Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2020

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΣΤΙΑ»: ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΘΕΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠτΔ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ - ΔΙΕΓΡΑΨΕ ΤΟ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ ΚΑΙ ΑΦΗΣΕ ΤΗ ΛΕΞΗ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ».

 
 Το αληθινό πρόσωπο της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου μέσα από τις φωτογραφίες  της στο facebook: Η κόρη της, ο σύντροφος της, τα γατάκια | eirinika.gr
 

Η  κομμουνίστρια  «πρόεδρος  της  δημοκρατίας»  μας καλεί  με  μήνυμα  να  είμαστε  «σε εγρήγορση για τη θωράκιση της δημοκρατίας μας, στην Ελλάδα και την Ευρώπη, από τους εχθρούς της, τους επιγόνους του φασισμού και του ναζισμού».  Αν  μπορούμε  βέβαια  (αυτό  δεν  το  είπε  αλλά  σαφώς  το  εννόησε),  να σφάξουμε 65.000  χιλιάδες  Αθηναίους  με  κονσερβοκούτια  όπως  στον  ηρωικό  Δεκέμβρη  του  1944.

Σπ.  Χατζάρας:  «Κομμουνιστής Σημαίνει Άτιμος, Ψεύτης και Κλέφτης, και οι Κομμουνιστές έχουν πάντα δίκιο, όταν ιστορούν τι πράξεις τους. Τα χρόνια πέρασαν, αλλά οι Κόκκινοι δεν αλλάζουν. Οι Κομμουνιστές σε κάθε δυο λέξεις  λένε τρία ψέματα». 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ. ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ,  ΟΤΑΝ  ΠΡΕΠΕΙ,  ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ "ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΙΚΗ- ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ" ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ.   ΜΟΝΟ  ΤΟΝ  ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ  ΤΟΥ  1944,  ΣΕ  ΕΝΑ  ΜΟΝΟ  ΜΗΝΑ,  ΟΙ  ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ  ΕΣΦΑΞΑΝ,  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ  ΕΣΦΑΞΑΝ,  65.000  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΚΑΙ ΜΟΝΟ  ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.  ΚΑΜΙΑ  ΑΝΑΦΟΡΑ  ΓΙΑ  ΑΥΤΟΥΣ  ΑΠΟ  ΤΗΝ  ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΡΙΑ  ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ.    

ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΟΙ  ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ  ΚΑΡΦΑΚΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ. ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ, Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΑΥΤΟΙ ΔΙΑΠΡΑΞΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. «ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΟΥΝ  ΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΚΑΙ  ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΟΥΝ  ΑΠΟ  ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ  ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ».  ΕΤΣΙ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ Ο ΜΕΣΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ   ΣΗΜΕΡΑ  ΤΥΠΟΥ  ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ.  ΓΙ  ΑΥΤΟ  ΛΥΣΣΑΝΕ  ΚΑΤΑ  ΤΩΝ  «ΑΚΡΟΔΕΞΙΩΝ – ΝΑΖΙΣΤΩΝ – ΦΑΣΙΣΤΩΝ»  ΠΟΥ  ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ  ΣΤΟΝ  ΑΦΑΝΙΣΜΟ  ΤΩΝ  ΕΛΛΗΝΩΝ.

 

Χωρίς εθνικότητα οι επανορθώσεις για την κ Σακελλαροπούλου.  Παρέλειψε και την φράση «νομικώς ενεργές απαιτήσεις»

Η αρχηγός του Ελληνικού Κράτους δεν προσδιορίζει τις επανορθώσεις ως «γερμανικές», δεν τις θεωρεί «απαιτήσεις νομικά ενεργές» και «ελληνικές» αλλά «ενεργό αγώνα» αορίστως.
Οι λέξεις έχουν πάντοτε την σημασία τους. Λίγο να τις αλλάξεις, λίγο να τις τροποποιήσεις, κάτι να ξεχάσεις -ηθελημένα ή αθέλητα- είναι δυνατόν να κάνεις μεγάλη ζημιά.
Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου δεν είναι αφελής. Γνωρίζει άριστα τι αλλάζει στο περιεχόμενο μιας πάγιας εθνικής θέσης αν αντικαταστήσεις μια λέξη. Πολύ δε περισσότερο αν ξεχάσεις μια λέξη. Ακόμη δε περισσότερο αν τις αλλάξεις τον αριθμό και από πληθυντικό την υποβιβάσεις στον ενικό.
Πεις για παράδειγμα «επανόρθωση» αντί «επανορθώσεις». Δεν χωρούν δικαιολογίες λοιπόν γι αυτό που διέπραξε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας με το μήνυμά της την Κυριακή για την επέτειο του Ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων. Η, ούτως ή άλλως, μικρή σε έκταση δήλωσή της για την μαύρη επέτειο είχε μια κατάληξη σοκ. Την περίεργη αναφορά της στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων και επανορθώσεων.


Πιο συγκεκριμένα η κυρία Σακελλαροπούλου δήλωσε:


«Η σφαγή των Καλαβρύτων, η μεγαλύτερη ναζιστική θηριωδία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σε ελληνικό έδαφος, έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στην ιστορική και συλλογική συνείδηση του λαού μας. Ένα ειδεχθές και αποτρόπαιο γεγονός, που όχι μόνο προκαλεί βάναυσα και τραυματίζει ανεπανόρθωτα το ανθρώπινο αίσθημα, αλλά μας καλεί, κάθε χρόνο, τη μέρα της επιστροφής μας στον τόπο του μαρτυρίου, σε εγρήγορση για τη θωράκιση της δημοκρατίας μας, στην Ελλάδα και την Ευρώπη, από τους εχθρούς της, τους επιγόνους του φασισμού και του ναζισμού. Στη μνήμη της αδικοχαμένης και ηρωικής γενιάς των Καλαβρυτινών παραμένει ενεργός ο δίκαιος αγώνας της επανόρθωσης».
Ας προσέξουμε την κατάληξη της δήλωσης της: «Παραμένει ενεργός ο δίκαιος αγώνας της επανόρθωσης». Πίσω από κάθε λέξη υπάρχει και μια παγίδα που οδηγεί στην αρχή εγκατάλειψης της πάγιας εθνικής θέσης. Ιδού γιατί: Είναι λάθος η διατύπωση «παραμένει ενεργός ο αγώνας». Όλοι οι προκάτοχοι της κυρίας Σακελλαροπούλου, Στεφανόπουλος, Παπούλιας, Παυλόπουλος διακήρυσσαν ότι «οι απαιτήσεις της Ελλάδας κατά της Γερμανίας για το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες».
Από τις «ενεργές απαιτήσεις» του χθες φθάσαμε στην νέα αόριστη Προεδρική διατύπωση περί «ενεργού αγώνα». Η κυρία Σακελλαροπούλου στην δήλωση της κάνει επίσης λόγο για «επανόρθωση». Όχι για «επανορθώσεις». Αλλάζει πλήρως η νομική έννοια.
Και βεβαίως με την δήλωση της διαγράφει δύο ακόμη λέξεις που θα έκαναν τον Μανώλη Γλέζο να σηκωθεί από τον τάφο του. Διαγράφει τις λέξεις «κατοχικό δάνειο».
Και το κορυφαίο όλων! Η… ασθενούς μνήμης κυρία Σακελλαροπούλου λησμονεί να αναφέρει την εθνικότητα των επανορθώσεων -επανορθώσεως κατ αυτήν- και την εθνικότητα των διεκδικήσεων.

Η Σακελλαροπούλου δεν τολμά να χρησιμοποιήσει τον όρο «γερμανικές».

Τον διαγράφει. Ούτε βεβαίως αναφέρει τον όρο «απαιτήσεις ελληνικές».
Αξιολογώντας με τις καλύτερες προθέσεις την δήλωση της, θα λέγαμε ότι είναι τραγικά ελλιπής. Μένουμε σε αυτό. Στη θέση του Γερμανού πρέσβη στην Αθήνα θα ανοίγαμε σαμπάνια στο άκουσμα αυτής της διατύπωσης. Ο αρχηγός του Ελληνικού Κράτους δεν προσδιορίζει τις επανορθώσεις ως «γερμανικές», δεν τις θεωρεί «απαιτήσεις νομικά ενεργές» και «ελληνικές» αλλά «ενεργό αγώνα» αορίστως. Και βεβαίως διαγράφει το κατοχικό δάνειο. Ασήμαντος λεπτομέρεια! Ούτε στα καλύτερα όνειρα του.
Δυστυχώς η «εκτροπή» που επισημαίνουμε δεν είναι νέα. Καθ όλη την διάρκεια του πρώτου χρόνου της θητείας της η Πρόεδρος είναι πολλές φορές υπότροπη. Άλλοτε ξεχνά χώρες, άλλοτε έννοιες και σύμβολα σημαντικά για τον ελληνισμό, άλλοτε προβαίνει σε διατυπώσεις άκρως παρεξηγήσιμες.
Την μία μεταβαίνει στην Θράκη την ημέρα που ο Ερντογάν μετατρέπει την Αγία Σοφία σε τέμενος και μιλά χλιαρά για «εξ ανατολών γείτονα». Δεν τολμά να προφέρει την λέξη «Τουρκία». Την άλλη μεταβαίνει στο Αγαθονήσι και λέει στους κατοίκους του ότι «είστε μακριά από την ηπειρωτική Ελλάδα». Κείται μακράν δηλαδή. Ροζάκειος αντίληψη. Την επομένη αντικαθιστά σε μήνυμα της για την 25η Μαρτίου την λέξη «οθωμανικός ζυγός» με την λέξη «δεσποτισμός» ενώ παραλείπει την λέξη «Έθνος».
Την μεθεπομένη πηγαίνει στην Κύπρο και χαρακτηρίζει το Κυπριακό απλώς «εθνικό θέμα της εξωτερικής μας πολιτικής» ενώ η πάγια θέση είναι πως αποτελεί «θέμα διεθνές και ευρωπαϊκό» (στο τέλος το κατάλαβε). Κάνει λόγο επίσης για «διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία» κάτι που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απέρριψε σε Σύνοδο Κορυφής γιατί παραπέμπει σε «συνομοσπονδία».
Να μην θυμηθούμε τέλος την αφαίρεση του Σταυρού και της Σημαίας από το γραφείο της, την παράλειψη αναφοράς στον Κωνσταντίνο Καραμανλή την ημέρα αποκατάστασης της Δημοκρατίας, την απόφαση της να μεταβεί στο Καστελλόριζο εσπευσμένα μόνον όταν έμαθε ότι προσκλήθηκε να μιλήσει σε ημερίδα των Δικηγορικών Συλλόγων ο προκάτοχος της.
Και έπειτα από όλα αυτά απορεί το επιτελείο της κυρίας Προέδρου γιατί η δημοτικότητα της βρίσκεται στα τάρταρα και ο θεσμός βρίσκεται κάτω από το όριο του 50% των προτιμήσεων των Ελλήνων στις δημοσκοπήσεις επί των ημερών της. Υπάρχει αιτία: Ο απολογισμός της είναι κάκιστος.
Δυστυχώς η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τον πρώτο χρόνο της θητείας της δεν κατάφερε να προσεγγίσει το κοινό αίσθημα. Αναδιατυπώνοντας προς το χειρότερο μάλιστα εθνικές θέσεις δεκαετιών αποξενώθηκε με το καλημέρα από την πλειονότητα των Ελλήνων. Έχει όλο τον καιρό να βρεθεί στην σωστή πλευρά της ιστορίας. Δεν είναι αργά.


https://www.estianews.gr/protoselida/triti-15-12-2020/

https://www.newsbreak.gr/politiki/153316/allagi-ethnikis-thesis-ptd-sakellaropoulou/
Αναρτήθηκε από ΑΙΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ 

 

 

Δεκεμβριανά: Στις 14 Δεκεμβρίου 1944, το ΚΚΕ κήρυξε «Παλλαϊκό Πόλεμο»

 

14 Δεκεμβρίου 1944.  Η ηγεσία του ΚΚΕ, (Σιάντος, Πλουμπίδης, Ιωαννίδης), έδωσε γραπτά απάντηση στην πρόταση των Άγγλων για ειρηνικό διακανονισμό, με βάση το πλαίσιο, που δέχτηκαν λίγες μέρες μετά στην Βάρκιζα.

Το ΚΚΕ απαιτούσε, απόσυρση της Ορεινής Ταξιαρχίας και του Ιερού Λόχου, από την Αθήνα , αφοπλισμό της Χωροφυλακής, και αφοπλισμό και παράδοση στη δικαιοσύνη των ταγματασφαλιτών, ενώ ζητούσε , «να σχηματιστεί κυβέρνηση πραγματικής Εθνικής Ενώσεως, η οποία θα ρυθμίσει Δημοκρατικώς το όλον Πολιτικόν και στρατιωτικόν πρόβλημα της Χώρας».

 Ταυτόχρονα, με προκήρυξή της ΚΕ του ΕΛΑΣ προς τον «ηρωικό λαό της Αθήνας, του Πειραιά και των Περιχώρων» μίλαγε , «για αποφασιστικό Παλλαϊκό Πόλεμο», έλεγε ότι «ο αγώνας είναι δίκαιος», ότι «σύσσωμος ο Λαός είναι επί ποδός πολέμου» και θριαμβολογούσε ότι «έξω από το κέντρο της Αθήνας κυριαρχούμε παντού απόλυτα».

 Ο ΕΛΑΣ, προσπάθησε να αποκόψει την οδό Πειραιώς και τη Λεωφόρο Συγγρού από όπου περνούσαν οι Βρετανικές εφοδιοπομπές προς το Κέντρο, άνευ αποτελέσματος. Ήταν η πρώτη και μόνη σοβαρή στρατιωτική προσπάθεια των ελασιτών που απέτυχε παταγωδώς.

 Στην Αθήνα, μετά από πληροφορίες για συγκέντρωση 600 ένοπλων κομμουνιών στον προσφυγικό συνοικισμό Κουντουριώτη, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, ένας λόχος της 3η Ορεινης Ταξιαρχίας υποστηριζόμενος από τρία άρματα επιτέθηκε στις πολυκατοικίες. Ο Αγώνας συνεχίστηκε ως τις 17.00. Στο Κέντρο, στις 1400, έγινε η εκκένωση της Γενικής Ασφάλειας. Κατά την υποχώρηση των αστυφυλάκων , στην οδό Θεμιστοκλέους σκοτώθηκαν τρεις αξιωματικοί της Αστυνομίας. Στις 16.00, οι Άγγλοι αποσύρθηκαν από το Πολυτεχνείο και ο λόχος που ήταν εκεί πήγε στο Ζάππειο. Ο ΕΛΑΣ κατέλαβε το εργοστάσιο Πουλοπούλου στο Θησείο, ενώ στο μέτωπο του Μακρυγιάννη και στη σχολή χωροφυλακής ο ΕΛΑΣ πέρασε σε αμυντικές θέσεις. Στον Πειραιά, οι Γκούρκας της 5η Ινδικής Ταξιαρχίας κατέλαβαν το λόφο της Καστέλλας.

 

 

 

 

Σπ.  Χατζάρας:  «Κομμουνιστής Σημαίνει Άτιμος, Ψεύτης και Κλέφτης, και οι Κομμουνιστές έχουν πάντα δίκιο, όταν ιστορούν τι πράξεις τους. Τα χρόνια πέρασαν, αλλά οι Κόκκινοι δεν αλλάζουν. Οι Κομμουνιστές σε κάθε δυο λέξεις  λένε τρία ψέματα». 

Ένας ηλίθιος βαλτός μας θύμισε ότι «οι αγγλικές λίρες δεν πήγαιναν μόνο στον ΕΛΑΣ, αλλά πήγαιναν και στον ΕΔΕΣ».

 Σύμφωνα με τα έγγραφα, των βρετανικών υπηρεσιών, την περίοδο 1942-1944 ρίχτηκαν με  αλεξίπτωτο , συσκευασμένες σε βαρελάκια από αλουμίνιο, περίπου 1.300.000 χρυσές λίρες. Από αυτές 250-300.000 έπεσαν στις περιοχές του ΕΔΕΣ και το 1.000.000,  στην «Ελεύθερη Ελλάδα» του ΚΚΕ. Περίπου άλλες 700.000 έφθασαν με τα υποβρύχια, είτε στη μυστική βάση της SOE στην Αντίπαρο, είτε στην Αττική. 

Για τις «παραδόσεις», υπάρχουν όλες οι γραφειοκρατικές αποδείξεις στους ανάλογους φακέλους της SOE. Υπάρχουν και τα «τοπογραφικά» για τις περιοχές των ρίψεων, και οι ημερομηνίες και τα σήματα προς το Κάιρο  των συνδέσμων της SOE με τις επιβεβαιώσεις παραλαβής.

 Οι χρηματαποστολές αφήνουν ανιχνεύσιμα γραφειοκρατικά ίχνη.

Για να αντιληφθούμε την σημασία της υπέρμετρης χρηματικής «βοήθειας» της Ιντέλιτζενς  Σέρβις προς το ΚΚΕ πρέπει να τη συγκρίνουμε με άλλα οικονομικά μεγέθη  εκείνης της εποχής.

Η Τράπεζα της Ελλάδος, υπολόγισε το 1947, με βάση τις κατοχικές ισοτιμίες της χρυσής λίρας , το ανεξόφλητο  υπόλοιπο των δανείων προς τις γερμανικές αρχές Κατοχής στο ποσό των  3.670.610 χρυσών λιρών Αγγλίας.

Δηλαδή, το ΚΚΕ ενισχύθηκε  σχεδόν με το 1/2 του ποσού που δανείστηκε από την Τράπεζα της Ελλάδος, για την συντήρηση του ο γερμανικός στρατός.

Με βάση αυτόν τον υπολογισμό , εφόσον το υπόλοιπο των δανείων προς τους γερμανούς είναι σε σημερινές τιμές 54 δις ευρώ,(χωρίς τους τόκους), η οικονομική βοήθεια της SOE προς το ΚΚΕ ξεπερνούσε  σε αγοραστική δύναμη τα 20 δις σημερινά ευρώ.

Δυστυχώς, οι εντεταλμένοι «ιστορικοί ερευνητές», σαν τους Μαζάουερ και  Μαργαρίτη  & Co, δεν «έτυχε» να μελετήσουν αυτούς τους φακέλους, διασώζοντας έτσι  τις διαδόσεις για τον «ηρωικό αγώνα» και την «αυταπάρνηση»των κομμουνιστών.

Κάπως έτσι, οι «λοβοτομημένοι», έχουν μείνει με την εντύπωση ότι  ο άγγλοι έδιναν λίρες  μόνο στην Χ και στον Ζέρβα, ενώ οι κομμουνιστές αδιαφορούσαν για τον χρυσό, και αγωνιζόντουσαν για την  «πλήρη απελευθέρωση, ακεραιότητα και ανεξαρτησία της Πατρίδας», σε αντίθεση με τις άλλες «μισθοφορικές» εθνικές αντιστασιακές οργανώσεις».

Αλλά, ενώ ο  Ζέρβας πλήρωνε  για ό,τι έπαιρνε από του χωρικούς και τους εμπόρους για τους αντάρτες του ΕΔΕΣ , οι λίρες του ΕΑΜ δεν φαίνονταν πουθενά. Το ΚΚΕ/ΕΑΜ/ΕΛΑΣ έκανε επιτάξεις και λεηλασίες, και για τους «αντιδραστικούς» χωρικούς επιστρατεύονταν τα  βασανιστήρια, οι βιασμοί και οι εκτελέσεις.

Ο πρώτος αρχηγός της Βρετανικής Συμμαχικής αποστολής στην Ελλάδα, Έντυ Μάγιερς[1][1] αποκάλυψε ότι  σε συνεννόηση με τη SOE Καΐρου, αποφασίστηκε να επιχορηγούνται  ο ΕΔΕΣ και ο ΕΛΑΣ ,με  μια χρυσή λίρα το μήνα, για κάθε οργανωμένο μόνιμο αντάρτη, ώστε να μπορούν ν' αγοράζουν σιτάρι για τους αντάρτες και τις οικογένειές τους, και  ότι ενώ ο μεν Ζέρβας έδινε στις οικογένειες των ανταρτών του ένα ορισμένο ποσό χρημάτων, ο ΕΛΑΣ όχι μόνο δεν έδινε χρήματα στους στρατιώτες αλλά  σε ορισμένες περιοχές όπως ο ίδιος αντιλήφθηκε, «ο ΕΛΑΣ παραχωρούσε τις χρυσές του λίρες στο ΕΑΜ και στους Έλληνες από τους οποίους αγόραζε γεννήματα έδινε πιστωτικά σημειώματα».

Οι λίρες επομένως πήγαιναν στο Κόμμα, που έτσι θράφηκε και δυνάμωσε.

Κάθε απλός και λογικός άνθρωπος θα πρέπει να σκεφτεί:

Από ποιανών τα μπατζάκια έτρεχαν οι χρυσές λίρες . Μα φυσικά των Κομμουνιστών. Ποιοι ήταν οι στυλοβάτες της  Μαύρης Αγοράς. Μα φυσικά οι κομμουνιστές. Ποιοι ητνηα οι καλύτεροι πελάτες Γερμανικού Δημοσιογραφικού Χάρτου; Μα φυσικά οι Κομμουνιστές. Πόσα στελέχη του ΚΚΕ πέθαναν από την πείνα στην κατοχή; Μα φυσικά κανένα.

Κάποιους τους ενόχλησε που έγραψα ότι ο Στρατηγός Άϊρευ, ο αρχηγός της υπηρεσίας πληροφοριών της Μεγαλειοτάτης  ήταν επικεφαλής του ΚΚΕ.

Μα αφού ο   Στρατηγός Άϊρευ ήταν ο διοικητής του Πλουμπίδη θα ήταν και διοικητής των υφισταμένων του Πλουμπίδη. Άλλωστε η Μεγάλη Βρετάνια ήταν ο Μεγάλος Χορηγός της Επανάστασης.  Η SoE ίδρυσε το ΑΚΕΛ και επανίδρυσε το ΚΚΕ

 

Τα χρόνια πέρασαν, αλλά οι Κόκκινοι δεν αλλάζουν Οι Κομμουνιστές σε κάθε δυο λέξεις λένε τρία ψέματα. 

Για την επίθεση στα «Παραπήγματα», που έγινε στις 12 Δεκεμβρίου γράφουν:

«Μετά την ολοκληρωτική κατάληψη της Σχολής Ευελπίδων ο ΕΛΑΣ κινητοποιήθηκε κατά των βρετανικών εγκαταστάσεων στα «Παραπήγματα», (το σημερινό Μέγαρο Μουσικής), όπου έδρευε σημαντική στρατιωτική δύναμη, συνεπικουρούμενη από τανκς και πυροβολικό Έπειτα από πολύωρη μάχη, που κράτησε έως τις πρωινές ώρες της επόμενης μέρας, ο ΕΛΑΣ επικράτησε, πιάνοντας 200 περίπου Βρετανούς αιχμαλώτους και αρκετό οπλισμό».

Καταρχήν η Σχολή Ευελπίδων, δεν καταλήφθηκε. Εκκενώθηκε.

 Από όσα γράφουν για τα «Παραπήγματα»,  τι καταλαβαίνει κανείς; Ότι τα έβαλαν με τα άρματα και τα πυροβόλα και νίκησαν και πήραν 200 αιχμαλώτους.

 Λοιπόν οι Βρετανοί που αιφνιδιάστηκαν, δεν είχαν άρματα στα παραπήγματα και ουτε χρησιμοποίησαν πυροβόλα σε μάχη εκ του συστάδην. Οι Βρετανοί είχαν 18 νεκρούς 48 τραυματίες και 108 αιχμαλωτίστηκαν,  εκ των οποίων 2 αξιωματικοί.

 Οι 108 αιχμάλωτοι έγιναν 200.

Ο «μέγας Κομμουνσιτής» ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης έγραψε: «Στη λυσσαλέα σύγκρουση οι Βρετανοί είχαν 150 νεκρούς, τραυματίες και αιχμαλώτους».

 Ενώ ο αριθμός είναι κοντά στην πραγματικότητα βάζοντας τους νεκρούς πρώτα θέλει να δημιουργήσει την εντύπωση των 150 νεκρών.

 Τέλος πάντων ο ΕΛΑΣ άφησε πίσω τα πτώματα 30 δικών του και 100 τραυματίες που τους μάζεψαν οι εγγλέζοι. Για την κατάληψη του «στρατοπέδου Πλουμπίδη» στο «Σωτηρία», που έγινε την ίδια ημέρα; οι κομμουνιστές λένε ψευδώς ότι «οι Χίτες βασάνισαν απάνθρωπα τους αρρώστους».

Ουδείς Χίτης υπήρξε στην μάχη της Σωτηρίας.  Και ο στρατός άφησε τους αρρώστους στην ησυχία τους και επέστρεψε στη βάση του. Οι χωροφύλακες συνέλαβαν τους κομμουνιστές που παρίσταναν τους αρρώστους και τους δήθεν νοσοκόμους  , όπως ο «Μπάρμπας».

Σπυρίδων Χατζάρας

 



 

 

 

ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ

 

 

1 σχόλιο :

  1. Δεκεμβριανά: Στις 14 Δεκεμβρίου 1944, το ΚΚΕ κήρυξε «Παλλαϊκό Πόλεμο».
    14 Δεκεμβρίου 1944. Η ηγεσία του ΚΚΕ, (Σιάντος, Πλουμπίδης, Ιωαννίδης), έδωσε γραπτά απάντηση στην πρόταση των Άγγλων για ειρηνικό διακανονισμό, με βάση το πλαίσιο, που δέχτηκαν λίγες μέρες μετά στην Βάρκιζα.
    Το ΚΚΕ απαιτούσε, απόσυρση της Ορεινής Ταξιαρχίας και του Ιερού Λόχου, από την Αθήνα , αφοπλισμό της Χωροφυλακής, και αφοπλισμό και παράδοση στη δικαιοσύνη των ταγματασφαλιτών, ενώ ζητούσε , «να σχηματιστεί κυβέρνηση πραγματικής Εθνικής Ενώσεως, η οποία θα ρυθμίσει Δημοκρατικώς το όλον Πολιτικόν και στρατιωτικόν πρόβλημα της Χώρας».
    Ταυτόχρονα, με προκήρυξή της ΚΕ του ΕΛΑΣ προς τον «ηρωικό λαό της Αθήνας, του Πειραιά και των Περιχώρων» μίλαγε , «για αποφασιστικό Παλλαϊκό Πόλεμο», έλεγε ότι «ο αγώνας είναι δίκαιος», ότι «σύσσωμος ο Λαός είναι επί ποδός πολέμου» και θριαμβολογούσε ότι «έξω από το κέντρο της Αθήνας κυριαρχούμε παντού απόλυτα».
    Ο ΕΛΑΣ, προσπάθησε να αποκόψει την οδό Πειραιώς και τη Λεωφόρο Συγγρού από όπου περνούσαν οι Βρετανικές εφοδιοπομπές προς το Κέντρο, άνευ αποτελέσματος. Ήταν η πρώτη και μόνη σοβαρή στρατιωτική προσπάθεια των ελασιτών που απέτυχε παταγωδώς.
    Στην Αθήνα, μετά από πληροφορίες για συγκέντρωση 600 ένοπλων κομμουνιών στον προσφυγικό συνοικισμό Κουντουριώτη, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, ένας λόχος της 3η Ορεινης Ταξιαρχίας υποστηριζόμενος από τρία άρματα επιτέθηκε στις πολυκατοικίες. Ο Αγώνας συνεχίστηκε ως τις 17.00. Στο Κέντρο, στις 1400, έγινε η εκκένωση της Γενικής Ασφάλειας. Κατά την υποχώρηση των αστυφυλάκων , στην οδό Θεμιστοκλέους σκοτώθηκαν τρεις αξιωματικοί της Αστυνομίας. Στις 16.00, οι Άγγλοι αποσύρθηκαν από το Πολυτεχνείο και ο λόχος που ήταν εκεί πήγε στο Ζάππειο. Ο ΕΛΑΣ κατέλαβε το εργοστάσιο Πουλοπούλου στο Θησείο, ενώ στο μέτωπο του Μακρυγιάννη και στη σχολή χωροφυλακής ο ΕΛΑΣ πέρασε σε αμυντικές θέσεις. Στον Πειραιά, οι Γκούρκας της 5η Ινδικής Ταξιαρχίας κατέλαβαν το λόφο της Καστέλλας.
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...