«ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΤΟ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ».(πατήστε την εικόνα για το κείμενο)

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΙΚΑΝΟΙ ΚΑΙ ΕΝΤΙΜΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΔΕΝ ΒΑΖΟΥΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;


Ο Σωκράτης ως στρατιώτης  και  πολεμιστής
Είναι βέβαιο πως, κατά τον πελοποννησιακό πόλεμο, μετέσχε στις μάχες της Ποτίδαιας (432-429 π.Χ.), όταν ήταν ήδη πενήντα ετών, του Δηλίου (424 π.Χ.) και της Αμφίπολης (422 π.Χ.), δηλαδή στην καθόλου εύκολη ηλικία των εξήντα ετών, όπου -μολοντούτο- με παραδειγματική γενναιότητα και κίνδυνο της ζωής του επιβεβαίωσε τον όρκο που είχε δώσει ως έφηβος: ουδ' εγκαταλείψω τον παραστάτην ότω αν στοιχήσω. Στο πλατωνικό Συμπόσιο ο Αλκιβιάδης διηγείται ότι, κατά τη μάχη της Ποτίδαιας, όταν εκείνος πληγώθηκε, ο Σωκράτης δεν τον εγκατέλειψε,  αλλά πολεμώντας τον έσωσε, φορτωμένος τόσο τον ίδιο, όσο και τα όπλα του.  Αυτήν την ευεργεσία ο Αλκιβιάδης είχε την ευκαιρία ν' ανταποδώσει στο δάσκαλό του κατά τη μάχη του Δηλίου, οπότε εκείνος πιά -έφιππος- διέσωσε τον πεζοπορούντα Σωκράτη από τους αντιπάλους που τους κυνηγούσαν.   Μετέσχε επίσης, κατά μία εκδοχή, και στην -υπό την αυτοπρόσωπη στρατηγία του Περικλή, καθώς και του τραγικού ποιητή Σοφοκλή- εκστρατεία κατά της Σάμου, όπου, σε ηλικία περίπου τριάντα ετών, είχε συστρατευθεί με το δάσκαλό του Αρχέλαο.

 ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ


ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ: ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΞΕΝΩΝ ΠΡΕΣΒΕΙΩΝ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΕΞΥΠΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Σ' ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΒΛΑΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΓΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΙΨΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ;


ΘΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΞΑΝΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ – ΤΑ ΖΩΑ - ΤΟΝ ΑΝΙΚΑΝΟ ΚΥΡΙΑΚΟ, ΓΙΟ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΣΑΝ ΝΕΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ; ΕΛΛΑΔΑ, Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΧΩΡΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ, ΤΗΣ ΠΙΟ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΝΤΡΟΠΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ. 


ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ: «ΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΓΙΑ ΔΥΟ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ, ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΕΙΣ, ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΙΣΩ ΚΑΝΟΝΙΚΑ». Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ. 




 
 
 


ΑΚΥΡΕΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ. Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ, Ο ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΤΟΥ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ, ΓΕΜΙΣΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥΣ ΜΕ ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΥΣ. ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ Η ΑΘΗΝΑ ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ ΣΕ ΣΤΙΦΗ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ.



 ΕΦΤΑΚΟΣΙΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΖΗΤΟΥΝ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. 


 ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ: «ΤΣΙΠΡΑ, ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΜΑΙ. ΕΙΜΑΙ ΜΑΥΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΓΗΡΙΑ, ΟΧΙ ΑΝΗΘΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ». 



Ο  Έλληνας φιλόσοφος Πλάτων (427-347 π.Χ.) γύρω στο 374 π.Χ. έγραψε το κορυφαίο έργο του «Πολιτεία» μέσω του οποίου σχεδίασε την εικόνα του ιδανικού πολιτεύματος με επίγνωση τού πόσο δύσκολη είναι η πραγματοποίησή του.
Στο έργο αυτό μέσα από την αφήγηση του Σωκράτη αναφέρεται και η συζήτηση που έγινε με θέμα τη φύση της δικαιοσύνης, αλλά κυρίως για τη δημιουργία ενός ιδανικού κράτους, στο οποίο θα κυριαρχεί η ιδέα του αγαθού και το οποίο κράτος θα υφίσταται για να παρέχει την αληθινή ευτυχία στους πολίτες του.
Για να επιτευχθεί όμως αυτό οι άρχοντες πρέπει να εργάζονται για το καλό των άλλων (των αρχομένων) και όχι το δικό τους! Ένα τέτοιο κράτος όμως βρίσκεται στη σφαίρα της ουτοπίας.


trikanews.gr

Ας δούμε τι ακριβώς γράφει ο Πλάτων για την εξουσία (άρχοντες - πολιτικούς) και τους εξουσιαζόμενους (αρχόμενους - πολίτες) 
[Πολιτεία, Βιβλίο Α, 346-347].

Αφηγείται ο Σωκράτης:

«Καμιά τέχνη και καμιά εξουσία δεν έχει ως αντικείμενο της ασχολίας της την δική της προσωπική ωφέλεια, αλλά […] το αντικείμενο της εξουσίας και των προσταγών της είναι η ωφέλεια του εξουσιαζομένου, και το κάνει αυτό έχοντας εμπρός στα μάτια της το συμφέρον του εξουσιαζομένου που είναι ασθενέστερος και όχι το συμφέρον του ισχυροτέρου.
Γι’ αυτό ακριβώς […] κανένας δεν αποφασίζει με τη θέλησή του να γίνεται άρχων [μηδένα ἐθέλειν ἑκόντα ἄρχειν] και να έχει στα χέρια του την ξένη αθλιότητα, προσπαθώντας να τη διορθώσει, αλλά ζητά μισθό, επειδή όποιος έχει την πρόθεση να δουλέψει ως σωστός τεχνίτης, όταν οι προσταγές του είναι σύμφωνες με την τέχνη, δεν πράττει ούτε προστάζει ό,τι συμφέρει αυτόν τον ίδιον, αλλά ό,τι συμφέρει τον αρχόμενο. Γι’ αυτήν ακριβώς την αιτία, για όσους πρόκειται να αποφασίσουν να γίνουν άρχοντες, πρέπει να εξασφαλιστεί ως μισθός, ή χρήματα ή τιμή ή τιμωρία, εάν κανένας δεν θέλει να αναλάβει την εξουσία [μισθὸν δεῖν ὑπάρχειν τοῖς μέλλουσιν ἐθελήσειν ἄρχειν, ἢ ἀργύριον ἢ τιμήν, ἢ ζημίαν ἐὰν μὴ ἄρχῃ]».

Τι θέλεις να ειπείς μ’ αυτό Σωκράτη; είπε ο Γλαύκων. Τα δύο είδη του μισθού που ανέφερες μπορώ να τα καταλάβω• δεν αντιλαμβάνομαι όμως πώς εννοείς την τιμωρία και πώς την έχεις βάζεις στην ίδια μοίρα με τον μισθό.

Από την ερώτησή σου εικάζεται ότι δεν μπορείς να καταλάβεις ποιος είναι ο μισθός των εντίμων ανθρώπων, αυτός δηλαδή που παρακινεί τους ενάρετους ανθρώπους να φορτώνονται τα βάρη της εξουσίας, όταν αποφασίζουν να γίνονται άρχοντες, Μήπως δεν γνωρίζεις πως το να αγαπά κάποιος τις τιμές και τα χρήματα, όχι μόνο κατά την γνώμη του λαού, αλλά και στην πραγματικότητα είναι όνειδος;

Αυτό τουλάχιστον το γνωρίζω, είπε.

Γι’ αυτό ακριβώς, είπα εγώ, οι καλοί δεν παρακινούνται ούτε από χρήματα ούτε από τιμές να γίνονται άρχοντες [οὔτε χρημάτων ἕνεκα ἐθέλειν ἄρχειν οἱ ἀγαθοί οὔτε τιμῆς]• γιατί δεν τους αρέσει ούτε λαμβάνοντας φανερά τον μισθό του αξιώματός τους να χαρακτηρίζονται ως έμμισθοι, ούτε να στιγματίζονται ως κλέφτες επωφελούμενοι κρυφά από την άσκηση της εξουσίας [οὔτε γὰρ φανερῶς πραττόμενοι τῆς ἀρχῆς ἕνεκα μισθὸν μισθωτοὶ βούλονται κεκλῆσθαι, οὔτε λάθρᾳ αὐτοὶ ἐκ τῆς ἀρχῆς λαμβάνοντες κλέπται], ούτε πάλι η δόξα μπορεί να είναι κίνητρο γι’ αυτούς, αφού δεν αγαπούν τη δόξα. Δεν πρόκειται λοιπόν αυτοί να αποφασίσουν να γίνουν άρχοντες, αν δεν αναγκαστούν και απειληθούν με τιμωρία. Εξ αιτίας αυτού έχει επικρατήσει σχεδόν η γνώμη ότι είναι ντροπή να θέλει κανείς από μόνος του να αναλάβει εξουσία, χωρίς να υπάρχει η απειλή του εξαναγκασμού. Και η πιο βαριά τιμωρία (για κάποιον έντιμο) είναι το να εξουσιάζεται από κάποιον χειρότερό του, στην περίπτωση που δεν αποφασίζει ο ίδιος να αναλάβει την εξουσία.
Επειδή αυτή την τιμωρία, πιστεύω ότι φοβούνται οι ενάρετοι άνθρωποι, δέχονται να αναλάβουν την εξουσία, όταν γίνονται άρχοντες, και ασκούν τότε την εξουσία, όχι με την ιδέα ότι κάνουν κάτι καλό ούτε για να τους δοθεί μέσω των αξιωμάτων η ευκαιρία να περάσουν καλά, αλλά ενεργούν από ανάγκη, αφού δεν θα βρίσκεται καλύτερό τους ή όμοιός τους, για να παραλάβει την εξουσία. Γιατί υπάρχει κίνδυνος πως, αν υπήρχε μια πόλη κατοικημένη από εναρέτους (έντιμους) ανθρώπους, θα ήταν μέσα σ’ αυτή περιζήτητο πράγμα η μη ανάληψη της εξουσίας, σε όσο βαθμό είναι σήμερα (περιζήτητο) η ανάληψή της [ἐπεὶ κινδυνεύει πόλις ἀνδρῶν ἀγαθῶν εἰ γένοιτο, περιμάχητον ἂν εἶναι τὸ μὴ ἄρχειν ὥσπερ νυνὶ τὸ ἄρχειν]. Και στην περίπτωση αυτή θα γινόταν ολοφάνερο ότι πραγματικά στον χαρακτήρα του σωστού άρχοντα δεν είναι να επιδιώκει το συμφέρον του, αλλά το συμφέρον των αρχομένων (δηλ. των πολιτών). Έτσι κάθε γνωστικός άνθρωπος θα προτιμούσε να ωφελείται αυτός από άλλον και να μην έχει σκοτούρες εργαζόμενος προς όφελος των άλλων”.


Το ανωτέρω κείμενο του Πλάτωνα είναι πολύ επίκαιρο σήμερα. 
Οι έντιμοι και ικανοί συνήθως απέχουν από τα κοινά και δεν επιδιώκουν να αναλάβουν εξουσίες για τους ίδιους ακριβώς λόγους που αναφέρει ο Πλάτων. 
Όσοι το επιχείρησαν ή αφομοιώθηκαν από το κρατούν σάπιο πολιτικό σύστημα ή τα παράτησαν γρήγορα. 
Αλλά έως τώρα τουλάχιστον και ο πολύς λαός δεν προτιμά τους έντιμους και ικανούς.
Οι έντιμοι (αγαθοί - ενάρετοι, κατά τον Πλάτωνα) δεν επιδιώκουν τα αξιώματα και τις τιμές, ούτε έχουν ανάγκη από την εφήμερη δόξα που προσφέρει η ανάληψη εξουσίας. 
Ούτε φυσικά θα καταδεχτούν να γυρίζουν στην αγορά και στα καφενεία, ή και στα μνημόσυνα ακόμα, για να ζητήσουν την ψήφο του οποιουδήποτε.
Οι ικανοί, επίσης, δεν αφήνουν την εργασία τους για να ασχοληθούν με την πολιτική για να λάβουν διάφορα αξιώματα, τα οποία φέρνουν εύκολο χρήμα και πρόσκαιρες τιμές. 

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τον καταργηθέντα, ευτυχώς, νόμο για το ασυμβίβαστο του βουλευτικού αξιώματος και της ασκήσεως επαγγέλματος εισηγήθηκαν και υποστήριξαν επαγγελματίες πολιτικοί, οι οποίοι δεν άσκησαν ποτέ οποιοδήποτε επάγγελμα στη ζωή τους.



ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ

2 σχόλια :

  1. ΠΩΣ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ.
    Πολλοί απορούν γιατί έκλεισαν οι μεγάλες ελληνικές βιομηχανίες αμαξωμάτων, οι οποίες συμπαρέσυραν εκατοντάδες μικρότερους αμαξοποιούς, βιοτεχνίες που εργάζονταν ως προμηθευτές στην παραγωγική εφοδιαστική αλυσίδα λεωφορείων και λοιπών οχημάτων. Η ΒΙΑΜΑΞ είχε καταφέρει από το 1958 να αναδειχθεί σε βασίλισσα βιομηχανία της ελληνικής αμαξοποιΐας, εξαιτίας της ευελιξίας, της παραγωγικής αρτιότητας, της συνέπειας και της ποιότητας που είχαν τα οχήματα με την υπογραφή της, αλλά και της φιλο-εργατικής αντιλήψεως που διέκρινε ανέκαθεν την οικογένεια Φωστηρόπουλου.
    Η αρχή του κακού ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 με την γνωστή σοσιαλμανία του αγράμματου Καραμανλή, που τον διαδέχτηκε το κλεφτοπασόκ του πράκτορα Ανδρέα Παπανδρέου. Όταν το σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ ανέλαβε την εξουσία. στις 18 Οκτωβρίου 1981, κατάφερε να διακόψει κάθε παραγωγική δραστηριότητα στην ΒΙΑΜΑΞ μέσα σε τρία χρόνια, το 1984, αφού είχαν αρχίσει να τη διαλύουν από το 1976 τα σωματεία. Είχε γίνει η προμήθεια των ουγγρικής κατασκευής ρυπογόνων Ikarus και η τότε σοσιαλιστική κυβέρνηση δεν δεχόταν ούτε να συζητήσει με τον «καπιταλιστή» Φωστηρόπουλο ενώ είχε απορρίψει ως «ακατάλληλα» τα F580 S που προτείνονταν για την ΕΑΣ.
    Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία παλιού στελέχους της ΒΙΑΜΑΞ για τον πόλεμο νεύρων που άσκησαν συνδικαλιστές της εταιρείας απέναντι στον αμαξοποιό Ιωάννη Μανταδάκη (της γνωστής οικογένειας αμαξοποιών), όταν αρνήθηκε να συνυπογράψει το μανιφέστο συνδιοίκησης της επιχειρήσεις που προωθούσε συγκεκριμένη ομάδα εργαζομένων.
    Η είδηση για την επικείμενη διακοπή κάθε παραγωγικής δραστηριότητας της ΒΙΑΜΑΞ αποτέλεσε πρώτης τάξεως ευκαιρία για την τουρκική Otomarsan που έφτιαχνε στην Τουρκία τα Ο302 με προσωπικό που ερχόταν στη ΒΙΑΜΑΞ να εκπαιδευτεί.
    Τόσο ο στενός συνεργάτης του Φωστηρόπουλου και γενικός διευθυντής της ΒΙΑΜΑΞ, ο κ. Στέργιος Σακελλαρόπουλος, όσο και ο πρόεδρος του σημερινού εργοστασίου της EvoBus (πρώην Otomarsan που εξαγοράστηκε από την MB και έχει σούπερ εγκαταστάσεις στο Χόσντερε της Ανατολικής Θράκης) έχουν πει αρκετές ιστορίες.

    Το θέμα είναι ότι οι Τούρκοι λιγουρεύονταν από τη δεκαετία του ’70 τις υποδομές της ΒΙΑΜΑΞ. Όταν στις γραμμές παραγωγής του εργοστασίου στο Μανχάιμ της τότε Δυτικής Γερμανίας δεν ήξεραν τι σημαίνει “ρομποτικός αυτοματισμός”, στη Λεωφόρο Αθηνών η ΒΙΑΜΑΞ είχε ρομποτάκια για κολλήσεις στις βάσεις που εφάρμοζαν το πλαίσιο με το αμάξωμα.
    Ο Φωστηρόπουλος ζητούσε εγγυήσεις από την τότε κυβέρνηση και τα σωματεία πως αφ’ ενός θα επιτρέπονταν εξαγωγές οχημάτων και αφ’ ετέρου δεν θα γίνονταν απεργίες ώστε να τηρηθούν χρονοδιαγράμματα παραδόσεων.
    Δεν τηρήθηκε τίποτε. Έτσι βρήκαν την ευκαιρία οι Τούρκοι της Otomarsan ήρθαν με λεφτά μετρητοίς και σήκωσαν το εργοστάσιο σε χρόνο μηδέν.
    Οι συνδικαλιστές που έκαναν τη «βρώμικη δουλειά» διορίστηκαν την άλλη ημέρα σε υπηρεσίες του Δημοσίου. Φυσικά όσοι ευκολόπιστοι, αφελείς και κουτοί ακολούθησαν τους εργατοπατέρες στον συντεχνιακό κατήφορο, κατέληξαν στα ταμεία του ΟΑΕΔ για το επίδομα ανεργίας.
    Η ΒΙΑΜΑΞ συνέχισε την εμπορική δραστηριότητά της με εισαγωγές λεωφορείων “Jonckheere” και των αστικών λεωφορείων DAF “Den Oudsten” που προορίζονταν για τις ΣΕΠ και τελικά κατέληξαν στο Α/Σ Μπραχαμίου της ΕΘΕΛ.
    Η εταιρεία πώλησε τα εμπορικά σήματα που διαχειριζόταν (JCB, DAF, Rover, κλπ.) στον Όμιλο Σφακιανάκη, συρρικνώθηκε και σήμερα φυτοζωεί για ιστορικούς λόγους ως εταιρεία συμβούλων.

    Στην Τουρκία, το εργοστάσιο της Otomarsan εξευρωπαΐστηκε με τα σπλάχνα της ΒΙΑΜΑΞ το 1984.
    Το 2008 στα εγκαίνια του υπερσύγχρονου εργοστασίου στο Χόσντερε ο Τούρκος που έκλεισε τη συμφωνία με τον Φωστηρόπουλο και ήταν ο πρόεδρος της EvoBus Τουρκίας δήλωσε:
    «Τώρα πια δεν αισθανόμαστε φτωχοί, πήγαμε πολλά βήματα μπροστά από εσάς Ρωμιοί».
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΤΟ ΙΝΔΑΛΜΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ, Ο ΨΕΥΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΟΣ ΛΕΝΙΝ.
    Ο Τσίπρας έχει χρησιμοποιήσει πολλές φορές αποσπάσματα από κείμενα του Λένιν, προκειμένου να τεκμηριώσει τις δικές του απόψεις:
    ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΧΩΡΙΣ ΨΕΜΜΑΤΑ;
    «Οι κομμουνιστές πρέπει να συγκαλύπτουν την αλήθεια, να χρησιμοποιούν παράνομες μεθόδους. Μας κατηγορούν ότι τότε τάζαμε λαγούς με πετραχήλια και τώρα δεν κρατάμε τις υποσχέσεις μας. Τότε όμως σκοπός μας ήταν η επανάσταση. Γίνεται επανάσταση χωρίς να δίνουμε απλόχερα υποσχέσεις; Τώρα είμαστε εξουσία και τα πράγματα αλλάζουν» (Β. Ι. Λένιν, Κράτος και Επανάσταση – Η διδασκαλία του μαρξισμού για το κράτος και τα καθήκοντα του προλεταριάτου στην επανάσταση, Σύγχρονη Εποχή, 1976).
    ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΤΟ ΨΕΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ.
    Περιγράφοντας αυτό το φαινόμενο της χρησιμοποίησης του ψέματος από τους κομμουνιστές ο Κολακόφσκι γράφει: «Στη σοσιαλιστική χώρα το ψέμα δεν είναι ψέμα, αν σχετίζεται με τον ανώτατο στόχο. Η αστική τάξη εξαπατά το λαό για να κυβερνήσει. Το σοσιαλιστικό κράτος, απ’ τη φύση του, δεν μπορεί να εξαπατήσει το λαό, γιατί οι φαινομενικές απάτες υπηρετούν μελλοντικούς θριάμβους της αλήθειας, άρα δεν είναι απάτες.» ( Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, Ο σταλινισμός και οι μεταμοντέρνοι θαυμαστές του, Επίκεντρο, 2013).
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...