Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

ΜΗΝΥΣΗ ΜΙΑΣ ΚΟΖΑΝΙΤΙΣΣΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΔΟΤΗ ΚΟΤΖΙΑ, ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΣΟΝΟΥ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ.



   ΤΟ  ΜΝΗΜΕΙΟ  ΤΩΝ  ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ  ΣΤΟ  ΒΟΥΝΟ  ΜΠΟΥΡΙΝΟΣ  ΚΟΖΑΝΗΣ 

Τής Κωσταντινιάς Ντέμου του Δημητρίου 
πτυχιούχου Σ.Α.Ν – Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής greek army Νοσ. Ψυχιατρική & Ουρολογία , Γεννηθείς εις Σέρβια και Κατοίκου Ν. Κοζάνης ,Οδός: Αγρ….. Αρ.24 ΑΔΤ….Τ. Α. Σερβίων Ν. Κοζάνης ΤΚ 50100,με την ιδιότητα του πολίτη του Ελληνικού Κράτους, που με την παρούσα ασκώ δικαίωμα συνταγματικά καθιερωμένο, και ως αμέσως ζημιωθείσα από την προσβολή από τους αναφερόμενους, των ατομικών και πολιτικών εννόμων αγαθών μου. E-male (de…di…@yahoo.com).   Η  μήνυση κατά Κοτζιά για εσχάτη προδοσία, απιστία κατά την υπηρεσία, παράβαση καθήκοντος, επιβουλή της ακεραιότητας της χώρας και ηθική αυτουργία του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα στα αδικήματα αυτά (ΠΚ 14, 26, 27, 42, 45, 46, 47, 48, 134, 138, 256, 259)




Eπικαλούμαι και καταθέτω
Τήν απόφαση του Αρείου Πάγου (1448/2009), στην οποία ήταν εισηγήτρια η σημερινή νομική σύμβουλος του Πρωθυπουργού Βασιλική Θάνου, η οποία είχε κρίνει, ότι «δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος και κατά συνέπεια μακεδονικός πολιτισμός και μακεδονική γλώσσα» και είχε απορρίψει τους ισχυρισμούς φιλοσκοπιανού Σωματείου.
Τις θέσεις της συγκλήτου της Ακαδημίας Αθηνών της 8ης Ιανουαρίου 1992, σύμφωνα με τις οποίες «η πολιτική αξίωση της Δημοκρατίας των Σκοπίων να ονομασθεί “Μακεδονία” αντιβαίνει στα ιστορικά δεδομένα που είναι αποδεκτά από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα».

Τήν επιστολή του 1992 των 6 πνευματικών ταγών της χώρας μας, που υπογράφεται από: Οδυσσέα Ελύτη, Μελίνα Μερκούρη, Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, Δημήτρη Τσάτσο, Αριστόβουλο Μάνεση και Γιάννη Γεωργάκη.



ΕΝΩΠΙΟΝ
Του κ. EΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ 
ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ 
Κ Α Τ Α

Του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος, Νικολάου Κοτζιά, κατοίκου Αθηνών, οδός Βασιλίσσης Σοφίας, αρ. 5. Α.Τ Εξαρχείων.
ΠΑΝΤΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ – συμμετόχου και εμπλεκομένου, διά κοινής δράσης και κοινού δόλου, αρμοδίου υπηρεσιακού παράγοντος και εξωθεσμικού τοιούτου συναυτουργού ή ηθικού αυτουργού, κατ’ άρθρα 45-49 ΠΚ.
Και κάθε άλλου προσώπου ως προς το οποίο προκύπτουν αποχρώσες ενδείξεις ενοχής.
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ
Εισαγωγή
Αξιότιμε κύριε Εισαγγελεύ 
Εκθέτω στην κρίση Σας τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά που πραγματώνουν την τέλεση σοβαρών ποινικών αδικημάτων, αυτεπαγγέλτως διωκόμενα (ενδεικτικά: 134 ΠΚ, 138 ΠΚ, 256 ΠΚ και 259 ΠΚ κακουργηματικού χαρακτήρα), όπως ακριβώς περιγράφονται κατωτέρω, με την επιφύλαξη και για τυχόν άλλα αδικήματα, που θα προκύψουν από την επισταμένη και διεισδυτική έρευνά Σας, εις βάρος των Ελληνικού Έθνους και των Ελληνικών συμφερόντων και αιτούμαι τα κατά το νόμο.
Τα κρίσιμα περιστατικά και οι σύστοιχες συμπεριφορές πραγματώθηκαν από τον Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, (ενδεικτικά από 17.6.2018 τις 11.30 πμ έως και σήμερα και αφορούν την υπογραφή της συμφωνίας στο ψαροχώρι Ψαράδες στη Λίμνη Πρέσπα. (ΣΧΕΤ.1)
Αναφέρομαι σε Εσάς κ. Εισαγγελεύ ζητώντας τη συνδρομή σας, προκειμένου να διερευνηθεί από τα αρμόδια όργανα της Ελληνικής Δικαιοσύνης αυτή η κατάφωρη αδικία εις βάρος του Έθνους μας.
Τα κρίσιμα νομικά και πραγματικά περιστατικά.
1.-Πρόσφατα περιήλθε εις γνώση μου το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας που υπογράφηκε στο ψαροχώρι Ψαράδες στη Λίμνη Πρέσπα, από τον υπουργό εξωτερικών της Ελλάδος, Νικόλαο Κοτζιά και τον αντίστοιχο της πΓΔΜ, Νικολά Ντιμιτρόφ, τις 17.6.2018, παρουσία των Πρωθυπουργών Ελλάδος Αλέξιο Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ της πΓΔΜ, με τίτλο: «ΤΕΛΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ 817 (1993) ΚΑΙ 845 (1993), ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΟΥ 1995 ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΔΡΑΙΩΣΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΚΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ».
2.-Η συμφωνία χαρακτηρίζεται σαν τελική και από τη θέση της σε ισχύ τερματίζει την Ενδιάμεση Συμφωνία μεταξύ των Μερών που υπεγράφη στη Ν. Υόρκη στις 13.9.1995.
3.-Τα Μέρη αναγνωρίζουν ως δεσμευτικό τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων που διεξήχθησαν υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, στις οποίες «και τα δύο (2) Μέρη έχουν δεσμευτεί κατ’ εφαρμογή των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993) καθώς επίσης και της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995. Μόλις η πΓΔΜ γνωστοποιήσει την ολοκλήρωση των συνταγματικών τροποποιήσεων και όλων των εσωτερικών νομικών διαδικασιών του προκειμένου να τεθεί σε ισχύ η παρούσα Συμφωνία, η Ελλάδα θα κυρώσει χωρίς καθυστέρηση την Συμφωνία.
4.- Όμως υπάρχει ειδική πρόβλεψη στο άρθρο 2 παρ. 4 για την είσοδο της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ με χρονικό ορίζοντα «Με τη λήψη της γνωστοποίησης της κύρωσης της παρούσας Συμφωνίας από το Κοινοβούλιο του Δεύτερου Μέρους, το Πρώτο Μέρος (Ελλάς) χωρίς καθυστέρηση». Δηλαδή η Συμφωνία περιλαμβάνει ρήτρα «προσωρινής εφαρμογής», που αρχίζει από την κύρωση της συμφωνίας από τη βουλή των Σκοπίων.
5.- Το κοινοβούλιο της πΓΔΜ επικύρωσε τις 20.6.2018, σε ειδική συνεδρίαση, τη συμφωνία που υπογράφηκε την Κυριακή στις Πρέσπες με την Ελλάδα για την επίλυση του ονοματολογικού και τη μετονομασία της χώρας σε «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας».
6.- Η ρήτρα προσωρινής εφαρμογής συνήθως προνοεί ότι, από την υπογραφή της συμφωνίας μέχρι την έναρξη ισχύος της, η διεθνής συμφωνία ή συγκεκριμένες πρόνοιες αυτής, τίθενται προσωρινά σε εφαρμογή μέχρι να ολοκληρωθούν οι εσωτερικές συνταγματικές διαδικασίες κάθε συμβαλλόμενου μέρους σε σχέση με την κύρωσή της και να τεθέι μσε ισχή η συμφωνία. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο (βλ. σχετ. το άρθρο 25 της Σύμβασης της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών του 1969), η συμφωνία για προσωρινή εφαρμογή παράγει τα ίδια έννομα αποτελέσματα όπως οποιαδήποτε άλλη διεθνής συμφωνία. Συνιστά δηλαδή νομικά δεσμευτικό και εκτελεστό νομικό έγγραφο μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών.
7.- Η μονογραφή μια διεθνούς συμφωνίας συνιστά ένα μέσο επιβεβαιώσεως της αυθεντικότητας του κειμένου και της οριστικοποίησής του. Η μονογραφή μιας διεθνούς συμφωνίας παράγει νομικώς δεσμευτικά αποτελέσματα, αν η βούληση των συμβαλλομένων μερών ούτως επιτάσσει. Η δε μονογραφή ενός κειμένου και η μεταγενέστερη υποβολή εισήγησης για τροποποιήσεις στη μονογραφηθείσα συμφωνία, προκαλεί αναπόφευκτες καθυστερήσεις στην οριστικοποίηση και υπογραφή του κειμένου και έχει επιπτώσεις στην εμπιστοσύνη του αντισυμβαλλόμενου μέρους.
8.-Κατόπιν όλων των προαναφερομένων προκύπτει χωρίς δυνατότητα οποιασδήποτε αμφισβήτησης ότι η προσωρινή αυτή συμφωνία δεσμεύει άμεσα την Ελλάδα και έχει άμεσες έννομες συνέπειες που η μη τελική κύρωσή της δεν μπορεί να τις αποτρέψει ιδίως ως προς την ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Η μη τήρηση των συμφωνηθέντων από την Ελλάδα, θα έχει ως συνέπεια να εκτεθεί η χώρα σε διεθνείς περιπέτειες, όπως προσφυγή των Σκοπίων στο Διεθνές Δικαστήριο κ.α.
9.-Στο Άρθρο 13 της συμφωνίας αναφέρει: «Λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός ότι το δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος, τα Σκόπια, είναι περίκλειστο κράτος, τα συμβαλλόμενα μέρη θα καθοδηγούνται από τις σχετικές προβλέψεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας». Δηλαδή παραχωρούμε δικαιώματα πρόσβασης στο Αιγαίο, που θα είχε η πΓΔΜ εάν είχαμε ανακηρύξει ΑΟΖ.
10.-Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι στα εμπορικά σήματα και τις ονομασίες προέλευσης προϊόντων που παραπέμπονται σε διαδικασίες που προϋποθέτουν υψηλό επίπεδο καλόπιστης συνεργασίας. Στη Βόρεια Ελλάδα διαθέτουμε διεθνώς εμπορεύσιμα και παγκοσμίως αναγνωρίσιμα προϊόντα που το εμπορικό τους σήμα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία», η συμφωνία δεν πως τα συγκεκριμένα προϊόντα δεν θα γίνουν αντικείμενο χρήσης, άρα παράνομης υιοθέτησης του συγκεκριμένου εμπορικού σήματος, από επιχειρήσεις με έδρα τη πΓΔΜ. Ο όρος «Μακεδονία» για τις εμπορικές επωνυμίες ανήκει αποκλειστικά στην Ελλάδα. Διατηρούνται τα αποδοθέντα από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO) κωδικών της χώρας ¨ΜΚ΄ και ¨MKD¨ για κάθε άλλο σκοπό-χρήση εξαιρουμένων των πινακίδων αυτοκινήτων της πΓΔΜ.
11.-Το σχέδιο συμφωνίας είναι προδήλως προβληματικό, γιατί αποδέχεται ανακριβείς και εσφαλμένους χαρακτηρισμούς ως προς δυο κρίσιμα ζητήματα υψηλού συμβολισμού: τη γλώσσα και την ιθαγένεια. Σε συνδυασμό μάλιστα με την αποδοχή, στο άρθρο 7 του σχεδίου, ως εξίσου αποδεκτών των αντιλήψεων των δύο πλευρών ως προς το τι σημαίνουν οι όροι «Μακεδονία» και «Μακεδόνας». Ρήτρα που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή γιατί στην πράξη μπορεί να αλλοιώνει κάθε συμφωνία για την ονομασία και την erga omnes χρήση της.
12.-Η ιθαγένεια, που προσδιορίζεται σε σχέση με συγκεκριμένο κράτος, πρέπει να παραπέμπει στο όνομα του κράτους αυτού. Στην προκειμένη περίπτωση η ιθαγένεια πρέπει να προσδιορίζεται όχι ως «Macedonian / citizen of the Republic of North Macedonia», αλλά ως «βορειομακεδονική» ή απλώς ως ιδιότητα του «citizen of the Republic of North Macedonia». Στην αγγλική μάλιστα διατύπωση του σχεδίου αυτό δεν αφορά τη citizenship, αλλά τη nationality, δηλαδή τη διεθνή όψη της ιθαγένειας. Είναι παράδοξο ένας πολίτης της γειτονικής χώρας που ανήκει στην αλβανική κοινότητα να προσδιορίζεται διεθνώς ως Macedonian και όχι ως citizen of the Republic of North Macedonia.
13.-Η γλώσσα, ενώ κατατάσσεται ρητά στις Νότιες Σλαβικές γλώσσες (και μάλιστα γράφεται με κυριλλική γραφή), δεν ονομάζεται «σλαβομακεδονική», αλλά «Μακεδονική/Macedonian». Είναι χαρακτηριστικό ότι στο διάγγελμά του της 12.6.2018 ο κ. Τσίπρας αναφέρεται σε «Ελληνομακεδονική γλωσσική κληρονομιά» από την οποία διακρίνεται η γλώσσα του γειτονικού κράτους. Η ελληνική γλωσσική κληρονομιά ονομάζεται ατυχώς «ελληνομακεδονική» από τον Έλληνα πρωθυπουργό προφανώς σε αντιδιαστολή προς τη σλαβομακεδονική γλώσσα της γείτονος που πρέπει να ονομάζεται ακριβώς έτσι και όχι «Μακεδονική».
14.-Το χειρότερο δε είναι ότι η ελληνική πλευρά δέχεται στο σχέδιο συμφωνίας ότι η γλώσσα αυτή έχει αναγνωρισθεί διεθνώς και από την Ελλάδα ως «Μακεδονική» ήδη από το 1977. Κατά τη λογική όμως αυτή και η ομόσπονδη τότε «Δημοκρατία της Μακεδονίας» στους κόλπους της Γιουγκοσλαβίας μπορεί κάποιοι να ισχυριστούν ότι είχε αναγνωριστεί με το όνομα «Μακεδονία». Αυτό όμως δεν γίνεται δεκτό και γι’ αυτό υπάρχει το ανοικτό διεθνές ζήτημα του ονόματος.
15.-Αβάσιμος είναι ο ισχυρισμός ότι έγινε ένας συμβιβασμός σύμφωνα με τον οποίο η Ελλάδα πήρε το σύνθετο όνομα και την erga omnes χρήση που διασφαλίζεται και με αναθεώρηση του Συντάγματος και έδωσε τον χαρακτηρισμό της γλώσσας και της ιθαγένειας.
16.-Η Ελλάδα δίνει την ένταξη στο ΝΑΤΟ και την άμεση έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, δηλαδή το σύνολο του διπλωματικού της οπλοστασίου και άρα το αντίβαρο ως προς την ακύρωση του αλυτρωτισμού θα έπρεπε να είναι πλήρες, να αφορά δηλαδή και τον ακριβή χαρακτηρισμό της γλώσσας και της ιθαγένειας.
17.-Εκτός από τη γλώσσα και την ιθαγένεια υπάρχει πρόβλημα και με το συγχρονισμό των διαδικασιών αφενός μεν θέσης σε ισχύ της συμφωνίας, αφετέρου δε ένταξης της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ και έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της με την ΕΕ.
18.-Με το πρώτο όμως βήμα της κύρωσης της συμφωνίας από την πλευρά της πΓΔΜ και πριν αυτή τεθεί σε ισχύ, η Ελλάδα θα γνωστοποιήσει στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ότι υποστηρίζει την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και στον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ ότι υποστηρίζει την πρόσκληση προς το γειτονικό μας κράτος προκειμένου να ενταχθεί στη Συμμαχία. Η ένταξη στο ΝΑΤΟ θα αποφασισθεί από το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο πριν τεθεί σε ισχύ η συμφωνία, δηλαδή με το σημερινό προσωρινό όνομα, και οι όροι από τους οποίους εξαρτάται η θέση σε ισχύ της συμφωνίας πρέπει να έχουν εκπληρωθεί προκειμένου η Ελληνική Βουλή να κυρώσει το πρωτόκολλο ένταξης των γειτόνων στο ΝΑΤΟ μαζί με την κύρωση της συμφωνίας για το όνομα. Στο μεταξύ όμως θα έχουν κυρώσει το πρωτόκολλο οι άλλες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ.
19.-Πρόβλημα συγχρονισμού υπάρχει και με την πρακτική εφαρμογή των αλλαγών ως προς το όνομα και την erga omnes χρήση τους που χρειάζεται πέντε χρόνια και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη περισσότερα μετά τη θέση σε ισχύ της συμφωνίας, με μόνο μοχλό πίεσης το μη άνοιγμα κεφαλαίων των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ.
20.- Χωρίς να έχει εξουσιοδότηση ο Ν. Κοτζιάς, δεδομένου ότι στις εκλογές του 2015 το ζήτημα αυτό δεν συζητήθηκε καν κατά την προεκλογική περίοδο ούτε συμπεριλαμβανόταν στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα η από τον Ιανουάριο του 2015 συμπόρευση στην κυβέρνηση του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ με το κόμμα των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ διαβεβαίωνε τον Ελληνικό λαό ότι ποτέ (σύμφωνα και με το καταστατικό του κόμματος καθώς και τις αμέτρητες ομιλίες του Πάνου Καμμένου) δεν θα παραχωρείτο το όνομα Μακεδονία, διότι το κόμμα του είχε θέση ως κόκκινη γραμμή στην συνεργασία αυτή, δεν θα συμφωνούσε σε παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονία, κι ένεκα τούτου θα ήρε την ψήφο εμπιστοσύνης του στην κυβέρνηση, θα την «έριχνε» κατά την δική του δέσμευση, γεγονός από το οποίο κατά τον ρουν των γεγονότων ο επικεφαλής του πολιτικού φορέα των ανεξαρτήτων ελλήνων έχει αποστεί, παρά την ρητή προς τούτο προεκλογική δέσμευσή του.
21.-Ο Ν. Κοτζιάς με την υπογραφή της σύμβασης κατέστησε αυτή αμετάκλητη καθώς δεν μπορεί κάποιος στο μέλλον να ανατρέψει την τετελεσμένη κατάσταση, με το διεθνές κλίμα να είναι προφανώς αντίθετο με κάθε πρωτοβουλία αμφισβήτησης ή διόρθωσης σχετικά με το όνομα, τη γλώσσα ή την ιθαγένεια.
22.-Η πράξη αυτή του Ν. Κοτζιά, να υπογράψει μια επώδυνη, ταπεινωτική, κακή συμφωνία που απεμπολεί τα εθνικά δίκαια της χώρας, με διαδικασίες που δεν έχει προβλέψει κανείς, μια συμφωνία που δίνει κρατική υπόσταση σε ένα εθνοκατασκεύασμα, η οποία υποκρύπτει μελλοντική απόπειρα αλυτρωτικών προθέσεων και που πλήττει τα οικονομικά συμφέροντα της Β. Ελλάδος, παρά την απόλυτη αντίθεση της πλειονότητας του ελληνικού λαού, χωρίς εξουσιοδότηση από το υπουργικό συμβούλιο ή από τον ελληνικό λαό (δημοψήφισμα), παραχωρώντας το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», οριοθετήθηκε ένας γεωγραφικός χώρος ο οποίος περιέχει την έννοια του «Μακεδονικού Έθνους», όχι με την Ελληνική ιστορική, πολιτιστική και εθνολογική έννοια αλλά με ακαθόριστη και ομιχλώδη «Βαλκανική» χροιά. Επίσης σε συνδυασμό με την αναγνώριση ιθαγένειας και Μακεδονικής γλώσσας, δημιουργούν ένα άκρως εκρηκτικό περιβάλλον για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Η συμφωνία για “Βόρεια Μακεδονία” που υπεγράφη από Κοτζιά και Ντιμιτρόφ “κρύβει” μια λεπτομέρεια που ανατρέπει πολλά δεδομένα, ουσιαστικά στο κείμενο της συμφωνίας αναγνωρίζει “Μακεδονική” εθνικότητα στους Σκοπιανούς και σε συνδυασμό με τη γλώσσα ανοίγει τον δρόμο για δημιουργία “Μακεδονικού έθνους”. Στο αγγλικό κείμενο, στο κείμενο που υπέγραψαν Κοτζιάς και Ντιμιτρόφ, υπάρχει αναφορά σε εθνικότητα και όχι σε ιθαγένεια, όπως αναφέρει το ελληνικό κείμενο. Στο ελληνικό κείμενο υπάρχει η λέξη ιθαγένεια, όμως στο αγγλικό κείμενο η λέξη αντικαθίσταται από τη λέξη “nationality” που σημαίνει εθνικότητα. Το γεγονός αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει στους Σκοπιανούς “Μακεδονική” εθνικότητα, καθώς οι υπογραφές των δυο υπουργών Εξωτερικών μπήκαν σε αυτό το κείμενο το οποίο είναι αυτό που αναγνωρίζεται πλέον διεθνώς ως συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών. Όπως μάλιστα επισημαίνεται η συμφωνία αυτή για όποιον κάνει των συνδυασμό του ονόματος με την γλώσσα και την εθνικότητα επί της ουσίας ανοίγει τον δρόμο για δημιουργία ενός έθνους, “μακεδονικού” και μάλιστα με την υπογραφή της Ελλάδας. Όλα αυτά συνιστούν πιθανότατα κατά την μάλλον ορθή νομική μου σκέψη αδικοπραγίες, τουλάχιστον όπως αυτές προβλέπονται στις προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας που προβλέπονται και τιμωρούνται από το άρθρο 135 παρ 1 και 2 με παραπομπή στις διατάξεις του άρθρου 134 παρ 1 Β, β και 2, α εκδοχή 3 ΠΚ, στο 138 ΠΚ, καθώς και της απιστίας 256 ΠΚ ή άλλως και της παράβασης καθήκοντος 259 ΠΚ.
23.-Ο Υπουργός δεν έλαβε υπ’ όψη του, την απόφαση του Δ΄ Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου 1448/2009 με εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου (σημερινή νομική σύμβουλο του Πρωθυπουργού), η οποία με την από 11/12/2008 έκθεσή της, εισηγήθηκε την απόρριψη της από 22/6/2007 αίτησης αναίρεσης του Σωματείου “ΣΤΕΓΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ” η οποία έγινε δεκτή με το σκεπτικό : «Όπως είναι γνωστό, τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το Κράτος των Σκοπίων (FYROM), εξ αιτίας της αυθαίρετης και ιστορικά ατεκμηρίωτης αξιώσεως του τελευταίου να αναγνωρισθεί διεθνώς ως Κράτος, με το όνομα “Μακεδονία”. Προκειμένου να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια ως προς το σφετερισμό του ονόματος της Μακεδονίας από το νεοσυσταθέν Κράτος των Σκοπίων (FYROM), το οποίο επιχειρεί να αποκτήσει εθνική ταυτότητα με όνομα που αποτελεί ιστορική, πολιτιστική και εθνική κληρονομιά της Ελλάδας, είναι αναγκαίο να επισημανθούν συνοπτικά τα ακόλουθα ιστορικά δεδομένα. Ο όρος Μακεδονία, από αρχαιοτάτων χρόνων είναι όρος ιστορικός και γεωγραφικός και όχι εθνολογικός. Οι Μακεδόνες δεν είναι, ούτε υπήρξαν κατά το πρόσφατο και το απώτερο παρελθόν, ιδιαίτερος εθνολογικός σχηματισμός. Απλώς, ως Μακεδόνες, ονομάζονται ανέκαθεν οι κάτοικοι της γνωστής από την αρχαιότητα περιοχής της Ελληνικής Μακεδονίας, όπως αντίστοιχα ονομάζονται, Θράκες, οι κάτοικοι της Θράκης, Θεσσαλοί , οι κάτοικοι της Θεσσαλίας κ.ο.κ., χωρίς να υπάρχει αντίστοιχα Θρακική ή Θεσσαλική Εθνικότητα. Επομένως, Μακεδόνες κατά την εθνικότητα δεν υπάρχουν και ούτε μπορούν να “δημιουργηθούν”, στα πλαίσια του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού των κατοίκων της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας, όπως πιο κάτω αναφέρεται. Επιπλέον, οι αρχαίοι Μακεδόνες, ήταν αναμφισβήτητα Έλληνες, δωρικό ή κατ’ άλλη έκδοση, αιολικό φύλο. Το όνομα Μακεδονία αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Ηρόδοτο, έχει δε γνήσια Ελληνική, δωρικής προέλευσης, ρίζα, “Μακεδνός ή Μακεδανός”, που σημαίνει μακρύς, υψηλός, λόγω του ύψους των Μακεδόνων, όπου μάκος = μήκος (Ηροδότου Ιστορίαι Α, 56). Ήδη από τον 1° π.Χ. αιώνα ο μεγάλος γεωγράφος της αρχαιότητας Στράβων, διαπίστωνε : “Εστίν ούν Ελλάς και η Μακεδονία” (Στράβων, Γεωγραφικά,VII.9). Ως Έλληνες, οι αρχαίοι Μακεδόνες, χρησιμοποιούσαν την ίδια, με τους Ελληνες της νομίμου Ελλάδας γλώσσα, πίστευαν στους ίδιους θεούς και είχαν τον ίδιο (Ελληνικό) πολιτισμό. Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης υπήρξε δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τα ευρήματα της Βεργίνας αποτελούν σταθμούς της παγκόσμιας ιστορίας και στοιχεία του παγκόσμιου πολιτισμού που αποδεικνύουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Αντίθετα, οι Σλάβοι, δηλαδή τα διάφορα σλαβικά φύλα που εμφανίσθηκαν στην περιοχή των Βαλκανίων, βορείως της Μακεδονίας, κατά τον 7° μ.Χ. αιώνα, δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες Μακεδόνες. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους των ετών 1912-1913, που είχαν ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση, πλην άλλων περιοχών, και της Μακεδονίας, από την Οθωμανική κυριαρχία και το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οριοθετήθηκαν οριστικώς τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας αφενός και Σερβίας και Βουλγαρίας αφετέρου. Κατόπιν Διεθνών Συμφωνιών και ιδίως της συνθήκης του NEUILLY, που ίσχυσε από το 1919, το μεγαλύτερο τμήμα της Μακεδονίας, με τη γεωγραφική του όρου έννοια, περιήλθε στην Ελλάδα, ήτοι το 51,5%, ενώ στη Σερβία περιήλθε το 38,4% και στη Βουλγαρία το 10,1% αυτής. Έτσι, η αρχαία (κλασική) Μακεδονία, η επονομαζόμενη από γεωγραφική άποψη “Μείζων Μακεδονία”, που περιλαμβανόταν μεταξύ Αιγαίου Πελάγους και των ορέων Καμβούνια, Πιέρια και Όλυμπος προς νότο, των λιμνών Αχρίδα και Πρέσπες, και των ορέων Μπαμπούνα, Σκόμιον, Ροδόπη προς Βορρά, του ποταμού Νέστου, ανατολικά και των ορέων Γράμμος και Πίνδος, δυτικά, κατατμήθηκε εν μέρει, μεταξύ των παραπάνω Κρατών, όπως έχει εκτεθεί. Πρέπει να σημειωθεί ότι λόγο της ελευθέρας διακίνησης των πληθυσμών, κατά τους χρόνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα, ιδίως στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, Βούλγαροι, σλαβόφωνοι, που είχαν σλαβική εθνική συνείδηση. Μετά την οριστικοποίηση των συνόρων, κατά τα προεκτεθέντα, οι περισσότεροι απ’ αυτούς διασκορπίσθηκαν στην περιοχή των Σκοπίων, ή μετανάστευσαν σε διάφορα Κράτη. Οι ολίγοι εναπομείναντες στην Ελλάδα και συγκεκριμένα, στους νομούς Φλώρινας και Έδεσσας, εδήλωσαν Ελληνική Εθνικότητα και έτσι, από την εποχή εκείνη έπαυσε να υπάρχει θέμα σλαβικής μειονότητας. Πριν από το 1944 “Μακεδονία” ως σλαβικό κράτος και “Μακεδονικό Έθνος”, ως ιδιαίτερη εθνότητα ήταν έννοιες παντελώς άγνωστες. Στις 2-8-1944, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, ο Κροάτης Τίτο δημιούργησε το Γιουγκοσλαβικό ομόσπονδο κράτος (ένα από τα έξι της τότε Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας που προέκυψε ως ενιαίο Κράτος το 1918), της λεγόμενης Δημοκρατίας της Μακεδονίας, με πρωτεύουσα τα Σκόπια. Έως τότε, οι κάτοικοι της περιοχής των Σκοπίων δεν είχαν ούτε σερβική, ούτε βουλγαρική, παρά τα φιλοβουλγαρικά αισθήματα των περισσότερων κατοίκων της και πολύ περισσότερο, δεν είχαν “μακεδονική” εθνική συνείδηση. Την τελευταία, τους έπεισε να την αποκτήσουν ο Τίτο, προκειμένου να αποκολλήσει τους Σκοπιανούς από το άρμα των Βουλγάρων, έχοντας ως απώτερο σκοπό, την σύσταση ενιαίου μακεδονικού κράτους, υπό σλαβικό μανδύα και την έξοδο της χώρας του στο Αιγαίο. Είναι χαρακτηριστικό ότι, στην περίοδο του μεσοπολέμου, η κυβέρνηση του Βελιγραδίου υποστήριζε, ότι οι κάτοικοι της περιοχής Σκοπίων ήταν Σέρβοι. Αργότερα, όμως, για να υποβοηθηθεί η προσπάθεια “μακεδονοποίησης” του πληθυσμού της Λ. Δ. Μακεδονίας, που κατοικείτο τότε από ακαθόριστης εθνικότητας πληθυσμούς, με υπεροχή των σλαβόφωνων, αλβανόφωνων και τουρκόφωνων, έπρεπε να αναπτυχθούν όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα λαό, ως διαφορετικό έθνος, δηλαδή η γλώσσα, η ιστορία και ο πολιτισμός. Καταρχήν, ιδιαίτερη φροντίδα δόθηκε στη λεγόμενη ” μακεδόνικη” γλώσσα, που αποτελείτο κατά βάση από λέξεις σλαβικής προέλευσης, εμπλουτισμένη και με ελληνικές αυτούσιες ή παραλλαγμένες, καθώς επίσης και λέξεις τουρκικές, βλάχικες, αλβανικές κ.λ.π. Το ιδίωμα αυτό στην ουσία ήταν η δυτική διάλεκτος της βουλγαρικής γλώσσας, την οποία ομιλούσαν οι κάτοικοι της περιοχής των Σκοπίων. Μετά το 1944, Σκοπιανοί γλωσσολόγοι προσπάθησαν να αφαιρέσουν όλα τα βουλγαρικά στοιχεία από τη διάλεκτο αυτή και να τα αντικαταστήσουν με λέξεις σερβοκροατικές, ώστε να μπορεί η λεγόμενη ” μακεδόνικη” γλώσσα, έτσι όπως εξελίχθηκε, να γίνει πλέον κατανοητή από τους σερβοκροατικούς πληθυσμούς της βόρειας Γιουγκοσλαβίας. Ακόμη δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στην εκ των υστέρων ” κατασκευή” της ιστορίας του “Μακεδονικού” έθνους. Το Δεκέμβριο του 1948 ιδρύθηκε στα Σκόπια το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας του Μακεδονικού Λαού. Το ενδιαφέρον των Σκοπιανών ιστορικών επικεντρώθηκε στην απόδειξη της υπάρξεως ενός ξεχωριστού “μακεδονικού” έθνους, έστω και αν το ” έθνος” τούτο, στο παρελθόν, δεν είχε δώσει σημεία ζωής. Στη συνέχεια, οι πολιτικοί των Σκοπίων δεν περιορίσθηκαν στην προσπάθεια τους ” μακεδονοποίησης” του πληθυσμού της περιοχής. Για να ευαισθητοποιήσουν τα πλήθη, αλλά και τη Διεθνή Κοινότητα, δημιούργησαν μία “Μεγάλη ιδέα” περί πλήρους εθνικής αποκατάστασης του “Μακεδονικού” έθνους, διακηρύσσοντας ότι η Μακεδονία στο σύνολο της, δηλαδή τα τρία Βιλαέτια (περιφέρειες) της αυθαίρετης τότε διαίρεσης της τουρκικής Διοίκησης στη Μακεδονία, κατά τους χρόνους της Οθωμανικής κυριαρχίας, που είχαν ως πρωτεύουσες τη Θεσσαλονίκη, το Μοναστήρι και τα Σκόπια, είναι χώρα σλαβική, και ως προς την ιστορική της προέλευση και ως προς την εθνική της σύσταση. Γι’ αυτό (κατά τη “Μεγάλη Ιδέα”), πρέπει να ενωθεί και να αποτελέσει ένα ενιαία κράτος, δεδομένου ότι μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μόνο το Γιουγκοσλαβικό Τμήμα της Μακεδονίας αποκαταστάθηκε εθνικά, στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας (θεωρία του “αλυτρωτισμού”). Η προβολή αυτής της “Μεγάλης Ιδέας” στα Σκόπια και στο εξωτερικό δημιούργησε τις σημερινές προστριβές με την Ελλάδα, η οποία δεν είναι δυνατό να ανεχθεί αυτή την έστω “ακαδημαϊκή”, καταρχήν, προσβολή της ακεραιότητας του εδάφους της και της ομοιογένειας του πληθυσμού της, που επιχειρείται από την πλευρά των Σκοπίων. Εξάλλου, ουδείς πολιτισμένος λαός μπορεί να ανεχθεί την πλαστογράφηση της Ιστορίας του. Στην προσπάθεια αυτή των Σκοπίων που άρχισε μετά τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας, αφότου το κράτος των Σκοπίων απέκτησε οντότητα, το έτος 1991, εντάσσεται η διάδοση των παραπάνω ιδεών από διάφορους εθνικιστές μετανάστες, οι οποίοι, μέσω οργανώσεων και σωματείων, που δρουν κυρίως στο εξωτερικό (Αυστραλία, Καναδά, ΗΠΑ), με ομιλίες, συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις πολιτιστικές κλπ παραπληροφορούν το κοινό, δημιουργώντας εσφαλμένες περί υπάρξεως “Μακεδονικού” έθνους και πολιτισμού, “μακεδονικής” γλώσσας και συνείδησης. Παράλληλα, καλλιεργούν και την ιδέα του “αλυτρωτισμού”, όπως προεκτέθηκε επιχειρώντας να δημιουργήσουν αποσχιστικές τάσεις, θέτοντας και το ανύπαρκτο θέμα της λεγόμενης “μακεδονικής μειονότητας” που ζεί στην Ελλάδα.»
24.-Η Ακαδημία Αθηνών ασχολήθηκε πολλές φορές κατά το παρελθόν με το Σκοπιανό και με βάση αυστηρά επιστημονικά κριτήρια. Και συγκεκριμένα αμέσως μετά την υποβολή του αιτήματος των Σκοπίων (8 Ιανουαρίου 1992) να ενταχθούν στα Ηνωμένα Εθνη με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Η Σύγκλητος της Ακαδημίας Αθηνών (με πρόεδρο, αντιπρόεδρο και γ.γ. τότε τους αείμνηστους Μ. Σακελλαρίου, Κ. Δεσποτόπουλο και Π. Θεοχάρη) αντέδρασε αμέσως με συνέντευξη που οργάνωσε στις 17 Ιανουαρίου 1992, δηλαδή έπειτα από μία εβδομάδα από την αίτηση των Σκοπίων. Στην ανακοίνωση της Συγκλήτου, που κοινοποιήθηκε στην κυβέρνηση, στα κόμματα, στις ξένες Ακαδημίες και στα πνευματικά ιδρύματα εντός και εκτός της χώρας, αναφερόταν ρητά:«Η πολιτική αξίωση της Δημοκρατίας των Σκοπίων να ονομασθεί “Μακεδονία” αντιβαίνει στα ιστορικά δεδομένα που είναι αποδεκτά από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα». Επίσης τονιζόταν ότι το κράτος των Σκοπίων δεν περιλαμβάνει παρά ελάχιστα τετραγωνικά χιλιόμετρα της ιστορικής Μακεδονίας (μεταξύ των ελληνικών συνόρων και του Μοναστηριού και περί τη Δοϊράνη). Η «ψευδεπίγραφη Μακεδονία» διεκδικεί την πραγματική Μακεδονία, που είναι τμήμα της Ελλάδας και κατοικείται από Έλληνες. Και κατέληγε πως «Η (πρώην) ομόσπονδη Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία έχει δικαίωμα να γίνει κυρίαρχο κράτος, δεν δικαιούται όμως να αποκτήσει με διεθνή αναγνώριση ένα πλεονέκτημα που δεν έχει κανένα κράτος στον κόσμο: Να χρησιμοποιεί ένα όνομα που και μόνο του προπαγανδίζει εδαφικές επιδιώξεις». 
25.-Ο Υπουργός δεν έλαβε υπ’ όψη του τις ανακοινώσεις της Ακαδημίας Αθηνών: «Τα ονόματα Μακεδόνες και Μακεδονία ανάγονται στην αρχαιότητα» αναφέρει ανακοίνωση της συγκλήτου της Ακαδημίας, ήδη από την 17η Ιανουαρίου 1992, τότε που το σκοπιανό απασχολούσε και πάλι την Ελλάδα. «Έτσι κάθε χρήση τους στην εποχή μας παραπέμπει σε αρχαία δεδομένα, είτε νομίμως είτε καταχρηστικώς. Συντελείται κατάχρηση όταν το όνομα “Μακεδονία” αποδίδεται σε εδάφη που δεν κατοικήθηκαν από Μακεδόνες και δεν αποτέλεσαν τμήματα του μακεδονικού βασιλείου. Υπ’ αυτές τις συνθήκες η γνώση των αρχαίων δεδομένων δεν είναι απλή επιστημονική περιέργεια. Οι αδέσμευτοι ερευνητές συμφωνούν ότι το μέγιστο μέρος της μέχρι τώρα ομόσπονδης δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας που διεκδικεί το γεωγραφικό όνομα “Μακεδονία” και το εθνικό όνομα “Μακεδόνες” εκτείνεται ως επί το πλείστον σε εδάφη όπου κατά την αρχαιότητα κατοικούσαν όχι Μακεδόνες, αλλά Παίονες, Δάρδανοι και άλλοι λαοί. Η σημερινή πόλη των Σκοπίων είναι στην αρχαία Δαρδανία. Οι Δάρδανοι παρέμειναν έως το τέλος οι αμείλικτοι εχθροί των Μακεδόνων, από τους οποίους, όπως παραστατικά γράφει ένας Λατίνος ιστορικός, τους εχώριζε “άσβεστο μίσος” (odium immortale). Οι Παίονες έμειναν και αυτοί ως επί το πλείστον ανεξάρτητοι. Στα διαστήματα που ήσαν υποτελείς των Μακεδόνων, δεν έπαυαν να έχουν δικούς τους βασιλείς και τα νομίσματά τους να φέρουν το εθνικό ΠΑΙΟΝΩΝ, αντί του εθνικού ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ. Έτσι τα βόρεια σύνορα του μακεδονικού βασιλείου δεν ξεπέρασαν ποτέ την Ηράκλεια (Μοναστήρι-Βιτώλια), τις κορυφογραμμές του όρους Βαρνούς (Nidze), τις Ιδομενές (στο ύψος της Γευγελής) και το όρος Όρβηλος (Μπέλες). Επομένως η σημερινή ομόσπονδη δημοκρατία με το όνομα της Μακεδονίας δεν περιλαμβάνει παρά ελάχιστα τετραγωνικά χιλιόμετρα της ιστορικής Μακεδονίας (μεταξύ των ελληνικών συνόρων και του Μοναστηριού, και περί την Δοϊράνη)».
26.-Κατόπιν, η σύγκλητος της Ακαδημίας υπεισέρχεται στα κίνητρα, αναφέροντας: «Επί πλέον του ότι δεν έχει δικαίωση, η ως άνω χρήση των ονομάτων “Μακεδόνες” και “Μακεδονία”, δεν έχει καν αθώα κίνητρα: Η ψευδεπίγραφη “Μακεδονία” διεκδικεί την πραγματική Μακεδονία, που είναι τμήμα της Ελλάδας και κατοικείται από Έλληνες. Ήδη η ομόσπονδη δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (σ.σ. εκεί υπάγονταν τα Σκόπια το 1992) με το όνομα “Μακεδονία” έχει προπαγανδίσει την ιδέα απελευθερώσεως της “υπόδουλης” Μακεδονίας. Ένα ανεξάρτητο κράτος με το όνομα “Μακεδονία” θα συνεχίσει με μεγαλύτερη έμφαση αυτήν τη εκστρατεία. Η ομόσπονδη γιουγκοσλαβική δημοκρατία έχει δικαίωμα να γίνει κυρίαρχο κράτος. Δε δικαιούται όμως να αποκτήσει με διεθνή αναγνώριση ένα πλεονέκτημα που δεν έχει κανένα κράτος στον κόσμο: Να χρησιμοποιεί ένα όνομα που και μόνο του προπαγανδίζει εδαφικές επιδιώξεις.»
27.-Αρκετά χρόνια μετά, το 2008, η Ακαδημία επανέρχεται με άλλη ανακοίνωση στην οποία είναι πιο αναλυτική. Όπως λέει, «η Μακεδονία αποτελεί σήμερα γεωγραφική ζώνη, τα όρια της οποίας εκτείνονται σε περισσότερα του ενός κράτη της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Το αρχαίο ελληνικό όνομα “Μακεδονία” φέρει μια συγκεκριμένη περιφέρεια της σύγχρονης Ελλάδος. Υπό το όνομα Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΣΔΜ) λειτούργησε ένα από τα ομόσπονδα κράτη που συναποτελούσαν την πρώην Γιουγκοσλαβία. Το όνομα όμως της Μακεδονίας έφερε, αρχικά, επί μακρούς αιώνες κατά την αρχαιότητα, η περιοχή η οποία ταυτίζεται -κατά περίπου 90%- με τη σημερινή ελληνική επαρχία της Μακεδονίας. Η τυχόν απόδοση του ονόματος αυτού σε ένα ανεξάρτητο κράτος, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό που να αντανακλά σαφώς τις γεωγραφικές και ιστορικές αυτές πραγματικότητες, συνεπάγεται τον κίνδυνο να διεκδικήσει το συγκεκριμένο κράτος και μάλιστα κατ’ αποκλειστικότητα τη χρήση του όρου “Μακεδονία” ή των παραγώγων του στην ιστορία, τον πολιτισμό, τις εκδηλώσεις της καθημερινής πολιτικής και κοινωνικής ζωής κ.λπ.»
28.-Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο της Ακαδημίας, «η κλασική Μακεδονία του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου εκτεινόταν προς βορρά στα εδάφη της σημερινής ελληνικής Μακεδονίας, καθώς και σε ολίγα χιλιόμετρα εντός της ΠΓΔΜ και της Βουλγαρίας. Μέσω κάθε μορφής ιστορικών πηγών και αρχαιολογικών ευρημάτων μαρτυρείται ότι οι τότε Μακεδόνες συμπεριελάμβαναν την επικράτειά τους μεταξύ των άλλων ελληνικών χωρών. Τα πρώτα σλαβικά φύλα, τα οποία, αυτονόητα, ουδεμία είχαν σχέση με τους παλαιότερους κατοίκους της περιοχής, κατήλθαν στη Βαλκανική μετά δέκα αιώνες, κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα. Η παραμονή τους έκτοτε στο νότιο τμήμα της Χερσονήσου συνέβαλε στη βαθμιαία διαμόρφωση των σλαβικών εθνών χωρίς να υπάρξει έως τη σύσταση, κατά τον 19ο αιώνα, και την πρώτη ανάπτυξη των σλαβικών κρατών της περιοχής -της Σερβίας, του Μαυροβουνίου και της Βουλγαρίας- αναφορά σε ιδιαίτερο “Μακεδονικό” έθνος. Χαρακτηριστικά, ακόμη και κατά την επαύριο του Αʼ Παγκοσμίου Πολέμου ούτε οι εκπρόσωποι των βαλκανικών κρατών, αλλά ούτε και οι οικοδόμοι της ειρήνης -προεξάρχων ο Γούντροου Ουίλσον- οραματιστές μιας διεθνούς κοινωνίας συγκείμενης ακριβώς από κράτη-έθνη έκαμαν την παραμικρή νύξη σε έθνος “Μακεδόνων”. Η ύπαρξή του επιδιώχθηκε να τεκμηριωθεί στο πλαίσιο της συγκρότησης από τον στρατάρχη Τίτο της νέας ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας κατά την επαύριο του Βʼ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επιτυχία, μάλιστα, του τολμηρού εγχειρήματος της εθνικής μετάλλαξης των σλάβων κατοίκων της συγκεκριμένης γεωγραφικής ζώνης θα ήταν άκρως δυσχερής χωρίς την προπαγάνδα που επί ήμισυ, σχεδόν, αιώνα ασκήθηκε υπό καθεστώς ολοκληρωτικό.»
29.-Στην ίδια ανακοίνωση καταγράφεται πως ο χαρακτηρισμός «των κατοίκων της περιοχής αυτής ως Μακεδόνων δεν προσέλαβε εθνικό περιεχόμενο κατά τους νεώτερους χρόνους έως και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η προβολή, κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα, των σερβικών και βουλγαρικών διεκδικήσεων επί των εδαφών που κατοικούνταν κατά πλειοψηφία από το σλαβικό στοιχείο συνάπτεται οπωσδήποτε με το γεγονός της πληθυσμιακής υπεροχής στη συγκεκριμένη γεωγραφική ζώνη. Είναι όμως αυτονόητη η εφαρμογή της ίδιας αρχής και στα περισσότερο εκτεταμένα εδάφη της νότιας Μακεδονίας που κατοικούνται από Έλληνες.»
30.-Τελικά απορρίπτει την ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» ή «Άνω Μακεδονία» για τα Σκόπια η Ακαδημία Αθηνών. Αποδέχεται μόνο τους όρους «Σλαβομακεδονία» ή «Νέα Μακεδονία», και μάλιστα σε μια λέξη στη σκοπιανή γλώσσα, «Novomakedonija».
31.-Η Ακαδημία Αθηνών συζήτησε το επίμαχο ζήτημα της ονομασίας της FYROM σε κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίασή της στις 11 Νοεμβρίου 2004.Τα κυριότερα αποσπάσματα της απόφασης της Ακαδημίας τα παρουσίασε το «ΠΑΡΟΝ» τις 27/07/2008. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, η απόφαση εστάλη στον τότε υπουργό Εξωτερικών Πέτρο Μολυβιάτη. Στο ιστορικό, απόρρητο κείμενό της η Ακαδημία υπογραμμίζει ότι οποιαδήποτε άλλη ονομασία, πλην των δύο προαναφερθεισών, δεν επιλύει το πρόβλημα, αλλά αντίθετα το περιπλέκει. Ειδικότερα, η Ακαδημία απορρίπτει κατηγορηματικά τους λεγόμενους γεωγραφικούς προσδιορισμούς «Βόρεια» ή «Άνω» Μακεδονία, διότι, όπως επισημαίνει, «δημιουργούν συνειρμούς εκθρεπτικούς διεκδικήσεων εκ μέρους των Σκοπίων επί του συνόλου της συνολικής Δυτικής Μακεδονίας». Τα κυριότερα αποσπάσματα αυτής της απόρρητης ιστορικής απόφασης της Ακαδημίας Αθηνών έχουν ως εξής:
32.-Η Ακαδημία Αθηνών συνεζήτησε εισήγηση μέλους της με θέμα την καταλληλότερη ονομασία της πρώην γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας της Μακεδονίας, προ ημερησίας διατάξεως, κεκλεισμένων των θυρών, την 11η Νοεμβρίου 2004. Η εν λόγω εισήγηση περιλαμβάνει τρία μέρη: 1) Μακεδονία και «Μακεδονία». 2) Η πολιτική εκμετάλλευση των ονομάτων «Μακεδονία» και «Μακεδόνες». 3)Κρίσεις για τις προτεινόμενες λύσεις. Το τελευταίο μέρος έχει ως εξής:
α. «Βόρεια Μακεδονία» και «Άνω Μακεδονία». Και ο ένας και ο άλλος όρος, πρώτον, αυτομάτως εξυπονοεί τμήματα μιας ψευδο-«Μακεδονίας» (βλ. μέρος 1) και, δεύτερον, θα διαιωνίσει τις συγχύσεις που ήδη επικρατούν σε ευρείας διαδόσεως πληροφορικά όργανα, όπως οι εγκυκλοπαίδειες και το διαδίκτυο (βλ. μέρος 2). Ο όρος «Άνω Μακεδονία» είναι φευκτέος και για ειδικούς λόγους, συνδεόμενους με την ιστορία του. Κατά την αρχαιότητα, σήμαινε περιοχή που αντιστοιχεί με τους σημερινούς νομούς Κοζάνης, Γρεβενών, Καστοριάς και Φλωρίνης και όπου περιορίζονταν οι Μακεδόνες πριν εξαπλωθούν στην πεδινή Μακεδονία. Αυτά μαρτυρούνται από τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη και επαναλαμβάνονται στην επιστημονική βιβλιογραφία. Κατατέθηκαν φωτοαντίγραφα των σχετικών χωρίων των αρχαίων συγγραφέων, καθώς και των σελίδων 227 κεξ. της κλασικής μονογραφίας της Φανούλας Παπάζογλου, «Villes de Macedoine a I’epoque romaine», 1988, όπου σχολιάζονται οι αρχαίες μαρτυρίες και τα συμπεράσματα των νεωτέρων ερευνητών. Όπως είναι φανερό, η ομωνυμία «Άνω Μακεδονία» για το κράτος των Σκοπίων και «Άνω Μακεδονία» για τμήμα της γνήσιας Μακεδονίας, και δη το αρχαιότερό του, θα δημιουργεί συνειρμούς εκθρεπτικούς διεκδικήσεων εκ μέρους των Σκοπίων επί του συνόλου της ελληνικής Δυτικής Μακεδονίας.
β. «Νέα Μακεδονία». Η ονομασία «Νέα Μακεδονία» είναι η ολιγότερο επιβλαβής λύση. Ναι μεν διατηρεί το όνομα «Μακεδονία», αίρει όμως τις πλείστες από τις επιζήμιες επιπτώσεις του. Πρώτον, «Νέα Μακεδονία» δεν είναι η Μακεδονία, όπως το Νέο Ψυχικό δεν είναι το Ψυχικό. Δεύτερον, κόβει την ιστορική συσχέτιση του κράτους των Σκοπίων με την αρχαία Μακεδονία και τη γεωγραφική ταύτισή του με μέρος της γνήσιας Μακεδονίας. Τρίτον, τερματίζει τη συστέγαση πληροφοριών για την αρχαία (και συνάμα σημερινή ελληνική) Μακεδονία και για τη «Μακεδονία» του 19ου αιώνα (κατά ένα μέρος της, αλλότρια προς την αρχαία Μακεδονία). Λεξικά και διαδίκτυο θα έχουν δύο λήμματα χωριστά, και απομακρυσμένα μεταξύ τους: «Macedonia» και «New Macedonia», «Macedoine» και «Nouvelle Macedoine», «Mazedonien» και «Neu-Mazedonien» και ούτω καθεξής. Κατά την επακολουθήσασα συζήτηση, ο εισηγητής και οι περισσότεροι από τους παρεμβάντες συμφώνησαν να αποφευχθεί η δημοσιοποίηση της εισηγήσεως και των διαμειφθέντων, αλλά να τεθούν υπόψη των αρμοδίων, τηρουμένων των εξής αρχών: Η Ακαδημία δεν διατυπώνει λόγον εις τα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Εν τούτοις, έχει εκ τουΝ.4398/1929 (εισαγωγή και άρθρο 1γ) το προνόμιο και το χρέος να εισηγείται στην κυβέρνηση επί ζητημάτων μείζονος σημασίας. Επί της ουσίας, και η Ακαδημία φρονεί ότι έχει επιστεί ο καιρός προς επίλυσιν του προβλήματος και ότι η παράταση της εκκρεμότητος όχι μόνον δεν ωφελεί, αλλά αποβαίνει οσημέραι βλαπτικότερη. Υπό την παρούσα συγκυρία, η Ελλάς δεν μπορεί να απαιτήσει τη λύση που αποφασίσθηκε από τους πολιτικούς αρχηγούς το 1992. Βάσει της εισηγήσεως, η ολιγότερον βλαπτική ονομασία είναι «Νέα Μακεδονία», ει δυνατόν σε μία λέξη: «Novomakedonija». Η Ακαδημία, λαμβάνοντας υπόψη τα μέρη 1 και 2 της εισηγήσεως, διατυπώνει την ευχή να χαραχθεί από την Πολιτεία μακροχρόνιο σχέδιο προς αντιμετώπιση της οικειοποιήσεως εκ μέρους της FYROM μέρους της ημετέρας ιστορίας και των, βάσει αλυτρωτικών συνθημάτων, διεκδικήσεών της επί εδαφών συνεχώς κατοικουμένων από Έλληνες επί τέσσερες χιλιετίες. Η Ακαδημία, εάν κληθεί, θα συνεργασθεί επί καθαρώς επιστημονικού επιπέδου.
33.-Σημερινή κατάσταση Ο διεθνής παράγων (κυρίως ΗΠΑ και ΕΕ) τάσσεται υπέρ της σταθερότητος στην περιοχή και σ’ αυτό -νομίζει- θα συνέβαλε το κλείσιμο του θέματος μ’ ένα όνομα που πιστεύεται ότι δίδει βιωσιμότητα στο κράτος των Σκοπίων. Γεγονός είναι ότι δεν μπορείς να επιτύχεις την ονομασία ενός κράτους κατά την επιθυμία σου και το Δ. Δίκαιον δεν συνηγορεί σ’ αυτό. Όμως και το κράτος των Σκοπίων, αν όντως επιθυμεί την ειρήνη στην περιοχή, δεν μπορεί με την αδιαλλαξία του να διαταράσσει τους όρους καλής γειτονίας και συνεργασίας με τον κυριότερο γείτονά του. Γιατί επί του θέματος να φαίνεται στα μάτια τρίτων η Ελλάδα ως «ταραξίας» και όχι τα Σκόπια; Ίσως διότι δεν καταστήσαμε σαφές στους τρίτους το «δίκαιόν» μας, ίσως διότι δεν πείσαμε για τους κινδύνους ως προς την ειρήνη στην περιοχή, που συνεπάγεται η συνταγματική ονομασία και σήμερα ευρισκόμεθα προ αδυναμιών υπεράσπισης της θέσης μας. Ήδη διεξάγεται διάλογος υπό τον ΟΗΕ και οι υπάρχουσες πληροφορίες (δημοσιογραφικές κυρίως) ομιλούν για πιέσεις που δεχόμεθα και για προτεινόμενες ονομασίες («Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας – Σκόπια ή απλώς «Δημοκρατία της Μακεδονίας – Σκόπια»), που δύσχρηστες στην πράξη καθώς είναι, θα περιορισθούν στη λέξη «Μακεδονία» και μόνον. Η πρόταση Νίμιτς για αναγνώριση του συνταγματικού ονόματος «Δημοκρατία της Μακεδονίας», με διεθνή χρήση του ονόματος «Δημοκρατία της Μακεδονίας – Σκόπια», σε τίποτε δεν βελτιώνει το θέμα, μάλλον το καθιστά πλέον επιζήμιο. Τελικά και αυτή εξουδετερώνεται από τον όρο της απαγόρευσης χρήσης του όρου «Μακεδονία» και των παραγώγων του, που δείχνει ότι το θέμα δεν αντιμετωπίζεται με τη δέουσα υπευθυνότητα. Κατά την ουσία του θέματος (όπως εξετέθη υπό την επικεφαλίδα «Αιτία της Διαφοράς»), η Ελλάδα καλείται πλέον να υπερασπίσει την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της από αλλοτρίωση με οδυνηρές συνέπειες. Προ αυτού του ενδεχομένου, καίτοι στερούμεθα σωστής πληροφόρησης και γνώσης των διαθέσεων των ΗΠΑ και της ΕΕ και των υπ’ αυτών ασκουμένων πιέσεων στη χώρα μας, ώστε να εκτιμήσουμε τα πιθανά περιθώρια συμβιβασμών που θα μπορούσαν να γίνουν, σταθερά παραμένει η άποψη ότι η βιωσιμότητα του κράτους των Σκοπίων και η σταθερότητα στην περιοχή είναι ανεπίτρεπτο να αποδεχθούμε να γίνουν αναλώμασι της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας, συμβάλλοντες στη δημιουργία σοβαρών προβλημάτων για τις επόμενες γενιές Ελλήνων.
34.-Ακόμα κι αν αποστασιοποιηθούμε από την απόφαση των Πολιτικών Αρχηγών του 1992, ύστερα από την τροπή που έχουν λάβει τα πράγματα, και δεχθούμε ένα σύνθετο όνομα που να περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία», αυτός θα πρέπει να δηλώνει γεωγραφικό προσδιορισμό ή να διαχωρίζει χρονικά το σημερινό κράτος των Σκοπίων από την ελληνική (μακεδονική) ιστορία. Κατόπιν των ανωτέρω εκτεθέντων, εισηγούμεθα:
Α. Την αποδοχή δύο ονομασιών. Κατά κύριον λόγον του ονόματος «Σλαβομακεδονία» ή «Δημοκρατία της Σλαβομακεδονίας» (γεωγραφικός προσδιορισμός η Μακεδονία και σλαβικός ο εθνοτικός) και κατά δεύτερον λόγον του ονόματος «Νέα Μακεδονία» σε μία λέξη στη σκοπιανή γλώσσα, «Novomakedonija» ( διότι διαχωρίζει ιστορικά τη Μακεδονία). Οποιαδήποτε άλλη ονομασία δεν επιλύει το πρόβλημα, αλλά το περιπλέκει. Β. Εφόσον οι ανωτέρω ονομασίες δεν επιτυγχάνονται, τότε να μη συναινέσουμε στο κλείσιμο του θέματος (να μείνει ανοικτό από δικής μας πλευράς), να καταγγελθεί η ενδιάμεση συμφωνία, να παύσει οποιαδήποτε μεσολαβητική προσπάθεια και να εφαρμοσθεί πολιτική σχέσεων με το κρατίδιο των Σκοπίων, η οποία να προστατεύει την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά μας και να υπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας κατά τον καλύτερο τρόπο, σε αναμονή πλέον ευνοϊκών συνθηκών για την επίλυση του θέματος.
35.-Ο Υπουργός δεν έλαβε υπ’ όψη του, την διαυγή, συντριπτική και πλήρη, από 28/3/1992 επιστολή επί του θέματος των 6 πνευματικών ταγών της πατρίδας μας το 1992 στην «Ελευθεροτυπία» 28 Μαρτίου 1992.
Επειδή, έχω το απαραίτητο έννομο συμφέρον (αρθ. 40 ΚΠΔ), είναι δε νόμιμη, βάσιμη, αληθής και εξαιρετικής φύσης.
Επειδή, προστατευόμενο έννομο αγαθό είναι το Δημοκρατικό Πολίτευμα , επιβάλλεται η ανίχνευση και εν συνεχεία η τεκμηρίωση των καταγγελλομένων.
Επειδή, τα υπόλοιπα πρόσωπα που διέπραξαν τα ανωτέρω αναφερόμενα αδικήματα είναι δυνατόν να προσδιορισθούν από την διενεργηθησοµένη ανάκριση.
Επειδή, οι ανωτέρω πράξεις τιμωρούνται από τις διατάξεις του Π.K. και των ειδικών νόμων.
Επειδή, συμφώνως με την έννοια του μεν άρθρου 36 ΚΠοινΔικκαθιερώνεται η αρχή της αυτεπαγγέλτου ποινικής διώξεως η οποία μη υποκειμένη εις τύπον γίνεται άμα ο αρμόδιος εισαγγελεύς πληροφορηθεί την τέλεση του εγκλήματος, είτε κατόπιν μηνύσεως ή αναφοράς δημοσίας αρχής ή ιδιώτου (άρθρ. 37-40 και 42), είτε κατόπιν οιασδήποτε “άλλης ειδήσεως” όπως εξ ιδίων πληροφοριών ή ιδίας αντιλήψεως εξ επιστολής (και ανωνύμου έτι) ή και της κοινής φήμης όταν, εννοείται, εις την τελευταίαν αυτή περίπτωση έχει ο εισαγγελεύς σοβαρούς λόγους να πιστεύει ότι ετελέσθη έγκλημα (Μπουρόπουλος όπου ανωτ. σελ. 57) παθών εκ του οποίου, ειρήσθω, είναι παν πρόσωπον είτε νομικόν είτε φυσικόν, είτε ικανό προς καταλογισμόν είτε ακαταλόγιστον, το οποίον είναι φορεύς του εννόμου αγαθού, καθ’ ού στρέφεται η πράξη (Χωραφάς όπου ανωτ.).
Επειδή, 

Σας είναι γνωστό, ότι δια την άσκηση ποινικής διώξεως είναι αρκετή και η απλή πιθανότητα τελέσεως αξιόποινων πράξεων καθώς και ότι στην παρούσα περίπτωση υπάρχει πλούσιο αποδεικτικό υλικό, πολλαπλώς διασταυρωμένο, το οποίο επιβάλει την άσκηση ποινικής δίωξης κατά των υπαιτίων, η ύπαρξη απλής και μόνο πιθανότητας τέλεσης αξιόποινης πράξης ή απλών ενδείξεων ενοχής του μηνυομένου ως δράστη αυτής καθιστά υποχρεωτική για τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών την άσκηση της ποινικής δίωξης (βλεπ. Κ. Σταμάτη «Η προκαταρκτική εξέταση»,σελ,.257,274). Η Εισαγγελική Αρχή δεν είναι διάδικος αλλά αυτοτελές όργανο της δικαιοσύνης και κατά την κυρία και βασική λειτουργία της ανήκει στη δικαστική, με ευρεία έννοια, λειτουργία, και η άσκηση ή μη της ποινικής δίωξης (κατ΄άρθρα 27, 43 Κ.Π.Δ.) συνιστά για τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών κυρία λειτουργική αρμοδιότητα με οιονεί δικαιοδοτικό χαρακτήρα (βλεπ. Κ. Σταμάτη «Ο Εισαγγελικός Θεσμός» Ποιν. Χρον. Λ΄ σελίς 609 επομ.) και όχι απλή έκφραση γνώμης.
Επειδή, η δικαιοσύνη αποτελεί σ’ αυτούς τους πραγματικά δύσκολους καιρούς την υπέρτατη προσδοκία και ελπίδα του πολίτη.
Επειδή, ύστατο καταφύγιο τούτη την έσχατη ώρα αποτελεί ο θεσμός της Δικαιοσύνης. Ένας θεσμός πολλαπλώς βαλλόμενος. Ένας θεσμός ενοχλητικός σε εκείνους που έχουν συνηθίσει στην αυθαιρεσία και στο ανέλεγκτο αυτής.
Επειδή, ο Ελληνικός λαός προσβλέπει σ’ Εσάς για την ευθυδικία, την τήρηση της νομιμότητας και στην εν λόγω περίπτωση.
Επειδή, οι νόμοι του κράτους μας υπάρχουν για να εφαρμόζονται και όχι να παραμένουν ανενεργοί, σαν «ακάλυπτες νομικές επιταγές».
Επειδή, οι υπαίτιοι εγκληματικών πράξεων πρέπει να ανευρίσκονται και να τιμωρούνται αναλόγως.
Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος: «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου».
Επειδή, όλως ενδεικτικά, οι εν λόγω πράξεις έχουν τελεστεί από 17-6-2018, μέχρι και σήμερα.
Επειδή, στις ανωτέρω πράξεις εμπλέκεται Υπουργός, πράξη την οποία τέλεσε κατά την άσκηση των καθηκόντων του, θα πρέπει η παρούσα να διαβιβασθεί αμελλητί, κατ΄άρθρ. 86 του Συντ., στη Βουλή.
Επειδή, στις ανωτέρω πράξεις είναι βέβαιο ότι εμπλέκονται και άλλοι άγνωστοι σε μένα υπάλληλοι, οι οποίοι συνέταξαν και συνδιαμόρφωσαν την επίδικη και επιβλαβή συμφωνία, οφείλετε να διαχωρίσετε τη δικογραφία και να σχηματίσετε αυτοτελή δικογραφία για αυτούς.
Με την παρούσα μηνυτήρια αναφορά δεν έχω σκοπό να δυσφημήσω ή να εξυβρίσω τους αναφερόμενους, αλλά υποβάλλω αυτή επειδή αντιλαμβάνομαι ότι έχουν διαπραχθεί οι αυτεπαγγέλτως αξιόποινες πράξεις και ως αξιωματικός και πολίτης δημοκρατικού κράτους, έχω δικαιολογημένο συνταγματικό δικαίωμα και ενδιαφέρον, ηθικά και νομικά.
Η εκδήλωση της παρούσας μηνυτήριας αναφοράς γίνεται για τη διαφύλαξη και την προστασία των δικαιωμάτων μου και από δικαιολογημένο ενδιαφέρον ως πολίτης Δημοκρατικού Κράτους και αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού εν εφεδρεία και συνηγορεί ενεργητικά υπέρ των Δικαίων του Ελληνικού Λαού και την αποκατάστασή τους και δεν αφορά μόνο τη δίωξη και τον ποινικό κολασμό αυτών που προσέβαλαν βάναυσα τον Ελληνικό λαό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ
ΑΥΤΟΥΣ
Παρακαλώ για τις δικές Σας ενέργειες προκειμένου να διερευνήσετε, αν συντρέχει περίπτωση τέλεσης ποινικών αδικημάτων, καθώς επίσης και τα ταυτοποιηθούν τα υπόλοιπα πρόσωπα, τα οποία τέλεσαν κατά συναυτουργία τα ανωτέρω, αποκαθιστώντας, έτσι, τη νομιμότητα.
Επιπλέον δηλώνω παράσταση πολιτικής αγωγής για όλα τα αδικήματα που συρρέουν από τα αναφερόμενα, για την υποστήριξη της κατηγορίας και για χρηματική ικανοποίηση 44 ευρώ, με επιφύλαξη, λόγω ηθικής βλάβης επελθούσας σε μένα από την εν λόγω πράξη.
Μάρτυρές μου προτείνω:
1.-Τον τ. υπουργό εξωτερικών και ε.τ πρέσβη κ. Πέτρο Μολυβιάτη
2.- Τον ε.τ. Αρχηγό ΓΕΣ και πρώην ΥΕΘΑ, Στρατηγό Φράγκο Φραγκούλη
3.- Τον ε.τ. Αρχηγό ΓΕΣ Στρατηγό Κωνσταντίνο Ζιαζιά
Προς απόδειξη όλων των παραπάνω, προσάγω και επικαλούμαι: (3) αντίγραφα:
Μετα τιμής
Κωσταντινιά Ντέμου “Μακεδόνισσα”




ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ 










Υ.Γ.









Θεσσαλονίκη, 26/06/2018
 

-Γραμματεία Ιστορικής Τεκμηρίωσης Παμμακεδονικής Ένωσης Μακεδονικού Αγώνα Ελλάδος -Αυστραλίας:

Επικεφαλής Ο Πρόεδρος κ. Μιχαήλ Χρυσανθόπουλος, Ιστορικός Σλαβολόγος


-Αυστραλιανό Ινστιτούτο Μακεδονικών Σπουδών


-Νομική Υπηρεσία Παμμακεδονικής Ένωσης Μακεδονικού Αγώνα Ελλάδος - Αυστραλίας: 

Επικεφαλής Ο κ. Ιωάννης Νισύριος & Συνεργάτες

ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΗ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑΣ
ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ
ΛΟΓΩ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ
ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΟΥ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ 1913
ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΩΝ ΑΥΤΗΣ
ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ (10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1913)
ΦΕΚ Α΄217/28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1913

Αρχικές απαγορευτικές για τη δημιουργία «κράτους των Σκοπίων» που προκύπτουν από το Πρωτόκολλο των Αθηνών 5 Μαΐου 1913, γνωστό ως Πρωτόκολλο Κορομηλά-Μπόσκοβιτς, από τα ονόματα των αντιστοίχων που τα υπέγραψαν. (Ο Κορομηλάς είναι ο γνωστός Πρόξενος της Ελλάδος στην κατεχόμενη από τους Οθωμανούς Θεσσαλονίκη 1904-1907).

Με το πρωτόκολλο των Αθηνών είχε αποφασισθεί η εντός 20 ημερών σύναψη Συνθήκης Φιλίας και Αμυντικής Συμμαχίας μεταξύ Ελλάδος και Σερβίας, η οποία υπογράφτηκε την 1 Ιουνίου 1913 και προέβλεπε κοινά ελληνοσερβικά σύνορα, χωρίς παρεμβολή άλλου κράτους και αμοιβαίας στρατιωτικής βοήθειας σε περίπτωση επιθέσεως τρίτων κατά της μίας ή της άλλης χώρας.

Η συγκεκριμένη σαφώς καθορισμένη κοινή ελληνοσερβική μεθόριος υπογράφτηκε από τους υπουργούς Ελευθέριο Βενιζέλο και τον αντίστοιχο Νικόλα Πάσιτς με σύνταξη ιδιαίτερου Πρακτικού από Ειδική Διμερή Επιτροπή 7 ημέρες πριν την Συνθήκη του Βουκουρεστίου στις 21 Ιουλίου 1913.

Πρώτη Παραβίαση: Εφόσον Ελλάδα και Σερβία μέχρι στιγμής δεν έχουν καταγγείλει ή αποκηρύξει το Πρωτόκολλο των Αθηνών την ΕλληνοΣερβική Συνθήκη Φιλίας και Αμυντικής Συμφωνίας, που προέβλεπε ρητά κοινά σύνορα, όπως και το πρακτικό υπογραφής των συγκεκριμένων κοινών συνόρων, έχουμε την πρώτη παραβίαση της συνθήκης Ειρήνης του Βουκουρεστίου 1913.
Σιωπηρώς έχει καταπατηθεί από τρίτους η Συνθήκη με τη δημιουργία του κράτους των Σκοπίων, διευκρινίζοντας ότι άλλο είναι η καταπάτηση, άλλο η ισχύς ή μειωμένη ισχύς και άλλο η αποκήρυξη ή καταγγελία μίας Συνθήκης από τα υπογράφοντα μέρη.

Δεύτερη Παραβίαση: Κανένα κράτος που θα παρεμβληθεί μεταξύ Ελλάδος και Σερβίας δεν μπορεί να θεωρήσει τα σύνορα του ως έγκυρα αν δεν τα προσυπο-γράψει – αναγνωρίσει επίσημη Διμερής ΕλληνοΣερβική Επιτροπή.

Αλλά για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει τα Σκόπια να εγκαταλείψουν τον όρο «Μακεδονία», διότι πριν υπογραφεί η Συνθήκη του Βουκουρεστίου 1913 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία στον χώρο των σημερινών Βαλκανικών χωρών υπήρχαν τρία Βιλαέτια αυτά του: Κοσσόβου, του Μοναστηρίου και της Θεσσαλονίκης χωρίς να υπάρχει ο όρος Οθωμανικό Βιλαέτι Μακεδονίας ή γεωγραφική Μακεδονία.

Ένα παράδειγμα: πόσο «Μακεδονική» είναι η Αλβανία η μισή έκταση της οποίας ανήκε στο Βιλαέτι Μοναστηρίου;

Τρίτη Παραβίαση: Βάσει των πέντε Πρωτοκόλλων και Συμφωνιών Ελλάδα και Σερβία (άρθρα 4, 5 και του υπ. αριθμ. 9 Πρωτόκολλο της 25 Ιουλίου/ 7 Αυγού-στου 1913 Συνδιασκέψεως Βουκουρεστίου), έχουν έννομο συμφέρον να καθορίσουν το όνομα και τα σύνορα του ενδιαμέσου κράτους, εάν αποφασίσουν τελικά για την ύπαρξή του, κάτι που έγινε παρεμβατικά από τη Σερβία και τώρα με την συνθήκη των Πρεσπών από την Ελλάδα ως Προσύμφωνο.

Σερβία και Ελλάδα έχουν έννομο συμφέρον να απαιτήσουν όχι μόνο ουδέτερη μία βλαπτική προς αυτές ονομασία (όνομα που θα περιλαμβάνει Μακεδονία ή Σερβία), αλλά και τροποποίηση των συνόρων, τροποποίηση του Συντάγματος, Ελεύθερο Διάδρομο – Ζώνη Ελλάδος- Σερβίας, μέτρα για την Ελληνική και Σερβική μειονότητα σε αυτό το κράτος, εκπαιδευτικά και Εκκλησιαστικά Ζητήματα.

Τέταρτη Παραβίαση: Τα Σκόπια δεν έχουν ούτε νόμιμο όνομα ούτε νόμιμα σύνορα, εφόσον αυτά είναι αποτέλεσμα κεκτημένου του ελληνικού και σερβικού στρατού το 1913 (βάσει άρθρο 1, 2, 3 της Συνθήκης).


Πέμπτη Παραβίαση: Υπάρχει θέμα Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και καταστροφής του Ελληνικού Εθνικού Πολιτισμού στο κράτος των Σκοπίων που με την έκλειψη της Σερβίας και της απόσυρσης του σερβικού στρατού η Ελλάδα έχει ανυποχώρητα δικαιώματα επί Αχρίδος, Μοναστηρίου, περιχώρων Κιτσέβου, Κρουσσόβου, Πριλάπου (Περλεπές), Καβάρτατσι, Στρώμνιτας, Γευγελής.

Η Βουλγαρία δεν είχε δεχθεί και τότε τα σύνορα που έχε δώσει ο Α΄  Βαλκανικός Πόλεμος και επιτέθηκε κατά της Σερβίας και Ελλάδας, αμέσως μετά τα σύναψη της ΕλληνοΣερβικής Αμυντικής Συμφωνίας, ενεργοποιώντας την έτσι ακαριαία, στις 16 Ιουνίου 1913, με τελικό αποτέλεσμα να ηττηθεί στο Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο και να ωθήσει και την Ρουμανία στο τέλος εναντίον της.

Έτσι υπογράφηκε στο Βουκουρέστι η Συνθήκη Ειρήνης (του Βουκουρεστίου) στις 28 Ιουλίου 1913, που καθόρισε τα σύνορα Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Σερβίας, άρα και τα ελληνοβουλγαρικά της εποχής (πολλοί επέκριναν τότε το αδικαιολόγητο άπλωμα τα ηττημένης Βουλγαρίας στη Θράκη, παρότι είχε απελευθερώσει πολλά από τα μέρη εκείνα ο Ελ-ληνικό ς Στρατός), ενώ τα ΕλληνοΣερβικά Σύνορα είχαν καθορισθεί όπως είδαμε με το Πρωτόκολλο Αθηνών, τηνΕλληνοΣερβική Συμφωνία και το τελικό Οριοθετικό Πρακτικό.

Οι παρακάτω είναι επίσημοι χάρτες της «Έκθεσης της Διεθνούς Επιτροπής για τηναναζήτηση των Αιτιών και της Συμπεριφοράς των Βαλκανικών πολέμων του 1914»(Report of the international Commission to Inquire into the Causes and Conduct of the Balkan Wars).

Στη Διεθνή Επιτροπή μετείχαν Καθηγητές Πανεπιστημίου και εξέχοντα πρόσωπα από τη Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Ηνωμένες Πολιτείες, Γερμανία, Αυστρία και Ρωσία.

Eπομένως, οι χάρτες έχουν μεγάλη σημασία και δείχνουν επακριβώς τα σύνορα της ΕλληνοΣερβικής Συμφωνίας και της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, που σήμαινε και το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων.

Ιδιαίτερη αξία έχει μάλιστα ο δεύτερος χάρτης της Διεθνούς Επιτροπής, που δείχνει τα τελικά σύνορα της Συνθήκης Βουκουρεστίου, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ΕλληνοΣερβικών, τα οποία αποδέχθηκε σιωπηρά.

Μάλιστα επισημαίνεται με σαφήνεια το που είναι η περιοχή «Μακεδονία», αν και βορείως αυτής τμήματα όπως: Αχρίδα, Μοναστήρι, Περλεπές Κρούσοβο, Γευγε-λή, Σιδηρές Πύλες, Στρώμνιτσα, δεν είχε προλάβει να τα ελευθερώσει ο Ελληνικός στρατός στον Α΄ Βαλκανικό- καθώς είχε εμπλακεί στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, για να την σώσει από τους προελαύνοντες τότε «συμμάχους» Βουλγάρους- αλλά είχε προλάβει ο Σερβικός Στρατός, παρότι δεν υπήρχαν εκεί Σέρβοι κάτοικοι.

Όμως η παραπάνω ΕλληνοΣερβική Συμφωνία Φιλίας και Αμυντικής Συμμαχίας, προέβλεπε πως όποια εδάφη θα καταλάμβανε ο κάθε στρατός, αυτά και θα κρατούσε.

Από όλα τα παραπάνω και όλες τις μετέπειτα Συνθήκες Α΄ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και την εν λόγω Συνθήκη Βουκουρεστίου 1913, είναι σαφές ότι δεν προβλέπεται παρεμβολή κανενός απολύτως κράτους ανάμεσα σε Σερβία και Ελλάδα.

Το κράτος των Σκοπίων είναι αντίθετο και με το πρωτόκολλο Αθηνών της 5 Μαΐου 1913, την ΕλληνοΣερβική Συμφωνία της 1 Ιουνίου 1913, το Οριοθετικό Πρακτικό της 21 Ιουλίου 1913 και την συνθήκη του Βουκουρεστίου της 28 Ιουλίου 1913.

Η ύπαρξη της χώρας με το όνομα «Μακεδονία», είναι παντελώς αυθαίρετη και παράνομη.

Η δε ανύπαρκτη, τεχνητή, δήθεν εθνότητα «Μακεδόνων», δεν καταγραφόταν πουθενά σε όλες τις μέχρι τότε επίσημες απογραφές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βιλαέτια Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου και Κοσόβου.

Η διατήρηση ενός ψευδώνυμου κράτους, που δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για να αρπάξει το έδαφος της Ελλάδος, είναι έτσι και αλλιώς προβληματική και παντελώς αμφίβολη, λόγω της αποσταθεροποιητικής τάσης των Αλβανών του Τετόβου, της έντονης βουλγαρικής εθνικής, γλωσσικής και εκκλησιαστικής διείσδυσης.

Επομένως, Ελλάδα, Σερβία και Βουλγαρία, μπορούσαν, μπορούν και δικαιούνται, ως μέλη της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, να διαβουλευθούν από κοινού και να αποφανθούν για την νομιμοποίηση δημιουργίας ενδιάμεσου ξεχωριστού τεχνητού κράτους των Σκοπίων υπό όρους και προϋποθέσεις ή για την εκατέρωθεν ειρηνική, μετά από Δημοψήφισμα απορρόφηση των αντίστοιχων Ελληνικών, Σερβικών, Βουλγαρικών κοινοτήτων που διαβιούν στο κράτος αυτό.

Η Βουλγαρία όμως ικανοποιήθηκε από την εκτροπή αυτή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου και έσπευσε να αναγνωρίσει «Μακεδονία», έχοντας στο νου της πα-λιές πρακτικές της (βλ. συνημμένη Συνθήκη Φιλίας Κράτους Σκοπίων – Βουλγαρίας)

Η Ελλάδα δεν έθεσε ποτέ ως τώρα θέμα παραβίασης της Συνθήκης Βουκουρεστίου 1913, ώστε να εξασφαλιστεί σε όλες τις απαιτήσεις της (όνομα, σύμβολα, ταυτότητα, γλώσσα, προπαγάνδα, Ελληνική Εθνική Μειονότητα, Ελληνικός Πολιτισμό διαχρονικά).



ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ


1. Η Συμφωνία των Πρεσπών της 13 Ιουνίου 2018 παραβιάζει το Πρωτόκολλο Αθηνών, την ΕλληνοΣερβική Συμφωνία και το Οριοθετικό Πρακτικό Βενιζέλου –Πάσιτς του 1913.


2. Η Συμφωνία των Πρεσπών της 13 Ιουνίου 2018 παραβιάζει την Συνθήκη Βουκουρεστίου 1913.


3. Η Συμφωνία των Πρεσπών της 13 Ιουνίου 2018 με την πλαστή ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» παραβιάζει την ιστορική αλήθεια και αποτελεί διαρκή εδαφική απειλή για την Ελλάδα.


4. Το κράτος των Σκοπίων δεν έχει νόμιμα σύνορα με την Ελλάδα


5. Η Ελλάδα έχει ιστορικά, εδαφικά και μειονοτικά δικαιώματα επί του νοτίου κομματιού του σημερινού κράτους των Σκοπίων.


6. Η νομιμοποίηση, η αναγνώριση, η ονομασία και τα σύνορα του κράτους των Σκοπίων, πρέπει να καθορισθούν με Βαλκανικό Σύμφωνο, με την υπογραφή Σερβίας- Ελλάδας και την έγγραφη αποδοχή του από τα Σκόπια (ήδη η Βουλγαρία έχει υπογράψει Συνθήκη Φιλίας με το Κράτος των Σκοπίων).


——————————————————————————
Συμβατικά χρησιμοποιούμε τον όρο «Κράτος των Σκοπίων»


ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΠΛΗΡΟΥΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ
ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΚΟΠΙΩΝ –ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ


Η Δημοκρατία «Μακεδονίας» και η Βουλγαρία (στο εξής από κοινού τα «Μέρη»)
ξεκινώντας από μία κοινή φιλοδοξία για την περαιτέρω ανάπτυξη των σχέσεων καλής γειτονίας, φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών,
βαθιά πεπεισμένες για την ανάγκη να αναπτυχθεί η συνεργασία που βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό, την εμπιστοσύνη, την κατανόηση, τις σχέσεις καλής γειτονίας
και αμοιβαίου σεβασμού για τα συμφέροντα των κρατών τους,πιστεύοντας ότι μία ολοκληρωμένη ανάπτυξη και εμβάθυνση των σχέσεων φιλικής γειτονίας μεταξύ τους αντιστοιχεί στα συμφέροντα του λαού της «Μακεδονίας» και της Βουλγαρίας,πεπεισμένες για την αναγκαιότητα της ενίσχυσης της ασφάλειας και της ειρήνης, της συνεργασίας και της εμπιστοσύνης στη Νοτιοανατολική Ευρώπη,
χαιρετίζοντας τις φιλοδοξίες ένταξης της Δημοκρατίας «Μακεδονίας» στις Ευρώ-Ατλαντικές δομές,
πιστεύοντας ότι ο εποικοδομητικός διάλογος για όλες τις πτυχές των διμερών σχέσεων, καθώς και για περιφερειακά και διεθνή θέματα θα συμβάλει στην περαιτέρω ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών επί ίσοις όροις επιβεβαιώνοντας τη θεμελιώδη σημασία της κοινής δήλωσης της 22ας Φεβρουαρίου 1999 στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών,
λαμβάνοντας υπόψη την κοινή ιστορία που συνδέει τις δύο χώρες και τους λαούς τους,
σεβόμενες τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τα έγγραφα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και τα δημοκρατικές αρχές που περιλαμβάνονται στις πράξεις του Συμβουλίου της Ευρώπης.


Συμφώνησαν τα εξής:


Άρθρο 1


Τα συμβαλλόμενα Μέρη θα αναπτύξουν ολοκληρωμένες σχέσεις μεταξύ τους, σύμφωνα με τις βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας.


Άρθρο 2


1. Τα συμβαλλόμενα Μέρη συνεργάζονται στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη συνεργασία στην Ευρώπη, του Συμβουλίου της Ευρώπης και άλλων διεθνών οργανισμών και φόρουμ.


2. Τα Μέρη αναπτύσσουν τη συνεργασία μεταξύ τους στον τομέα της ευρωπαϊκής και ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης, με στόχο την επιτυχή προετοιμασία της «Μακεδονίας» για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

Η βουλγαρική πλευρά θα μοιραστεί την εμπειρία της για να βοηθήσει τη Δημοκρατία της «Μακεδονίας» να εκπληρώσει τα απαραίτητα κριτήρια για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα στηρίξει την Δημοκρατία «Μακεδονίας» να λάβει πρόσκληση για την ένταξη στο ΝΑΤΟ, σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις των συνεδριάσεων της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.


Άρθρο 3


Τα Μέρη θα διευκολύνουν την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, για να ενισχύσει την κατανόηση, την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή και στην υλοποίηση των περιφερειακών προγραμμάτων στο πλαίσιο της διαδικασίας της δημιουργίας μίας ενωμένης Ευρώπης.


Άρθρο 4


1. Και τα δύο συμβαλλόμενα Μέρη διατηρούν επαφές και δημιουργούν συναντήσεις μεταξύ των εκπροσώπων των κρατικών αρχών σε διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης των φιλικών σχέσεων και της συνεργασίας.


2. Τα δύο Μέρη θα συμβάλλουν στη διατήρηση των επαφών μεταξύ τοπικών αρχών και των πολιτών των δύο μερών.


Άρθρο 5


Δεδομένης της γεωγραφικής τους εγγύτητας, τα δύο συμβαλλόμενα μέρη προσπαθούν να δημιουργήσουν τις αναγκαίες νομικές, οικονομικές, χρηματοοικονομικές και εμπορικές προϋποθέσεις για την εξασφάλιση της ευρύτερης δυνατής κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων. Θα ενθαρρύνουν την αμοιβαία προώθηση επενδύσεων και θα εξασφαλίσουν την προστασία τους.


Άρθρο 6


Τα συμβαλλόμενα μέρη θα υποστηρίξουν την αύξηση των τουριστικών ανταλλαγών, καθώς και την ανάπτυξη κατάλληλων μορφών συνεργασίας στον τομέα του τουρισμού.


Άρθρο 7


1. Τα Μέρη επεκτείνουν και βελτιώνουν συγκοινωνιακές συνδέσεις και επικοινωνίες μεταξύ τους, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο των περιφερειακών έργων υποδομής.


2. Τα συμβαλλόμενα μέρη επιδιώκουν να διευκολύνουν τελωνειακές και συνοριακές διατυπώσεις για τους επιβάτες και τα εμπορεύματα που κυκλοφορούν μεταξύ τους.


Άρθρο 8


1. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενθαρρύνουν την ενεργό και την απρόσκοπτη συνεργασία στον πολιτισμό, την παιδεία, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια και τον αθλητισμό.


2. Εντός όχι αργότερα από τρεις μήνες από την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας, προκειμένου να ενισχυθεί η αμοιβαία εμπιστοσύνη, τα δύο Μέρη συγκροτούν μεικτή διεπιστημονική επιτροπή εμπειρογνωμόνων για τα ιστορικά και εκπαιδευτικά θέματα, με βάση την ισοτιμία, για να συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου και με βάση αυθεντικές και τεκμηριωμένες ιστορικές πηγές, στην επιστημονική ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων. Η Επιτροπή θα υποβάλλει έκθεση ενός έτους για το έργο της με τις κυβερνήσεις των συμβαλλόμενων μερών.


3. Τα συμβαλλόμενα μέρη θα οργανώσουν με αμοιβαία συμφωνία τον από κοινού εορτασμό των κοινών ιστορικών γεγονότων και στοιχείων με στόχο την ενίσχυση των σχέσεων της καλής γειτονίας στο πνεύμα των ευρωπαϊκών αξιών.


Άρθρο 9


Τα Μέρη καταβάλλουν προσπάθειες για την ελεύθερη διάδοση των πληροφοριών με την ενθάρρυνση και προώθηση της συνεργασίας στον τομέα των μέσων μαζικής ενημέρωσης, αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα των σύγχρονων μέσων επικοινωνίας. Θα συμμετάσχουν σε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα πνευματικά δικαιώμα-τα των καλλιτεχνών και από τις δύο χώρες.


Άρθρο 10


Τα Μέρη ενθαρρύνουν τη συνεργασία στον νομικό και προξενικό τομέα και ειδικότερα στους τομείς των αστικών, ποινικών και διοικητικών θεμάτων και την αντιμετώπιση των ανθρωπιστικών και κοινωνικών ανησυχιών των πολιτών τους.


Άρθρο 11


1. Κανένα από τα Μέρη δεν θα λάβει μέρος, ενθαρρύνει και υποστηρίξει δραστηριότητες που στρέφονται κατά άλλης χώρας, οι οποίες έχουν εχθρικό χαρακτήρα.


2. Κανένα από τα Μέρη δεν θα επιτρέψει το έδαφος του να χρησιμοποιηθεί εναντίον του άλλου από οργανώσεις και ομάδες, με στόχο τη διεξαγωγή ανατρεπτικών, αποσχιστικών ενεργειών και πράξεων που απειλούν την ειρήνη και την ασφάλεια του άλλου Συμβαλλόμενου Μέρους.


3. Τα συμβαλλόμενα Μέρη δεν έχουν και δεν θα παρουσιάζουν εδαφικές διεκδικήσεις μεταξύ τους.


4. Κάθε συμβαλλόμενο Μέρος έχει το δικαίωμα να προστατεύονται τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των πολιτών του στο έδαφος του άλλους Συμβαλλόμενου μέρους, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.


5. Η Δημοκρατία της «Μακεδονίας» επιβεβαιώνει ότι τίποτα στο Σύνταγμα της δεν μπορεί και δεν πρέπει να ερμηνευθεί ότι συνιστά ή ποτέ θα είναι η βάση, για την παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, προκειμένου να προστατεύσουν την κατάσταση και τα δικαιώματα των ατόμων που δεν είναι πολίτες της Δημοκρατίας της «Μακεδονίας».


6. Τα συμβαλλόμενα Μέρη λαμβάνουν αποτελεσματικά μέτρα για την πρόληψη κακόβουλης προπαγάνδας από τα θεσμικά όργανα και οργανισμούς και αποθαρρύνουν δραστηριότητες ιδιωτικών φορέων που στοχεύουν στην υποκίνηση σε βία, μίσος ή άλλες παρόμοιες δραστηριότητες που θα έβλαπτε τις σχέσεις τους.


Άρθρο 12


1. Εντός τριών μηνών από την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας, τα δύο Μέρη θα συστήσουν κοινή διακυβερνητική επιτροπή. Στην Επιτροπή συμπροεδρεύουν οι Υπουργοί Εξωτερικών των δύο μερών και συμμετέχουν ανώτεροι αξιωματούχοι των δύο Μερών.


2. Η Κοινή Διακυβερνητική Επιτροπή θα πραγματοποιεί τακτικές συναντήσεις μία φορά το χρόνο, προκειμένου να επανεξετάσει την αποτελεσματική εφαρμογή της πα-ρούσας συμφωνίας, την εφαρμογή των μέτρων για τη βελτίωση της διμερούς συνεργασίας και τη διευθέτηση ζητημάτων που έχουν προκύψει κατά την εφαρμογή της συμφωνίας. Κάθε συμβαλλόμενο Μέρος μπορεί, ενδεχομένως, να προτείνει τη διοργάνωση επιπλέον συνεδριάσεων της Μικτής Διακυβερνητικής Επιτροπής.


Άρθρο 13


1. Η παρούσα συμφωνία υπόκειται σε κύρωση σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές των Μερών. Η παρούσα συμφωνία τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της ανταλλαγής των επικυρώσεων και των δύο Μερών και θα παραμείνει σε ισχύ για αόρι-στο χρονικό διάστημα.

2. Η παρούσα συμφωνία μπορεί να τροποποιηθεί με γραπτή συμφωνία μεταξύ των δύο Μερών. Οι αλλαγές που θα συμφωνηθούν μέσω της διπλωματικής οδού, αρχίζουν να ισχύουν σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.

3. Κάθε συμβαλλόμενο Μέρος μπορεί να καταγγείλει τη συμφωνία με την αποστολή γραπτής ειδοποίησης προς το άλλο μέρος. Η συμφωνία παύει να ισχύει ένα έτος μετά την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης αυτής.


Άρθρο 14


Η παρούσα συμφωνία με οποιοδήποτε τρόπο, δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται έτσι ώστε να έρχεται σε αντίθεση με τις διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες των οποίων οι δύο πλευρές είναι συμβαλλόμενα μέρη.
Υπεγράφη σε δύο πρωτότυπα το καθένα με τις επίσημες γλώσσες των συμβαλλόμενων Μερών



Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ          Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Σωτήριος Κούσουλας         Μιχαήλ Χρυσανθόπουλος

Η ΑΝΤΙΠΡ
OΕΔΡΟΣ
Κυριακή Κλειαρά






















Αθήνα, 28/6/2018



Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων και σύσσωμες οι Παμμακεδονικές Ενώσεις των αποδήμων Μακεδόνων, ως όφειλαν και δικαιούνται, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικράτειας, με αίτηση ακύρωσης της εφιαλτικής συμφωνίας των Πρεσπών, που υπογράφηκε στις 17 Ιουνίου 2018 μεταξύ των υπουργών εξωτερικών της Ελλάδος και των Σκοπίων κ. Ν. Κοτζιά και κ. Δ. Δημητρόφ.  
Με την Αίτηση Ακύρωσης ζητούμε να ακυρωθεί η Συμφωνία των Πρεσπών, καθώς και οι επιστολές που απεστάλησαν από την Ελληνική Κυβέρνηση προς το ΝΑΤΟ και την ΕΕ για άρση του βέτο για την ένταξη της χώρας των Σκοπίων στους οργανισμούς αυτούς.
Καταθέσαμε, επίσης, αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης αυτής καθώς και των επιστολών άρσης του βέτο σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, επειδή:
α) Η συμφωνία παραβιάζει το άρθρο 27 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο, πριν την υπογραφή της συμφωνίας, απαιτείται προηγούμενη ψήφισή του από την Βουλή, με αυξημένη μάλιστα πλειοψηφία, επειδή περιλαμβάνει αλλαγή γεωγραφικών όρων (της περιοχής της Μακεδονίας εν προκειμένω), οι οποίοι ανάγονται σε αρχαίους χρόνους (αρχικά).
Επίσης, επειδή τροποποιεί προηγούμενες συνθήκες (Ελληνοσερβικό σύμφωνο και συνθήκη Βουκουρεστίου 1913), με βάση τις οποίες καθορίσθηκαν τα σημερινά σύνορα της Ελλάδας, προκαλώντας σύγχυση αναφορικά με τα πραγματικά σημερινά σύνορα, διότι στις συνθήκες αυτές, γεωγραφικός χώρος (Διοικητική Περιφέρεια) Μακεδονία υπήρχε μόνον ένας και αυτός ήταν μόνον στην Ελληνική επικράτεια.
Επειδή στην πραγματικότητα νομιμοποιεί τις εδαφικές βλέψεις των γειτόνων μας, διά της παραχάραξης της ιστορίας και της επιγενόμενης σύγχυσης, που αποτελούν συνέχεια και συνέπεια της παραχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας.
Τέλος, επειδή δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την αναθεώρηση των συνόρων της Ελλάδας.
β) Η συμφωνία δεν έγινε αντικείμενο επεξεργασίας από τους υπηρεσιακούς φορείς του Υπουργείου Εξωτερικών ως όφειλε.
γ) Παραβιάσθηκε η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, του άρθρου 1 παρ. 3 Σ, επειδή υπογράφηκε παρά την αντίθεση σύσσωμου του ελληνικού λαού στην οποιαδήποτε παραχώρηση ονόματος, χωρίς διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Παραβιάσθηκε και η αρχή της δεδηλωμένης για το θέμα της παραχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας.
δ) Διότι αντιτίθεται στην έννοια του ΈΘΝΟΥΣ και προκαλεί σε αυτό ανεπανόρθωτη βλάβη. Του έθνους των Ελλήνων του οποίου εμείς οι Μακεδόνες είμαστε αναπόσπαστο μέρος. Του έθνους, υπέρ του οποίου οφείλει να είναι η συμφωνία (ως εκδήλωση άσκησης της εξουσίας του υπουργού εξωτερικών της Ελλάδος, εξουσίας που πηγάζει από τον λαό, και υπάρχει υπέρ αυτού και του έθνους), σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 3 Σ.
ε) Προσβάλλει την προσωπικότητά μας, ως Μακεδόνων, επειδή μας αφαιρεί το δικαίωμα να ονομαζόμαστε Μακεδόνες (αναγκαζόμενοι να επεξηγούμε τις υποσημειώσεις της συμφωνίας του υπουργού εξωτερικών, ότι εμείς είμαστε οι αρχαίοι και οι άλλοι οι εκ σλάβων προερχόμενοι! που μιλούν την μακεδονική την σλαβική, ενώ εμείς την μακεδονική την αρχαία, δηλαδή την ελληνική!   Δηλαδή Γελοιότητες!).
Καταθέσαμε επίσης αίτηση, κατεπειγόντως και κατ’ εξαίρεση σύγκλισης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για να αποφασίσει τόσο για την αίτηση ακύρωσης όσο και για την αίτηση αναστολής, λόγω της προφανούς αυταπόδεικτης σπουδαιότητάς της και επείγουσας περίπτωσης.
Απευθυνόμαστε σε όλους τους Έλληνες δικαστές, που τους πιστεύουμε ακράδαντα ως υψηλού ήθους, κύρους και εγνωσμένης μόρφωσης και εμπειρίας και ζητούμε να πράξουν τα νόμιμα, να ακυρώσουν την συμφωνία των Πρεσπών, η υπογραφή της οποίας συνιστά ποινικό αδίκημα, ως οφείλουν εκ της υποχρέωσής τους τήρησης του Συντάγματος και των νόμων που συμφωνούν με αυτό, αποκλειστικά.
Η μεταμφίεση διεθνούς συνθήκης, και μάλιστα του άρθρου 27 του Συντάγματος σε κυβερνητική πράξη, παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα, οδηγεί σε διάλυση την Ελλάδα, με γρήγορα βήματα.
Πειθόμενοι ότι «υπάρχουν εις Αθήνας δικαστές», ζητούμε από την ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας να ακυρώσουν την Συμφωνία των Πρεσπών, όπως τους επιτάσσει το Σύνταγμα και ο όρκος τους.
ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΝΑΣΤΟΛΩΝ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
Αίτηση Αναστολής
Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων, που εδρεύει στα Γιαννιτσά, οδό Δημάρχου Στάμκου 1, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό του Γεώργιο Τάτσιο, κάτοικο Ν. Πετριτσίου Σερρών, ΑΦΜ 997231140 ΔΟΥ Γιαννιτσών.
2. . Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ που εδρεύει 149 Whitestone, NY 11357 USA όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Δημήτρη Φιλιππίδητου Αθανασίου.
3. Της Συντονίστριας Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου που εδρεύει 25 Rogers Street, Dover NH 03820 USA Κατερίνας Γκατζούλη, ατομικά.
4. Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, που εδρεύει 470 Queens Parade, Clifton Hill, Vivtoria, 3068, Australia, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Παναγιώτη Ιασωνίδη του Γεωργίου.
5. Παμμακεδονικής Ένωσης Δυτικής Αυστραλίας που εδρεύει Greek Macedonian Center, Corner of Wordsworht Avenue and Homer Streets, Inglewood, Western Australia 6062, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Παύλο Αφκο ΟΑΜ του Δημητρίου.
6. Παμμακεδονικής Ένωσης Μελβούρνης/Βικτωρίας που εδρεύει 470 Queens Parade Clifton Hill, Victoria Australia 3068, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Ανδρέα Μπαλλή του Αντωνίου.
7. Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας Νοτίου Αυστραλίας που εδρεύει 94 Henley Beach Road, Mike End, SA 5031, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Ευάγγελο Τσιαπάρη του Βασιλείου.
9. Παμμακεδονικής Ένωσης Νέας Νότιας Ουαλίας που εδρεύει 140 P.O. Box, Earlwood NSW 2206 όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Νικόλαο Φασσούλα του Χρήστου.
10. Παμμακεδονικής Ένωσης Καναδά, που εδρεύει στο Μόντρεαλ Καναδά, 10 Βonacres Avenue, Sacreborough, Ontario, M1C2P7, Canada, όπως νόμιμα εκροσωπείται από τον πρόεδρό της Χρήστο Καράτζιο του Αργύρη.
11. Παμμακεδονικής Ομοσπονδία Καναδά που εδρεύει 406 Danforth Ave, Toronto, ON, M4K-12, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Γεώργιο Παπαδάκη.
13. Παμμακεδονικής Ένωσης N. Αφρικής, που εδρεύει στο Γιοχάνεσμπουργκ Ν. Αφρικής, cnr Wychwood Rd & Lobelia Rd, Germiston, Gauteng, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Αμύντα Παπαθανασίου,.
14. Παμμακεδονικής Ένωσης Κουησλάνδης Αυστραλίας, που εδρεύει στην Κουησλάνδη, P..BOX 5204 West End Qld 4101 Australia, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Δημήτριο Παπαγιάννη του Διαμαντή.
κατά
Υπουργού Εξωτερικών
Α. Με την καθ’ ης η παρούσα αίτηση πράξη ο Υπουργός Εξωτερικών συνεβλήθη με την πΓΔΜ για την επίλυση διαφορών μεταξύ αυτής και της Ελλάδος ως προς διμερείς διαφορές μεταξύ των δύο κρατών. Αξιοσημείωτο είναι ότι η πΓΔΜ δεν αναφέρεται στην εν λόγω συμφωνία με το όνομα με το οποίο είναι αναγνωρισμένη ως υποκείμενο του δημοσίου διεθνούς δικαίου αλλά με παραπομπή στις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ με την οποία αναγνωρίσθηκε ως υποκείμενο του δημοσίου διεθνούς δικαίου με την «προσωρινή» ονομασία της. Με την εν λόγω υπογραφή, ο Υπουργός Εξωτερικών αποδέχθηκε ως οριστική ονομασία για το γειτονικό κράτος το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», απεμπόλησε το δικαίωμα σε χρήση του επιθέτου «μακεδονικός» αφού επέτρεψε την χρήση του από τους γείτονες, αναγνώρισε την ύπαρξη «μακεδονικής» γλώσσας και έθνους και παρέπεμψε ως προς τις οικονομικές συνέπειες αυτής της αναγνωρίσεως στο μέλλον. Σε εκτέλεση δε της συμφωνίας αυτής εξεδόθησαν και οι «επιστολές» προς τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Β. Κατά της καθ’ ης η παρούσα πράξεως ασκήσαμε απολύτως εμπροθέσμως και παραδεκτώς αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του Δικαστηρίου Σας που έχει ως προς το περιεχόμενο της ως εξής:
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
Αίτηση Ακυρώσεως
των
1.   Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδονίας, που εδρεύει στα Γιαννιτσά, οδό Δημάρχου Στάμκου 1, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό του Γεώργιο Τάτσιο, κάτοικο Ν. Πετριτσίου Σερρών, ΑΦΜ 997231140 ΔΟΥ Γιαννιτσών.
2. . Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ που εδρεύει 149 Whitestone, NY 11357 USA όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Δημήτρη Φιλιππίδη του Αθανασίου.
3. Της Συντονίστριας Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου που εδρεύει 25 Rogers Street, Dover NH 03820 USA Κατερίνας Γκατζούλη, ατομικά.
4. Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, που εδρεύει 470 Queens Parade, Clifton Hill, Vivtoria, 3068, Australia, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Παναγιώτη Ιασωνίδη του Γεωργίου.
5. Παμμακεδονικής Ένωσης Δυτικής Αυστραλίας που εδρεύει Greek Macedonian Center, Corner of Wordsworht Avenue and Homer Streets, Inglewood, Western Australia 6062, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Παύλο Αφκο ΟΑΜ του Δημητρίου.
6. Παμμακεδονικής Ένωσης Μελβούρνης/Βικτωρίας που εδρεύει 470 Queens Parade Clifton Hill, Victoria Australia 3068, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Ανδρέα Μπαλλή του Αντωνίου.
7. Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας Νοτίου Αυστραλίας που εδρεύει 94 Henley Beach Road, Mike End, SA 5031, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Ευάγγελο Τσιαπάρη του Βασιλείου.
9. Παμμακεδονικής Ένωσης Νέας Νότιας Ουαλίας που εδρεύει 140 P.O. Box, Earlwood NSW 2206 όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Νικόλαο Φασσούλα του Χρήστου.
10. Παμμακεδονικής Ένωσης Καναδά, που εδρεύει στο Μόντρεαλ Καναδά, 10 Βonacres Avenue, Sacreborough, Ontario, M1C2P7, Canada, όπως νόμιμα εκροσωπείται από τον πρόεδρό της Χρήστο Καράτζιο του Αργύρη.
11. Παμμακεδονικής Ομοσπονδία Καναδά που εδρεύει 406 Danforth Ave, Toronto, ON, M4K-12, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Γεώργιο Παπαδάκη.
13. Παμμακεδονικής Ένωσης N. Αφρικής, που εδρεύει στο Γιοχάνεσμπουργκ Ν. Αφρικής, cnr Wychwood Rd & Lobelia Rd, Germiston, Gauteng, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Αμύντα Παπαθανασίου,.
14. Παμμακεδονικής Ένωσης Κουησλάνδης Αυστραλίας, που εδρεύει στην Κουησλάνδη, P..BOX 5204 West End Qld 4101 Australia, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Δημήτριο Παπαγιάννη του Διαμαντή.
κατά
Υπουργού Εξωτερικών
για την ακύρωση:
1. της από 17-6-2018 διοικητικής πράξεως υπογραφής από τον Υπουργό Εξωτερικών της «Τελικής Συμφωνίας για την επίλυση των διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817(1993) και 845(1993), τη λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την εδραίωση Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ των μερών» [όπου αναφερόμενο μέρος η Ελληνική Δημοκρατία και μη αναφερόμενο, αλλά περιγραφόμενο, μέρος η «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» (πΓΔΜ)]
2. κάθε άλλης, αμέσως ή εμμέσως, συναφούς προγενεστέρας ή μεταγενεστέρας πράξεως ή παραλείψεως, καθώς και πράξεως εκτελέσεως και ιδίως:
α. της κατατεθείσας στη Βουλή διοικητικής πράξεως με τη μορφή επιστολής προς τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ με την οποία ο Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι συναινεί στην ένταξη της πΓΔΜ στη Συμμαχία
β. της κατατεθείσας στη Βουλή διοικητικής πράξεως με τη μορφή επιστολής προς τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της ΕΕ με την οποία ο Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι συναινεί στην έναρξη διαδικασίας διαπραγμάτευσης για την ένταξη της πΓΔΜ στην ΕΕ.
Προσβάλλεται πράξη του Υπουργού Εξωτερικών με την οποία συνάπτει συμφωνία με την πΓΔΜ. Λόγοι για τους οποίους η παρούσα είναι παραδεκτή. Προβάλλεται παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας, παράβαση νόμου και ιδίως σωρείας συνταγματικών διατάξεων και κακή χρήση της διακριτικής ευχερείας.
Ι. Με την προσβαλλόμενη ο Υπουργός Εξωτερικών συνεβλήθη με την πΓΔΜ για την επίλυση διαφορών μεταξύ αυτής και της Ελλάδος ως προς διμερείς διαφορές μεταξύ των δύο κρατών. Αξιοσημείωτο είναι ότι η πΓΔΜ δεν αναφέρεται στην εν λόγω συμφωνία με το όνομα με το οποίο είναι αναγνωρισμένη ως υποκείμενο του δημοσίου διεθνούς δικαίου αλλά με παραπομπή στις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ με την οποία αναγνωρίσθηκε ως υποκείμενο του δημοσίου διεθνούς δικαίου με την «προσωρινή» ονομασία της. Με την εν λόγω υπογραφή, ο Υπουργός Εξωτερικών αποδέχθηκε ως οριστική ονομασία για το γειτονικό κράτος το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», απεμπόλησε το δικαίωμα σε χρήση του επιθέτου «μακεδονικός», αφού επέτρεψε την χρήση του από τους γείτονες, αναγνώρισε την ύπαρξη «μακεδονικής» γλώσσας και έθνους και παρέπεμψε ως προς τις οικονομικές συνέπειες αυτής της αναγνωρίσεως στο μέλλον. Σε εκτέλεση δε της συμφωνίας αυτής εξεδόθησαν και οι «επιστολές» προς τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
ΙΙ. Με έννομο συμφέρον προσβάλλουμε τις καθ’ ων η παρούσα πράξεις του Υπουργού Εξωτερικών. Οι μεν τέσσερεις πρώτοι εξ ημών έχουμε στο καταστατικό μας ως σκοπό την προάσπιση της ελληνικής μακεδονικής μας ταυτότητας και της ελληνικότητας της Μακεδονίας και του ίδιου του ονόματος της Μακεδονίας.
Περαιτέρω, προβάλλουμε και έντονο ηθικό έννομο συμφέρον: Εμείς οι γηγενείς αυτόχθονες Μακεδόνες, Έλληνες αδιαμφισβήτητα (όπως δυστυχώς η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης της Ελλάδας μας ανάγκασε να πρέπει να αποδεικνύουμε το αυτονόητο: ότι Μακεδόνες σημαίνει πάντοτε και μόνον Έλληνες), μόνιμοι κάτοικοι της Μακεδονίας επί σειρά χιλιετηρίδων, καταγόμενοι από τους αρχαίους Μακεδόνες, που ήταν Έλληνες γιατί ομιλούσαν την ελληνική, που ο Μ. Αλέξανδρος (που το όνομά του στα ελληνικά σημαίνει εκείνος που απωθεί τους άνδρες, γιος του Φιλίππου, αυτού δηλαδή που στα ελληνικά σημαίνει εκείνος που αγαπούσε τους ίππους, και απόγονος του Αλεξάνδρου του Α΄ μέλους της δυναστείας των Αργεαδών από το Άργος, την ελληνική πόλη στην Πελοπόννησο, ο οποίος ελέγχθηκε για την ελληνική καταγωγή του από τους Ελλανοδίκες που τον δέχθηκαν συμμετέχοντα στους Ολυμπιακούς Αγώνες), διδάχθηκε από τον έλληνα δάσκαλό του τον Αριστοτέλη και ξεκίνησε να διαδώσει τον ελληνικό πολιτισμό.
Εμείς ως κατευθείαν απόγονοι αυτών των Μακεδόνων έχουμε το νόμιμο δικαίωμα και επομένως έχουμε έννομο συμφέρον να ενδιαφερόμαστε για την διαφύλαξη της Ιστορίας μας, και να επιδιώκουμε αυτήν, όπως και τον σεβασμό των εθνικών αγώνων των προγόνων μας για την διαφύλαξη της Μακεδονίας στην Ελληνική επικράτεια όπου ανήκει και την ειρηνική συνύπαρξή μας με τους γειτονικούς λαούς, αλλά και την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας, της Ελλάδας, που με αιματηρότατους απελευθερωτικούς αγώνες κατόρθωσε να περικλείσει την Μακεδονία, την αρχαία, την αυθεντική ιστορικά και πολιτισμικά Μακεδονία.
Ειδικά, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων από τα τέλη Νοεμβρίου 2017 ξεκίνησε εκστρατεία επιδιώκοντας την αποτροπή παραχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας στο γειτονικό κράτος των Σκοπίων με αποκλειστικό στόχο τη δικαίωση του Μακεδονικού Ελληνισμού. Η έναρξη πραγματοποιήθηκε με επίσκεψη στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας στον οποίον επιδόθηκε ΨΗΦΙΣΜΑ για μη παραχώρηση του όρου «Μακεδονία» επ’ ουδενί στο κράτος των σλαβο-αλβανών. Ζητήσαμε και λάβαμε ψηφίσματα Δημοτικών Συμβουλίων της συντριπτικής πλειοψηφίας των Δήμων της Μακεδονίας, τα οποία δείχνουν ΞΕΚΑΘΑΡΑ ότι η βούληση του κυρίαρχου λαού τάσσεται κατά της παραχώρησης του όρου Μακεδονία επ’ ουδενί. Ψηφίσματα εξέδωσαν και τα Περιφερειακά Συμβούλια της Κεντρικής, Ανατολικής και Δυτικής Μακεδονίας, καθώς και η ΚΕΔΕ. Πραγματοποιήσαμε δημόσια διαβούλευση σε 10 μεγάλες πόλεις της Μακεδονίας όπου προσκλήθηκαν ΟΛΟΙ οι κοινωνικοί φορείς του εκάστοτε Νομού. Γίνεται σαφές από τα πρακτικά αυτών των διαβουλεύσεων ότι ο λαός της Μακεδονίας απαιτεί να μην παραδοθεί το όνομα της Μακεδονίας, ούτε με γεωγραφικό, ούτε με χρονολογικό προσδιορισμό, ούτε ως συνθετικό, ούτε αμετάφραστο. Συλλέξαμε ηλεκτρονικά εκατοντάδες χιλιάδες υπογραφές σε χρονικό διάστημα ενός μήνα περίπου. Συνδιοργανώσαμε τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια και η ανταπόκριση του κόσμου έδειξε ότι ΔΕΝ συμμερίζεται τη κυβερνητική βούληση για παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας.
Απευθυνθήκαμε στον κ. Υπουργό εξωτερικών και στους υπουργό Άμυνας και πρωθυπουργό με εξώδικα, καθώς επίσης και σε όλους ανεξαιρέτως τους βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου, ενημερώνοντάς τους για τις έννομες συνέπειες των σχετικών με την Μακεδονία αποφάσεών τους, ώστε να απέχουν από αυτές, εις βάρος της Μακεδονίας και της Ελλάδας.
Επιπλέον, δεν μπορούμε ως Μακεδόνες και ακρίτες να ανεχόμαστε την παραχάραξη της ιστορίας, με σκοπό να δικαιώσει πολύχρονες ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΒΛΕΨΕΙΣ, περί δημιουργίας της Μεγάλης Μακεδονίας (το ιδεολόγημα του σκοπιανού μακεδονισμού επικαλείται τηνένωση της Μακεδονίας του Πιρίν, του Βαρδάρη και του Αιγαίου), οι οποίες και σήμερα υπάρχουν. Διότι άλλως για ποιο λόγο να διεκδικείται ένα όνομα που καμία σχέση δεν είχε με τα εδάφη που κατοικεί αυτός ο σλαβικός λαός; Το κράτος που αντιποιείται το όνομα «Μακεδονία» και παρουσιάζεται επισήμως με δικούς του χάρτες σε ολόκληρο τον κόσμο (πανεπιστήμια, πλοία, επίσημες εκδηλώσεις του), με τα εδάφη της Ελλάδας ως τον Όλυμπο της Πιερίας μας και με ολόκληρη την Μακεδονία (δηλαδή την περιφέρεια της Ελλάδας γιατί μόνο αυτή είναι η Μακεδονία, απαραίτητη επεξήγηση δυστυχώς), η εκπαίδευση των παιδιών του κράτους των Σκοπίων επί 20 χρόνια ως καταγόμενοι από τον Μ. Αλέξανδρο και την αρχαία Μακεδονία και η διεκδίκηση με παραχάραξη της ιστορίας, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της από αυτόν καταγωγής, αποδεικνύουν ότι η παραχώρηση του ονόματος σημαίνει (λιγότερο ή περισσότερο βραχυπρόθεσμα), παραχώρηση εδαφών.
Εμείς ως ακρίτες υποφέρουμε και σφαγιάσθηκαν οι παππούδες μας, για να μπορούμε να είμαστε Έλληνες και δεν ανεχόμαστε την κλοπή της ταυτότητας μας. Οι σκοπιανοί γιορτάζουν την σφαγή των Ελλήνων του Ίλιντεν του 1903, ως επέτειο τους, κι ονειρεύονται να την γιορτάζουν ξανά στα εδάφη μας, στην Μακεδονία, στην Ελλάδα. Αυτονομιστικά σωματεία έχουν ξεπηδήσει στην Ηράκλεια Σερρών, ΜΚΟ στην Θεσσαλονίκη, στην Φλώρινα, στην Έδεσσα. Ήδη το Ουράνιο Τόξο ζητάει αναγνώριση της ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ μειονότητας. Αν οι μακεδόνες είναι μειονότητα στην Μακεδονία, εμείς τι είμαστε; Ποιοι είμαστε; Θα σταματήσουμε να λεγόμαστε Μακεδόνες; ή θα διευκρινίζουμε κάθε φορά ότι είμαστε μακεδόνες εκ των αρχαίων, ενώ οι άλλοι μακεδόνες εκ των σλάβων; Γελοία πράγματα αν δεν ήταν απολύτως δραματικά για την πατρίδα μας και δεν οδηγούσαν ευθέως σε διαμελισμό της Ελλάδας.
Πόσο μάλλον που ήδη βλέπουμε ότι η σύνθετη ονομασία Βόρεια Μακεδονία, που υπενθυμίζει ότι υπάρχει η «νότια» προς ένωση!, ήδη πριν στεγνώσει το μελάνι στην συμφωνία έχει μετατραπεί σε σκέτο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Σφετερίζονται το όνομα «Μακεδονία», το επίθετο «μακεδονικός», δημιουργώντας απόλυτη σύγχυση και τελικά αποκρυσταλλώνοντας στην διεθνή κοινή γνώμη την πεποίθηση ότι η Μακεδονία είναι το κράτος των σκοπίων, στο οποίο ανήκει το μέρος της Ελλάδας Μακεδονία! Γεγονότα ανιστόρητα και εθνικά ολέθρια!
Σε μια περιοχή που ουδέποτε ιστορικά (ούτε στα αρχαία χρόνια, ούτε στη ρωμαϊκή εποχή, ούτε στα βυζαντινά χρόνια ούτε επί Οθωμανών) υπήρξε Μακεδονία. Για αυτό και μόνο η χρήση του ονόματος περικλείει επεκτατικές βλέψεις. Διότι ιστορικά η δική τους Μακεδονία σχεδιάστηκε με σκοπό να πάρει την δική μας, αυθεντική Μακεδονία. Επίσης το όνομα Μακεδονία, μόνο του, υπό οποιαδήποτε σύνθεση, αρκεί για τις επεκτατικές τους (και όχι αλυτρωτικές, που έχουν αυτοί που έχασαν πατρίδες, αλλά αυτοί που ψάχνουν νομιμοποίηση ψεύτικη για να καταλάβουν ξένα προς αυτούς εδάφη).
Ο κ. Υπουργός διατείνεται ότι συνήθισαν στην ιδέα, έτσι εκπαιδεύτηκαν επί 25 χρόνια, να αισθάνονται Μακεδόνες, κι αφού το επιθυμούν τόσο σφοδρά, οφείλουμε να τους αναγνωρίσουμε το δικαίωμα. Και αυτό έπραξε. Νομιμοποίησε για λογαριασμό του ελληνικού λαού, ενώ γνώριζε ότι είναι σύσσωμος αντίθετος προς την συμφωνία αυτή με οποιαδήποτε παραχώρηση του όρου ή παραγώγου Μακεδονία, τις εδαφικές βλέψεις του κρατιδίου αυτού, που απεργάζονται επί χρόνια ισχυροί διεθνώς δρώντες. Εθνικά κράτη.
Και θεώρησε αυτονόητο και δικαιολογημένο επειδή 25 χρόνια εκείνοι συνήθισαν το όνομα (ή 70 το πολύ), να προκαλείται σύγχυση στην διεθνή κοινή γνώμη αλλά και εμείς προσωπικά να απεμπολήσουμε την αποκλειστική χρήση του ονόματος της Μακεδονίας (και σταδιακά να αποκλειστούμε εντελώς από αυτήν με τρόπο που περιγράφουμε κατωτέρω), και της επί 3000 χρόνια ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ιστορίας μας και τελικά των εδαφών μας. Οι υποσημειώσεις, περί αρχαίας και σλαβικής δήθεν Μακεδονίας, γλώσσας εθνότητας, στην συμφωνία αποδεικνύουν το γεγονός, αν δεν το επιτείνουν!
Αποδεικνύει την παραχάραξη της ιστορίας και την διεκδίκηση των εδαφών μας, η εκπαίδευση των παιδιών τους ως Μακεδόνων, που βασίζεται σε ψευδή ιστορικά γεγονότα, και που με αυτόν τον τρόπο φανερά διεκδικούν την Ιστορία μας, και οδηγούν σε ανοιχτή επιθετικότητα εναντίον των εδαφών μας, όπως η έκδοση χαρτών στην χώρα τους που περιλαμβάνουν και δικά μας εδάφη.
Ότι πρόκειται για τα εδάφη της Μακεδονίας μας, κι όχι μόνο για το όνομα, την ιστορία και τα σύμβολα μας, το ξεκαθαρίζουν οι 373 επιφανείς καθηγητές πανεπιστημίου σε ολόκληρο τον κόσμο στην από 18/5/2009 επιστολή τους προς Ομπάμα, τότε Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, την οποία αυτολεξεί συμπεριλάβαμε στην εξώδικο δήλωση μας στον κ. Υπουργό Εξωτερικών για να λάβει γνώση. Στην οποία οι καθηγητές καταλήγουν ότι πρέπει οι Πρόεδροι ΗΠΑ, Καναδά και Ευρωπαϊκής Ένωσης να άρουν την αναγνώριση τους στο κράτος αυτό με το όνομα «Μακεδονία», ώστε να μην δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την επαναχάραξη συνόρων στα Βαλκάνια, εις βάρος της Ελλάδας, με την δικιά μας Μακεδονία εντασσόμενη σε νέο κράτος. Αυτή την πρόθεση επαναχάραξης των συνόρων νομιμοποιεί η προσβαλλόμενη συμφωνία.
Επίσης το επισημαίνουν και όλοι οι στρατηγικοί αναλυτές, Νίκος Λυγερός, Βασίλειος Μαρκεζίνης, Παναγιώτης Ήφαιστος, καθώς επίσης και οι καθηγητές γεωστρατηγικής του ΕΚΠΑ, Ιωάννης Μάζης, Κώστας Γρίβας, Γεώργιος Φίλης. Αλλά και η από ετών τοποθέτηση του υπουργού εξωτερικών Στετίνιους των ΗΠΑ, του 1944. Γεωπολιτικά αλλά και όπως αποδεικνύουν οι σκοποί της χρήσης του ονόματος της Μακεδονίας από τα Σκόπια, η παραχώρηση του ονόματος οδηγεί σε επαναχάραξη των συνόρων στην περιοχή. Σε διαμελισμό της Ελλάδας. Μόνον ο διεθνώς δρων, που το πράττει αυτό, άλλαξε. Τίποτα άλλο στο σχέδιο και την υλοποίησή του.
Μάλιστα με την διασάφηση από όλους τους ως άνω, (λεγόμενα του αναλυτή γεωστρατηγικής Νίκου Λυγερού εδώ) «ότι αυτήν την περίοδο κανείς δεν μπορεί να πιέσει την Ελλάδα, ένεκα του γεγονότος ότι βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με οικονομικούς κολοσσούς, για να υπογράψει τα συμβόλαια. Κατά συνέπεια ούτε η ΕΕ ούτε το ΝΑΤΟ μπορούν να κάνουν καμία κίνηση, ενώ όσον αφορά την Γερμανία, δεν βρίσκεται καν μέσα σ αυτό το πλαίσιο». Η ΕΕ ένωση μάλιστα όπως αποκαλύφθηκε δεν ήταν έτοιμη να ξεκινήσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, διότι υπάρχουν μέλη της (Γαλλία, Ολλανδία), που αντιτίθενται και σε κάθε περίπτωση σε κανένα από τα 35 κεφάλαια της προενταξιακής διαδικασίας δεν ήταν τα Σκόπια έτοιμα.
Άρα δεν είχε καμία σημασία η αναγνώριση από τις χώρες, που αποκαλούσαν τα Σκόπια «Μακεδονία» χωρίς καν επιθετικό προσδιορισμό, διότι μόνον η Ελλάδα μπορούσε να εκχωρήσει το αποκλειστικό της δικαίωμα σε χρήση του ονόματος, της ιστορίας (αυτονόητα, συνειρμικά και παρά τις υποσημειώσεις της συμφωνίας) και να νομιμοποιήσει την διεκδίκηση εδαφών μας, που ενυπάρχει στην ίδια την διεκδίκηση του ονόματος Μακεδονία, με οποιονδήποτε επιθετικό προσδιορισμό, χωρίς άλλο τι.
Και δεν έχει καμία σημασία η αναγνώριση του κρατιδίου από άλλους με το όνομα αυτό, διότι ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΜΦΩΝΗ ΓΝΩΜΗ, δεν μπορεί να εισέλθει με το συνταγματικό της όνομα, ή με οποιοδήποτε άλλο κάνει χρήση του ορού «Μακεδονία», στους Διεθνείς Οργανισμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Ήταν έωλοι και αστείοι οι ισχυρισμοί του κ. Υπουργού Εξωτερικών ότι στο όνομα ΠΓΔΜ με το οποίο εισήλθε στον ΟΗΕ, το κράτος αυτό, ενυπήρχε ο όρος «Μακεδονία», άρα τον είχαμε αποδεχτεί. Το όνομα με το οποίο είχε εισέλθει στον ΟΗΕ, είχε εξαρχής συμφωνηθεί προσωρινό, και γίνει αμοιβαία αποδεκτό, ότι σκοπεύουν τα κράτη μετά από διαπραγματεύσεις να συμφωνήσουν σε άλλο, (χωρίς το όνομα «Μακεδονία»), σύμφωνα με την δέσμευση μετά σύσκεψη του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών της 13/4/1992, κατά την οποία «ΠΟΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και κανένα παράγωγό του στο όνομα της γειτονικής χώρας», σε οποιαδήποτε Γλώσσα μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
Δέσμευση συνεπή προς τους 3 όρους που έθεσε η ΕΟΚ, (συμβούλιο υπουργών εξωτερικών), στις 16/12/1991, από την οποία ως σήμερα δεν έχει αποστεί με άλλη απόφασή της, σύμφωνα με την οποία, ζητήθηκε από καθένα εκ των κρατών της πρώην Γιουγκοσλαβίας, να δεσμευτούν εκτός των άλλων ότι «δεν θα διεξάγει εχθρική προπαγάνδα συμπεριλαμβανομένης και της χρήσης ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ».
Δηλαδή το όνομα συνεπάγεται τις εδαφικές διεκδικήσεις. Και την εχθρική αυτήν προπαγάνδα το κράτος των Σκοπίων της διεξήγαγε επί όλα αυτά τα 27 χρόνια, με απόλυτη επιθετικότητα και παρά την ενδιάμεση συμφωνία την οποία επίσης μεγαλοπρεπώς καταπάτησε!
Άρα δέσμευση της Ελλάδας, μέσω της προσωρινής ονομασίας σε χρήση του ορού «Μακεδονία» από το γειτονικό μας κράτος δεν υπήρξε. Αντιθέτως.
Ούτε το 2008 δεσμεύτηκε η Ελλάδα σε σύνθετη ονομασία με τον όρο «Μακεδονία» να περιλαμβάνεται. Η ιστορία κατέγραψε, την απειλή ΒΕΤΟ στις 3/4/2008, από την τότε κυβέρνηση, σε περίπτωση συζήτησης του θέματος ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, αιτία για την οποία το θέμα δεν ήλθε ποτέ για συζήτηση. Άλλη δέσμευση της χώρας τότε δεν υπήρξε, όπως αποδεικνύεται από την έλλειψη οποιασδήποτε συμφωνίας (scripta manent).
Ακόμα χειρότερα, και προς επίρρωση του ισχυρισμού μας ότι η παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας μας από τον κ. Υπουργό Εξωτερικών με την προσβαλλόμενη, αποτελεί την θρυαλλίδα εδαφικού ακρωτηριασμού της Ελλάδας, αποδεικνύεται εκ του γεγονότος ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν, δήλωσε στις 5/2/2018, την επομένη του γιγάντιου συλλαλητηρίου της Αθήνας , ότι οι «Μακεδόνες», των Σκοπίων (που σαν εθνότητα δεν υπάρχουν κατά δική του ομολογία), είναι αδέλφια του, ότι υπάρχουν 6.000.000 τέτοιοι Μακεδόνες στην Τουρκία (!), ότι δεν θα επιτρέψει ποτέ η Τουρκία να εισέλθει το κράτος αυτό με άλλο όνομα στο ΝΑΤΟ (!, γιατί άραγε; Υπό οποία εκδοχή θέλει το όνομα «Μακεδονία», επειδή ακριβώς, οποιαδήποτε σύνθετη ονομασία ισοδυναμεί απολύτως με το σκέτο Μακεδονία).
Η Τουρκία παρενέβη στην διαπραγμάτευση με τον τρόπο αυτό, η οποία από τον Δεκέμβριο του 2017, έχει συνάψει στρατιωτική συμμαχία με τα Σκόπια και τα εξοπλίζει, γεγονός, το οποίο μετά την εισδοχή των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, θα επιταθεί, ενώ καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της δήθεν διαπραγμάτευσης, αξιωματούχοι των Σκοπίων, επανειλημμένα ο πρωθυπουργός Ζάεφ και ο Υπουργός Εξωτερικών Ντιμιτροφ, επισκέφθηκαν την Τουρκία, μιλώντας για τους αδελφικούς (!), δεσμούς αίματος (!), που συνδέουν τα δύο κράτη!
Η καταπάτηση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995, που τερμάτισε η προσβαλλόμενη, σε όλα της τα 40 σημεία, αποδεικνύει την κακοπιστία του κράτους των Σκοπίων και τα κίνητρα και τους σκοπούς του, αναφορικά με την εκ μέρους μας μόνον επιβλαβή για τα συμφέροντα μας (καταστροφική την ονομάζουν όλοι οι γεωστρατηγικοί αναλυτές), παραχώρηση του ονόματος της «Μακεδονίας». Όλοι οι επίσημοι χάρτες τους σε ολόκληρο τον κόσμο, φέρουν τα εδάφη της δικής μας Μακεδονίας, ενσωματωμένα, στο δικό τους κράτος.
Οι επεκτατικές τους βλέψεις, των Σκοπίων σε βάρος της Ελλάδας, επιβεβαιώθηκαν, κατά την επίσημη συνάντηση και υπογραφή της συμφωνίας. Στις 17/6/18 ο κ. Ζάεφ, παρών κατά την υπογραφή της Συμφωνίας από τους Υπουργούς Εξωτερικών, αναφέρθηκε πολλές φορές στα Σκόπια με την λέξη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (σκέτο χωρίς το «Βόρεια») ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ τουλάχιστον 5 φορές, ενώ εμείς αναφερόμασταν από τον δικό μας Πρωθυπουργό (!), παρότι είμαστε η ΕΛΛΗΝΙΚΗ (λες και υπήρξε ποτέ άλλη!) ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ με τον όρο το ΒΟΡΕΙΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (χωρίς δηλαδή χρήση για εμάς του όρου Μακεδονία!), δίνοντάς μας το στίγμα του πώς βλέπουν στο μέλλον την χρήση του όρου ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, από τα Σκόπια και από εμάς αντιστοίχως. Τα Σκόπια θα έχουν την αποκλειστική χρήση, ως όλον (κρατική οντότητα), κι εμείς θα απεκδυθούμε πρακτικά κάθε δικαιώματος στην χρήση, ως μέρος ενός ευρύτερου όλου, της Ελλάδας. Αλλά το μέρος πάντοτε ανήκει στο όλον, και η σύγχυση αναφορικά με το κεφαλαιώδους, στρατηγικής σημασίας για την Ελλάδα ζήτημα, σε ποιό όλον ανήκουμε, σε αυτό της Ελλάδας, ή σε αυτό της Μακεδονίας, είναι εξαρχής εμφανής και επετράπη αδιανόητα δι’ αυτής της εφιαλτικής συμφωνίας που εδώ προσβάλλουμε.
Για να είστε βέβαιοι ότι όχι, απλώς δεν βελτιώθηκε η κατάσταση των βέβαιων επεκτατικών βλέψεων των Σκοπίων, στο πλάνο επαναχάραξης των συνόρων μας (εδαφικού ακρωτηριασμού της Ελλάδας) από τους διεθνείς δρώντες, αναφερόμαστε σε άρθρο και χάρτη που παρουσίασε ο γερμανικός ειδησεογραφικός παγκόσμιος κολοσσός της Deutche Welle, την επαύριον της συμφωνίας, στα οποία παρουσιάζεται το κρατίδιο αυτό, με τον τίτλο Σύγχρονη «Μακεδονία», να περιλαμβάνει το σημερινό κράτος των Σκοπίων και ολόκληρη την ελληνική Μακεδονία καθώς και εδάφη άλλων κρατών. Μάλιστα, στο άρθρο αναφέρεται ότι «η σύγχρονη Μακεδονία παρουσιάζεται με τα εδάφη που θα έπρεπε να έχει, την Μακεδονία του Αιγαίου (!), και τα τμήματα της Μακεδονίας που σήμερα (δήθεν), βρίσκονται στην Αλβανία, το Μαυροβούνιο και την Βουλγαρία». Και συνεχίζει το άρθρο αναλύοντας ποιά πρέπει να είναι η Μακεδονία, με τα δικά μας ελληνικά εδάφη μέσα. Μια εικόνα χίλιες λέξεις.
Στον ίδιο ακριβώς πνεύμα και κατεύθυνση, η ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών της Βουλγαρίας, την επομένη της υπογραφής της προσβαλλόμενης απόφασης, στις 18/6/2018, όπου εκφράζεται η «ελπίδα» η συμφωνία μεταξύ Σκοπίων Ελλάδας να μην αποτελέσει αφορμή αλλαγής συνόρων στην ευρύτερη περιοχή. Για τα δικά τους σύνορα ανησυχούν, γιατί τα δικά μας σύνορα, εμείς δια της προσβαλλόμενης βοηθάμε να αλλάξουν!
Επιπλέον, ο κ. Σάββας Καλεντερίδης, που υπήρξε στέλεχος της ΕΥΠ, και πλέον γεωστρατηγικός αναλυτής, δημοσίευσε σε άρθρο στην ιστοσελίδα του, τα επικείμενα βήματα διάλυσης της Ελλάδας (βήματα κατευθυνόμενα από μυστικές υπηρεσίες), που συμβαίνουν ήδη (κάποια ξεκίνησαν συγχρόνως με την διαπραγμάτευση), εξαιτίας της προσβαλλόμενης απόφασης, και τα οποία το Δικαστήριο Σας, πιστό στην τήρηση του Συντάγματος και στους Νόμους που συμφωνούν με αυτό, οφείλει να αποτρέψει παραχρήμα. Στο άρθρο αναφέρεται:
«1. Τα Σκόπια εισέρχονται στο ΝΑΤΟ και πραγματοποιείται η επίσημη έναρξη των ενταξιακών   διαπραγματεύσεων   με   την   ΕΕ.   Οι   Σκοπιανοί   αποκτούν   ό,τι επιθυμούσαν   από   τους   Έλληνες   και   πλέον   μπορούν   να   είναι   αδιάλλακτοι. (το γεγονός ότι απρόβλεπτοι εξωτερικοί παράγοντες, η αντίθεση κάποιων κρατών μελών, καθυστερούν για λίγο κάποιο σκέλος του βήματος αυτού καμία επιρροή δεν ασκεί στο αποτέλεσμα. Η από την Ελλάδα άρση του βέτο, αποτελεί την νομιμοποιητική δικαιολογητική βάση για όσα θα συμβούν).
2. Τα Σκόπια αποκτούν ΑΟΖ στον Θερμαϊκό και στο Αιγαίο. Αξιοποιούν πλήρως το λιμάνι της Θεσσαλονίκης το οποίο και χρησιμοποιούν για τις εμπορικές τους συναλλαγές,   αποκτώντας   ανεμπόδιστη   έξοδο   στη   θάλασσα (αδιανόητα προβλέπεται στην συμφωνία, χωρίς μάλιστα διευκρίνιση, πόση! ΑΟΖ, πού!, αναλυτικά εξήγησε ο Νίκος Λυγερός).
3. Όπως έχει αποδείξει η Ιστορία μας με το φασιστικό μόρφωμα της Τουρκίας, η ΝΑΤΟϊκή   συμμαχία   δεν   εξασφαλίζει   φιλικές   σχέσεις.   Η   παραδοσιακή   και ουσιαστική συμμαχία Σκοπίων και Τουρκίας, προμηνύουν παρόμοιες εθνικές δοκιμασίες για την Ελλάδα στα βόρεια σύνορα, σαν αυτές που αντιμετωπίζουμε στο   Αιγαίο   και   τη   Θράκη. (δηλαδή αμφισβήτηση της πραγματικής μας κυριαρχίας και εμφιλοχώρηση αποσχιστικών στοιχείων, ΜΚΟ, σωματείων, ενώσεων, πρακτικών ξένων κρατικών που συνιστούν δική τους άσκηση πραγματικής κυριαρχίας, υποχωρούσης της δικής μας).
4. Το επίθετο «Βόρεια» παύει να χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη. Είτε
χάριν   συντομίας,   είτε   λόγω   σκοπιμότητας,   τα   Σκόπια   γίνονται   η   μία   και μοναδική, αληθινή Μακεδονία για τη διεθνή κοινότητα. Στα επίσημα έγγραφα, ο σύνθετος προσδιορισμός διατηρείται ως βασικός μοχλός για την επίτευξη των (δήθεν, κατασκευασμένων όσο και η εθνότητά τους), αλυτρωτικών   και   ιμπεριαλιστικών   στόχων   των   Σκοπιανών. (Ήδη η κυρία Μογκερίνι αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής Ασφάλειας, καλωσόρισε στις 25/6/2018, την Ελλάδα και την ψευδεπίγραφη «Μακεδονία», ούτε λεπτό δηλαδή δεν ονομάστηκε ποτέ Βόρεια, εξάρκεσε η νομιμοποίηση από την Ελλάδα, έστω και παράνομη και η από αυτήν άρση του βέτο).
5. Σύλληψη Ελλήνων πολιτών που   διαμαρτύρονται την αρχή του τέλους της
Μακεδονίας.   Από   το   σημείο   αυτό   κάμπτεται   κάθε   μορφή   αντίστασης. (Κι αυτό έχει ήδη ξεκινήσει, με την ανηλεή ρίψη χημικών στο Πισοδέρι, , Θεσσαλονίκη, και προσαγωγή κοσμίως διαμαρτυρομένων στην Ηρώδου του Αττικού πριν το Προεδρικό Μέγαρο, παρότι πρόκειται για ειρηνικές διαμαρτυρίες).
6.   Μετονομασία   αεροδρομίου   «Μακεδονία»   σε   «Νίκος   Γκάλης».   Αντίστοιχη μετονομασία   σταθμών,   δημοσίων   κτιρίων,   μνημείων   και   οδών (προανήγγειλε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, με την υπόμνηση ότι οι ξένοι επισκέπτες μπερδεύονται όταν προσγειώνονται στο αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης ότι έφτασαν στα Σκόπια, που αποκάλεσε Μακεδονία).
7.   Αναθεώρηση   Συντάγματος   Σκοπίων.   Με   την   υποστήριξη   και   ενθάρρυνση Τουρκίας, ΗΠΑ, και Γερμανίας, το γειτονικό κράτος μετονομάζεται με μονομερή απόφαση σε «Μακεδονία», στα πρότυπα της Υπεριορδανίας (1949), όταν και μετονομάστηκε   σε   Ιορδανία. (Ούτως ή άλλως ποτέ κανείς δεν το αποκάλεσε ως τώρα Βόρεια Μακεδονία….)
8. Οικειοποίηση αρχαίων Μακεδονικών συμβόλων (Ήλιος   Βεργίνας, κτλ.) και ηρώων   (Φίλιππος,   Μ.   Αλέξανδρος,   κτλ.)   από   τα   Σκόπια.   Πλέον   τα   εν   λόγω σύμβολα   και   οι   προσωπικότητες   δεν   αναγνωρίζονται   ως   Ελληνικά   αλλά   ως «Μακεδονικά». (ήδη εκπομπή στο BBC αναγνώρισε ως σωστή απάντηση τον Μέγα Αλέξανδρο Μακεδόνα, και λάθος ότι είναι Έλληνας, τον Φεβρουάριο του 2018!)
9. Οι   Σκοπιανοί   με   την   ευγενή   συνδρομή   της   Τουρκίας,   ανασύρουν   μέσω οθωμανικών αρχείων περιουσίες που ανήκουν σε Σκοπιανούς «Μακεδόνες», με απώτερο σκοπό την νομική τους διεκδίκηση σε «σκλαβωμένες» περιοχές της Μακεδονίας,   που   βρίσκονται   δηλαδή   εντός   ελληνικού   εδάφους. (ήδη ο πρόεδρος της Τουρκίας έχει δηλώσει ότι κατοικούν 6.000.000 «μακεδόνες» στην χώρα του, και τα Σκόπια δεν θα μπούνε ποτέ στο ΝΑΤΟ χωρίς το όνομα Μακεδονία!).
10. Δικαίωση   Σκοπιανών   πολιτών   από   διεθνή   και   εγχώρια   δικαστήρια. (κι αυτό ήδη ξεκίνησε διά της παραλείψεως διάλυσης σωματείων εδώ και διεκδίκησης στο εξωτερικό).
11. Εποικισμοί   Σκοπιανών   της   διασποράς   εντός   Ελληνικού   εδάφους.
12. Η αναγνώριση «Μακεδονικής ιθαγένειας» από την Ελλάδα δημιουργεί μια
νέα   «Μακεδονική   εθνική   ταυτότητα».   Αναγνώριση   από   τα   Σκόπια
«Μακεδονικής μειονότητας» εντός της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, οι Σκοπιανοί
ξεκινούν να μιλούν για αδικημένους ομοεθνείς τους «Μακεδόνες», εντός της ελληνικής Επικράτειας (έχει ξεκινήσει. Ίδετε δηλώσεις Ζάεφ 6/3/2018, ότι «η όποια αλλαγή στο νομικό σύστημα της «Μακεδονίας» δεν αποτελεί μόνιμη εγγύηση για την Ελλάδα….. Εγώ είμαι έτοιμος, όπως αυτοί (οι έλληνες εννοεί στο σύνταγμά μας) μεριμνούν για τους Έλληνες εκτός Ελλάδας, έτσι και εμείς αντιστοίχως να μεριμνούμε για τους «Μακεδόνες», εκτός «Μακεδονίας»!!!». Θα υπερασπιστούν τους απόδημους «Μακεδόνες», εμάς δηλαδή γιατί άλλοι δεν υπάρχουν, τους (κατά το παραλήρημά τους) καταπιεσμένους από τους έλληνες, όπως μου επισημαίνει ο ιδρυτής αυτονομιστικής ιδεολογίας του σωματείου ντόπιων σερραίων Κύριλλος και Μεθόδιος σε ανοιχτή δημόσια επιστολή του προς τον πρώτο από εμάς, που μου υπόσχεται απελευθέρωση! Ίδετε επίσης και απόφαση 1449 ΑΠ στην οποία αντίκειται η συμφωνία, απολύτως).
13. Δημιουργία «μακεδονικού θέματος» από τους σκοπιανούς, για υποτιθέμενη καταπίεση ομοεθνών τους στην Ελλάδα, και μη σεβασμού των ειδικών μειονοτικών δικαιωμάτων τους από την ελληνική κυβέρνηση. Προώθηση του «Μακεδονικού»   ζητήματος   σε   διεθνείς   οργανισμούς,   φορείς   και   φόρα. (το ουράνιο τόξο έχει αναθέσει το ζήτημα σε γνωστή αγγλική δικηγορική εταιρεία ήδη, όπως έχει δημοσιευθεί για θέσπιση «μακεδονικής» μειονότητας στην Φλώρινα).
14.   Άσκηση   πιέσεων   στην   Ελλάδα   από   Σκόπια,   τους   συμμάχους,   και υποστηρικτές   τους   (και   όσους   βρίσκονται   από   πίσω)   για   αναγνώριση Μακεδονικής   μειονότητας   εντός   Ελλάδος,   για   δημιουργία   Μακεδονικών πολιτιστικών σωματείων (με αντίστοιχη διεξαγωγή εκδηλώσεων), σχολείων και διδαχή της αναγνωρισμένης από την Ελλάδα «Μακεδονικής Γλώσσας» (ήδη κάποια έχουν δημιοθργηθεί).
15. Άσκηση πιέσεων στην Ελλάδα από Σκόπια, τους συμμάχους,   και υποστηρικτές τους (και όσους βρίσκονται από πίσω, (σχόλιο του αναλυτή!)) για συνδιαχείριση   της Μακεδονικής πολιτιστικής κληρονομιάς, μνημείων, μουσείων και αρχαιολογικών   χώρων   εντός   της   Ελληνικής   επικράτειας. Ξεκινάει η συνδιαχείριση με κοινά διοικητικά συμβούλια και επιμερισμό τουριστικών εσόδων   σε   Βεργίνα,   Δίον,   Φιλίππους,   Πέλλα,   Αμφίπολη,   κτλ.
16. Με «σεβασμό» στην «Μακεδονική μειονότητα», ξεκινάει η εμφάνιση δίγλωσσων πινακίδων στις πόλεις της Ελληνικής περιφέρειας της Μακεδονίας, δηλαδή στα Ελληνικά και στην αναγνωρισμένη από την Ελλάδα «Μακεδονική γλώσσα»   (π.χ.   Δράμα   –   Драма,   Φλώρινα   –   Лерин,   Σέρρες   –   Сер   και Θεσσαλονίκη – Солун). Το ίδιο συμβαίνει και στις δημόσιες ιστοσελίδες της περιοχής   και   τα   δημόσια   έγγραφα.
17. Ξεκινούν περιοδείες του Σκοπιανού Πρωθυπουργού στη Φλώρινα, Σέρρες,
κτλ. δίνοντας ομιλίες σε φορείς, σωματεία και σχολεία της «Μακεδονικής μειονότητας» αποκαλώντας τους «αδέρφια» του, όπως ακριβώς κάνει σήμερα ο Ερντογάν στη Θράκη αποκαλώντας τους Έλληνες μουσουλμάνους, «Τούρκους» και «αδέρφια» του, με την ανοχή και υποστήριξη της Ελληνικής κυβέρνησης. Το ίδιο συμβαίνει και στις δημόσιες ιστοσελίδες της περιοχής   και   τα   δημόσια   έγγραφα.
18. Ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός εγκαινιάζει προξενείο της «Μακεδονίας» και
στη Δυτική Ελληνική Μακεδονία, το οποίο θα εδρεύει στην Κοζάνη.
19. Από το κεντρικό Σκοπιανό προξενείο στη Θεσσαλονίκη, το οποίο σταδιακά
μεταμορφώνεται   σε   δεύτερη   Πρεσβεία   των   Σκοπίων, ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός κανονίζει τα ραντεβού του με ντόπιους Έλληνες βουλευτές και
τους αποκαλεί μπροστά στις κάμερες «δικούς του» και «φωνή των αληθινών
Μακεδόνων   στο   Ελληνικό   κοινοβούλιο».
20. Αναγνώριση και υποδοχή του Σκοπιανού Πρωθυπουργού στην Ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας με υποδοχές και τιμές εγχώριου πρωθυπουργού, με   την ανοχή και υποστήριξη της   Ελληνικής κυβέρνησης.
21. Κατηγορία Σκοπίων κατά της Ελλάδας για ιστορική εθνοκάθαρση κατά της
«Μακεδονικής   μειονότητας»,   εγκλημάτων   πολέμου,   εγκλημάτων   κατά   της ανθρωπότητας   και   γενοκτονία.
22. Αναγνώριση της γενοκτονίας από την Ελλάδα. Οι Μακεδονομάχοι Παύλος
Μελάς, Κώττας Χρήστου, κ.ά. χαρακτηρίζονται εγκληματίες πολέμου και καταδικάζονται μετά θάνατον. Αποκαθήλωση μνημείων και προτομών από Κρήτη, Μάνη, κτλ.!!!
23. Η Ελλάδα αναγκάζεται να αποζημιώσει τη «Μακεδονία» και τη «Μακεδονική μειονότητα» για τα διεθνή μας εγκλήματα.
24. Σκοπιανή οικειοποίηση Μακεδονικών προσωπικοτήτων των γραμμάτων και των τεχνών (Αριστοτέλης, Πτολεμαίος, Αμερίας, Ερμαγόρας, Μερσύας, Ποσείδιππος). Μετάφραση και προώθηση βιβλίων Μακεδόνων φιλόσοφων Ποσείδιππος, κτλ.). Μετάφραση και προώθηση βιβλίων   Μακεδόνων φιλοσόφων και επιστημόνων στην «καθαρή» και «πρωτότυπη» τους Γλώσσα, την αναγνωρισμένη από την Ελλάδα «Μακεδονική γλώσσα» (!) (Πολιτικά, Ηθικά Νικομάχεια,   κτλ.).
25. Αλλαγή και αναθεώρηση Ελληνικών διδακτικών βιβλίων και σχολικών εγχειριδίων για την ιστορική αναγνώριση όλων των ανωτέρω, καθ’ υπόδειξη της Κοινής   Διεπιστημονικής   Επιτροπής   Εμπειρογνωμόνων.
26. Ξεκινάει εκ των έσω εκστρατεία επανένωσης της «Μακεδονίας   του Αιγαίου» (πρώην Ελληνική Περιφέρεια Μακεδονίας) με την ιστορική «Μακεδονία» (πρώην Σκόπια).
27. Άσκηση   πιέσεων   στην   Ελλάδα   από   Σκόπια,   τους   συμμάχους,   και υποστηρικτές   τους   (και   όσους   βρίσκονται   από   πίσω)   για   διενέργεια δημοψηφίσματος   στα   πρότυπα   της   Κριμαίας   για   «επανένωση».
28. Ιδρύεται εν μέσω πανηγυρισμών η «Μεγάλη Μακεδονία», με πρωτεύουσα
τη Θεσσαλονίκη και πραγματοποιείται η απελευθέρωση των «Μακεδονικών κατεχόμενων» πόλεων από την φασιστική   Ελλάδα…..
29. Διαμελισμός του Ελληνισμού σε Μακεδόνες του Βορρά, Ισλαμοθράκες, Κρήτες του Νότου, Ενετοεπτανήσιους, διασκορπισμένους Πόντιους, Έλληνες της Αττικής κτλ. Συλλογή λαών και φύλων στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου.
30.   Διάλυση   του   Ελληνικού   κράτους».
Αυτά είναι η επιεικής εκδοχή, διότι λιγότερο βραχυπρόθεσμη. Η πραγματικότητα είναι ότι στην Φλώρινα, ήδη οι Έλληνες βιώνουν μέσα από προπαγανδιστικά τραγούδια το «φύγετε Έλληνες φύγετε Έλληνες, η Θεσσαλονίκη και τα εδάφη αυτά είναι δικά μας». Βιώνουν επίσης μια καθημερινή κατατρομοκράτηση του ελληνικού πληθυσμού από ένα μικρό αριθμό δίγλωσσων, που αυτοαποκαλούνται, και μετετράπησαν με την προσβαλλόμενη πλέον σε ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ. Αυτοί με θετικές πλέον ενέργειες, σπρώχνουν τον ελληνικό πληθυσμό της Μακεδονίας, τον πραγματικό μακεδονικό πληθυσμό να εγκαταλείψει τα σπίτια του, (ήδη χρειαζόμαστε διευκρινήσεις για το ποιος και πόσο Μακεδόνας είναι ακόμα και μεταξύ μας, μέσα στην Ελλάδα), διότι το ελληνικό κράτος δεν προστατεύει την πραγματική κυριαρχία του στα εδάφη του και δεν διασφαλίζει την προστασία των ελλήνων πολιτών που αισθάνονται έλληνες!
Επιπλέον, στην Ηράκλεια Σερρών, ήδη από τον Ιανουάριο του 2018, αναγνωρίστηκε σωματείο με την επωνυμία Αδελφότητα Ντόπιων Σερραίων Κύριλλος και Μεθόδιος, που επικαλείται ως αληθινή μακεδονική γλώσσα την σλαβομακεδονική, και ότι οι μακεδόνες, μεταξύ των οποίων και ο νόμιμος εκπρόσωπος της πρώτης, Γεώργιος Τάτσιος, είμαστε καταπιεσμένοι από τους Έλληνες σλαβόφωνοι, που τα αδέλφια μας οι σκοπιανοί θα μας ελευθερώσουν! Αν είναι τυχαίο συμβάν, το καταλείπω στην κρίση Σας. Επισυνάπτω σχετική επιστολή.
Παρότι υπεβλήθη σχετικά μήνυση, η Ελληνική Δικαιοσύνη ολιγώρησε απελπιστικά! Και ως σήμερα δεν έχει καν διαλυθεί το Σωματείο αυτό, ούτε έχει βρεθεί ο υπεύθυνος για την ΜΚΟ στην Θεσσαλονίκη (για την οποία επίσης υπεβλήθη μήνυση), με έδρα ακριβώς απέναντι από τα δικαστήρια, που έχει ακριβώς τον ίδιο αποσχιστικό για τα εδάφη της Μακεδονίας σκοπό.
Ζητούμε με την απόφασή Σας να αποτρέψετε τον εθνικό διχασμό και τον διαφαινόμενο εδαφικό διαμελισμό της χώρας, που θα είναι το αποτέλεσμα της εφιαλτικής συμφωνίας που υπέγραψε ο Υπουργός Εξωτερικών, και την οποία σας εκλιπαρούμε και οφείλετε σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους Νομούς να ακυρώσετε, ακυρώνοντας την διάλυση της Ελλάδας…
Είναι ξεκάθαρα προβληματική, η αναγνώριση εθνότητας και Γλώσσας (που ούτως η άλλως θα συνέβαινε με μόνη την παραχώρηση του ονόματος), διότι σημαίνει ότι θα εμφανιστεί στο μέλλον δήθεν μειονότητα στην Ελλάδα, με απαιτήσεις για μειονοτικά δικαιώματα κ.λ.π. Για το τι ήδη αντιμετωπίζουμε αναφερόμαστε μόνο στην ΑΠ 1448/2009 Δ΄ Πολιτικό (εισηγήτρια επ πρ Αρείου Πάγου και νυν υπεύθυνη νομικού γραφείου πρωθυπουργού κα Θάνου).
Για όλους τους παραπάνω λόγους η προσβαλλόμενη πράξη του Υπουργού Εξωτερικών μας αφορά άμεσα και προσωπικά και μας θίγει όχι μόνο υλικά και οικονομικά, αλλά και ηθικά.
ΙΙΙ. Οι προσβαλλόμενες πράξεις είναι εκτελεστές διοικητικές πράξεις δεκτικές δικαστικής προσφυγής:
1. Με βάση το οργανικό κριτήριο κάθε δήλωση βουλήσεως η οποία προέρχεται από όργανο της εκτελεστικής εξουσίας και η οποία έχει επιτακτικό χαρακτήρα και περιλαμβάνει ρύθμιση αποτελεί διοικητική πράξη. Τα στοιχεία αυτά υπάρχουν εν προκειμένω, διότι ο Υπουργός Εξωτερικών είναι διοικητικό όργανο, η δε υπογραφή του έχει έννομες συνέπειες και στην εσωτερική έννομη τάξη, διότι κατά το άρθρο 18 της Συνθήκης της Βιέννης (Ν.Δ. 402/1974 «Περί κυρώσεως της από 23 Μαΐου 1969 Συμβάσεως της Βιέννης περί του Δικαίου των Συνθηκών και του προσηρτημένου αυτή παραρτήματος, ΦΕΚ Α΄ 141) από τη στιγμή που υπεγράφη τα όργανα της Ελληνικής Πολιτείας οφείλουν να απέχουν από ενέργειες οι οποίες αντιβαίνουν στο περιεχόμενο της συμφωνίας.
2. Η προσβαλλόμενη πράξη είναι εκτελεστή διοικητική πράξη. Και αυτό και διότι εξ αυτής επέρχεται η ανωτέρω περιγραφείσα υποχρέωση αποχής των κρατικών οργάνων. Επέρχεται δηλαδή άμεση μεταβολή της εννόμου τάξεως, καθώς τα διοικητικά όργανα υποχρεούνται πλέον να ερμηνεύουν την ισχύουσα νομοθεσία κατά τρόπον που να μην θίγει την «συμφωνία». Περαιτέρω επιχείρημα προς τούτο προκύπτει από το επιχείρημα argumentum a maiore ad minus,διότι αν είναι δυνατόν το μείζον, να προσβληθεί δικαστικώς το προεδρικό διάταγμα που κυρώνει και επικυρώνει μια διεθνή συμφωνία, είναι δυνατόν και το έλασσον, δηλαδή να προσβληθεί αυτοτελώς η υπογραφή του Υπουργού Εξωτερικών σε μία διεθνή συμφωνία. Στο σημείο αυτό συμφωνεί και η νομολογία του Δικαστηρίου Σας από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του. Τότε, υπενθυμίζουμε, είχαν προσβληθεί δικαστικώς οι πράξεις που αφορούσαν την Συνθήκη της Άγκυρας με την οποία στο πλαίσιο της αποκαταστάσεως των ελληνοτουρκικών σχέσεων είχε η Ελλάδα παραιτηθεί ουσιαστικά από τις αποζημιώσεις που δικαιούνταν οι πρόσφυγες. Το Δικαστήριο Σας είχε κρίνει ότι υφίσταται εκτελεστή διοικητική πράξη, απέρριψε όμως τις σχετικές αιτήσεις ακυρώσεως ως στρεφόμενες κατά κυβερνητικών πράξεων.
3. Εν προκειμένω όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η παρούσα αίτηση ακυρώσεως στρέφεται κατά κυβερνητικής πράξεως. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου Σας κυβερνητικές χαρακτηρίζονται καταρχάς οι πράξεις οι οποίες είτε άπτονται της εσωτερικής κυβερνητικής λειτουργίας (π.χ. διορισμός – αποδοχή παραίτησης κυβέρνησης ή υπουργών) ή της διαχειρίσεως της κατά στενή έννοια πολιτικής εξουσίας (π.χ. διάλυση της Βουλής). Αν και οι πράξεις αυτές είναι κατά το οργανικό κριτήριο εκτελεστές διοικητικές είναι αμφίβολο αν είναι δεκτικές ακυρωτικής προσφυγής υπό την έννοια ότι δεν γεννούν διοικητική διαφορά. Θυμίζουμε ότι ήδη το Δικαστήριο Σας έχει αρνηθεί το χαρακτήρα κυβερνητικής πράξεως σε μείζονας σημασίας πολιτικές αποφάσεις οικονομικής πολιτικής (ΣτΕ 1129-1155/2016 Ολομέλεια, ΣτΕ 237-239/2015 και 425/2015 Ολομέλεια, 1116-1117/2014 Ολομέλεια), ανατρέποντας σχετική παλιότερη νομολογία.
Η δευτέρα κατηγορία κυβερνητικών πράξεων, η οποία μας αφορά και εδώ, είναι οι πράξεις εκείνες που άπτονται των διεθνών σχέσεων της χώρας. Εν προκειμένω το Δικαστήριο Σας έκρινε σε σχέση με την άρνηση χορήγησης άδειας για εκτέλεση κατά αλλοδαπού δημοσίου ότι:
«Επειδή, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, κατά τον σκοπό της θεσπίσεως της ανωτέρω διατάξεως του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας η επέμβαση του Υπουργού Δικαιοσύνης στην διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων εις βάρος αλλοδαπού δημοσίου, με την έκδοση εκ μέρους του σχετικής αδείας, περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στην εκ μέρους του στάθμιση της σκοπιμότητας της λήψεως των μέτρων αυτών από της πλευράς της μη διαταράξεως ή της εξυπηρετήσεως των καλών σχέσεων της Χώρας με την οικεία αλλοδαπή Πολιτεία. Συνεπώς, οι πράξεις, με τις οποίες, κατ΄ επίκληση της εν λόγω διατάξεως, ενεργείται, όπως αξιούται από τη διάταξη αυτή, στάθμιση των επιπτώσεων στις διεθνείς σχέσεις της Χώρας από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, ανάγονται στην διαχείριση της πολιτικής εξουσίας και, ως εκ τούτου, έχουν τον χαρακτήρα κυβερνητικής πράξεως, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 45 παρ. 5 του π.δ/τος 18/1989 (ΦΕΚ 8Α), εκφεύγουν δε του ακυρωτικού ελέγχου του Συμβουλίου της Επικρατείας (πρβλ. ΣΕ 1317/1972). Τούτο δε διότι με τις πράξεις αυτές δεν ασκούνται, εν στενή εννοία, διοικητικές αρμοδιότητες, αλλ’ αντιμετωπίζονται, από τα ανώτατα όργανα του Κράτους, πολιτικής φύσεως ζητήματα, αναγόμενα στην διαχείριση προβλημάτων υψίστης σημασίας για την Χώρα. Επομένως, από την φύση τους οι πράξεις αυτές δεν μπορούν να υπάγονται στον ακυρωτικό έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας, διότι άλλως ο έλεγχος αυτός θα υπεισήρχετο ανεπίτρεπτα σε πεδίο αμιγώς πολιτικών εκτιμήσεων, που εκφεύγει από το πεδίο του ασκουμένου από το Συμβούλιο Επικρατείας ακυρωτικού ελέγχου. Η κατά τα ανωτέρω δε μη υπαγωγή των κυβερνητικών πράξεων σε δικαστικό έλεγχο, που αφορά σε ελάχιστες κατηγορίες πράξεων, προσδιοριζόμενες, άλλωστε, από το ίδιο το Δικαστήριο, δεν συνάπτεται με την αρνητική προϋπόθεση της ελλείψεως αντανακλαστικών συνεπειών από την εφαρμογή των πράξεων αυτών στην άσκηση ατομικών δικαιωμάτων. Και οι πράξεις αυτές μπορούν να έχουν, όπως κάθε πράξη, επίπτωση σε συνταγματικώς προστατευόμενα ατομικά δικαιώματα ή σε πολιτικά δικαιώματα. Η κατά τα ανωτέρω, όμως, μη υπαγωγή τους στον ως άνω δικαστικό έλεγχο υπαγορεύεται μόνον από την περιγραφείσα φύση τους, δεν συναρτάται δε με τις τυχόν επιπτώσεις και συνέπειές τους και δεν συνδέεται με την βαρύτητα καθεμιάς απ’ αυτές. Εξ άλλου, η μη υπαγωγή των πράξεων αυτών σε ευθύ ακυρωτικό έλεγχο ούτε συνεπάγεται την αποδέσμευση του οργάνου που τις εκδίδει από την υποχρέωση τηρήσεως των οικείων συνταγματικών διατάξεων, ούτε αποκλείει την ανόρθωση ενδεχομένων δυσμενών επιπτώσεών τους σε ιδιώτες κατά τρόπους και διαδικασίες που, κατά περίπτωση, προβλέπονται από την έννομη τάξη. Έχει απλώς την έννοια ότι, για τους προεκτεθέντες λόγους, οι πράξεις αυτές δεν υπόκεινται στον συγκεκριμένο έλεγχο. Το γεγονός δε της, υπό τις ως άνω συνθήκες, αδυναμίας ακυρωτικού ελέγχου των εν λόγω πράξεων δεν άγει αναγκαίως στο συμπέρασμα ότι το σύστημα αυτό του ελέγχου προσκρούει στις διατάξεις που κατοχυρώνουν το δικαίωμα πλήρους και αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και ότι, κατά συνεκδοχή, πρέπει να υπόκεινται σε ευθύ δικαστικό έλεγχο και οι κυβερνητικές πράξεις, δεδομένου ότι το δικαίωμα αυτό δεν είναι απόλυτο, αλλά υπόκειται σε περιορισμούς, μεταξύ των οποίων και οι εν προκειμένω κρίσιμοι, δηλαδή, εκείνοι που δικαιολογούνται από το νόμιμο σκοπό του σεβασμού των κανόνων του διεθνούς δικαίου και της κυριαρχίας του αλλοδαπού κράτους, οι οποίοι αποτελούν το θεμέλιο της ισότητας των Κρατών και, εντεύθεν, της ομαλότητας των διεθνών σχέσεων (πρβλ. ΑΕΔ 6/2002, ΕΔΔΑ Καλογεροπούλου κατά Ελλάδος της 12.12.2002, και ΕΔΔΑ MacElhinney κατά Ιρλανδίας της 21.11.2001 και Al Adsani κατά Μεγάλης Βρεττανίας της 21.11.2001). Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, με την οποία απερρίφθη το αίτημα των αιτούντων, να τους χορηγηθεί άδεια, προκειμένου να προβούν στην λήψη ασφαλιστικών μέτρων επί ακινήτου του Γερμανικού Δημοσίου, κατ’ επίκληση λόγων πολιτικών, ως κυβερνητική πράξη, δεν υπόκειται σε αίτηση ακυρώσεως και, για τον λόγο αυτό, η υπό κρίση αίτηση είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη.» (ΣτΕ 2279/1990 Ολομέλεια, σκέψη 6).
Με βάση την ανωτέρω απόφασή του το Δικαστήριο αυτοπεριορίζεται σε σχέση με αποφάσεις που αφορούν την διαχείριση των διεθνών σχέσεων της χώρας διότι κρίνει ότι ο ακυρωτικός έλεγχος στη περίπτωση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε έλεγχο σκοπιμότητας της πολιτικής αποφάσεως, πράγμα που από την φύση του απάδει προς τον ακυρωτικό έλεγχο. Ο περιορισμός συναρτάται δηλαδή με την φύση του ακυρωτικού ελέγχου του διοικητικού δικαστή. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε όλες τις έννομες τάξεις που έχουν Συνταγματικό Δικαστήριο και οι πράξεις αυτές θα ελέγχονταν δικαστικά.
Το Δικαστήριο Σας όμως έχει θέσει στην εν λόγω απόφαση δύο περιορισμούς σε σχέση με την αναγνώριση μιας πράξεως ως κυβερνητικής: Ο πρώτος είναι το αυτονόητον (έτσι τουλάχιστον νομίζαμε όλοι μας μέχρι σήμερα), ότι υφίσταται, πρώτον, τήρηση των συνταγματικών διατάξεων και, δεύτερον, δυνατότητα ανορθώσεως των οικονομικών συνεπειών που αντανακλαστικά προκύπτουν εκ της χαρακτηριζόμενης ως κυβερνητικής πράξεως.
Και οι δύο αυτές προϋποθέσεις δεν ισχύουν στη προκείμενη περίπτωση και αυτό διότι δεν τίθεται θέμα διαχειρίσεως της πολιτικής εξουσίας, αλλά εν προκειμένω τίθενται σοβαρά ζητήματα προστασίας της ίδιας της κρατικής υποστάσεως και του δημοσίου συμφέροντος στην πλέον στενή έννοια του. Ενώ για την οικονομία της Μακεδονίας η ζημία θα είναι τόσο μεγάλη που θα είναι αδύνατον φυσικά να αποζημιωθεί. Πόσο μάλλον όταν διαφαίνεται η μεθόδευση η συμφωνία να μην κυρωθεί με νόμο, αλλά πιθανώς ούτε και με διάταγμα, παρά να θεωρηθεί ως «συμφωνία απλοποιημένης μορφής» και να μην κυρωθεί ποτέ με νόμο ή διάταγμα – όπως συνέβη και με την «Ενδιάμεση Συμφωνία».
Η συμφωνία θίγει τον πυρήνα του δημοσίου συμφέροντος. Το προφανές πρόβλημα είναι η παραχώρηση για χρήση του ονόματος της Μακεδονίας, ισοδυναμεί ουσιαστικά με απαλλοτρίωση του επιθέτου «μακεδονικός», που συνεπάγεται τελικά την παραχώρηση εδαφών.
Το δεύτερο ζήτημα, είναι η εθνότητα αλλά και η γλώσσα, που θα ονομάζεται μακεδονική, ενώ είναι γνωστό σε όλους μας ότι αυτή η γλώσσα δεν μπορεί να ονομάζεται έτσι, διότι η μακεδονική διάλεκτος είναι η καθομιλουμένη ελληνική (γλώσσα που δίδαξε ο Αριστοτέλης τον Μέγα Αλέξανδρο) και διότι μακεδονικής εθνότητας είμαστε εμείς, η κατασκευασμένη, διά της προσβαλλομένης, «μακεδονική» εθνότητα αυτή είναι καθαρά τεχνητή και ολέθρια.
Οι υποσημειώσεις ότι πρόκειται για την σλάβικη γλώσσα, ή ότι πρόκειται για διακριτή εθνότητα αυτής των αρχαίων μακεδόνων, αντιλαμβάνεστε ότι δεν θα συνοδεύουν την κατασκευασμένη «μακεδονική γλώσσα» στην καθημερινότητά της, ούτε στην διεθνή κοινή γνώμη θα διευκρινίζεται σε κάθε χρήση των όρων αυτών, ότι άλλος ο αρχαίος μακεδόνας, άλλος ο σύγχρονος καταγόμενος εκ σλάβων μακεδόνας! Κι αν πράγματι είναι άλλος, όπως και είναι, ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΝΟΜΑ μαζί μας, που προκαλεί σύγχυση ως προς την καταγωγή του, και παραχαράσσει ανεπίτρεπτα την ιστορία, εκ μόνης της χρήσης του ονόματος και τον νομιμοποιεί στην διεκδίκηση των εδαφών μας;
Το τρίτο ζήτημα είναι η απουσία του περίφημου «erga omnes» που σημαίνει πρακτικά ότι ενώ η ΠΓΔΜ επισήμως θα αναφέρεται ως «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» στην πραγματικότητα θα μπορούν να ονομάζονται όπως θέλουν εσωτερικά, αλλά και εξωτερικά όλοι τους αποκαλούν σκέτο Μακεδονία! (άρα όταν έλεγαν erga omnes εννοούσαν προς την Ελλάδας και τον Ελληνικό λαό και την πραγματική Μακεδονία και τους πραγματικούς Μακεδόνες να ισχύει ως «Μακεδονία» η ψευδεπίγραφη ονομασία του γειτονικού κράτους.
Επιπλέον, θα πρέπει να τηρείται η συνταγματικά προδιαγεγραμμένη διαδικασία. Το Σύνταγμα, μέσω του άρθρου 103, απαιτεί οι διοικητικές αποφάσεις να διεκπεραιώνονται από μονίμους δημοσίους υπαλλήλους. Εν προκειμένω, είναι γνωστό ότι πλην ενός υπαλλήλου του Κλάδου Εμπειρογνωμόνων (που συνέταξε μην όντας νομικός το αρχικό σχέδιο) δεν υπήρξε ενεργή συμμετοχή των υπαλλήλων του Διπλωματικού Κλάδου ή της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας οι οποίοι τελικώς πληροφορήθηκαν το περιεχόμενο της «συμφωνίας» από τα ΜΜΕ. Η όλη διαδικασία έγινε εντός του Γραφείου Υπουργού και από αναρμόδια όργανα!
Επιπλέον, ο Υπουργός Εξωτερικών δεν πήρε έγκριση ούτε από το Υπουργικό Συμβούλιο ούτε από την Βουλή (όπως θα έπρεπε), αλλά εμφανίσθηκε να ενήργησε μόνος του. Αναρμοδίως υπέγραψε διεθνή συνθήκη. Η παρουσία του Πρωθυπουργού του δίνει πολιτική κάλυψη όχι όμως και νομική – ιδίως όταν δεν υπάρχει καμία σαφής κυβερνητική πλειοψηφία επί του συγκεκριμένου θέματος, αλλά αντιθέτως ο κυβερνητικός εταίρος, απαραίτητος για τον σχηματισμό της επισήμως δηλώνει την αντίθεσή του στην παραχώρηση του ονόματος.
Αλλά και οι οικονομικές συνέπειες της συμφωνίας είναι δυσθεώρητες καθώς πλέον οποιαδήποτε ελληνικό προϊόν προερχόμενο από την Μακεδονία θα έχει να αντιμετωπίσει «μακεδονικά προϊόντα», ενώ είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν αμφισβητήσεις ελληνικών σημάτων και επωνυμιών προϊόντων και επιχειρήσεων.
IV. Λόγοι ακυρώσεως:
Η προσβαλλόμενη είναι παράνομη λόγω παράβασης ουσιώδους τύπου της διαδικασίας, παράβασης νόμου, και κακής χρήσεως διακριτικής ευχερείας και παράβαση της αρχής της αναλογικότητας. Ειδικότερα:
1. α. Η συμφωνία παραβιάζει το άρθρο 27 του Σ. Η εν λόγω διάταξη ναι μεν αναφέρεται σε αλλαγή των ορίων της επικράτειας, αλλά είναι προφανές ότι η αλλαγή γεωγραφικών όρων οι οποίοι ανάγονται σε αρχαίους χρόνους και η απαλλοτρίωση αυτών απαιτεί προηγούμενη έγκριση της Βουλής και μάλιστα αυξημένη πλειοψηφία. Εν προκειμένω μάλιστα τίθεται και ζήτημα ενόψει της επερχόμενης σιωπηλής μεταβολής των όρων της σειράς διεθνών συμφωνιών, όπως το ελληνοσερβικό Πρωτόκολλο των Αθηνών της 5-5-1913, η ελληνοσερβική Συμφωνία της 1-6-1913, το Οριοθετικό Πρακτικό της 21-7-1913 και η Συνθήκη Βουκουρεστίου της 28-7-1913 (ΓενΚωδικ σελ. 152), στις οποίες γίνεται καθορισμός των συνόρων και ορίζεται ως Μακεδονία μόνο τα παραχωρούμενα στην Ελλάδα εδάφη.
β. Όπως προαναφέρθηκε, η συμφωνία δεν αποτέλεσε αντικείμενο προετοιμασίας και επεξεργασίας από τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου Εξωτερικών, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο άρθρο 5 και 16 του Ν. 3566/2007 (ΦΕΚ Α΄ 117) με τον οποίο κυρώθηκε ο Οργανισμός του Υπουργείου Εξωτερικών. Δεν υπήρξε επεξεργασία της συμφωνίας από την αρμόδια Ειδική Νομική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών, αλλά από εξωϋπηρεσιακούς παράγοντες (καθηγητές στην καλύτερη των περιπτώσεων) άνευ εμπειρίας στην διατύπωση διεθνών κειμένων. Για το λόγο αυτό υπάρχουν πολλές και σοβαρότατες παραλείψεις που δεν διασφαλίζουν την ελληνική πλευρά. Έτσι π.χ. δεν προβλέπεται ότι σε περίπτωση που η συμφωνία δεν κυρωθεί τελικά, ουδέν δικαίωμα προκύπτει στο πλαίσιο μελλοντικής διαπραγμάτευσης.
γ. Παραβιάσθηκε η θεμελιώδης αρχή της λαϊκής κυριαρχίας άρθρο 1 παρ 2 και 3. Το πολίτευμά μας είναι προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία, αλλά οφείλουν όλες οι εξουσίες να πηγάζουν από τον λαό και να υπάρχουν υπέρ αυτού και του έθνους, όπως ορίζει το Σύνταγμα (δηλαδή η κυβερνητική πολιτική οφείλει να είναι έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας κάθε στιγμή).
Η δε λαϊκή κυριαρχία, δεν τεκμαίρεται δια της εκλογικής ανάδειξης μίας κυβέρνησης, όταν σύσσωμος ο ελληνικός λαός, έχει απαιτήσει διεξαγωγή δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα, σύμφωνα με το άρθρο 44 παρ 2, με παλλαϊκά συλλαλητήρια, με εξώδικα, με μηνύσεις κατά του υπουργού, και με σφοδρές αντιδράσεις ήδη μετά την υπογραφή της συμφωνίας.
Η ανάδειξη μίας κυβέρνησης μετά από εκλογές δεν σηματοδοτεί λευκή εντολή εκπροσώπησης του ελληνικού λαού κατά το δοκούν το προσωπικό, μίας κυβέρνησης ή ενός υπουργού. Οφείλει να εφαρμόζει το πρόγραμμά της η κυβέρνηση, αυτό για το οποίο εξελέγη. Η από τον Ιανουάριο του 2015 σύμπραξη των δύο κυβερνώντων πολιτικών σχηματισμών, διαβεβαίωνε τον ελληνικό λαό, ότι συμφωνία για παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας δεν θα υπογραφόταν ποτέ. Πολλώ δε μάλλον, που ήδη κατά την υπογραφή της προσβαλλόμενης ο εις εκ των κυβερνητικών εταίρων δεν αποδεχόταν την υπογραφή της συμφωνίας αυτής, άρα δεν υπήρχε δεδηλωμένη αναφορικά με το ζήτημα αυτό, ξεκάθαρα.
Αλλά ακόμα και με κυβερνητική πλειοψηφία, ποτέ χωρίς δημοψήφισμα δεν νοείται η υπογραφή διεθνούς συνθήκης διά της οποίας νομιμοποιείται η επιβουλή της εδαφικής μας ακεραιότητας. Ούτε καν με δημοψήφισμα δεν είναι νοητή η αυτοκατάργηση του κράτους, η παράδοση εδαφών.
2. α. Παραβιάσθηκαν σειρά συνταγματικών διατάξεων, και ιδίως το άρθρο 1 παρ. 3 στο οποίο σαφώς ορίζεται ότι η άσκηση της εξουσίας γίνεται και «υπέρ του Έθνους». Στην έννοια του Έθνους ενυπάρχουν όλες οι εθνικές τοπικές ταυτότητες, μεταξύ των οποίων και των Μακεδόνων Ελλήνων. Επιπλέον, θίγεται και το Έθνος ως σύνολο, υπό την έννοια της διαχρονίας ιστορίας και πολιτισμού. Αγνοήθηκε η σχετική συνταγματική επιταγή και ήδη γίνεται λόγος από επίσημα χείλη για «Βορειοελλαδίτες» (Βόρειο κομμάτι της Ελλάδας αποκάλεσε την Μακεδονία ο πρωθυπουργός) και όχι για «Μακεδόνες». Περαιτέρω, θίγεται και το άρθρο 108 παρ. 1 του Σ., καθώς η συμφωνία αποκόπτει τον απόδημο ελληνισμό από ένα ουσιώδες στοιχείο της ιστορίας και του πολιτισμού του. Οι απόδημοι Μακεδόνες βλέπουν την ταυτότητα τους να την διεκδικούν άσχετοι που κανένα δικαίωμα δεν έχουν στον ελληνικό πολιτισμό που έφτιαξε η Μακεδονία και καμία σχέση δεν έχουν με την ιστορία της. Οι συνέπειες είναι πιο έντονες στα παιδιά της δεύτερης και τρίτης γενιάς που βλέπουν την τοπική ελληνική τους ταυτότητα να χάνεται και αποκόπτονται έτσι από ουσιώδες στοιχείο της πολιτιστικής τους κληρονομιάς.
β. Θίγονται σειρά ατομικών δικαιωμάτων και ιδίως το άρθρο 2 παρ. 1 του Σ. και 5 παρ. 1 του Σ. Διότι επέρχεται μείωση της αξίας και προσβολή της προσωπικότητας των Μακεδόνων Ελλήνων λόγω της αφαιρέσεως ουσιώδους στοιχείου της πολιτιστικής τους ταυτότητας, δηλαδή της ίδιας της ονομασίας τους. Επίσης, ειδικά ως προς το πέμπτο από εμάς, θίγεται και η οικονομική ελευθερία, αλλά και τα περιουσιακά δικαιώματα των μελών μας (άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ), διότι επέρχεται βλάβη σε ήδη κατοχυρωμένα σήματα και εμπορικές επωνυμίες χωρίς να υπάρχει μέριμνα για την όποια προστασία τους. Είναι βέβαιο (διότι έχει συμβεί στο παρελθόν) ότι θα αμφισβητηθεί η προέλευση των προϊόντων μας, ότι δεν θα μπορούμε να προωθήσουμε ο,τιδήποτε φέρει την λέξη «μακεδονικό». Και αν το πράττουμε, αυτό θα γίνεται με δικαστικούς αγώνες και πολλές θυσίες. Από την άποψη αυτή όχι μόνο δεν καλυτερεύουν οι σχέσεις μας με τον λαό της πΓΔΜ αλλά αρχίζει σειρά συγκρούσεων.
3. Τέλος, υπήρξε κακή χρήση της διακριτικής ευχερείας και της αρχής της αναλογικότητας, διότι αν και υπήρχε σαφώς η δυνατότητα προστασίας στοιχειωδώς των περιουσιακών μας στοιχείων και της πολιτιστικής μας ταυτότητας, άλλως η αποχή από κάθε ενέργεια, ο Υπουργός Εξωτερικών προχώρησε σε υπογραφή – χωρίς μάλιστα να υπάρχει σχετική εξουσιοδότηση από την Βουλή.
Επειδή η παρούσα αίτησή μας είναι απολύτως εμπρόθεσμη, αρμόδιο είναι το Δικαστήριο Σας,
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣ
και όσους επιφυλασσόμαστε να προσθέσουμε με δικόγραφο προσθέτων λόγων
και με ρητή επιφύλαξη κάθε δικαιώματος μας
ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ
1. Να κριθεί παραδεκτή και να γίνει δεκτή ως βάσιμη και αληθής η παρούσα αίτησή μας.
2. Να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη και οι συμπροσβαλλόμενες πράξεις ή παραλείψεις.
3. Να καταδικαστεί το Δημόσιο στην καθόλα δικαστική μας δαπάνη, περιλαμβανομένης της αμοιβής του δικηγόρου μας.
Ως αντίκλητο ορίζουμε την υπογράφουσα την αίτησή μας δικηγόρο.
Αθήνα 28/6/2018
Η πληρεξούσια δικηγόρος
ΕΙΡΗΝΗ Ν. ΜΑΡΟΥΠΑ
Γ. Επειδή η χορήγηση της αιτουμένης αναστολής εκτελέσεως δεν αντίκειται προς δημόσιο ή γενικότερο συμφέρον. Αντιθέτως εκ της χορηγήσεως αναστολής προστατεύεται το δημόσιο συμφέρον και η ουσία της Ελληνικής Πολιτείας.
Επειδή από την εκτέλεση της προσβαλλομένης πράξεως θα υποστούμε ανεπανόρθωτη ηθική βλάβη, η οποία δεν θα δύναται να επανορθωθεί εις περίπτωση ευδοκιμήσεως της κατ’ αυτής αιτήσεως ακυρώσεως, διότι η εφαρμογή των προσβαλλομένων διατάξεων θα έχει, μεταξύ άλλων, ως συνέπεια την δημιουργία νομικών και πραγματικών καταστάσεων που δεν θα μπορούν ευχερώς – ή και καν – να ανατραπούν.
Επειδή η προσφυγή μας είναι προδήλως βάσιμη και εις κάθε περίπτωση δεν είναι προδήλως αβάσιμη.
Επειδή οι προσβαλλόμενες διατάξεις είναι προδήλως παράνομες όπως αναλυτικά εκτίθεται στην αίτηση ακυρώσεως και στην οποία και παραπέμπουμε.
Επειδή εν’ όψει των ανωτέρω συντρέχει, εν προκειμένω, νόμιμος λόγος χορηγήσεως και προσωρινής αναστολής/προσωρινού μέτρου κατόπιν προσωρινής διαταγής, έως την συζήτηση και κρίση της παρούσης αιτήσεως, καθόσον αυτή είναι επείγουσα ως καθοριστική της υπηρεσιακής μας κατάστασης.
Επειδή αιτούμαστε την ακρόαση κατά την εκδίκαση της παρούσης αιτήσεως αναστολής και του αιτήματος προσωρινής διαταγής.
Επειδή η αίτηση μας είναι νόμιμη, βάσιμη και αληθής, ασκείται δε νομοτύπως και εμπροθέσμως, πρέπει να γίνει αυτή δεκτή καθ’ όλο το περιεχόμενό της.
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
και όσα τυχόν θα προσθέσουμε, καταθέτοντας ιδιαίτερο υπόμνημα προσθέτων λόγων και επιφυλασσόμενοι ρητώς κάθε δικαιώματός μας
AITOYMAΣΤΕ
1. Να κριθεί παραδεκτή, να εξετασθεί ως προς το βάσιμο και να γίνει δεκτή η παρούσα αίτηση στο σύνολο της.
2. Να ανασταλεί η εκτέλεση έναντι ημών των προσβαλλομένων διατάξεων και των συμπροσβαλλομένων πράξεων και παραλείψεων μέχρι της εκδόσεως αποφάσεως επί της αιτήσεως ακυρώσεως μας, ή άλλως να χορηγηθεί οποιοδήποτε κατά τη κρίση του Δικαστηρίου Σας προσήκον κατάλληλο μέτρο.
3. Να μας χορηγηθεί ακρόαση κατά την εκδίκαση της παρούσης αιτήσεως και του αιτήματος προσωρινής διαταγής.
4. Να διαταχθεί με προσωρινή διαταγή προσωρινή αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης πράξεως μέχρι την έκδοση αποφάσεως του Δικαστηρίου σας επί της παρούσης αιτήσεως, ή άλλως να διαταχθεί οποιοδήποτε κατάλληλο μέτρο.
5. Να επιβληθεί εις βάρος του Δημοσίου η καθόλα δικαστική μου δαπάνη.
Ως αντίκλητον ορίζουμε την υπογράφουσα δικηγόρο
Αθήνα, 28/6/2018
H Πληρεξουσία Δικηγόρος
ΕΙΡΗΝΗ Ν. ΜΑΡΟΥΠΑ




















ΑΘΗΝΑ 6/7/2018



Οι Παμμακεδονικές Οργανώσεις με Κατεπείγουσα Αίτηση που κατέθεσαν σήμερα στο ΣτΕ ζητούν  την επίσπευση της συζήτησης της Προσωρινής Διαταγής κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών μέχρι την προσεχή Τρίτη, πριν από την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ την Τετάρτη και την Πέμπτη. 

Ολόκληρο το κείμενο της Αίτησης είναι το εξής:


ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΣΚΟΥΝΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Κατεπείγουσα Αίτηση Επίσπευσης της Συζήτησης της Προσωρινής Διαταγής των

1. Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδονίας, που εδρεύει στα Γιαννιτσά, οδό Δημάρχου Στάμκου 1, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό του Γεώργιο Τάτσιο, κάτοικο Ν. Πετριτσίου Σερρών, ΑΦΜ 997231140 ΔΟΥ Γιαννιτσών.

2. . Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ που εδρεύει 149 Whitestone, NY 11357 USA όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Δημήτρη Φιλιππίδη του Αθανασίου.

3. Της Συντονίστριας Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου που εδρεύει 25 Rogers Street, Dover NH 03820 USA Κατερίνας Γκατζούλη, ατομικά.

4. Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας, που εδρεύει 470 Queens Parade, Clifton Hill, Vivtoria, 3068, Australia, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Παναγιώτη Ιασωνίδη του Γεωργίου.

5. Παμμακεδονικής Ένωσης Δυτικής Αυστραλίας που εδρεύει Greek Macedonian Center, Corner of Wordsworht Avenue and Homer Streets, Inglewood, Western Australia 6062, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Παύλο Αφκο ΟΑΜ του Δημητρίου.

6. Παμμακεδονικής Ένωσης Μελβούρνης/Βικτωρίας που εδρεύει 470 Queens Parade Clifton Hill, Victoria Australia 3068, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Ανδρέα Μπαλλή του Αντωνίου.

7. Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας Νοτίου Αυστραλίας που εδρεύει 94 Henley Beach Road, Mike End, SA 5031, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Ευάγγελο Τσιαπάρη του Βασιλείου.

9. Παμμακεδονικής Ένωσης Νέας Νότιας Ουαλίας που εδρεύει 140 P.O. Box, Earlwood NSW 2206 όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Νικόλαο Φασσούλα του Χρήστου.

10. Παμμακεδονικής Ένωσης Καναδά, που εδρεύει στο Μόντρεαλ Καναδά, 10 Βonacres Avenue, Sacreborough, Ontario, M1C2P7, Canada, όπως νόμιμα εκροσωπείται από τον πρόεδρό της Χρήστο Καράτζιο του Αργύρη.

11. Παμμακεδονικής Ομοσπονδία Καναδά που εδρεύει 406 Danforth Ave, Toronto, ON, M4K-12, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Γεώργιο Παπαδάκη.

13. Παμμακεδονικής Ένωσης N. Αφρικής, που εδρεύει στο Γιοχάνεσμπουργκ Ν. Αφρικής, cnr Wychwood Rd & Lobelia Rd, Germiston, Gauteng, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Αμύντα Παπαθανασίου,.

14. Παμμακεδονικής Ένωσης Κουησλάνδης Αυστραλίας, που εδρεύει στην Κουησλάνδη, P..BOX 5204 West End Qld 4101 Australia, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της Δημήτριο Παπαγιάννη του Διαμαντή.

κατά
Υπουργού Εξωτερικών

--------------------
Κ. Πρόεδρε, την 28/6/2018, ημέρα Πέμπτη, προσφύγαμε στο δικαστήριό Σας, με αίτηση ακύρωσης που καταθέσαμε με την οποία ζητούμε την ακύρωση:

1. της από 17-6-2018 διοικητικής πράξεως υπογραφής από τον Υπουργό Εξωτερικών της «Τελικής Συμφωνίας για την επίλυση των διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817(1993) και 845(1993), τη λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την εδραίωση Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ των μερών» [όπου αναφερόμενο μέρος η Ελληνική Δημοκρατία και μη αναφερόμενο, αλλά περιγραφόμενο, μέρος η «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» (πΓΔΜ)]

2. κάθε άλλης, αμέσως ή εμμέσως, συναφούς προγενεστέρας ή μεταγενεστέρας πράξεως ή παραλείψεως, καθώς και πράξεως εκτελέσεως και ιδίως:

α. της κατατεθείσας στη Βουλή διοικητικής πράξεως με τη μορφή επιστολής προς τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ με την οποία ο Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι συναινεί στην ένταξη της πΓΔΜ στη Συμμαχία

β. της κατατεθείσας στη Βουλή διοικητικής πράξεως με τη μορφή επιστολής προς τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της ΕΕ με την οποία ο Υπουργός Εξωτερικών δηλώνει ότι συναινεί στην έναρξη διαδικασίας διαπραγμάτευσης για την ένταξη της πΓΔΜ στην ΕΕ.

Ζητούμε επίσης, την αναστολής εκτέλεσης της συμφωνίας ως και κάθε συμπροσβαλλόμενης πράξης, καθώς επίσης και την έκδοση προσωρινής διαταγής από το δικαστήριό Σας, που να απαγορεύει προσωρινά και πάντως μέχρι την συζήτηση της αίτησής μας αναστολής, κάθε σχετική πράξη.

Οφείλουμε να σημειώσουμε εκ νέου, ότι
Σύμφωνα με το άρθρο 2, παρ. 1 και 4 εδ i) και ii) της συμφωνίας των Πρεσπών που υπέγραψε ο κύριος υπουργός,

Άρθρο 2 παρ. 1 «Το πρώτο μέρος (δηλαδή η Ελλάδα), συμφωνεί να μην αντιταχθεί στην υποψηφιότητα, ή ΤΗΝ ΈΝΤΑΞΗ του Δεύτερου μέρους (δηλαδή του κράτους των Σκοπίων), υπό το όνομα και τις ορολογίες του άρθρου 1 (3) της παρούσας συμφωνίας, σε διεθνείς, πολυμερείς, και περιφερειακούς Οργανισμούς και θεσμούς, όπου το Πρώτο Μέρος είμαι μέλος».

Στο άρθρο 2 παρ. 4, παρέχονται οι όροι και οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα πραγματοποιηθεί, η υποψηφιότητα αλλά και Η ΈΝΤΑΞΗ του κράτους αυτού, στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, βάσει της προσβαλλόμενης συμφωνίας.

Εν προκειμένω, υποπαρ. α) «Το δεύτερο μέρος θα επιδιώξει ένταξη στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ……..»

Β) «Με την λήψη της γνωστοποίησης της κύρωσης της παρούσας από το Κοινοβούλιο του δεύτερου μέρους, το πρώτο μέρος χωρίς καθυστέρηση:»

εδάφιο
i)
ii) «θα γνωστοποιήσει στον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ ότι υποστηρίζει να απευθυνθεί από το ΝΑΤΟ προς το Δεύτερο μέρος πρόσκληση ένταξης. Η εν λόγω υποστήριξη εκ μέρους του Πρώτου Μέρους, τελεί υπό τους όρους, πρώτον της έκβασης δημοψηφίσματος συνάδουσας….. και δεύτερον της ολοκλήρωσης συνταγματικών τροποποιήσεων…………. Με την λήψη της γνωστοποίησης από το Δεύτερο Μέρος…… το Πρώτο Μέρος θα κυρώσει το πρωτόκολλο για την ένταξη (!!!!!!) του Δεύτερου Μέρους στο ΝΑΤΟ, Η εν λόγω κυρωτική διαδικασία θα ολοκληρωθεί μαζί με την διαδικασία κύρωσης της παρούσας συνθήκης (!!!!!)».

Δηλαδή, για την ένταξη του κράτους των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, δεν απαιτείται ΚΑΝ προηγούμενη κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών, στην Ελληνική Βουλή, ή μέσω προεδρικού διατάγματος, αλλά αυτή θα ξεκινήσει, πραγματοποιηθεί και ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ, χωρίς καμία άλλη διαδικασία από την Ελλάδα, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ!

Απλώς, θα έρθει για κύρωση το πρωτόκολλο ένταξης, μαζί με την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών, μεταγενέστερα και πάντως, αφού αυτή, Η ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΟ ΝΑΤΟ, θα έχει ολοκληρωθεί.

Για την ένταξη δηλαδή των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, για να προσκληθεί αλλά και να ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ Η ΕΝΤΑΞΗ αυτή, αρκεί, με βάση την συμφωνία των ΠΡΕΣΠΏΝ, μόνη η πρόσκληση εκ μέρους της Ελλάδας! Και η πρόσκληση συμβαίνει ΤΩΡΑ, ως τις 11-12/7/2018.

Η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, θα συμβεί χωρίς καμία άλλη εκ μέρους της Ελλάδας ενέργεια, με μόνη την «αναρμόδια» υπογραφή του κ υπουργού εξωτερικών, ερήμην του ελληνικού κοινοβουλίου κι οπωσδήποτε του ελληνικού λαού, ο οποίος σύσσωμος αντιτάσσεται στην συμφωνία, με τα καταστροφικά αποτελέσματα για την πατρίδα μας.

Και βέβαια δεν αναφερόμαστε μόνον στα οικονομικά και ηθικά καταστροφικά αποτελέσματα, αλλά πρωτίστως στο ολοκληρωτικά καταστροφικό αποτέλεσμα για την Ελλάδα, που είναι ο διαμελισμός της, ο εδαφικός της ακρωτηριασμός, όπως αναλυτικά εκθέσαμε στο δικόγραφο της αίτησης ακύρωσής μας.

Ο διαμελισμός της Ελλάδας, δεν είναι μία ανησυχία, μία υπόθεση εργασίας, ή ένα μακρινό ενδεχόμενο, είναι μία πραγματικότητα που έχει ήδη ξεκινήσει να υλοποιείται και την οποία οφείλουμε όλοι πάραυτα να σταματήσουμε.

Αντιλαμβάνεστε. Το κράτος των Σκοπίων, θα προσκληθεί, κι αφότου προσκληθεί, στις 11- 12/7/2018, στο ΝΑΤΟ, μετά η διαδικασία ένταξής του θα ολοκληρωθεί, χωρίς να μεσολαβήσει ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ, ενέργεια, εκ μέρους της Ελλάδας, κοινοβουλευτική, ή εκ μέρους του προέδρου της δημοκρατίας, ή προεχόντως του αποφασιστική γνώμη του ελληνικού λαού (ως ώφειλε κυρίως και προεχόντως).

Για την Ελλάδα, άπαξ και προσκληθούν τα Σκόπια, η ένταξή τους θα συνιστά μία ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, που θα χωρήσει ερήμην της!!, παρά την ακυρωτέα συμφωνία, κατά το τυπικό και ουσιαστικό μέρος που σας έχουμε εκθέσει, και παρά το αναμφισβήτητο από όλους γεγονός, ότι την Ελλάδα, δι’αυτής της συμφωνίας, αναρμοδίως, και άρα παρανόμως, διότι αντισυνταγματικώς, δεσμεύει ο κ. Υπουργός Εξωτερικών χωρίς να είναι από το Σύνταγμα εξουσιοδοτημένος προς τούτο (άρθρα 27,28,35-36)!

Δηλαδή, παρά το άρθρο 36 παρ. 2, ότι δεν ισχύουν διεθνείς συνθήκες χωρίς έστω τυπικό νόμο που τις κυρώνει, αυτή ισχύει ως διεθνής συνθήκη, και παράγει τα έννομα αποτελέσματά της μάλιστα απολύτως ετεροβαρώς για την Ελλάδα, ήδη από την υπογραφή της από τον υπουργό, και χωρίς προς τούτο ύπαρξη δεδηλωμένης.

Τούτο το γεγονός, γεννά την απόλυτα κατεπείγουσα κατάσταση, να προσδιορισθεί η συζήτηση της προσωρινής διαταγής που αιτηθήκαμε και η έκδοση επ’αυτής απόφαση, ήδη πριν την 11/7/2018, άλλως, η διαδικασία θα εξακολουθήσει ερήμην της Ελλάδας, και προφανώς και των δικαστικών της οργάνων, και δη του Δικαστηρίου Σας, στο οποίο προσφύγαμε για την ακύρωση της συμφωνίας, και στο μεταξύ την διά δικαστικής απόφασης διασφάλιση αποφυγής ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ..

Θα αναφερόμασταν, και στο άρθρο 20 παρ. 4 σε συνδυασμό με το άρθρο 8 παρ. 5, αν δεν ήταν τόσο απόλυτου μεγέθους και τόσο καταστροφικών για την Ελλάδα συνεπειών, το άρθρο 2 κατά τα όσα προεκτέθηκαν…

Η αναλυτικότητα του κειμένου οφείλεται στην απόλυτη συνείδησή μας του κατεπείγοντος χαρακτήρα της αίτησης και της αδήριτης ανάγκης επίσπευσης όλων των ενεργειών σας

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ

Και παρακαλούμε, τον τάχιστο προσδιορισμό εντός της σήμερον, της ημερομηνίας συζήτησης της προσωρινής διαταγής, της εντός της σήμερον, εξ ημών διά της πληρεξουσίου μας, λήψης αντιγράφων, επίδοσης στον κ υπουργό και την συζήτηση της αιτηθείσας προς έκδοσιν προσωρινής διαταγής από το Δικαστήριό σας, ως την Τρίτη, 10/7/2018, ακόμα και με σύντμηση προθεσμιών, εξαιτίας της κατεπείγουσας περίπτωσης και της προφανούς αντισυνταγματικότητας της καταστροφικής δέσμευσης της Ελλάδας με μόνη την υπογραφή του κ υπουργού.

ΑΘΗΝΑ 6/7/2018
Η ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΕΙΡΗΝΗ Ν. ΜΑΡΟΥΠΑ









6/7/2018




To ΣτΕ όρισε δικάσιμο για την συμφωνία των Πρεσπών,  σήμερα 6/7/2018 .

Έκανε δεκτή την προσωρινή διαταγή και την αίτηση αναστολής των Παμμακεδονικών Οργανώσεων.

Τον Δεκέμβριο έχει οριστεί δικάσιμος για την συμφωνία των Πρεσπών, ύστερα από την αίτηση ακύρωσης της συμφωνίας ανάμεσα σε Ελλάδα και ΠΓΔΜ, που υπέβαλαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας Παμμακεδονικές Ενώσεις.  
Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων την ίδια μέρα υποβλήθηκε «αίτηση αναστολής της Συμφωνίας, και των συμπροσβαλλόμενων πράξεων, των επιστολών του Υπουργού Εξωτερικών προς ΕΕ και ΝΑΤΟ». 

«Το Συμβούλιο της Επικρατείας ανταποκρινόμενο, σε νέα αίτησή μας για άμεση συζήτηση της προσωρινής διαταγής, που είχαμε υποβάλει μαζί με την αίτηση αναστολής, να σταματήσει προσωρινά η παραγωγή έννομων συνεπειών στο ΝΑΤΟ, σε χρόνο πριν την επίσημη έναρξη των διαπραγματεύσεων της εισδοχής των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ (12/7/2018), προέβη στις εξής διαδικαστικές πράξεις:  

1. Έκανε δεκτό το αίτημά μας και προσδιόρισε την εκδίκαση της αίτησης ακύρωσης και της αίτησης αναστολής στην Ολομέλεια 
2. Όρισε εισηγητή και βοηθό εισηγητή στην αίτηση αναστολής και στην αίτηση ακύρωσης. Και όρισε χρόνο προσκομιδής του φακέλου και των απόψεων του Υπουργού Εξωτερικών στον εισηγητή τις 5 ημέρες, από την επίδοση των αιτήσεων, δηλαδή από σήμερα. 
3. Τις επόμενες ημέρες, μετά από επικοινωνία μας με τον εισηγητή θα ορισθεί η ακριβής ημέρα συζήτησης της προσωρινής διαταγής, ελπίζουμε, εντός της εβδομάδας. 
4. Προσδιόρισε την αίτηση ακύρωσής μας στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου αυτού στις 7/12/2018», αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων

«Στις 28 Ιουνίου 2018 υποβάλαμε μαζί με τις Παμμακεδονικές Ενώσεις του Εξωτερικού την αίτηση ακύρωσης στο Συμβούλιο Της Επικρατείας, ώστε να ακυρωθεί η αντισυνταγματική, Συμφωνία του Υπουργού Εξωτερικών κ.Κοτζιά, γνωστή ως συμφωνία των Πρεσπών, (από 17/6/2018) η οποία ήδη δεσμεύει και παράγει αποτελέσματα σε ΝΑΤΟ, ΕΕ αλλά και στο Εσωτερικό, σε σχολικά βιβλία, χάρτες, αρχαιολογικά ευρήματα, μνημεία, και την Ιστορία μας, σύμφωνα με τα άρθρα 2, 8 και 20 αυτής.  
Την ίδια ημέρα υποβάλαμε και αίτηση αναστολής της Συμφωνίας, και των συμπροσβαλλόμενων πράξεων, των επιστολών του Υπουργού Εξωτερικών προς ΕΕ και ΝΑΤΟ. 
Δηλαδή ζητήσαμε να μην παράγει συνέπειες η Συμφωνία ώσπου να δικαστεί η αίτηση ακύρωσής μας, ώστε αν ακυρωθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, να μην υπάρχουν ήδη τετελεσμένα και βλάβη, η οποία είναι δύσκολο ή αδύνατο να διορθωθεί.  
Επίσης ζητήσαμε και οι δύο αιτήσεις μας να συζητηθούν στην Ολομέλεια του Συμβουλίου Της Επικρατείας, εξαιτίας της προφανούς σπουδαιότητας των τεθέντων νομικών ζητημάτων, αλλά και της κατεπείγουσας και απόλυτης σπουδαιότητας που έχει η Συμφωνία αυτή, για την Ιστορία, τον Πολιτισμό, το ίδιο το Ελληνικό Έθνος και τελικά για την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.       
Σήμερα 6/7/2018 το Συμβούλιο της Επικρατείας ανταποκρινόμενο, σε νέα αίτησή μας για άμεση συζήτηση της προσωρινής διαταγής, που είχαμε υποβάλει μαζί με την αίτηση αναστολής, να σταματήσει προσωρινά η παραγωγή έννομων συνεπειών στο ΝΑΤΟ, σε χρόνο πριν την επίσημη έναρξη των διαπραγματεύσεων της εισδοχής των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ (12/7/2018), προέβη στις εξής διαδικαστικές πράξεις:  
1. Έκανε δεκτό το αίτημά μας και προσδιόρισε την εκδίκαση της αίτησης ακύρωσης και της αίτησης αναστολής στην Ολομέλεια 
2. Όρισε εισηγητή και βοηθό εισηγητή στην αίτηση αναστολής και στην αίτηση ακύρωσης. Και όρισε χρόνο προσκομιδής του φακέλου και των απόψεων του Υπουργού Εξωτερικών στον εισηγητή τις 5 ημέρες, από την επίδοση των αιτήσεων, δηλαδή από σήμερα. 
3. Τις επόμενες ημέρες, μετά από επικοινωνία μας με τον εισηγητή θα ορισθεί η ακριβής ημέρα συζήτησης της προσωρινής διαταγής, ελπίζουμε, εντός της εβδομάδας. 
4. Προσδιόρισε την αίτηση ακύρωσής μας στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου αυτού στις 7/12/2018 
Με σοβαρότητα και σύνεση η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων και οι Παμμακεδονικές Ενώσεις του Εξωτερικού, έχουμε συνειδητά επιλέξει, να διεκδικήσουμε την ακύρωση της παράνομης και αντισυνταγματικής συμφωνίας των Πρεσπών, από τα ελληνικά δικαστήρια, Διοικητικά και Ποινικά, διότι αντιλαμβανόμαστε την ιστορικότητα των στιγμών που διανύουμε, από τότε που ξεκίνησε αυτή, η ενάντια στην θέληση του ελληνικού λαού διαπραγμάτευση κι εφεξής. 
Και τελικά η ενάντια στην θέληση του ελληνικού λαού και στα συμφέροντα του ελληνικού κράτους και Έθνους Συμφωνία (σύμφωνα με την ΟΜΟΦΩΝΗ γνωμοδότηση του συνόλου των γεωστρατηγικών αναλυτών αλλά και του παγκόσμιου συνόλου των καθηγητών ιστορίας και αρχαιολογίας).  
Και γιατί αντιλαμβανόμαστε, ότι οι προφανείς ακυρότητες που διατρέχουν την συμφωνία των Πρεσπών, σύμφωνα με όλους τους ομιλούντες ειδικούς σε δημόσιο βήμα, και η παράλογη και παράνομη δέσμευση της Ελλάδας σε μία καταστροφική γι’ αυτήν Συμφωνία, χωρίς να υπάρχει απόφαση Υπουργικού Συμβουλίου, χωρίς να υπάρχει απόφαση του Ελληνικού Κοινοβουλίου αλλά και προεχόντως, (ακόμα κι αν υπήρχαν αυτές), ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, εκφρασμένη ρητώς με δημοψήφισμα, στην οποία, Συμφωνία, σύσσωμος Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ, αντιτίθεται με σφοδρότητα, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΤΕΛΙΚΑ. 
Έχουμε το βλέμμα μας στραμμένο προς την Δικαιοσύνη και περιμένουμε από αυτήν να πράξει το καθήκον της, να πράξει το αυτονόητο, να προστατεύσει τον Ελληνικό λαό και την Ελλάδα, ως οφείλει. 
Με τιμή 

Το Διοικητικό Συμβούλιο»

 



Την Παρασκευή 13 Ιουλίου 2018  συζητείται στο ΣτΕ "πάγωμα" της συμφωνίας των Πρεσπών

Σύμφωνα με πληροφορίες του Press-gr από δικαστικές πηγές, ορίστηκε δικάσιμος της Αίτησης που έχουν υποβάλει οι Παμμακεδονικές Οργανώσεις από τις προηγούμενες ημέρες.
Η συζήτηση για "πάγωμα" της συμφωνίας, μέχρι την οριστική εκδίκαση της Αίτησης Ακύρωσης, θα γίνει το πρωί της Παρασκευής, 13 Ιουλίου, στο Τμήμα Αναστολών, στο κτίριο που στεγάζεται το ΣτΕ επί της οδού Πανεπιστημίου στο κέντρο της Αθήνας. 

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...