οποίο δημιουργούσε  ο  Αϊνστάιν  να  θυμίσουμε  πως  γεννήθηκε  αυτή  η  εκ  προμελέτης  απόφαση  για  να  απαλειφθή  το  όνομά  του.
 Ήταν  από  καιρό  γνωστό  πως  όταν  το  φως  πέφτει  σε  μια  επιφάνεια  ασκεί  επάνω  της  μία  πίεση,  σαν  να  είχαν  εκσφενδονισθή  σωμάτια  εναντίον  της  επιφάνειας  αυτής.  Από  το  γεγονός  αυτό  ο  Αυστριακός  φυσικός  Χάζενερλ  είχε  βγάλει  στα  1904,  (δηλαδή  ένα  χρόνο  πριν  τον  Αϊνστάιν),  το  συμπέρασμα  πως  αν  η  φωτεινή  ακτινοβολία  είναι  κλεισμένη   σε  ένα  δοχείο,  πρέπει  να  εξασκεί  κάποια  πίεση  στα  τοιχώματά  του.  Ακόμη  και  αν  το  δοχείο  δεν  έχει  υλική  μάζα,  λόγω  της  πίεσης  που  εξασκείται  από  την  ακτινοβολία  στο  εσωτερικό του,  θα  παρουσίαζε  πάλι  από  την  ενέργεια  της  δύναμης,  τα  ίδια  φαινόμενα  που  παρουσιάζει  ένα  σώμα  προικισμένο   με  υλική  μάζα.  Και  αυτή  η  «φαινομένη»  μάζα  είναι  ανάλογη  με  την  ενέργεια  που  περιέχει.  Όταν  το  δοχείο  ακτινοβολεί  μία  ενέργεια  Ε,  η  «φαινομένη»  μάζα  m  θα  μειωθή  σύμφωνα  με  τον  τύπο  E = mc².
Είναι  φανερό  πως  αυτή  η  αρχή  είναι  μία  μερική  μερίπτωση  του  νόμου  του  Αϊνστάιν.  Αν  η  ακτινοβολία  περιέχεται  κι  όλας  μέσα  σε  ένα  σώμα,  η  μάζα  του  σώματος  αυτού  θα  μειώνεται  όταν  θα  εκπέμπεται  η  ακτινοβολία.  Μα  ο  νόμος  του  Αϊνστάιν  είναι  πολύ  πιο  γενικός.  Διαπιστώνει  πως  η  μάζα  ενός  σώματος,  από  όποια  ύλη  και  αν  είναι,  μειώνεται  αν  το  σώμα  αυτό  χάνει  την  ενέργειά  του  κατά  οποιονδήποτε  τρόπο. 
Ο  (νομπελίστας)  Γερμανός  φυσικός  Λέναρντ  και  η  ομάδα  του  ζητούσαν  να  βρουν  ένα  αντικαταστάτη  για  το  όνομα  του  Αϊνστάιν.  Πολλοί  εξωτερικοί  παράγοντες  ευνοούσαν  την  εκλογή  του  Χάζενερλ.  Ο  Χάζενερλ  ήταν  έντιμος  και  ικανός  επιστήμονας.  Κατά  τον πόλεμο  είχε  πολεμήσει  με  τον  αυστριακό  στρατό,  στο  πλευρό  δηλαδή  της  Γερμανίας,  και  έπεσε  στο  πεδίο  της  τιμής  στα  σαράντα  του  χρόνια.  Ήταν  λοιπόν  το  ιδεώδες  πρόσωπο  στα  μάτια  των  εχθρών  του  Αϊνστάιν,  ο  ήρωας  και  το  πρότυπο  που  έπρεπε  να  προτείνουν  στην  γερμανική  νεολαία,  γιατί  σ’ αυτόν  εύρισκαν  μία  πραγματική  αντίθεση  προς  τον  αφηρημένο  επιπόλαιο  διανοητή  και  διεθνή  σιωνιστή  ειρηνιστή  Αϊνστάιν.         
Ο  θρύλος  ξεκίνησε  με  το  βιβλίο  του  Λέναρτν:  «Μεγάλοι  άνδρες  της  Επιστήμης».  Ο  συγγραφέας  παρουσίαζε  μία  βιογραφική  σειρά  μεγάλων  ανδρών,  όπως  ο  Γαλιλαίος,  ο  Κέπλερ, ο  Νεύτων,  ο  Φαρανταίυ  και  άλλοι,  τελειώνοντας  με  τον  Χάζενερλ.  Για  να  τον  συνδέσει  με  τους  προηγούμενους  ήρωες,  ο  Λέναρντ  έλεγε  γι  αυτό:
«Μουσικός,  αγαπούσε  το  βιολί  του  όπως  ο  Γαλιλαίος  το  λαγούτο  του,  λάτρευε  την  οικογένειά  του  και  ήταν  ένας  άνθρωπος  με  μια  υπερβολική  μετριοφροσύνη,  σαν  τον  Κέπλερ».
Πιο  κάτω  έλεγε  για  τα  συμπεράσματα  του  Χάζενερλ:  «Η  εφαρμογή  αυτής  της  ιδέας  οδήγησε  σε  πολύ  μεγάλες  προόδους,  παρ’  όλον  που  τις  αποδίδουν  σχεδόν  ολοκληρωτικά  σε  άλλους  ανθρώπους».
Με  το  «άλλους  ανθρώπους»  εννοούσε  καθαρά  τον  Αϊνστάιν».





Πριν από μερικά χρόνια, ο Αμερικανός φυσικός Stephen Boughn διερεύνησε και πάλι ιστορικά τη σχέση μεταξύ των τύπων του Hasenöhrl και του Einstein.   Χωρίς αμφιβολία για τις έξυπνες ανακαλύψεις του Αϊνστάιν, ο Boughn αποτίει επίσης φόρο τιμής στην υψηλή απόδοση του Hasenöhrl.


Συγγραφέας: Stephen Boughn

(Υποβλήθηκε στις 28 Μαρτίου 2013)

"Το 1904, ένα έτος πριν την  εργασία  του Αϊνστάιν σχετικά με την ειδική σχετικότητα, ο αυστριακός φυσικός Fritz Hasenohrl εξέτασε τις ιδιότητες της ακτινοβολίας μέλανος σώματος σε μια κινούμενη κοιλότητα. Υπολόγισε το απαραίτητο έργο  και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ενέργεια της ακτινοβολίας  συσχετίζεται με αυτήν με  μια φαινομενική μάζα τέτοια ώστε E = 3/8 mc². Επίσης, το 1904, το Hasenohrl πέτυχε το ίδιο αποτέλεσμα υπολογίζοντας τη δύναμη που απαιτείται για την επιτάχυνση μιας κοιλότητας που έχει ήδη γεμίσει με ακτινοβολία. Στις αρχές του 1905, διορθώνει το τελευταίο αποτέλεσμα σε E = 3/4 mc²". 




Ο   ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ  ΧΑΖΕΝΕΡΛ  (Friedrich Hasenöhrl,  1874 - 1915)  ήταν  σπουδαίος  αυστριακός  φυσικός,  που  σκοτώθηκε  σε  ηλικία  40  ετών,  πολεμώντας  για  την  πατρίδα  του.

Το  1906   ο  Hasenöhrl  έγινε  αναπληρωτής καθηγητής στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης  και  τον  Σεπτέμβριο του 1907, έγινε  διάδοχος  στην  έδρα  του διάσημου Ludwig Boltzmann (1844 -1906).  
Ο Boltzmann  εκτιμούσε  πολύ  τον Hasenöhrl. 
Ο Fritz Hasenöhrl  θεωρούνταν  μεταξύ των κορυφαίων φυσικών της εποχής του, γι  αυτό  συμμετείχε  το 1911 στην πρώτη Διάσκεψη Solvay στις Βρυξέλλες, όπου  προσήλθε  μόνο  η διεθνής αφρόκρεμα των θεωρητικών φυσικών,  μεταξύ  των οποίων  ο  Max Planck και  ο  Ernest Rutherford.    

Ανάμεσα  στους  ακροατές  στις  παραδόσεις  των  μαθημάτων  του  Χάζενερλ, στα  αμφιθέατρα  του  πανεπιστημίου, ήταν οι  πιό  μεγάλοι φυσικοί της  εποχής  όπως ο  Felix Ehrenhaft και ο  Paul Ehrenfest.
Επιστημονικά ο Hasenöhrl ασχολήθηκε κυρίως με θερμοδυναμικά ζητήματα  σχετικά με τη σχέση μεταξύ μάζας και ενέργειας.
Το 1904 δημοσίευσε το έργο "Η Θεωρία της Ακτινοβολίας σε Κινούμενα Σώματα", το οποίο έλαβε το περίφημο βραβείο Haitinger.  
Ο Hasenöhrl  έφθασε στον τύπο E = 3/8 mc2, οπότε η διαφορά με τον τύπο του Αϊνστάιν βασιζόταν κυρίως σε μια διαφορετική προσέγγιση.

Το γεγονός ότι η ακτινοβολία του μέλανος σώματος έχει αδράνεια επισημάνθηκε αρχικά από τον F. Hasenöhrl.  
Σε ορισμένες  δημοσιεύσεις (1907, 1908) Hasenöhrl επεξεργάστηκε περαιτέρω την εργασία του,  του  1904, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα νέα του αποτελέσματα ήταν τώρα σύμφωνα με τις θεωρίες του Mosengeil και του Planck.
Ωστόσο, παραπονέθηκε για το γεγονός ότι ο Planck (1907) δεν ανέφερε τα  προηγούμενα δικά  του  αποτελέσματα του 1904  (όπως η εξάρτηση της φαινόμενης μάζας από τη θερμοκρασία).

  Το 1908 ο Πλανκ έγραψε ότι τα αποτελέσματα της νέας προσέγγισης του Hasenöhrl από το 1907 ήταν πράγματι ισοδύναμα με εκείνα της σχετικότητας. 


Λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και τις ικανότητες του Hasenöhrl, θα μπορούσαμε να περιμένουμε και άλλα πολύτιμα έργα του από  τον  σπουδαίο  βιενέζο  φυσικό. Αλλά  ο  αθλητικός  επιστήμονας  Χάζενερλ  είχε  και  μία  άλλη  ιδιότητα,  που  δεν  την  είχαν  διάφοροι  άλλοι:  αγαπούσε  την  πατρίδα  του.   Όταν η πατρίδα του κινδύνεψε, ο έφεδρος αξιωματικός Hasenöhrl προσφέρθηκε εθελοντικά για στρατιωτική θητεία. Το 1915  του  ανατέθηκε για πρώτη φορά στρατιωτική  αποστολή  σε  κατάληψη  ενός φρουρίου στην Κρακοβία.  Αγωνίστηκε ως Oberleutnant ενάντια στους Ιταλούς στο Τιρόλο.  Τραυματίστηκε  στην  μάχη,  ανέκτησε και επέστρεψε  πάλι  στο μέτωπο. Σκοτώθηκε πολεμώντας  ηρωικά  από χειροβομβίδα σε επίθεση στο Όρος Plaut (Folgaria) στις 7 Οκτωβρίου 1915 στην ηλικία των 40 ετών.

"Μια αίσθηση μου λέει ότι το όνομά του θα ήταν διαφορετικό σήμερα", έγραψε  για  τον  Χάζενερλ  ο μαθητής του Erwin Schrödinger όταν έλαβε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1933.



Ο  ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗΣ  ΚΑΙ  Ο  ΑΪΝΣΤΑΪΝ

Τό  θέμα  είναι  τεράστιο.  Θα  κάνω  λίγες  επισημάνσεις.


O  Aινστάιν  ήταν  ένας  άγνωστος  φυσικός,  υπάλληλος  ελβετικού  γραφείου  ευρεσιτεχνιών,  χωρίς  ανώτερες  μαθηματικές  γνώσεις.  Από  την  δουλειά  του  εκεί  έμαθε  να  κλέβει,  να  ξεχωρίζει  και  να  εκμεταλεύεται  την  εργασία  και  τον  ιδρώτα  των  άλλων,  συνδυάζοντας  τις  ξένες  γνώσεις  κατάλληλα.  Έτσι  όταν  διερωτήθηκε,  όπως  ανέφερε  ο  ίδιος,  πως  θα  ξυρίζεται  και  θα  βλέπει  το  πρόσωπό  του  σε  ένα  καθρέφτη,  αν  πετούσε  με  300.000  χιλιόμετρα,  έψαξε  στο  υλικό  στο  γραφείο  του  και  οι  απαντήσεις  ήταν  ήδη  εκεί  από  τον  Λόρεντς,  τον  Πουανκαρέ,  τον  Χάζενερλ  και  άλλους.  Αφού  τις  συγκέντρωσε  και  τις  ανέπτυξε,  τις  διαμόρφωσε  σε  άρθρο  και  η  λεγόμενη  ειδική  θεωρία  της  σχετικότητας  ήταν  γεγονός.  


Το 1904  ο  Χάζενερλ  δημοσίευσε το έργο του:  «Η Θεωρία της Ακτινοβολίας σε Κινούμενα Σώματα», για  το οποίο έλαβε το περίφημο βραβείο Haitinger.   Ο  πονηρός  υπάλληλος  του  γραφείου  ευρεσιτεχνιών  της    Ελβετίας,  ήταν  από  τους  πρώτους  που  διάβασαν  την  εργασία  του  Χάζενερλ  και,  αφού  έκλεψε  και  στοιχεία  από  άλλες  μελέτες,  δημοσίευσε  το  1905  το  άρθρο  του  για  την  κίνηση  του  φωτός.  Γι  αυτό  σήμερα  ο  Ρόθμαν  γράφει  ότι:  «ο Αϊνστάιν  γνώριζε  την  εργασία  του  Χάζενερλ  και αποφάσισε να την κάνει καλύτερη...».    

Ναι  αυτός  ήταν  ο  πολυδιαφημισμένος  Αϊνστάιν  που  το 1919, μετά το διαζύγιό του με την Μίλεβα  Mάριτς,    παντρεύτηκε την ξαδέλφη του, Έλσα.    Ο  ιουδαίος  Αϊνστάιν μετά  την  (κλεμμένη) επιτυχία  του  ήθελε   πολύ  να   επανέλθει  στις  προαιώνιες  παραδόσεις  των  χαλδαίων  μάγων  τύπου  Αβραάμ,  από  τους  οποίους  ισχυρίζονται  οι  ιουδαίοι  ότι  κατάγονται. Ως  γνωστόν  οι  εβραιοχαλδαίοι  μάγοι  παντρεύονταν  τις  αδελφές  και  ξαδέλφες  τους.  Η  Σάρα,  η  γυναίκα  του  Αβραάμ  ήταν  ταυτόχρονα  και  αδελφή  του.
 
Ο  Αϊνστάιν  το  ίδιο  έκανε  σε  όλη  του  την  ζωή.  Ανακάτευε  τις  ιδέες  των  άλλων  σε  ατελείωτες  συζητήσεις  μαζί  τους  και  μετά  τις  σέρβιρε  κατάλληλα.  Ο  διεθνής  τύπος  που  και  τότε  και  τώρα  ήταν  και  είναι   στα  κατάλληλα  χέρια  πάντα  επέβαλε  στο  κοινό,  αλλά  και  στην επιστημονική  κοινότητα,  ποιόν  θα  έπρεπε  να προσέξουν.  Αυτό  βέβαια  γίνεται  και  σήμερα  για  τους  κατάλληλους  "επιστήμονες",  γεγονός  γνωστό  σε  αυτούς  που  βλέπουν  λίγο  πιο  καθαρά.

Έλληνες  ιστορικοί  των  φυσικών  και  μαθηματικών  φυσικά  δεν  υπάρχουν,  σαν  τους  παραπάνω  ξένους,  για  να  αποδείξουν  ότι  όλες  οι  μαθηματικές  γνώσεις  που  χρησιμοποίησε  ο  Αϊνστάιν  στις  (όχι  δικές  του)  φυσικές    θεωρίες  του,  ήταν  από  άλλους  μαθηματικούς  και  κυρίως  από  τον  Καραθεοδωρή,  πράγμα  που  παραδέχτηκε  και  ο  ίδιος ο  Αϊνστάιν άλλωστε.
Ο  Αϊνστάιν  ήταν  άλλωστε  φυσικός,  χωρίς  καμία  γνώση  των  προχωρημένων  μαθηματικών,  (Διαφορικού  λογισμού,  τοπολογίας,  τανυστικού  λογισμού).
 Όσον  για  τους  έλληνες  επιστήμονες  οι  περισσότεροι  είναι  τσανακογλείφτες  του  ιουδαίου  Αϊνστάιν.
Καμία  ανεξαρτησία  πνεύματος  και  γνώμης.
Οι  απόγονοι  του  Πυθαγόρα,  του  Ευκλείδη,  του  Αρχιμήδη...




ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ





   Υ.Γ.   1.


ΈΝΑΣ  ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ  ΚΑΤΑΛΑΒΕ  ΤΙ  ΕΓΙΝΕ. 


(Wikipedia και από ένα παλιό άρθρο του καθηγητή του ΑΠΘ Χάρη Βάρβογλη).


Η βασική διαφορά ενός μαθηματικού  από έναν φυσικό 

Η βασική διαφορά ενός μαθηματικού από έναν φυσικό είναι η εξής: ο μαθηματικός προσπαθεί να δημιουργήσει θεωρίες όσο το δυνατόν γενικότερες, ενώ ο φυσικός θέλει να λύσει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Ένα πολύ καλό παράδειγμα αυτής της διαφοράς είναι η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας.
Ο Αϊνστάιν διετύπωσε το 1905 αυτή τη θεωρία με σκοπό να ερμηνεύσει το αποτέλεσμα του πειράματος των Μάικελσον και Μόρλεϊ, ότι δηλαδή η ταχύτητα του φωτός δεν φαίνεται να εξαρτάται από την ταχύτητα της Γης.  
Ένα μήνα πριν από τη δημοσίευση του Αϊνστάιν, ο μεγάλος γάλλος μαθηματικός Ανρί Πουανκαρέ είχε δημοσιεύσει μια δική του θεωρία, η οποία ερμήνευε επίσης σωστά αυτό το πειραματικό αποτέλεσμα.  
(Σημείωση:  ο  Αϊνστάϊν  γνώριζε  καλά  όλες  αυτές  τις  μελέτες.  Ήταν  η  δουλειά  του  στο  ινστιτούτο.  Ποτέ  όμως  δεν  το  ομολόγησε).
Στην ιστορία έμεινε όμως η θεωρία του Αϊνστάιν λόγω του φυσικού χαρακτήρα της και της οικονομίας των υποθέσεών της.
Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1904, ο Henri Poincaré (1854-1912) μιλάει στο συνέδριο της επιστήμης στο Saint-Louis, με τίτλο οι Αρχές της Μαθηματικής Φυσικής , όπου ορίζει:
« Η αρχή της σχετικότητας, σύμφωνα με την οποία οι νόμοι των φυσικών φαινομένων πρέπει να είναι ίδιοι για έναν σταθερό παρατηρητή όπως για έναν παρατηρητή που μεταφέρεται μαζί με μια ομοιόμορφη κίνηση. έτσι ώστε να μην έχουμε και δεν μπορούμε να έχουμε κανένα μέσο για να διακρίνουμε αν είμαστε ή όχι μαζί σε μια τέτοια κίνηση.»
Έτσι, ο Poincaré επεκτείνει τη σχετικότητα της κίνησης σε όλους τους νόμους της φυσικής. Ωστόσο, θα διαπιστώσουμε ότι η επιστημολογική κατάσταση της αρχής δεν είναι αυτή μιας θεμελιώδους αρχής, αλλά μάλλον μιας κοινής νομοθεσίας της φυσικής που επαληθεύεται (ή αλλιώς ακυρώνεται) με πειραματισμό.
Ωστόσο η θεωρία του Πουανκαρέ βασιζόταν σε τρεις υποθέσεις, ενώ η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας μόνο σε δύο. Επιπλέον, οι δύο υποθέσεις του Αϊνστάιν έχουν έναν γενικό φυσικό χαρακτήρα:
1ον. Οι νόμοι της Φυσικής είναι ίδιοι για όλους τους παρατηρητές που κινούνται ευθύγραμμα και ισοταχώς και 
2ον. Το φως διαδίδεται στο κενό με ταχύτητα 300.000 χλμ. το δευτερόλεπτο.
Η μαθηματική εφαρμογή αυτών των δύο υποθέσεων έδειξε ότι η θεωρία του Αϊνστάιν είναι ισοδύναμη με αυτήν του Πουανκαρέ, οι υποθέσεις της οποίας όμως είχαν μαθηματικό χαρακτήρα. 
Για τον φυσικό χαρακτήρα της και την οικονομία των υποθέσεων έμεινε τελικά στην Ιστορία η θεωρία του Αϊνστάιν. 
Ακόμα, ο Poincaré ήταν σίγουρα ένας μεγάλος και σημαντικός πρόδρομος μεταξύ όλων των φυσικών και μαθηματικών που έπαιξαν ρόλο στην ιστορία της θεωρίας της ειδικής σχετικότητας. 

ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗΣ

Αξίζει να σημειωθεί ότι, 20 χρόνια μετά τη δημοσίευση της Ειδικής Σχετικότητας, το αναλυτικό μυαλό του μαθηματικού Καραθεοδωρή κατάφερε να διατυπώσει ένα μικρότερο σύνολο υποθέσεων από αυτές του Αϊνστάιν, για να καταλήξει σε ένα σύνολο από θεωρίες γενικότερες από την ΕΘΣ. Με άλλα λόγια δημιούργησε μια μαθηματική θεωρία όσο το δυνατόν γενικότερη, από την οποία προκύπτει ότι σε κάποιο άλλο σύμπαν ίσως να ισχύει μια διαφορετική μορφή της ΕΘΣ. Το τι συμβαίνει στο δικό μας Σύμπαν όμως, που είναι το συγκεκριμένο πρόβλημα, περιγράφεται από την ΕΘΣ του Αϊνστάιν, η οποία εν τω μεταξύ έχει επιβεβαιωθεί και με ένα πλήθος πειραμάτων. 





   

Υ.Γ.     2.


ΣΤΟ  «PRONEWS»  ΤΗΣ  6  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ  2019  ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ,  ΑΝΩΝΥΜΩΣ,   ΤΟ  ΠΑΡΑΚΑΤΩ  ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ  ΑΡΘΡΟ.  ΕΡΩΤΗΜΑ  ΠΡΟΣ  ΤΟΥΣ  ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ:  ΓΝΩΡΙΖΕΙ  ΚΑΝΕΙΣ  ΣΕ  ΠΟΙΟ  ΒΙΒΛΙΟ  ΤΑ  ΕΓΡΑΨΕ  ΟΛΑ  ΑΥΤΑ  Ο  ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ;

Κι όμως ο Αριστοτέλης ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε την Θεωρία της Σχετικότητας

Αποσπάσματα από τον Αριστοτέλη - «Της των δε ενόντων ρευστήν δύναμιν, εις κραταιάν θέσιν ισοκλίνουσα παν εν τη δομή των σμικρών μορίων πλέγμα ουσίας μέγεθος έστι τάδε: η της μάζης πολλαπλότητα εν διαδοχή, δις, μετά μεγέθους τριών μυρίων μυριάδων τριπλών ποδών προς την μονάδα του χρόνου».
Πράγμα που σημαίνει: Το μέγεθος της περικλειόμενης ενέργειας που συγκρατεί τα μόρια στο πλέγμα της δομής τους είναι: Ο πολλαπλασιασμός της μάζας διαδοχικά δύο φορές, με το μέγεθος τριάντα χιλιάδες φορές το δέκα χιλιάδες (μετρούμενο σε) τρία πόδια προς τη μονάδα του χρόνου.
Δηλαδή: Ε= m: (3: 10.000:10.000) : (3: 10.000:10.000)= m: (3: 10.000:10.000)2 = m; (3: 100.000.000)2=m: (300.000.000)2= m : c2
 Όπου 300.000.000 m/sec = c η ταχύτητα του φωτός.
Σχόλια: τριών μυρίων μυριάδων 3 (χ) 10.000 (χ) 10.000 άρα 300.000.000 m/sec.
Η μονάδα μήκους 3 πόδια (=1 μέτρο) = l m.
Η μονάδα του χρόνου είναι το 1 sec. Άρα η ταχύτητα του φωτός c= 300.000.000 m/sec = 300.000 Km/sec, αφού 1 Km (χιλιόμετρο) = 1000 m.
Εδώ έχουμε να κάνουμε πολλά σχόλια με πρώτο το ότι βασιζόμαστε στην έρευ­να των Άγγλων και των Αμερικανών για την αυθεντικότητα του αραβικού κειμέ­νου. Το βασικότερο όμως των σχολίων είναι το «πώς γνώριζε ο Αριστοτέλης ή οι Άραβες τις σύγχρονες μονάδες μέτρησης; Δηλαδή το μέτρο και το δευτερόλεπτο. Μήπως και τις μονάδες μέτρησης τις πήραν οι «πολύμαθοι κλέφτες της αρχαίας ελ­ληνικής γνώσης» από τους αρχαίους μας προγόνους;
Το μεν δευτερόλεπτο έχει κάποια λογική, αφού είναι το 1/60 του λεπτού (min) που είναι το 1/60 της ώρας (h) που είναι το 1/24 της περιστροφής της Γης γύρω από τον εαυτό της.
Το μέτρο όμως ή τα τρία πόδια; Εδώ υπάρχει ένα μυστήριο.
Nα δώσουμε όμως και άλλα χωρία από το κείμενο του Αριστοτέλη για την ταχύ­τητα του φωτός. «Την προς άκραν αύξησιν λόγου μεταβολής χώρου, προς χρόνον, ουκ εά η φύσις εις μη μετρήσιμον προσάγειν: προσάγει γαρ οσονούπω της μάζης το μέγε­θος εις το μη μετρήσιμον».
Πράγμα που σημαίνει: « Την αύξηση του λόγου του μήκους προς το χρόνο (ταχύτητα) προς ακραία τιμή (όριο της ταχύτητας του φωτός) δεν την επιτρέπει η φύση να φθάσει σε μη μετρήσιμη τιμή (άπειρο). Διότι κάνει και το μέγεθος της μάζας να είναι μη μετρήσιμο (άπειρο)».
Ακριβώς, δηλαδή, ότι λέει και η ειδική θεωρία της σχετικότητας του Einstein (;) που του την εξήγησε και πλήρως διατύπωσε ο Καραθεοδωρή(ς).
Πάμε παρακάτω στο κείμενο του Αριστοτέλη:
«Την δε χρόνου ροήν πάλιν αίφνης εις βραδύτερον προσάγει». Που σημαίνει: «Τη δε ροή του χρόνου την επιβραδύνει άμεσα».
Μιλάμε δηλαδή για τη διαστολή του χρόνου. Όσον αφορά το όριο της ταχύτητας του φωτός ο Αριστοτέλης, όπως τον αντέγρα­ψαν οι Άραβες και όπως πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια απεκάλυψαν οι Άγγλοι, μας λέει-
«Την δε μεταβολήν των θεών νόμος τοιαύτη επιβολή φέρει το μέγεθος μηδέ των τριών μυρίων μυριάδων τριπλών ποδών προς την του χρόνου μονάδα υπερέχειν, μηδέ Ήλιος άλλος αστήρ αντιβαίνειν».
Εδώ έχουμε ένδειξη για το ότι ο Αριστοτέλης έχει διατυπώσει και τη «γενική θε­ωρία της σχετικότητας».
Η μετάφραση είναι: Στη δε μεταβολή (του χώρου προς τον χρόνο, άρα στην ταχύ­τητα), ο νόμος των θεών επιβάλλει να είναι μικρότερη από τριάντα χιλιάδες επί δέκα χιλιάδες επί τρία πόδια (ένα μέτρο) προς τη μονάδα του χρόνου (ένα δευτερόλεπτο) και ούτε ο Ήλιος ούτε άλλο άστρο μπορεί να την κάνει να παραβεί (το νόμο).
Η τελευταία φράση δείχνει ότι:
1) Γνώριζε ο Αριστοτέλης ότι ο Ήλιος ήταν απλά ένα άστρο όπως όλα.
2) Γνώριζε ότι τις συνθήκες κίνησης τις ορίζουν τα «βαρυτικά πηγάδια» (gravity wells) των άστρων, και ακόμη και ένα μαύρο άστρο (μελανή οπή) με την τεράστια έλξη του δε μπορεί να εξασφαλίσει ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτήν του φωτός.
Συνοπτικά μπορούμε να πούμε ότι:
1) Οι υποψίες μας για το ότι ο Einstein κάτι έτοιμο πρέπει να βρήκε όταν διατύπωσε τη θεωρία της σχετικότητας επαληθεύονται.
2) Ο Einstein με ειλικρίνεια και εντιμότητα ζήτησε τη βοήθεια του Καραθεοδωρή(ς) που του τα εξήγησε όλα.
3) Στον Αριστοτέλη πλέον μπορούν να αποδοθούν.
α) Ο τύπος E=m:c2 για τη μετατροπή της μάζας σε ενέργεια και αντιστρόφως.
β) Η διαστολή του χρόνου και η συστολή του μήκους .
γ) Το όριο της ταχύτητας του φωτός.
6) Η μέτρηση της ταχύτητας του φωτός.
ε) Η «βαρυτική» θεωρία της γενικής θεωρίας της σχετικότητας.
στ) Η σχέση μάζας – ταχύτητας (όταν απειρίζεται η μία, απειρίζεται και η άλλη).
Τέλος να τονίσουμε ότι ακόμη και αν δεν τα έβγαλε αυτά ο Αριστοτέλης, τότε τα πήρε από κάποια άλλη αρχαιότερη ελληνική πηγή σαν μύστης που ήταν.
Ακόμη και αν οι Άραβες είπαν ψέματα και δεν τα βρήκαν όλα αυτά από τον Αρι­στοτέλη, ας αναρωτηθούμε που τα βρήκανε πριν από εκατοντάδες χρόνια;
Εξάλλου γιατί να μην πάρουν αυτοί τη δόξα; Το πιθανότερο είναι ότι οι Άραβες απλά αντέγραφαν για να σώσουν τη γνώση, χωρίς καν να την κατανοούν.
Αυτούς τους Άραβες αλλά και τους Άγγλους του Imperial College of London τους ευχαριστούμε για τη γνώση που μας έδωσαν και για την αλήθεια που την απεκατέστησαν.
Κάποιοι αντιγράφουν την αρχαία ελληνική επιστήμη και μας την «πλασάρουν» ως δική τους και γεγονός μοναδικό και κοσμοϊστορικό..Ίσως μαθαίνουμε λάθος ιστορία στους νέους…Ίσως πρέπει να αρχίσουμε να μαθαίνουμε αυτά που φοβόμαστε πως θα αλλάξουν όσα έχουμε στο νού μας ως…δεδομένα.



1 σχόλιο :

  1. Κάποιοι γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα!!!!! Δηλ. του ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ!
    ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ
    «Της των δε ενοντων ρευστην δυναμιν,εις κραταιαν θεσιν ισοκλινουσα παν εν τη δομη των σμικρων μοριων πλεγμα ουσιας μεγεθος εστι ταδε: η της μαζης πολλαπλοτητα εν διαδοχη,δις,μετα μεγεθους τριων μυριων μυριαδων τριπλων ποδων προς την μοναδα του χρονου».



    Πραγμα που συμαινει: Το μεγεθος της περικλειομενης ενεργειας που συγκρατει τα μορια στο πλεγμα της δομης τους είναι: Ο πολλαπλασιασμος της μαζας διαδοχικα δυο φορες,με το μεγεθος τριαντα χιλιαδες φορες το δεκα χιλιαδες (μετρουμενο σε) τρια ποδια προς τη μοναδα του χρονου.

    Δηλαδη Ε=Μ*(3*10.000*10.000)*(3*10.000*10.000)=Μ*(3*10.000*10.000)²=Μ*(3*100.000.000)²=Μ*(300.000.000)²=Μ*C²

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...