Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2019

Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ ΤΟΥ 570 Π.Χ. ΚΑΙ Η ΚΟΡΗ ΦΡΑΣΙΚΛΕΙΑ ΤΟΥ 550 Π.Χ.


Η Αρχαία Ελληνική Τέχνη και η Ακτινοβολία της.  Δύο  αριστουργήματα  της  αρχαϊκής  τέχνης  που  προκαλούν  δέος.

 "κόρε κεκλέσομαι  αἰεί,  ἀντὶ γάμο παρὰ θεο̑ν τοῦτο  λαχο̑σ’ ὄνομα"

  "Θα  λέγομαι για  πάντα  κόρη, γιατί  ο  θεός  όρισε  αντί  για  γάμο,  να  πάρω  αυτό  το  όνομα".  

 
 Η κόρη είναι ντυμένη νύφη, στοιχείο που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πέθανε πριν προλάβει να παντρευτεί.... 




Ένα από το ομορφότερα ελληνικά αγάλματα εκτίθεται στο Μουσείο Αρχαίας Τέχνης του Βερολίνου. 
Ονομάζεται Κόρη του Βερολίνου και βρέθηκε στην Κερατέα Αττικής. Έχει ύψος 1,93 μ. και χρονολογείται το 570 π.Χ.Εικονίζεται μια όμορφη γυναίκα αριστοκρατικής καταγωγής. Έχει ίδια στάση και είναι ντυμένη με χιτώνα που πέφτει ως τα πόδια και σχηματίζει ίσιες πτυχές. Οι ώμοι και η πλάτη της καλύπτονται από ένα φαρδύ ένδυμα. Παρατείνει το χέρι της και φοράει σανδάλια, περιδέραιο, σκουλαρίκια και βραχιόλι στον αριστερό καρπό. Έχει πλούσια κόμη και στο κεφάλι της φοράει ένα κάλυμμα γνωστό στους αρχαιολόγους ως πόλος. Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της θεάς του γάμου, Ήρας, όπως και το ρόδι που κρατάει στο χέρι της....
Οι αρχαίοι Έλληνες έντυναν τις γυναίκες που πέθαιναν σε νεαρή ηλικία ως νύφες. 
Το άγαλμα της Κόρης πρέπει να ήταν στημένο πάνω από τον τάφο της γυναίκας στην Κερατέα. Πρόκειται για ένα αριστούργημα της αρχαϊκής τέχνης που προκαλεί δέος. 
Ελάχιστες κόρες έχουν διασωθεί σε σχέση με τους Κούρους, κάτι που καθιστά το άγαλμα ακόμη πιο σημαντικό. Ακόμη και σήμερα διακρίνονται το κόκκινο χρώμα με το οποίο ήταν βαμμένο το ένδυμα της. 

Με πληροφορίες από τη «Αρχαία Ελληνική Τέχνη και η Ακτινοβολία της», των Μανόλη Βουτυρά & Αλεξάνδρας Γουλάκη-Βουτυρά.

Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας & Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών






Η  ΚΟΡΗ  ΦΡΑΣΙΚΛΕΙΑ



Η Φρασίκλεια πέθανε ανύπαντρη και έτσι την αποκαλούν για πάντα κόρη... 





Σε̑μα Φρασικλείας  κόρε κεκλέσομαι  αἰεί, ἀντὶ γάμο παρὰ θεο̑ν τοῦτο  λαχο̑σ’ ὄνομα



Ἀριστίον Πάρι[ός μ’ ἐπ]ο[ίε]σ̣ε


«Μνήμα της Φρασίκλειας· θα λέγομαι για πάντα κόρη [δηλαδή ανύπαντρο κορίτσι], γιατί από τους θεούς μού έλαχε να πάρω αντί για γάμο αυτό το όνομα»....

Με έφτιαξε ο Αριστίων ο Πάριος"

Η κόρη Φρασίκλεια που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό του Αριστίωνα. Χρονολογείται μεταξύ 550 και 540 π.Χ. και βρέθηκε το 1972 στη νεκρόπολη του Μυρρινούντος όπου άλλοτε στόλιζε έναν αρχαίο τάφο. Φημίζεται ως σημαντικότατο έργο αρχαϊκής τέχνης.

Το 1968 μια βάση αποσπάστηκε από τον τοίχο της εκκλησίας και μεταφέρθηκε στο Επιγραφικό μουσείο. Τέσσερα χρόνια αργότερα και διακόσια μέτρα πιο κάτω, στην νεκρόπολη του Μυρινούντος, ανακαλύφθηκαν από τον αρχαιολόγο Ευάγγελο Κακαβογιάννη δύο αγάλματα, ένας Κούρος (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 4890) και μια Κόρη. Το μολύβδινο υλικό με το οποίο το άγαλμα της κόρης ήταν συνδεδεμένο με την βάση ταίριαξε απόλυτα στην οπή που έφερε η μαρμάρινη βάση, αποδεικνύοντας ότι η βάση ανήκε στην κόρη, και η επιγραφή κατονομάζει την πατρότητα του αγάλματος.
 Σήμερα η κόρη εκτίθεται στην αίθουσα 11 του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό καταλόγου 4889.

Η κόρη είναι από Μάρμαρο Πάρου, έχει συνολικό ύψος 2,115 μαζί με την βάση και την πλίνθο, ενώ είναι τοποθετημένη επάνω σε θεμέλιο ύψους 26 εκ. Το ανάστημα της κόρης χωρίς τη βάση είναι 1,79 μ. που αντιστοιχεί με αυτό γυναίκας μέτριας έως ψηλής κορμοστασιάς.
 Σύμφωνα νε την επιγραφή, επειδή η Φρασίκλεια απεβίωσε σε νεαρή ηλικία ως ανύπαντρη υπηρέτρια του θεού, θεωρείται ως κορασίδα εις άπαντες τους αιώνες. Φοράει ποδήρη χιτώνα που είναι διακοσμημένος με ρόδακες, αστέρες και σβάστικες, και με μια κατακόρυφη ταινία με μαιάνδρους στο κέντρο και μπορντούρα με έγχρωμα φύλλα στο κάτω άκρο. Στη μέση φοράει ζώνη, επίσης διακοσμημένη. Στα πόδια φοράει σανδάλια. Με το δεξί χέρι πιάνει τον χιτώνα στο ύψος του μηρού, ενώ στο αριστερό χέρι κρατάει μπροστά στο στήθος ένα κλειστό μπουμπούκι λωτού. Η κόμη είναι στεφανωμένη με υψηλό στέμμα από λουλούδια και λωτούς. Στο λαιμό φοράει περιδέραιο, στα αυτιά σκουλαρίκια και στους καρπούς αμφότερων των χεριών από ένα βραχιόλι. Η μακριά και περιποιημένη κόμη είναι χτενισμένη και καταλήγει με πολλούς κυματιστούς βοστρύχους στους ώμους, στο στήθος και στη πλάτη. 
Από τα χρωστικά υπολείμματα που σώζονται στην επιφάνεια του μαρμάρου υποθέτουμε την άλλοτε πολύχρωμη εμφάνιση, η οποία στις ημέρες μας επανειλημμένα γίνεται διεθνώς αντικείμενο έρευνας και μελέτης, καθώς και θέμα αρχαιολογικών εκθέσεων.


ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ





Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...