«ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΤΟ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ».(πατήστε την εικόνα για το κείμενο)

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2019

ΕΝΑ ΑΓΓΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας. 


H  αρχαιότερη  Ελληνική  επιγραφή σε  αλφαβητική  γραφή  του Διπύλου Αττικής  (720  π.X.).
1. ΗΟΣ ΝΥΝ ΟΡΧΕΣΤΟΝ ΠΑΝΤΟΝ ΑΤΑΛΟΤΑΤΑ ΠΑΙΖΕΙ
2α. ΤΟ ΤΟΔΕ Κ ΑΝ ΜΙΝ [ίδης {πολλ' αγόρευ' αγαθά}]
ή2β. ΤΟΤΟ ΔΕΚ ΑΝ ΜΙΝ [ {χαίρειν κέλευσον }].
Ερμηνεία:
1.Όποιος από τους ορχηστές χορεύει πιο ανάλαφρα απ'όλους
2α. σε αυτόν ανήκει τούτο (το αγγείο) και αν τον [δείς, ευχήσου του κάθε ευτυχία]. ή
2β.αυτός να το πάρει (το αγγείο).





Μια από τις αρχαιότερες επιγραφές  (700  π.Χ. περ.) σε αλφαβητική γραφή από τις Πιθηκούσες της Ιταλίας, γνωστή ως "Το ποτήρι του Νέστορα", γραμμένη από τα δεξιά προς τα αριστερά.
"ΝΕΣΤΟΡΟΣ Ε[ΙΜ]Ι ΕΥΠΟΤΟΝ ΠΟΤΕΡΙΟΝ ΗΟΣ Δ ΑΝ ΤΟΔΕ Π[ΙΕ]Σ ΠΟΤΕΡΙΟ ΑΥΤΙΚΑ ΚΕΝΟΝ ΗΙΜΕΡ[ΟΣ ΗΑΙΡ]ΕΣΕΙ ΚΑΛΛΙΣΤΕ[ΦΑ]ΝΟ ΑΦΡΟΔΙΤΕΣ"
"Νέστορος ειμί εύποτον ποτήριον, ός δ' άν τούδε πίησι ποτηρίου, αυτίκα κείνον ίμερος αιρήσει καλλιστεφάνου Αφροδίτης"

Το  παρακάτω   κείμενο να είναι στα αγγλικά αλλά εμείς  οι  Έλληνες  μπορούμε να το διαβάσουμε και χωρίς να ξέρουμε την  αγγλική  γλώσσα.
Όλοι έχουμε διαβάσει τις ομιλίες του Ξενοφώντος Ζολώτα στα ελληνικά.
Υπάρχει όμως ένα άγνωστο παράδειγμα μίας δημοσίευσης του καθηγητή στην Αμερική John Karalas, ο οποίος για να αποδείξει ότι μπορεί κάποιος να γράψει ένα κείμενο στα Αγγλικά, χρησιμοποίησε αποκλειστικά Ελληνικές λέξεις.
Το παρακάτω άρθρο είχε δημοσιευτεί πριν από καιρό σε βρετανικό περιοδικό τέχνης και αξίζει να το διαβάσετε ώστε να καταλάβετε το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας:

“The genesis of classical drama was not symptomatic. Aneuphoria of charismatic and talented protagonists showed fantastic scenes of historic episodes. The prologue, the theme and the epilogue, comprised the trilogy of drama while synthesis, analysis and synopsis characterized the phraseology of the text. The syntax and phraseology used by scholars, academicians and philosophers in their rhetoric, had many grammatical idioms and idiosyncrasies.
The protagonists periodically used pseudonyms. Anonymity was a syndrome that characterized the theatrical atmosphere.
The panoramic fantasy, the mystique, the melody, the aesthetics, the use of the cosmetic epithets are characteristics of drama.
Eventhrough the theaters were physically gigantic, there was noneed for microphones because the architecture and the acoustics would echo isometrically and crystal – clear. Many epistomologists of physics, aerodynamics, acoustics, electronics, electromagnetics can not analyze – explain the ideal and isometric acoustics of Hellenic theaters even today.
There were many categories of drama: classical drama, melodrama, satiric, epic, comedy, etc. The syndrome of xenophobia or dyslexia was overcome by the pathos of the actors who practiced methodically and emphatically. Acrobatics were also eup3horic. There was a plethora of anecdotal themes, with which the acrobats would electrify the ecstatic audience with scenes from mythical and historical episodes.
Some theatric episodes were characterized as scandalous and blasphemous. Pornography, bigamy, hemophilia, nymphomania, polyandry, polygamy and heterosexuality were dramatized in a pedagogical way so the mysticism about them would not cause phobia or anathema or taken as anomaly but through logic, dialogue and analysis skepticism and the pathetic or cryptic mystery behind them would be dispelled.
It is historically and chronologically proven that theater emphasized pedagogy, idealism and harmony. Paradoxically it also energized patriotism a phenomenon that symbolized ethnically character and phenomenal heroism.”


ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ




Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...