Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

ΟΙ «ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ» ΚΑΙ Ο ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ KAI ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ.


Σύγκρουση Ελλάδας - Τουρκίας: «Πόλεμος δι’ αντιπροσώπων» ΗΠΑ-Ρωσίας για την Μεσόγειο. 

Άρθρο  του  Νίκου Καρατουλιώτη.  O Νίκος Καρατουλιώτης είναι Υποστράτηγος Ε.Α.
Η  εισήγηση του  Χάουαρντ  Νίκολσον,  του βρετανικού Υπουργείου  των  Εξωτερικών: «Η αιτία που μας ώθησε στην υποστήριξη της Ελλάδας δεν ήταν συναισθηματική, ήταν η προστασία των Ινδιών και του Σουέζ. Αφού η Τουρκία αποδείχθηκε αναξιόπιστη σύμμαχος, στραφήκαμε προς την Ελλάδα. Η χώρα αυτή είναι αρκετά ισχυρή για να μην μας δημιουργεί οικονομικές δαπάνες σε περίοδο ειρήνης, και αρκετά αδύνατη σε περίοδο πολέμου ώστε να μένει υποτελής σε εμάς». 


Ο πόλεμος δι’ αντιπροσώπων  “proxy war”  ή διαμεσολαβητικός πόλεμος, είναι η σύγκρουση μεταξύ δύο εθνών, χωρίς την άμεση εμπλοκή τους στο θέατρο των πολεμικών επιχειρήσεων, αλλά χρησιμοποιούν άλλες δυνάμεις (συμμαχικές) για να επιτεθούν στα συμφέροντα του αντιπάλου.
Έχει διαπιστωθεί ότι οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ μεγάλων δυνάμεων είναι εξαιρετικά δαπανηροί αλλά και ένεκα του σύγχρονου πυρηνικού οπλοστασίου, ενδεχομένως η απόλυτη καταστροφή κάθε είδους μορφή ζωής στον πλανήτη γη.
Το κράτος-ευεργέτης, χρηματοδοτεί και εξοπλίζει τον «αντιπρόσωπο» του, ο οποίος με την σειρά του γίνεται χρηστικό εργαλείο προώθησης των συμφερόντων του πρώτου.
Οι μεγάλες δυνάμεις χρησιμοποιώντας το «διαίρει και βασίλευε», δημιουργούν εστίες έντασης σε διάφορες περιοχές στις οποίες με την εμπλοκή των «αντιπροσώπων» τους, προσπαθούν να προωθήσουν τα συμφέροντα τους.
Τον πρώτο «πόλεμο δι’ αντιπροσώπων», αν και τότε δεν υπήρχε αυτός ο όρος, τον έχουμε, στα «Κερκυραϊκά» του Θουκυδίδη όπου η μεν Αθήνα εξόπλισε στους δημοκρατικούς, οι δε Κόρινθος και Σπάρτη ενίσχυσαν ναυτικά τους ολιγαρχικούς. Οι συμπτώσεις και οι ομοιότητες του τότε και του τώρα, είναι συγκλονιστικές.
Τόσο στον τότε υπάρχων γεωπολιτικό παίγνιο αλλά και στο σημερινό γίγνεσθαι, έχουμε ένα διπολικό διεθνές σύστημα, Αθήνα Σπάρτη και ΗΠΑ Ρωσία με έντονο ανταγωνισμό και προβλήματα διεθνούς ασφάλειας.
Σήμερα η υπερδύναμη των ΗΠΑ, όπου για πρώτη φορά αμφισβητείται η παγκόσμια ηγεμονία της και ο κόσμος τείνει να γίνει πολυπολικός και να αναδειχθούν και άλλες δυνάμεις «Ρωσία, Κίνα κλπ»,  έχει εξαπολύσει μια σειρά από πολέμους «δι’ αντιπροσώπων». Οι πόλεμοι στην Συρία, Ουκρανία, Καύκασο, Λιβύη, εμφύλιος στη Υεμένη κλπ. δεν είναι τίποτε άλλο από πολέμους « δι’ αντιπροσώπων» που σκοπό έχουν τον απομονωτισμό της Ρωσίας στο εσωτερικό της «Hertland» και την μη έξοδο της σε θερμές θάλασσες.
Μέσα στο όλο γεωπολιτικό παίγνιο η Ελλάδα κατά το παρελθόν συμμετείχε σε αντίστοιχους πολέμους, δι’ αντιπροσώπων (με τελευταίο τον εμφύλιο πόλεμο) . Χαρακτηριστική είναι η επέμβαση στην Ρωσική επανάσταση το 1919 με την συμμετοχή  της Ελλάδας (Α΄ Σώμα Στρατού με δύο Μεραρχίες, ΙΙη και ΧΙΙΙη)  στην Κριμαία.
Η εκστρατεία αυτή οδηγήθηκε σε πλήρη αποτυχία και είχε σαν αποτέλεσμα, την συρρίκνωση του ελληνισμού της εκεί και γύρω περιοχής από τα αντίποινα που ακολούθησαν όταν έφυγε ο ελληνικός στρατός.
Στη συνέχεια, η Ελλάδα μη διδαχθείσα από το πάθημα της στην Κριμαία επαναλαμβάνει το ίδιο το λάθος με την Μικρασιατική εκστρατεία, συμμετέχοντας  ως ‘αντιπρόσωπος’ των άγγλων  σε ένα πρωτοφανή ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων.
Έτσι την σχετική εισήγηση κάνει ο βετεράνος πρωθυπουργός Λόυδ Τζώρτζ ο οποίος δηλώνει ότι: «Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα και δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί ένα τετελεσμένο γεγονός, και το κυριότερο διαθέτει έναν ετοιμοπόλεμο στρατό».
Αφού είχε γίνει η εισήγηση του βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών υπό τον  Χάουαρντ Νίκολσον: «Η αιτία που μας ώθησε στην υποστήριξη της Ελλάδας δεν ήταν συναισθηματική, ήταν η προστασία των Ινδιών και του Σουέζ. Αφού η Τουρκία αποδείχθηκε αναξιόπιστη σύμμαχος, στραφήκαμε προς την Ελλάδα. Η χώρα αυτή είναι αρκετά ισχυρή για να μην μας δημιουργεί οικονομικές δαπάνες σε περίοδο ειρήνης, και αρκετά αδύνατη σε περίοδο πολέμου ώστε να μένει υποτελής σε εμάς». 
Μέχρι πρότινος η Τουρκία ήταν το χαϊδεμένο παιδί της Δύσης, με αποτέλεσμα τόσο οι ΗΠΑ αλλά και το ΝΑΤΟ να παίρνουν το μέρος της στις παράλογες απαιτήσεις της. Με αυτά και τούτα φθάσαμε στην σημερινή κατάσταση, με μια Κύπρο όμηρο των Τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και ένα Αιγαίο με γκρίζες ζώνες.
Και ξαφνικά μετά την σύγκρουση των Αμερικανοτουρκικών συμφερόντων, περίεργα πράγματα και γεγονότα συμβαίνουν στη περιοχή μας. Μετακινήσεις στρατιωτικών βάσεων και οπλικών συστημάτων των ΗΠΑ, από την Τουρκία στην Ελλάδα. Η τωρινή κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και συνοδοιπόρων, από το «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» έχει μεταβληθεί στο αγαπημένο παιδί της Αμερικής μετατρέποντας την Ελλάδα σε μια απέραντη βάση αμερικανικών συμφερόντων (και μάλιστα χωρίς ανταποδοτικά οφέλη). Από το «έξω οι βάσεις του θανάτου» φτάσαμε... στο πάρε κόσμε βάσεις...
Ερωτήσεις
Προς τι, η απόρρητη έκθεση της CIA η οποία πρόσφατα ‘διέρρευσε’ και μιλούσε για πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας;
Γιατί στην συγκεκριμένη έκθεση γίνεται μνεία για ισορροπία του τρόμου μεταξύ Ελλάδας  και Τουρκίας;
Γιατί μετρούν λεπτομερώς την στρατιωτική ισχύ των δύο χωρών και καταλήγουν στο συμπέρασμα, ότι τα οπλικά συστήματα των δύο χωρών είναι ικανά να επιφέρουν βαρύτατες απώλειες τόσο σε στρατιωτικό επίπεδο αλλά και υποδομών;
Και επειδή δεν έχουμε συνηθίσει σε διαρροές απόρρητων εκθέσεων από την CIA, μήπως η παραπάνω έκθεση έχει σκοπό την προετοιμασία της κοινής γνώμης για τα επερχόμενα; Ή στην πίεση της ελληνικής κυβέρνησης  για περαιτέρω ενδοτικότητα, την οποία ούτως ή άλλως δεν έχει ανάγκη, γιατί έχουν παραχωρηθεί τα πάντα στο βωμό της εξουσίας;
Συμπεράσματα
1. Εκ των πραγμάτων συνάγεται αβίαστα το συμπέρασμα, ότι έρχονται γεωπολιτικές αλλαγές στην περιοχή μας.
2. Όσο χειροτερεύουν οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις, οι ΗΠΑ στρέφονται προς την Ελλάδα.
3. Ενώ μέχρι χθες το ΝΑΤΟ αμφισβητούσε την ελληνική κυριαρχία σε ελληνικά νησιά και μιλούσε για αφοπλισμό, σήμερα επίσημα και με αμερικανική υποκίνηση θωρακίζουμε τα νησιά και στρατιωτικοποιούμε πλήρως το Αιγαίο με αμερικανική υποκίνηση.  Ανδραβίδα, Άραξος, Λάρισα, Αλεξανδρούπολη, Σύρο, Σούδα, Κάλυμνο (δίπλα στα Ίμια), οι αμερικανικές δυνάμεις ενισχύουν την θέση τους αλλά και δημιουργούν νέες βάσεις.
4. Με το πρόσφατο νομοσχέδιο Μενέντεζ οι ΗΠΑ βάζουν στο στόχαστρο Τουρκία και Ρωσία, μέσω Ελλάδας και Κύπρου.
Επίλογος 
Οι επερχόμενες εξελίξεις θα είναι ραγδαίες μιας και ο ιστορικός χρόνος στην παρούσα φάση είναι λίαν συμπεπιεσμένος.
Η μεγάλη συσσώρευση στρατιωτικών αλλά και οικονομικών δυνάμεων στην περιοχή ενδεχομένως να λειτουργήσουν ως καταλύτης πολεμικών συγκρούσεων είτε υπό την μορφή θερμού επεισοδίου (στην καλύτερη περίπτωση, ή ολική σύγκρουση (στην χειρότερη περίπτωση).
Οι δρόμοι των αγωγών είναι στρωμένοι μα αίμα. Ο έλεγχος εφοδιασμού με φυσικό αέριο της Νότιας Ευρώπης με προοπτική την κατασκευή αγωγού για την τροφοδοσία της, με τα προσφάτως ανακαλυφθέντα κοιτάσματα Αιγύπτου-Ισραήλ-Κύπρου και οσονούπω της Ελλάδας από την μια μεριά. Και από την άλλη ο αποκλεισμός της Ρωσίας και του φυσικού αερίου της, δημιουργούν το όλο γεωπολιτικό παίγνιο.
Η αναμέτρηση Ελλάδα – ΗΠΑ, και Τουρκία – Ρωσία, έχει ήδη ξεκινήσει. Αυτό συνάγεται και από την φράση του ελληνικού υπουργείου των εξωτερικών : « Η Ρωσία πολεμά ως σύντροφος εν όπλοις της Τουρκίας»…. 
Η αποπομπή μέρους του προσωπικού της Ρωσικής πρεσβείας αλλά και η στροφή της Ρωσίας στο Κυπριακό, να μιλήσει για «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου»...  Προμηνύουν τα επερχόμενα …
Μέχρι χθες οι ελληνοτουρκικές διαφορές ήταν μια «ενδοοικογενειακή» σύγκρουση στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Σήμερα το παιχνίδι χοντραίνει και οι ελληνοτουρκικές διαφορές γίνονται χρηστικό εργαλείο σύγκρουσης και επιβολής συμφερόντων των ΗΠΑ και Ρωσίας. Τόσον οι ΗΠΑ αλλά και η Ρωσία ουδόλως ενδιαφέρονται για τα συμφέροντα της Ελλάδας ή Τουρκίας. Πρωτίστως  ενδιαφέρονται για την προώθηση των δικών τους συμφερόντων... και να μην λησμονούμε ότι, όταν τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια….    
Η Ελλάδα πρέπει να αποφύγει την εμπλοκή της ως ‘αντιπρόσωπος’ στον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων στη περιοχή και να λειτουργήσει ως παράγων ειρήνης και σταθερότητας.
Τα παθήματα του παρελθόντος πρέπει να μας γίνουν μαθήματα και να διδαχθούμε τόσο από το εγχείρημα της Κριμαίας, αλλά και από το δράμα της μικρασιατικής καταστροφής.
Στους προηγούμενους πολέμους δι’ αντιπροσώπων, που συμμετείχε η Ελλάδα (Ουκρανία- Μικρά Ασία), πρωθυπουργός ήταν ο Βενιζέλος ο οποίος και απέτυχε παταγωδώς στην διαχείριση τους, τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι θα το επιτύχει το σημερινό πολιτικό σύστημα;
Οι μετριότητες και ανθυπομετριότητες , που  συναπαρτίζουν τον ελληνικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν γεωπολιτικά ζητήματα τέτοιου βάθους.
Γιατί αν ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής, ποιος πόλεμος θα συνεχίσει μια σπασμωδική πολιτική;





Καρατουλιώτης: Να σταματήσουμε να είμαστε ο «υπάκουος σύμμαχος»





Μια συνέντευξη εφ΄όλης της ύλης παραχώρησε στο Geopolitics & Daily News και την Γιώτα Χουλιάρα ο Νικόλαος Κ. Καρατουλιώτης, Υποστράτηγος Ε.Α. και συγγραφέας του 
βιβλίου «Γεωπολιτική Σκακιέρα: Η Ελλάδα στο κέντρο των Γεωστρατηγικών Εξελίξεων». 


ΕΡΩΤΗΣΗ
Το επεισόδιο με την σύλληψη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, οι οποίοι βρίσκονται στις τουρκικές φυλακές ήδη ένα μήνα, πιστεύετε ότι μας οδηγεί σε νέου τύπου θερμά επεισόδια με την γειτονική χώρα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Τα «θερμά επεισόδια» είναι απόρροια του τουρκικού επεκτατισμού-αναθεωρητισμού. Μελετώντας την τουρκική επεκτατική πολιτική σε βάρος της χώρας μας, θα διαπιστώσουμε στρατηγικό σχεδιασμό και υλοποίηση, ανεξαρτήτως από το ποιος κυβερνά την Τουρκία(Ευρωπαϊστές ή Ισλαμιστές). Οι τουρκικές επεκτατικές βλέψεις ξεκινούν επίσημα το καλοκαίρι του έτους 1965, όταν κατά τη συνεδρίαση της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ ο εκπρόσωπος της Τουρκίας παρουσίασε έναν χάρτη, που χώριζε το Αιγαίο σε δύο μέρη. Η Τουρκία ζητούσε να αναλάβει την ευθύνη της αεράμυνας του ανατολικού τμήματος.

 



Στις 6 Αυγούστου 1974
, λίγες μέρες μετά τον «Αττίλα», η Άγκυρα επανήλθε με την υπ’ αριθμό 714 ΝΟΤΑΜ επιχειρώντας να επεκτείνει αυθαίρετα τα όρια του δικού της FIR(Flight Information Region)προς τα δυτικά, μέχρι τη μέση του Αιγαίου, επεμβαίνοντας πρακτικά στον χώρο ευθύνης του FIR Αθηνών.




Με αυτόν τον τρόπο, όμως, διχοτομούσε το Αιγαίο. Η πράξη αυτή ήταν απόλυτα παράνομη και μονομερής, καθώς αντίκειται σε μια σειρά διεθνών συμφωνιών. Από τότε οι Τούρκοι έπαψαν να υποβάλλουν σχέδια πτήσεων για τα πολεμικά τους αεροπλάνα και να αναγνωρίζουν τον εθνικό εναέριο χώρο μας που από το 1931 ήταν 10 ναυτικά μίλια.
Τον Ιούνιο του 1995 η τουρκική Εθνοσυνέλευση αποφάσισε ότι ενδεχομένη επέκταση των Ελληνικών χωρικών υδάτων πέρα των έξι ναυτικών μιλίων θα αποτελούσε αιτία πολέμου(casus belli).Ταυτόχρονα αυτή είχε φροντίσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε 12 ναυτικά μίλια στον Πόντο και τη Μεσόγειο. Τον Ιανουάριο 1996 προέκυψε το θερμό επεισόδιο των Ιμίων.
Το 1997 και αφού δοκίμασαν τις αντοχές μας και την ενδοτικότητα μας, ο Ντεμιρέλ διακήρυξε, ότι 132 νησίδες και βραχονησίδες «ανήκουν» στην Τουρκία. Το 1998 το Ανώτατο Ίδρυμα Κουλτούρας Γλώσσας και Ιστορίας «Αττατούρκ» εξέδωσε το βιβλίο με τίτλο «Το θεμελιώδες πρόβλημα στο Αιγαίο, τα νησιά αμφισβητούμενης κυριαρχίας», στο οποίο δια μέσω πολιτικών και όχι νομικών επιχειρημάτων επιχειρήθηκε να δικαιολογηθεί η επιθυμία της Τουρκίας για συγκυριαρχία στο Αιγαίο.

Το 2001, 
ο διοικητής των Τουρκικών Πολεμικών Ακαδημιών, Ατές, εξέδωσε ένα έγγραφο με σκοπό τη δημιουργία ομάδων εργασίας προκειμένου να νομιμοποιήσουν τις επεκτατικές βλέψεις με βάση δήθεν επιστημονικές βάσεις. Μελετώντας τον τουρκικό επεκτατισμό θα διαπιστώσουμε, ότι χαρακτηρίζεται από βάθος και συνεχώς αυξανόμενη βία. Έτσι, ενώ ξεκινά με «ψυχρά επεισόδια», χάρτες, ανακοινώσεις κλπ, στη συνέχεια εμφανίζονται τα «θερμά επεισόδια», όπως το περιστατικό των Ίμια, εμβολισμοί σκαφών, απαγωγές στρατιωτικών κ.λ.π. με στόχο την συνδιαχείριση του Αιγαίου. Και για να γίνω ποιο κατανοητός, θα πω ότι η στρατηγική της Τουρκίας συνίσταται από το τρίπτυχο: «χθες γκριζάρω, σήμερα, μαυρίζω, αύριο έρχομαι να προσαρτήσω».Σύμφωνα με τα παραπάνω, που ανέφερα, ευλόγως συνάγεται το συμπέρασμα ότι όχι απλώς αναμένω νέου τύπου «θερμά επεισόδια», αλλά ενδεχομένως και μετωπική σύγκρουση (πόλεμος). Το θέμα δεν είναι εάν θα γίνει; Αλλά πότε;
ΕΡΩΤΗΣΗ
Πώς οφείλει να αντιδράσει η Ελλάδα στην αυξανόμενη προκλητικότητα της Τουρκίας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Η μακροχρόνια κρίση στα Ελληνοτουρκικά και η πρόσφατη όξυνση του τουρκικού αναθεωρητισμού δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Αντιθέτως είναι γέννημα – θρέμμα της ελληνικής υποχωρητικότητας και ενδοτισμού. Το σύνολο του μεταπολιτευτικού πολιτικού προσωπικό της χώρας, μη διδαχθέν από τα παθήματα του παρελθόντος (Σεπτεμβριανά[1], Αττίλας 1 και 2 κλπ.), επένδυσε στον κατευνασμό της Τουρκίας και στην ελληνοτουρκική φιλία ενώ ταυτόχρονα παριστάνοντας τον υπάκουο σύμμαχο ευελπιστούσε στην μεσολάβηση των ΗΠΑ για αποφυγή τετελεσμένων γεγονότων.
1. Πρωτίστως πρέπει να απαλλαγούμε από το σύνδρομο του Άρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν (Arthur Neville Chamberlain), γιατί αυτό εκτρέφει τον τουρκικό επεκτατισμό, όπως ακριβώς ο κατευνασμός του Chamberlain εξέθρεψε τον Γερμανικό φασισμό και την παραλίγο επικράτηση του.
2. Οι κουμπαριές, ζεϊμπεκιές και ατυχείς δηλώσεις του τύπου «η Κύπρος κείται μακράν» ή «στη θάλασσα δεν υπάρχουν σύνορα» ή «πέστε ότι την σημαία την πήρε ο αέρας» πρέπει να σταματήσουν, γιατί όχι μόνο δεν χαράσσουν ισχυρή αποτρεπτική εξωτερική πολιτική, αλλά αντιθέτως δηλώνουν υποταγή και εξυπηρετούν την τουρκική επιθετικότητα.
3. Πρέπει κατεπειγόντως να υλοποιηθεί το « δόγμα» του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου ανάμεσα στη Κύπρο και στην Ελλάδα, καθώς με τον τρόπο αυτόν προσδίδεται πολλαπλασιαστής στρατηγικής αλλά και στρατιωτικής ισχύος.
4. Μελέτη και οργάνωση ανταπόδοσης ισοδυνάμου πλήγματος. Με τον τρόπο αυτόν η Τουρκία θα ξέρει ότι θα πονέσει εάν πράξει οτιδήποτε εις βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
5. Πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε ο «υπάκουος σύμμαχος» και να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα. Με άλλα λόγια, απαιτείται να ασκήσουμε τα κυριαρχικά δικαιώματά μας με σεβασμό από τους συμμάχους μας (ΝΑΤΟ, Ε.Ε., κλπ) και σε καθεστώς ισότιμης μεταχείρισης με την Τουρκία.

6. Πρέπει να πάψουμε να τρέφουμε αυταπάτες, ότι η Τουρκία θα σεβασθεί το Διεθνές Δίκαιο. Ενδεικτικά σημειώνω, ότι η Τουρκία αψηφά πλήθος ψηφισμάτων του Ο.Η.Ε. ως προς το κυπριακό αλλά και την συνθήκη του 1982 Montego Bay, που αποτελεί το Δίκαιο της Θάλασσας με τη Σύμβαση του ΟΗΕ.
7. Ομοψυχία των πολιτικών κομμάτων και οπωσδήποτε όχι μικροκομματική εκμετάλλευση προς άγραν ψήφων σε βάρος εθνικών θεμάτων.
8. Πρέπει όλα τα κόμματα να ομονοήσουν σε κοινές αποφάσεις, όταν πρόκειται για το εθνικό συμφέρον. Τούτο πρακτικά σημαίνει, ότι είναι ανάγκη να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να λάβουν από κοινού αποφάσεις σχετικά με την στράτευση και των γυναικών αλλά και την αύξηση της θητείας. Στην παρούσα φάση δεν περισσεύει κανένας.
9. Σχεδιασμός παλλαϊκής άμυνας τουλάχιστον στα νησιά, γιατί σε περίπτωση πολεμικών επιχειρήσεων η μεταφορά δυνάμεων από την ηπειρωτική Ελλάδα ενδεχομένως να είναι προβληματική έως αδύνατη για τις πρώτες μέρες του αγώνα.
10. Οργάνωση Επιτελείου Διαχείρισης Κρίσεων εντός του ΓΕΕΘΑ, ούτως ώστε η πολιτική ηγεσία να παίρνει αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο και όχι όπως στα Ίμια, μέσω αγγελιοφόρου, ο οποίος μέχρι να φθάσει στου Μαξίμου, είχαν αλλάξει τα πραγματικά δεδομένα.
Και κλείνοντας την απάντηση μου στην ερώτηση σας, να υπενθυμίσω ότι η πολιτική του κατευνασμού έχει αποτύχει. Κινδυνεύουμε να χάσουμε το Αιγαίο χωρίς να πέσει ντουφεκιά. Άλλος δρόμος από την προβολή ισχύος δεν υπάρχει πλέον . Ισχύς στις Ένοπλες Δυνάμεις, ισχύς στην οικονομία, ισχύς στην κοινωνία. Ο κάθε ένας ας αναλάβει τις ευθύνες του.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Παρά την ανακοίνωση της ήττας του Ισλαμικού Χαλιφάτου στη Μέση Ανατολή, ο πόλεμος συνεχίζεται. Ποιοι οι λόγοι αιματοχυσίας στη γειτονιά μας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Μετά την Σοβιετική κατάρρευση ο κόσμος τείνει να γίνει πολυπολικός και νέες δυνάμεις εμφανίζονται στο παγκόσμιο σύστημα, οι οποίες διεκδικούν τον ζωτικό τους χώρο.Μέσα σε αυτές τις μετασεισμικές γεωπολιτικές δονήσεις, ένεκα κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης, εντάσσονται οι περιφερειακές συγκρούσεις (Ουκρανία, Κριμαία, Αραβική άνοιξη, Συρία).
Μέχρι να ισορροπήσει η γεωπολιτική πλάστιγγα, έστω και ετεροβαρώς, οι ανακατατάξεις θα είναι βίαιες. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα εντάσσονται οι αιματοχυσίες στην γειτονία μας. Όσο για την συνέχιση του πολέμου στην Μέση Ανατολή, παρά την ήττα του Ισλαμικού Χαλιφάτου, σημειώνω, ότι δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο παρά την προσπάθεια να ισχυροποιήσει ο καθένας τη θέση του πριν τεθεί ζήτημα διαπραγματεύσεων. Ουσιαστικά, πρόκειται για την μεταπολεμική λεία της περιοχής, δημιουργώντας ετερόκλητες συμμαχίες (όλοι εναντίον όλων και καθένας για την πάρτη του).

ΕΡΩΤΗΣΗ

Γιατί, τελικά, το Αφριν δεν έγινε το Βιετνάμ της Τουρκίας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Το Αφρίν δεν έχει καμία σχέση με το Βιετνάμ.
1. Η εδαφολογία του Αφρίν ουδεμία σχέση έχει με το Βιετνάμ. Εκεί υπήρχαν τροπικά δάση, τα οποία εμπόδιζαν την μαζική χρησιμοποίηση στρατευμάτων και προπαντός τεθωρακισμένων οχημάτων.Σε αυτήν την περίπτωση, το αναπεπταμένο του εδάφους επέτρεψε την μαζική χρησιμοποίηση Αρμάτων, Πυροβολικού, αλλά και Μηχανοκινήτων Σχηματισμών. Σε αντίθεση στο Βιετνάμ χρησιμοποιήθηκε κυρίως το πεζικό και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις δεν χρησιμοποιήθηκαν μηχανοκίνητες μονάδες.
Τα τροπικά δάση του Βιετνάμ, εμπόδιζαν την αξιόπιστη χρήση της αεροπορίας, ενώ στο Αφρίν υπήρξε μεγάλη Εναέρια ισχύς πυρός εκ μέρους της Τουρκίας λαμβανομένου υπόψη του δεδομένου ότι οι Κούρδοι στερούνταν αντιαεροπορικής άμυνας.
2. Στο Βιετνάμ υπήρξε αντιπαράθεση τακτικών στρατευμάτων, ενώ στην περίπτωση του Αφρίν ο τουρκικός στρατός αντιμετώπισε άτακτους (αντάρτες).
3. Οι Βιετναμέζοι πίστεψαν στον εαυτό τους και μόνο, ενώ οι Κούρδοι είχαν ελπίσει στην μεσολάβηση του διεθνούς παράγοντα.

ΕΡΩΤΗΣΗ

Πως σχολιάζετε την άνετη επανεκλογή του Βλάντιμιρ Πούτιν για τέταρτη θητεία και ποια η πρόβλεψη σας για τις σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση μετά και την υπόθεση της δηλητηρίασης του Ρώσου πρώην διπλού πράκτορα Σκρίπαλ;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Η επανεκλογή του Πούτιν και, μάλιστα, με τόσο υψηλά ποσοστά οφείλεται κυρίως στην έλλειψη αντιπολίτευσης (ένεκα φυλάκισης των πολιτικών αντιπάλων του και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και δολοφονίες) και στο έλλειμμα δημοκρατίας. Βεβαίως, οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε, ότι απέτρεψε την διάσπαση της Ρωσίας και έδωσε την χαμένη αξιοπρέπεια στον Ρωσικό λαό. Όμως ακόμη και αυτό δεν είναι αρκετό για να τον καταστήσει ισόβιο Πρόεδρο.
Η Ρωσία χρειάζεται μεταρρυθμίσεις τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, προκειμένου να πλησιάσει τη Δύση και προπαντός την Ευρώπη. Η Ρωσία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ευρωπαϊκού πολιτισμού και οφείλει να ενταχθεί στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Η Δύση οφείλει από την άλλη να προσεγγίσει την Ρωσία και να χειραγωγήσει τα Ρωσοφοβικά της σύνδρομα, καθώς η απομόνωση της Ρωσίας την ωθεί πιο κοντά στην Κίνα. 
Με δεδομένη την επομένη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Δύσης (ΗΠΑ) και Κίνας, αυτός που θα κερδίσει, θα είναι αυτός που θα έχει μαζί του την Ρωσία. Ό,τι δηλαδή έγινε και στο παρελθόν. Όσον αφορά στην υπόθεση της δηλητηρίασης του Ρώσου πρώην διπλού πράκτορα, Σκρίπαλ, δε μπορώ να έχω άποψη, γιατί ψάχνοντας το θέμα, κινδυνεύεις να χαθείς σε σκοτεινά μονοπάτια. Εξάλλου ο Γάλλος Στρατηγός, Ντομινίκ Ντελαβάρντ, Πρώην Αρχηγός Αξιολόγησης – Πληροφοριών – Ηλεκτρονικού Πολέμου, στο Διακλαδικό Επιτελείο Σχεδιασμού Επιχειρήσεων των Γαλλικών Δυνάμεων, αντικρούει τα επιχειρήματα της Δύσης και τα συνδέει με συμφέροντα ξένων δυνάμεων αλλά και με τον επιχειρούμενο απομονωτισμό της Ρωσίας από την Δύση. 

ΕΡΩΤΗΣΗ

Στο βιβλίο σας «Γεωπολιτική σκακιέρα: Η Ελλάδα στο κέντρο των Γεωστρατηγικών Συγκρούσεων», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ηρόδοτος, επιχειρείτε να δώσετε μια εικόνα της γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής αξίας και σημασίας της χώρας. Πιστεύετε ότι η οικονομική κρίση την έχει επηρεάσει, αποδυναμώνοντας και βάζοντας ουσιαστικά την Ελλάδα στο μάτι της αέναης σύγκρουσης Δύσης και Ευρασίας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο ελληνικός χώρος, εξεταζόμενος από γεωστρατηγική άποψη, όχι μόνο δεν έχει χάσει την στρατηγική αξία για την Δύση αλλά αντιθέτως έχει πολλαπλασιαστεί εις την νιοστή μετά την ανατροπή της Σοβιετικής Ένωσης. Το χαϊδεμένο παιδί της Δύσης, δηλαδή η Τουρκία, έπαψε να έχει κοινά σύνορα με την Σοβιετική Ρωσία και ως εκ τούτου μειώθηκε η γεωστρατηγική αξία της. Στην συνέχεια η προσπάθεια αυτονόμησης της Τουρκίας μέσα από τον μεγαλοϊδεατισμό της λογικής του Νταβούτογλου, και στην παρούσα φάση από τον σουλτάνο Ερντογάν, την έφερε αντιμέτωπη με τους πάντες.
Διαχρονικά, η Τουρκία κάτω από τα φτερά του Μεγάλου Αδερφού λειτουργούσε προς όφελος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής προάγοντας ταυτόχρονα και τα δικά της συμφέροντα. Οσάκις τα συμφέροντά της έρχονταν σε σύγκρουση με αυτά των Ηνωμένων Πολιτειών, δε δίστασε να αποστασιοποιηθεί ή και να ενεργήσει προς ίδιον όφελος, ασχέτως εάν αυτό ήταν και είναι σε βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αλλά και αφετηρία αμφισβήτησής της ως αξιόπιστου συμμάχου των Ηνωμένων Πολιτειών είναι τα γεγονότα και η στάση, που τήρησε η Τουρκία κατά τον δεύτερο πόλεμο του Ιράκ.
Στην συνέχεια, η πλήρης αυτονόμησή της από την αμερικανική εξωτερική πολιτική και η επιθυμία της να μεταβληθεί σε περιφερειακό γεωπολιτικό παίχτη (σχεδιασμός αγωγών ανταγωνιστικών προς τα αμερικανικά συμφέροντα), όπως και οι ετερόκλητες συμμαχίες με το Ιράν και τελευταία με την Ρωσία, είχαν σαν αποτέλεσμα την πλήρη ανυποληψία της εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Τουρκία, μη δεχόμενη τον παραγκωνισμό της στο νέο διεθνές περιβάλλον, την απώλεια μέρους της γεωστρατηγικής της αξίας και μη διδασκόμενη από τα πρόσφατα λάθη της, συνεχίζει τις προσπάθειές της για απόκτηση ζωτικού χώρου αλλά και του ρόλου του ρυθμιστικού παράγοντα στην ευρύτερη περιοχή. Έτσι, μέσα σε αυτή την λογική και μη δυνάμενη να αντιληφθεί την real politic, συνεχίζει να προκαλεί τους πάντες και προσπαθεί να καπελώσει την περιοχή, λησμονώντας ότι το γεωπολιτικό σύμπλοκο Μέση Ανατολή- Μεσόγειο χωρά μόνο έναν γεωπολιτικό παίκτη και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κάνει τις επιλογές τους. Αυτή η επιλογή είναι το Ισραήλ. 
Όλοι οι θεοί της Ελλάδας συνωμότησαν και την κατέστησαν από γεωστρατηγικής άποψης το σημαντικότερο σημείο της οικουμένης, στην παρούσα φάση των ανταγωνισμών μέσω της ενέργειας.


Μια ματιά στον παρακάτω χάρτη θα σας πείσει.


Όλοι οι αγωγοί, που σχεδιάζονται προς την Ευρώπη, τόσο από τους Αμερικανούς αλλά και τους Ρώσους, έχουν ως χώρα διέλευσης την Ελλάδα (είτε περνούν μέσα από αυτή, είτε περιφερειακά). Συνεπώς η Ελλάδα τείνει να καταστεί ενεργειακός κόμβος και ως χώρα διέλευσης πρέπει να εξασφαλίσει την απαιτούμενη ενεργειακή ασφάλειά της.
Το πολιτικό προσωπικό της χώρας οφείλει να εκμεταλλευτεί τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και με εργαλείο την γεωστρατηγική ισχύ της Ελλάδας να αναπτύξει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική προκειμένου να δημιουργήσει συμμαχίες με σκοπό την εξυπηρέτηση και κατοχύρωση της εθνικής κυριαρχίας.  Το «η Ελλάδα ανήκει στην δύση» και πεπερασμένο είναι αλλά και δηλώνει υποταγή. Η Ελλάδα ως ομφαλός της Γης μιας και είναι κάτοχος των 4/5 της Μεσογείου (Μέσω – Γαίας), έχει τη δυνατότητα να γεφυρώνει την Ανατολή με την Δύση και να κατοχυρώνει τα συμφέροντα της μέσω της ειρήνης και της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. 
Παρόλα τα παραπάνω, τα «δίκαια» της Ελλάδας και η Γεωστρατηγική ισχύς της δεν εντυπωσιάζουν κανέναν, όσο πίσω τους βρίσκεται ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο το χέρι, κάποιος που ζει από δάνεια, επιδοτήσεις, μνημόνια και «προγράμματα στήριξης»  Η διακήρυξη «δεν παραχωρούμε τίποτε» είναι κενή περιεχομένου, όταν εκλιπαρούμε τις ΗΠΑ ή την Ε. Ε. στις κρίσιμες ώρες για μεσολάβηση.
Και τελειώνοντας θα κλείσω με ένα απόσπασμα του μεγάλου γεωπολιτικού αείμνηστου Κονδύλη: «Οι μετριότητες και ανθυπομετριότηρες, που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους- ίσως να καταρρεύσουν ακόμα και στην περίπτωση όπου θα βρεθούν μπροστά στην μεγάλη απόφαση να διεξαγάγουν έναν πόλεμο. Γιατί αν ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής, ποιος πόλεμος θα συνεχίσει μια σπασμωδική πολιτική.»
[1] «Σεπτεμβριανά» έμεινε στην ιστορία το οργανωμένο πογκρόμ της 6ης Σεπτεμβρίου, που συνέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου καθοδηγούμενος τουρκικός όχλος προκάλεσε βίαια επεισόδια κατά των περιουσιών αλλά και των ίδιων Ελλήνων ομογενών.
———————————————————————-
Σημείωση: Οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση από το προσωπικό αρχείο του κυρίου Νικόλαου Καρατουλιώτη. Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στη Δημοσιογράφο Γιώτα Χουλιάρα για το λογαριασμό του Geopolitics & Daily News.
To βιβλίο του κυρίου Καρατουλιώτη  «Γεωπολιτική σκακιέρα: Η Ελλάδα στο κέντρο των Γεωστρατηγικών Συγκρούσεων» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ηρόδοτος 




ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ

1 σχόλιο :

  1. Ο Πομπέο θα ανακοινώσει κυρώσεις για την Ελλάδα αν συνεχίσει να εισάγει πετρέλαιο από το Ιράν!
    Mεγάλο πρόβλημα θα αντιμετωπίσει η ελληνική οικονομία τους επόμενους μήνες αφού η κυβέρνηση των ΗΠΑ αναμένεται να ανακοινώσει σήμερα ότι όλα τα κράτη τα οποία εισάγουν πετρέλαιο από το Ιράν θα πρέπει να τερματίσουν τις αγορές τους πολύ σύντομα, διότι σε διαφορετική περίπτωση θα βρεθούν αντιμέτωπες με βαριές αμερικανικές κυρώσεις, δήλωσε πηγή.
    Μόνο από την αναμονή της αποφασης έχει προκληθεί αύξηση κατά περίπου 3% των τιμών του αργού στις αγορές.
    Πηγή του Ρόιτερς επιβεβαίωσε την πληροφορία στην οποία αναφέρθηκε πρώτος, αρθρογράφος της εφημερίδας The Washington Post, σύμφωνα με τον οποίο θα τερματιστεί η ισχύς των εξαιρέσεων που παραχωρήθηκαν σε χώρες που εισάγουν ιρανικό πετρέλαιο στα τέλη της περασμένης χρονιάς.
    Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είπε στην ομάδα των συμβούλων του για θέματα εθνικής ασφαλείας τις τελευταίες εβδομάδες ότι θέλει οι εξαιρέσεις να τερματιστούν και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου και ο Τζον Μπόλτον, ανέλαβε να χειριστεί το ζήτημα.
    Τον Νοέμβριο, οι ΗΠΑ επανέφεραν σε ισχύ τις κυρώσεις που στοχοθετούν τις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν, αφού ο Τραμπ απέσυρε τη χώρα του από τη διεθνή συμφωνία του 2015 για το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
    Ωστόσο, η Ουάσιγκτον παραχώρησε σε οκτώ από τους κυριότερους εισαγωγείς ιρανικού πετρελαίου προσωρινές απαλλαγές από τις κυρώσεις, που τους επέτρεψαν να συνεχίσουν να αγοράζουν πιο περιορισμένες ποσότητες για έξι μήνες. Οι χώρες αυτές είναι η Κίνα, η Ινδία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Ταϊβάν, η Τουρκία, η Ιταλία και η Ελλάδα.
    Όμως σήμερα, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο αναμένεται να ανακοινώσει πως από τη 2α Μαΐου δεν θα παραχωρείται πλέον εξαίρεση από τις αμερικανικές κυρώσεις σε «οποιαδήποτε χώρα» εισάγει ιρανικό αργό, αποκάλυψε ο αρθρογράφος της Ουάσινγκτον Πόστ, επικαλούμενος δύο στελέχη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ τα οποία δεν κατονόμασε.
    Αμερικανοί αξιωματούχοι επαναλαμβάνουν το τελευταίο διάστημα ότι ο στόχος είναι οι εξαγωγές αργού του Ιράν να εκμηδενιστούν «το συντομότερο δυνατόν». Οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς αργού και συμπυκνώματος από το Ιράν είναι η Κίνα, η Ινδία, αλλά και η Νότια Κορέα.
    Εδώ όμως έχουμε πάλι ένα στρατηγικό παράδοξο. Οι ΗΠΑ απειλούν με κυρώσεις, την τρίτη υπερδύναμη του πλανήτη και ίσως την πρώτη οικονομική, την Κίνα, αλλά και επίσης μια πολύ μεγάλη περιφερειακή δύναμ όπως η Ινδία.
    Απειλούν επίσης με κυρώσεις τους Γερμανούς και τους Γάλλους εάν οι εταιρείες τους συνεχίσουν και ολοκληρώσουν τις συμφωνίες που έχουν υπογράψει με το Ιράν.
    Επίσης έχουν κηρύξει ολοκληρωτικό οικονομικό πόλεμο και όχι μόνο κατά της Ρωσίας για λόγους παγκόσμιας ηγεμονίας και αναρωτιέται κανείς, έχουν την δύναμη οι ΗΠΑ να στραφούν κατά όλων των ισχυρών αντιπάλων τους ταυτόχρονα και να βγουν αλώβητες; Φυσικά και όχι.
    ΔΕΝ διαθέτουν την ισχύ αυτή και το ξέρουν. Συνεπώς γιατί προκαλούν αντιπαλότητα με όλους; Γνωρίζουν πως ήδη αρκετές χώρες μεγάλης ισχύος έχουν αποφασίσει να πετάξουν το δολάριο έξω από τις συναλλαγές τους.
    Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ επιχειρούν να χωρίσουν εκ νέου τον πλανήτη σε δύο αντίπαλους συνασπισμούς. Θεωρούν ότι δεν μπορούν να κρατήσουν την παγκόσμια ηγεμονία και προτιμούν να μείνουν επικεφαλής σε ένα κομμάτι της γεωπολιτικής σκακιέρας. Προτιμούν την επαναφορά ενός νέου «Ψυχρού Πολέμου» και το Ιράν είναι χρήσιμο για κάτι τέτοιο.
    Πάντως το πρόβλημα για την Ελλάδα παραμένει: Πώς θα αντικαταστήσει τις ποσότητες πετρελαίου που θα χάσει από το Ιράν;
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...