«ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΤΟ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ».(πατήστε την εικόνα για το κείμενο)

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2019

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΜΑΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

Το σύνδρομο της Χαμενης Μαμάς

 



Εδώ από πάνου καλά μου Ελληνάκια, σας έχω καρφιτσώσει μια πολύ διδακτική συζήτηση, μεταξύ του συριζαίου συντρόφου κ. Κυρίτση και ενός παλαιού του φίλου, πρώην κνίτη [όπως τεκμαίρεται από τη συζήτηση, η οποία έλαβε χώρα στο τουίτερ]

Ο καπετάν Κυριτσογιώργης το λοιπόν, εξηγεί στον συνομιλητή του, ότι εκεί στον Ρήγα Φεραίο [η φοιτητική οργάνωση του παλιού ΚΚΕ εσωτ. και μετέπειτα "Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου" και και σήμερις "Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς"] τους μαθαίνανε να αγαπάνε μόνο μία χώρα - την πρώην ΕΣΣΔ.
Είμαι βέβαιος ότι το ίδιο τους μαθαίνανε και στην ΚΝΕ, παρά τις αμφιβολίες του καπετάν Κυριτσογιώργη.

   ΔΕΝ  ΘΕΛΟΥΝ  ΝΑ  ΦΥΓΟΥΝ.
   Ο  κομμουνισμός,  όπου  επικράτησε,  διατηρήθηκε  με  την  βία  και  έφυγε  με  αίμα. 


Με τη διαφορά ότι οι παλιοί κνιτες διασκορπίσθηκαν σε όλα τα κόμματα της ελληνόφωνης οικουμένης [μέχρι και στη γαλάζια παράταξη μπήκαν] όπως οι απόστολοι του Χριστού είχαν διασκορπιστεί σε όλα τα έθνη της γης, προκειμένου να τα διδάξουν την εξ' αποκαλύψεως αλήθεια.
Άλλο τώρα αν οι πρώην κνίτες, εξόν από την εξ' αποκαλύψεως αλήθεια τους, κανονίζουν να βγανουν και τη φασολάδα [ή πιο σωστά, το παντεσπάνι τους]

Κι επειδή οι νεότεροι δεν τα έχετε ζήσει αυτά, να σας ενημερώσω ότι τω καιρώ εκείνω [δεκαετίες '70-'90] η ΚΝΕ ήταν κάτι σαν το πολιτικό αντίστοιχο της σχολής Σταυράκου [που ήκμασε στον χώρο της κουλτούρας]. Δεν υπήρχε θολοκουλτουριάρης, ασχετοκαλλιτέχνης, τρομπαρτίστας και ταγαροδιανοούμενη, που να μην είχε κάμει την περατζάδα του/ης, από τη "σχολή κινηματογράφου και τηλεοράσεως Σταυράκου"
Στη συντριπτική τους πλειοψηφία τα ταγάρια της νεοελληνόφωνης κουλτουρολαγνείας, είχαν περάσει και από τα δύο must της εποχής.
Την ΚΝΕ και τη σχολή Σταυράκου.   
Και σας το λέω δίχως υπερβολή. Αν δεν διέθετες απολυτήριο ΚΝΕ ή σχολής Σταυράκου, δεν θα έπρεπε να το σκέπτεσαι καν, για να τα ρίξεις σε κουλτουριάρα γκόμενα. Αυτές πρώτα σου ζητούσαν το απολυτήριο και μετά κατέβασαν το βρακάκι τους.

Όσο για τους "ρηγάδες" που λέγει ο συντροφος Κυρίτσης, τους είχαν συνήθως για αναπληρωματικούς. Όταν δηλαδή δεν υπήρχε κνίτης στην παρέα, εξ' ανάγκης χρησιμοποιούσαν ως γκουρού, έναν Ρηγά.
Το κακό ήταν ότι οι ρηγάδες συνήθως έτρωγαν τα περισσότερα κοινόχρηστα μεζεδάκια και μετά έκαμαν τράκα, ποιος θα τους πληρώσει το ρεφενέ στον λογαριασμό. Και σε ζητήματα καθοδήγησης ήταν εντελώς μπούρδες. Έπιναν κι έτρωγαν του σκοτωμού, φούσκωναν, ζαλιζόντουσαν και μετά μπερδεύανε τον Λένιν με τον Τσιτσάνη. Ασε που μετά τον σκασμό στη μάσα, άφηναν και κάτι κλανιές σαν βόμβες νετρονίων...
Ενώ οι κνίτες ήσαν κύριοι σε κάτι τέτοια.
Και πλήρωναν και καθοδηγούσαν το πόπολο και σπάνια έκλαναν [εξόν όταν μιλούσαν, διότι τότε ήταν σαν να κλάνουν].

Ωστόσο σε θέματα πλύσεως εγκεφάλων, στην ουσία ήσαν ίδιοι και απαράλλαχτοι. Και τώρα, αν τους ξεψαχνίσεις λιγάκι [και τους κεράσεις κανα τσίπουρο] θα διαπιστώσεις ότι μεταξύ αριστερών, ελάχιστες είναι οι διαφορές.
Το κνίτης, τι ρηγάς, τι ανταρσύας, τι μαρξιστολενινιστής, τι κοβίτης, τι κεερφάς, είναι ένα και το αυτό.

Προσωπικώς τη μόνη ιδεολογική διαφορά που είχα παρατηρήσει μεταξύ κνιτών και ρηγάδων, ήταν ότι οι ρηγούλες ξύριζαν τα πόδια τους, ενώ οι κνίτισες σπανίως [δεν ξέρω και αν τα έπλεναν]
Μην σας ξεγελάνε λοιπόν με τους σημερνούς καυγάδες τους, για το ποιος είναι πιο πούρος αριστερός. Εκείνο που πραγματικά τους διαφορίζει είναι η εξουσία.
Αν οι κουκουέδες είχαν την εξουσία θα έκαμαν τα ίδια ακριβώς που κάμουν τώρα και οι συριζαίοι.
Κι όσο για τους αποσχισθέντες από τον σύριζα, εξαιτίας των μνημονίων, είμαι βέβαιος ότι το έπραξαν από πολιτική εκτίμηση, για να μην τελειώσουν πρόωρα οι πολιτικές τους καριέρες.
Και ίσως έπραξαν πολύ σοφά.
Σκεφτείτε μονο πόσες πολιτικές καριέρες συριζαίων θα είναι ξοφλημένες μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια.
Τους βλεπω τους καρανίκες να ξαναπιάνουνε δουλειά στα μπαράκια, ενώ οι συντροφοι Λαφαζανης, Κωνσταντοπουλου, Πριμικίδης και τα άλλα παιδιά της πούρας αριστεράς, θα συνεχίσουν να είναι παρόντες και να μας πουλάνε το σοσιαλιστικό όραμα...


 Η Ελλαδα της αριστερας

Μα φυσικα... Αφου δεν τη θεωρουν πατριδα τους;

Τι σε νοιαζει ποσα βαζα θα σπασεις, αμα ειναι σε ξενο σαλονι...


Στον διάλογο λοιπόν μεταξύ ενός παλαιού κνίτη και ενός παλαιού ρηγά, που σας κοτσάρισα στην αρχή-αρχή του κειμένου,  τα λόγια του συντρόφου Κυρίτση είναι αποδεικτικά του πως εννοούν τον "πατριωτισμό", οι αγνοί αριστεροί, απανταχού της οικουμένης.
Μία "πατρίδα" υπάρχει γι αυτούς.
Η πρώην Σοβιετία.
Η αυτοκρατορία της νομενκλαντούρας, των έμμισθων ρουφιάνων, των φονιάδων της Κα-Γκε-Μπε και των γκουλάγκς.

Οι άνθρωποι αυτοί λειτουργουν όπως τα ορφανά, που δεν γνώρισαν ποτέ τους τη στοργή της οικογένειας, με τους φυσικούς τους γονείς.

Εχουν αντικαταστήσει την έννοια της πατρίδας με την φαντασιακή εικόνα μιας Χαμένης Μητέρας, που πολύ θα ήθελαν να είχαν, αλλά δεν την είχαν ποτέ. Και αναπλήρωσαν τη μητρική στοργή που τους λείπει τραγικά, με τη φαντασίωση της Χαμένης Μαμάς, που αργά ή γρήγορα θα ξαναεμφανιστεί επί της γης και θα τους κλείσει επιτέλους στην αγκαλιά της.
Η πρώην ΕΣΣΔ, για τον μέσο αριστερό [ασχέτως αν μιλάμε για κνίτες, για ρηγάδες ή για ανταρσυες κ.λπ.] δεν είναι απλώς μια αποτυχημένη αυτοκρατορία, που θα έπρεπε να κρίνεται μόνον με πολιτικά κριτήρια αλλά η Μεγάλη Μήτρα, το φαντασιακό υποκατάστατο της Απωλεσθείσας Μητρός, που παλεύουν με νύχια και με δόντια, να το κρατήσουν μακριά από τη σκληρή πραγματικότητα [που θα το διέλυε σαν σαπουνόφουσκα]

Γι αυτό και δεν τους κλονίζει ούτε στο τόσο δα, το γεγονός ότι η φαντασιακή τους μαμά ήταν μια ψυχανώμαλη τσούλα, που επέβαλλε στα "παιδιά" της, ένα από τα πιο απάνθρωπα τυραννικά καθεστώτα της ιστορίας.
Κι όταν ακούνε ή διαβάζουνε για τα εγκλήματα της, κλείνουνε αυτιά και μάτια, για να μην τους χαλάσει η φαντασίωση.

Μάταιος δηλαδή ο κόπος να μιλάς για την πραγματικότητα ενώπιον ενός παλιού [αλλά ακομα πιστού] ρηγά. Δεν θα σε ακούσει! 
Όπως δεν θα ακούσει και τα αίσχη που πιθανόν να διαδιδονται για τη μάνα του, ένας άνθρωπος που την έχει χάσει και ζει στη διαρκή καταθλιψη της απουσιας της!
Και φυσικά, ένας άνθρωπος που βιώνει επώδυνα το σύνδρομο της Χαμένης Μαμάς, δεν δύναται να επενδύσει αλλού οποιοδήποτε πατριωτικό αίσθημα, διότι τότε θα το βιώνει ως προδοσία, προς την απωλεσθείσα Μητέρα.
Οι αριστεροί δεν διανοούνται ούτε καν να έχουν μια πατρίδα, γιατί απλούστατα θα είναι σαν να προδίδουν την ίδια τους τη μάνα. 

 
 Ο αριστερός δεν αναλύεται. Μόνον ψυχαναλύεται...

Αλλωστε, τι;

Τυχαιο ειναι το γεγονος ότι σχεδον δεν υφίσταται πλέον αριστερά στην Ευρώπη,

ενώ εμείς τους βγάναμε στην κυβέρνηση;

Στη φωλιά του κούκου...

 
Θα έχετε άλλωστε παρατηρήσει ότι η πλειοψηφία των αριστερών, προβάλλουν κατά διάφορους τρόπους, αυτή την εξάρτηση "αίματος", προκειμένου να ερμηνεύσουν την παράλογη εμμονή τους, σε καταστροφικές πολιτικές, οικονομικές ή κοινωνικές διαδικασίες.
Κλασικό παράδειγμα η εντελώς "κουφη" σύνδεση των Ελλήνων προσφύγων που ήρθαν στην πατρίδα μετά τη μικρασιατικη καταστροφή, με τα ανεξέλεγκτα κύματα λαθρομεταναστών, που εισβάλλουν κυριολεκτικώς στην Ελλάδα.
Πόσες φορές έχετε ακούσει αριστερό να σας λέγει το αδιανόητο: "κι οι παππούδες μου οι μικρασιάτες, πρόσφυγες ήτανε;"
Τρελό;

Και είναι εντελώς παράλογο, να συγκρίνεις το γεγονος ότι Έλληνες εξαναγκάστηκαν να προσφύγουν στην ελεύθερη Ελλάδα, για να γλιτώσουν το μαχαίρι του Τουρκου, με τη λαθρομεταναστευση, τον λαθρεποικισμο και τη λαθροεισβολη.
Ειναι αδιανόητο να βάνεις στο ιδιο τσουβαλι τα αδερφια μας τους μικρασιατες, τους όμαιμους, τους ομόγλωσσους και τους ομόθρησκους, με τον Αλβανό ή τον αφροασιάτη, που σου μπαινει εδω μέσα με το έτσι γουστάρω, για να βρει εβρώ, ψωμί και μουνί.
Ναι, είναι εντελώς πέρα από κάθε λογική.
Αλλά η λογική σταματάει εκεί όπου αρχίζει η αριστερά...

Και ο μέσος αριστερός αντιλαμβάνεται τη λαθρομετανάστευση [που καμει καλο μονο στους εργατοπατερες και στους εργολαβους της αριστεράς] ως οικογενειακό δράμα, που τον συνδέει άμεσα με  τη Χαμενη Μαμα και τα ταξικά αδέρφια του [τα "ορφανά", οπως κι αυτός]
Ο αριστερός με άλλα λόγια δεν αναλύεται.
Μόνον ψυχαναλύεται...

Ο Τζακ Νικολσον στην εκπληκτικη ταινια του Μιλος Φορμαν "Στη Φωλια του Κουκου" ενω προσπαθει να συζητησει λογικα με συριζαια...


Και βεβαίως, πακέτο με το σύνδρομο της Χαμενης Μαμάς, παει και το συνδρομο του Πατερούλη.
Η Χαμενη Μαμα ΕΣΣΔ και ο απωλεσθείς Πατερούλης Σταλιν ή Μάο, είναι η πραγματικη οικογένεια, ενός πούρου αριστερού [πρώην κνίτη ή πρώην ρηγά, αδιάφορον]
Το κύριο πεδίο συνεπώς της συναισθηματικής επένδυσης ενός αριστερού, είναι η πίστη σε αυτή την Αγία Οικογένεια, για την οποία προσδοκά την μελλοντική Δευτέρα Παρουσία της επί της γης και την πλήρη Κυριαρχία της απάνω στον ίδιο και σε όλη την ανθρωπότητα.
Ώστε επιτέλους η Χαμενη Μαμα να τον παρει στην αγκαλια της και ο Απωλεσθεις Πατερουλης να του δωσει τις ντιρεκτιβες για τη ζωη του [και να τιμωρησει τους εχθρους του]

Αυτού του ειδους η ψυχική διαστρέβλωση, δεν έχει καμία σχέση με το πολύ λογικό και υγιές ηθικό πρόταγμα του πατριωτισμού, το οποίο απορρέει μέσα από την ώριμη κριτική κατα-νόηση, της σχέσης του ατόμου, με το κοινωνικό σύνολο στο οποίο ρίχτηκε για να ζήσει.
Ο πατριώτης είναι ένας λογικός άνθρωπος που αντιλαμβάνεται τη μοναξιά και την αδυναμία του όντος, έξω από ένα ευρύτερο σύνολο, που τα περιέχει και τα νοηματοδοτεί, μέσω των ηθικών του κωδίκων και του πολιτισμού του.

Ετσι προ-τάσσει στον εαυτό του τη συμπόρευση στον δρόμο μιας Κοινής Συλλογικής Μοίρας, με τους όμαιμους, τους ομόγλωσσους και τους ομόθρησκους του, ώστε να αναπτυχθεί εν αρμονία το άτομο μέσα στο σύνολο, το Εγώ μέσα στο Εμείς, το Ένα μέσα στο Όλον.

Η παράδοση, ηθική, πολιτική, πολιτισμική, κοινωνική, οικονομική και ιστορική ενός έθνους, δεν είναι φαντασίωση. Είναι ιστορική πραγματικότητα, διότι συμπυκνώνει κοινές συλλογικές ανθρώπινες νόρμες, σε μία λειτουργική δομή.
Ο πατριώτης, ο εθνικιστής, ο φυλετιστής βούλονται ελεύθερα και βουλεύονται ελεύθερα, τις επιλογές τους, στα πλαίσια της ανθρώπινης εναρμόνισης ατόμου-κοινωνίας
Σε αντίθεση με τις αυτοκρατορίες και τους σκλάβους τους, οι οποίες εξαναγκαστικά επιβάλλουν τις ίδιες νόρμες [ηθικές, οικονομικές, κοινωνικές κ.λπ.] σε ανθρώπους διαφορετικού αίματος, διαφορετικής γλώσσας, διαφορετικης πολιτικής ή πολιτισμικής παρτάδοσης.
Γι αυτό και δεν υπήρξε ποτέ δημοκρατική αυτοκρατορία [εντός της επικράτειας της].
Ήσαν όλες τους δεσποτείες του καταναγκασμου και του βουρδουλα!

Αυτό ήταν και η ΕΣΣΔ.
Μια στυγνη αυτοκρατορία που μοιραία - ή θα είχε σκλάβους ή θα διαλύονταν.
Ε λοιπόν, άνθρωποι που δεν γνώρισαν τη σκλαβιά αλλά που επίσης δεν ήσαν ικανοί να βούλονται και να βουλεύονται ελεύθερα, ωστε να εν-αρμονιστούν μέσα σε ένα έθνος ή σε μια οικογένεια, φαντασιώνονται τη Χαμενη Μαμα και τον Απωλεσθεντα Πατερουλη, που πιστευουν πως θα τους προσφερε μια αγκαλια και εναν χαρτη στη ζωη.
Κατα βαθος προκειται λοιπον για δυστυχη οντα....       

Μόνο που την τρέλα τους, τον παραλογισμό τους, το συσσωρευμενο μισος τους και τη βουλιμία τους για εξουσια [το υποκαταστατο της χαμενης αγαπης] το πληρωνουμε και ολοι εμεις...

Σημείωσις [προς τους αγαπητους αναγνωστες]
Παιδια αυτο το κειμενο περιεχει πολυ Φρουντ και πολυ Γιουνγκ. Κι επειδη ο Φρόυντ ηταν Εβραιος, μην μου κολλησετε καμια ρετσινια οτι ειμαι φροϋδιστης και σιωνιστης!
Μου φτανει το μαρξιστης, που μου προσάψανε εσχάτως... 



ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...