Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΙ ΚΑΛΠΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ "ΗΡΩΕΣ". ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΝ ΣΕ ΗΡΩΕΣ ΟΣΟΥΣ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.


 
Το ξεμπρόστιασμα...

ΑΠΟ  ΤΟΝ  ΛΕΥΤΕΡΗ  ΠΑΝΟΥΣΗ 

Θα το μάθατε βεβαίως ότι λίαν προσφάτως πέθανε ο πρίγκιπας της μεταναστολαγνείας. Ο λιμενικός που υποτίθεται ότι έσωσε από πνιγμό χιλιάδες λαθρομετανάστες, πρόσφυγες, λαθρέποικους και λαθροεισβολείς. Μάλιστα κάποιοι από αυτούς που έσωσε, πολύ πιθανόν να είναι οι ίδιοι που τις προάλλες αποκεφάλισαν στο γόνατο με οδοντωτό μαχαίρι, τις γυναίκες στον Έβρο ή τον άλλο λαθρέποικο στην πλατεία Βάθη ή [πολύ σύντομα] κάποιο από τα παιδιά σας...
Ένας δικηγόρος  προσπάθησε ο άνθρωπος να βάνει τα πράγματα στη θέση τους, ψελίζοντας το απλό και λογικό ότι δηλαδή ο θανών, δεν έκαμε τίποτα παραπάνω από το να συνδράμει στην εξελισσόμενη αντικατάσταση των Ελλήνων από σλαβοαφροασιατικές μάζες.



Ναι, είμαι σίγουρος ότι θα το μάθατε, διότι τα κανάλια έχουν λυσάξει να μιλάνε για δαύτον, προσπαθώντας να τονε κάμουν ήρωα.  Έναν ήρωα της προδοσίας του έθνους των Ελλήνων, έναν άνθρωπο που [έστω ασύνειδα και δίχως να το κατανοεί] έχει προξενήσει τόσο κακό στο γένος μας, όσο και οι πολιτικοί αρχισυμμορίτες που παρέδωσαν την Μακεδονία στους αλβανοσλαβοβούλγαρους.

Έναν κάλπικο ήρωα, από αυτούς που, ελλείψει πραγματικών ηρώων, έχει τόσο ανάγκη να κατασκευάσει το καθεστώς των εγχώριων εργολάβων των παγκόσμιων νονών.

Και βέβαια, δεν πρόκειται να ασχοληθώ εδώ με την επιχειρούμενη αγιογράφηση του, από τους υποταχτικούς των νεοταξιτών μηχανικών ελέγχου του νου. Ούτε καν γουστάρω να αναφέρω το όνομα του.   
Κάθε λαός έχει τους ήρωες που του αξίζουν. Ας τον δοξάσουν λοιπόν οι ινδογραικύλοι των μεσοαστικών προαστίων, που τους εξασφάλισε μερικές χιλιάδες ακόμα μισθωτούς σκλάβους, οι οποίοι μεθαύριο θα γίνουν το σχοινί που θα τους κρεμάσει...

Εκείνο που με ενδιαφέρει εμένα και αυτό που θεωρώ αληθινά σημαντικό δεν είναι η σιχαμερή προσπάθεια των καναλιών να μετατρέψουν σε ήρωα έναν άνθρωπο που συνέβαλε στη γενοκτονία των Ελλήνων αλλά το ξεμπρόστιασμα ενός συγκεκριμένου καναλιού, ενός συγκεκριμένου πολιτικού κόμματος, ενός συγκεκριμένου πολιτικού αρχηγού και μιας συγκεκριμένης κλίκας τηλεπαρουσιαστών και δημοσιογράφων, που καλύπτονται κάτω από την προβιά του εθνικισμού, για να περάσουν ύπουλα τις ντιρεκτίβες του καθεστώτος.

Και επειδή δεν γουστάρω να μασάω τα λόγια μου, αναφέρομαι στο κανάλι ΑΡΤ του πολύ Γιώργου Καρατζαφέρη και στο "εκρηκτικό δελτίο" των οχτώμιση, που παρουσιάζει ο πρώην στρατιωτικός Αντώνης Μυλωνάκης, με τη συνεργασία αλλά και υπό την επίβλεψη της κρυφοκαθεστωτικιάς "δημοσιογραφίνας" Σοφίας Παραδείση, της κυρίας που κατά πάσαν πιθανότητα αποτελεί το άγρυπνο μάτι, αυτί και δάχτυλον του αρχηγού του ΛΑ.Ο.Σ. ώστε να μην γίνει καμιά στραβή και πει παραπάνω κουβέντες ο θυμώδης παρουσιαστής του δελτίου. Άλλωστε γι αυτό έφαγαν και τον Στέφανο Χίο, επειδή προφανώς ο άνθρωπος δεν ελέγχονταν...

Ε λοιπόν αδέρφια μου, τέτοιο ξεμπρόστιασμα, τέτοια κραυγαλέα αποκάλυψη, τέτοια ασύνειδη ομολογία πίστεως προς το καθεστώς της μεταναστολαγνείας του ισλαμοκαυλισμού και της επιχείρησης αντικατάστασης των Ελλήνων από σλαβοαφροασιατικές μάζες, δεν είχα ματαδεί.
Ένα κανάλι που το παίζει τάχα μου πατριωτικό και τάχα μου αντι-μεταναστευτικό και ένας αρχηγός κόμματος, που ορέγεται τες ψήφους των Ελλήνων εθνικιστών [όσων έχουν απομείνει ακόμα] βγήκαν και άρχισαν έναν σιχαμερό λιβανωτό και μια εντελώς κακόγουστη αγιογραφία του εν λόγω θανόντος λιμενικού, πιο χυδαία κι από την αντίστοιχη ηρωοποίηση του από τους γυμνοσάλιαγκες της ΕΡΤ.
Ούτε δηλαδη ο κ. Χατζηνικολάου να ήταν...

Να δείτε και να ακούσετε κλάμα και οδυρμό από τους μυλωνάκηδες κι από τις παραδείσες, να μην πιστεύετε στ' αυτιά σας!
Και να τα δάκρυα για τους "κακόμοιρους τους πρόσφυγες" και να οι τηλεηρωισμοί και οι λαθρομαλαγανιές για τα καημένα τα παιδάκια και να τα σάλια και οι γλώσσες για τον "γενναίο λιμενικό" που δεν άφησε να πνιγούν χιλιάδες συνανθρώπων μας, ώστε να μπορέσουν να φτάσουν ανενόχλητοι στα χλιδάτα διαμερίσματα τους και να απολαύσουν τα εβρόπουλα που τους μοιράζει αφειδώς ο πάσα ένας σόρος.
Ποιοι;
Οι υποτιθέμενοι ευρωσκεπτικιστές και χριστιανοί ορθόδοξοι και εθνικιστές, του κόμματος Καρατζαφέρη. Που έχουν μάλιστα το θράσος να βγαίνουν μετά και να παραμυθιάζουν το κοινό τους, ότι τάχα μου εναντιώνονται στη λαθρομετανάστευση, στον λαθρεποικισμό και στη λαθροεισβολή.
Και είχανε μουσκέψει τα μαντηλάκια, από τα κροκοδείλια δάκρυα τους για τον νεκρό μετανοστολάγνο "ήρωα" τους....

Πως το λέει να ιδείτε ο λαός....
Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί, μα η χαρά δεν την αφήνει.
Ξεμπρόστιασμα μέχρι βαθέος στρινγκ κι ακόμα παρακάτω. Ευτυχώς δηλαδή που υπήρχε εκείνη τη στιγμή της "αγιογραφίας" και ένας δικηγόρος, συχνός καλεσμένος στην εκπομπή, που προσπάθησε ο άνθρωπος να βάνει τα πράγματα στη θέση τους, ψελίζοντας το απλό και λογικό ότι δηλαδή ο θανών, δεν έκαμε τίποτα παραπάνω από το να συνδράμει στην εξελισσόμενη αντικατάσταση των Ελλήνων από σλαβοαφροασιατικές μάζες.
Αλλιώς ο πάσα ένας τηλεθεατής θα απορούσε αν έβλεπε τελικά "μυλωνάκη" ή την κ. Σία Κοσσιώνη...        

Κι εξόν από το δάκρυ που πήγαινε κορόμηλο, είχαν καλέσει και έναν γνωστό και μη εξαιρετέο Λέσβιο δημοσιογραφο, ο οποίος ανήκει στο είδος των επαγγελματιών της πληροφορίας, που οσμίζονται κατα που φυσάει ο άνεμος και αναλόγως "πουλάνε" την είδηση στο κοινό τους.
Ο αργυραμοιβός αυτός της "ενημέρωσης" όταν άρχισαν να πρωτοφθάνουν στα νησιά οι ορδές των λαθροεισβολέων, το έπαιζε αλληλέγγυος και φιλανθρωπιστής, περισσότερο και από τον δήμαρχο Λέσβου. Τώρα βέβαια που οι Λέσβιοι στενάζουν κάτω από τη μπότα του τζιχαντιστή, παριστάνει τον υποστηριχτή των κλειστών συνόρων και της εθνικής ομοιογένειας, υπερθεματίζοντας κατά των λαθρομεταναστών στα δελτία του κ. Μυλωνάκη...

Ε λοιπόν αυτός ο "σβούρος", αυτός ο "τοπικός ειδησεοπράττης" μας έκαμε και την πιο μελό αγιογραφία του θανόντος, παρουσιάζοντας τον περίπου ως τον Άγιο της Λέσβου, που θαλασσοπνίγονταν μεσοπέλαγα προκειμένου να διασώσει τους κακόμοιρους τους πρόσφυγες.
Προς μεγάλην αγαλλίασιν της κ. Παραδείση και του εργοδότη της, που κατάφεραν επιτέλους να δώκουν σημεία "καλής συμπεριφοράς" στους καθεστωτικούς επιστάτες της Νέας Τάξεως...

Και μην γυρίσει τώρα καμιά "ευαίσθητη ψυχή" να μου δώκει μάθημα για το ότι: "η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή και πρέπει να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να τη σώσουμε, ασχέτως φυλής, ράτσας, εθνικότητας ή θρησκείας..." γιατί θα της βάνω πιπέρι στο στομα.
Ασφαλώς και η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή. Ιερότατη θα έλεγα.

Κι αν εγώ ή ο οποιοσδήποτε εθνικιστής, απάνου στη μάχη μας για να προασπίσουμε την ακεραιότητα των συνόρων της πατρίδας μας, φτάναμε στο σημείο να επιτεθούμε στον εισβολέα, δεν θα το πράτταμε επειδή γουστάρουμε να μοιράζουμε θάνατο αλλά εξαιτίας ενός άλλου, επίσης ιερού καθήκοντος, που μας ξεπερνάει ως άτομα.
Το αμύνεσθαι για την πατρίδα.
Αυτό άλλωστε ορκιστήκαμε όταν η πατρίδα μας εμπιστεύθηκε τα όπλα τα ιερά.

Και το κυριότερο, που δεν περνάει καν απο το θολωμένο μυαλό των τηλεκατευθυνόμενων μαζών, το να δίνεις έναν πόλεμο [γιατί σε πόλεμο βρίσκεται αυτή τη στιγμή η πατρίδα] με ξεκάθαρους κανόνες, ειναι ότι καλύτερο μπορείς να κάμεις ως στρατιώτης, για την σωτηρία όσο το δυνατό περισσότερων ψυχών.
Είναι γνωστό τοις πάσι άλλωστε, ότι η πάγια οδηγία των δουλεμπόρων, είναι να αναποδογυρίζονται οι βάρκες των λαθροεισβολέων, με το που θα δουν να τους πλησιάζει σκάφος του λιμενικού, Έτσι οι λιμενικοί είναι υποχρεωμένοι να τους δια-σώσουν ως ναυαγούς, αντί να τους γυρίσουν πίσω, ως λαθρομετανάστες.
Το αν στα αμπάρια αυτωνών των πλωτών φέρετρων υπάρχουν γυναίκες και παιδιά που θα πνιγούν με το μπατάρισμα, δεν νοιάζει ούτε τόσο δα τους δουλέμπορους και τους λαθρέποικους που αναποδογυριζουν το σκάφος.
Και δεν τους νοιάζει γιατί στις 9 των 10 περιπτώσεων, ούτε τα παιδιά ούτε οι γυναίκες είναι δικά τους! Τα αγοράζουν σαν εμπράγματες εγγυήσεις για τη δικιά τους ασφάλεια και δεν δίνουν δεκάρα αν θα φτάσουν σώα ή αν θα πνιγούν στα νερά του Αιγαίου.
Ετσι τους δασκαλεύουν οι ημιπαράφρονες ιμάμηδες τους και έτσι κάμουν!

Είναι λοιπόν φανερό πως, αν δεν υπήρχαν κάτι κάλπικοι ήρωες σαν τον θανόντα, για να στέρξουν να σώσουν τα θύματα των δουλεμπόρων και των τζιχαντιστών, αλλά αντίθετα αυτά τα ισλαμικά καθαρματα ήξεραν ότι, είτε μπατάρουν το σκάφος, είτε όχι, θα τους στείλουν πίσω από εκεί που ήρθαν, με κάθε τρόπο, τότε πολύ-πολύ απλά, δεν θα τολμούσαν καν να επιβιβαστούν στα πλωτά τους σκέλεθρα.
Και έτσι θα γλίτωναν πολύ περισσότερες ζωές, από αυτές που υποτίθεται ότι έσωσε ο νεοταξίτης "ήρωας".

Ο όλεθρος των πνιγμένων ανθρώπων του Αιγαίου οφείλεται πρώτα και κύρια στην ενδοτικότητα και την προδοτικότητα των εγχώριων εργολάβων της ελληνικης γενοκτονίας, που δίνουν καθημερινώς σήμα στους υπό αναμονήν λαθροεισβολείς, ότι: "ελάτε και σας περιμένουμε με ανοιχτές αγκάλες και ανοιχτά τα πόδια"

Κανένας ήρωας δεν υπηρξε στο Αιγαίο. Ουτε στη Μυτιληνη, ουτε στη Σαμο, ουτε πουθενα.
Υπαρχουν μοναχα μαζες που εχουν απωλεσει τη συλλογικη τους μνημη και την ιστορικη τους ταυτοτητα και χειραγωγούνται από τους νεοταξίτες μηχανικούς ελέγχου του νου, προκειμένου να αυτοχειριαστούν πιο γρήγορα, πιο αποτελεσματικά και πιο γελοία, από ότι αν οι παγκόσμιοι νονοί και οι λαθρέποικοι μισθοφόροι τους, μας εκτελούσαν συστηματικά, στα έξη βήματα...

Αυτωνών τα σχέδια τελικώς αναλαμβάνουν να διεκπεραιώσουν οι πάσης φύσεως εντόπιοι καθεστωτικοί εργολάβοι και όχι μόνον αυτοί, που φανερά παίζουν το παιχνίδι της πλανηικής διακυβέρνησης αλλά [ακόμα πιο ύπουλα και σιχαμερά] εκείνοι που υποτίθεται ότι τους αντιστέκονται.
Σαν και κάτι "εθνικιστές" τύπου Καρατζαφέρη...
Αστε τους λοιπον να κρατησουν τους καλπικους ηρωες τους και μην ξανανοιξετε τα καναλια τους [οπως πλεον καμω κι εγω, μπουκωμενος απο υπερπληθωρα σιχασιας και αηδίας...]. 


ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ











Υ.Γ.

Η  ΠΟΛΙΤΙΚΗ  ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ  ΤΟΥ  ΛΕΥΤΕΡΗ  ΠΑΝΟΥΣΗ




Λοιπόν, εψές το απόγευμα και με την ευκαιρία που κλείσανε πέντε ολάκερα χρόνια από τις συλλήψεις των χρυσαυγιτών, τάχα μου και δήθεν για τον θάνατο Φύσσα ενώ η αληθινή αιτία ήταν οι άνωθεν εντολές των καθεστωτικών εργολάβων για πάση θυσία εξόντωση  του Ελληνικού εθνικιστικού κινήματος, ο Λαϊκός Σύνδεσμος οργάνωσε μια εκδήλωση μνήμης, στα γραφεία της Μεσογείων.

Μνήμης προς όλους τους χρυσαυγίτες, βουλευτές, στελέχη και απλούς υποστηριχτές [εξήντα οχτώ άτομα το σύνολον!] που οι μισθοφόροι του καθεστώτος τους φόρεσαν χειροπέδες και τους οδήγησαν στις φυλακές.
Με μόνη ουσιαστική κατηγορία ότι εναντιώνονταν στο σχέδιο γενοκτονίας των Ελλήνων.

Μια μνήμη που έρχεται κατευθείαν από τα πέτρινα χρόνια των πολιτικών κρατουμένων της Χρυσής Αυγής, όταν τους περιέφεραν μπροστά στις κάμερες με τις χειροπέδες, για να κατατρομοκρατηθεί ο κοσμάκης και να δει το τι μπορεί να πάθει, όποιος επιμένει να συλλογάται και να ζει ελεύθερα...

Ε, γι αυτή τη μνήμη αδέρφια μου, θέλω να σας μιλήσω, εδώ...
Τη μνήμη που εμείς, οι κοντυλοφόροι, οι γραφιάδες και οι χρονογράφοι των Μεγάλων Αγώνων του εθνους μας, έχουμε αναλάβει μυστικό χρέος να κρατήσουμε ζωντανή.
Για να μην συμβεί μεθαύριο, να γυρίσουν οι σημερνοί αγέννητοι Έλληνες και να μας ψέξουν ότι, αφήσαμε να σβήσει το Φως του Ελληνισμού...

 

Παρά το γεγονός ότι μια τέτοια εκδήλωση δεν είναι και κάτι σύνηθες στα ελληνικά πεπραγμένα [δεν γνωρίζω ποιος είχε την ιδέα, αλλά όποιος την είχε μπράβο του] ο κόσμος που μαζώχτηκε έξω [και μέσα] από το βιβλιοπωλείο της Μεσογείων, ήταν πολύς.
Κι οι περισσότεροι/ες είχαν έρθει για να ακούσουν το τι θα έλεγαν οι ομιλητές. Όχι, όπως συμβαίνει συνήθως στις κομματικές εκδηλώσεις που ο κόσμος πάει απλώς για να δηλώσει "παρών".
Αλλωστε στην προαναγγελία, οι οργανωτές το είχαν πει...

Το θέμα αφορούσε καθαρά τα πέτρινα χρόνια της σύλληψης και της πολιτικής κράτησης των χρυσαυγιτών, καθώς και τις προσωπικές αναμνήσεις των ελεύθερων πολιορκημένων του Κορυδαλλού.
Όχι την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα.

Κι επειδή όλοι ξέρουμε τι σόι απάτες είναι τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, που κάλυπταν τότε τα γεγονότα στο στυλ: "συλλάβαμε τα θηρία!", φαίνεται ότι ο κόσμος πήγε για να μάθει επιτέλους ένα κομματάκι αλήθεια.

Τώρα βέβαια μερικοί σαν εμένα που προσπαθούν κατά κάποιον τρόπο να είναι ένα είδος "χρονογράφων" του λαϊκού εθνικιστικού κινήματος των Ελλήνων [διότι αυτό είναι η Χρυσή Αυγή, παρά τις μαλακίες των καθεστωτικών παπαγάλων περί νεοναζιστικού μορφώματος και άλλων τέτοιων ανατριχιαστικών] δεν ξεχάσαμε και εντελώς τη βουλιμία μας για πολιτικά κουτσομπολιά και ειδήσεις...

Ετσι, απόξω στα πηγαδάκια που ήσαν πολλά και άκρως ενδιαφέροντα, εξόν από τη μνήμη των πέτρινων χρόνων, έγιναν και κουβεντούλες για τις επερχόμενες δημοτικές, περιφερειακές και ευρωβουλευτικές εκλογές [όχι τόσο για τις εθνικές]
Μπορώ λοιπόν, προς το παρόν, να σας προαναγγείλω με μεγάλη πιθανότητα, ότι εξόν από τον κ. Ηλία Κασιδιάρη που ανακοίνωσε επίσημα ότι θα διεκδικήσει τη Δημαρχία της Αθήνας [αμήν και πότε, να την κερδίσει] ο κ. Ηλίας Παναγιώταρος επίσης θα διεκδικήσει την Περιφέρεια Αττικής.
Αν και είναι πολύ νωρίς βεβαίως να αρχίσουμε τις συζητήσεις για τις δημοτικές και περιφερειακές, σας λέγω ότι θα έχουμε να ιδούμε και να πούμε πάρα πολλά στο διάβα του χρόνου και όσο πλησιάζει η ώρα της κάλπης.

Γιατί, να μου το θυμηθείτε...
Αυτές οι εκλογές, ειδικά σε επίπεδο τοπικής διοίκησης, θα είναι οι εκλογές των αποκομμάτων, των κομματιδίων, των αναχωμάτων και των προσχωμάτων.
Και φοβούμαι ότι θα παρουσιαστούν πολλές και συντονισμένες διασπαστικές πολιτικές κινήσεις, μέχρι και σε επίπεδο προβοκάτσιας, προκειμένου να ανασχεθεί το λαϊκό ρεύμα, που σπρώχνει προς τα εμπρός τη Χρυσή Αυγή.
Αλλά ακόμα είναι νωρίς....     

Και επιστρέφω ευθύς στα πέτρινα χρόνια της Χρυσής Αυγής και στις αφηγήσεις των πρωταγωνιστών... 



 Όταν ακόμα ο Αρχηγός και πολλοί άλλοι χρυσαυγίτες 
ήσαν πολιτικοί κρατούμενοι στον Κορυδαλλό...
Τότε τους είχαν επισκεφθεί, αν θυμάμαι καλά και κάτι καθεστωτικά ανδρείκελα, 
από την επιτροπή δεοντολογίας της Βουλής, για το πως και το εάν θα έπρεπε να μεταφερθούν 
στη Βουλή, για να δώκουν ψήφο σε κύρια πολιτικά ζητήματα...
Η κ. Ουρανία Μιχαλολιάκου, ήταν σταθερά δίπλα στον πατέρα της.
Με τη μητέρα της έγκλειστη σε κατ' οίκον περιορισμό!

Πρώτη που άνοιξε τον κύκλο των ομιλιών, προλογίζοντας τους υπόλοιπους, ήταν η κ. Ουρανία Μιχαλολιάκου.

Στον πρόλογο της αίφνης, πέταξε μια φράση που δεν αντέχω να μην σας την επαναλάβω εδώ....
Αποκάλεσε τη Χρυσή Αυγή: "ένα ποτάμι από αρετές, που δεν κατάφεραν να το στερέψουν!"

Μου ακούστηκε τόσο όμορφη αυτή η φράση και τόσο ταιριαστή στην όλη ατμόσφαιρα, με πολλούς ανθρώπους εκεί έξω να δακρύζουν από αυτά που ερχόντουσαν στη μνήμη τους [γιατί υπήρχαν και πολλοί που είχαν φυλακιστεί τότε ανάμεσα στους 68 κατηγορούμενους] που αναλογιζόμουν αν θα την έβαζα ως τίτλο του συγκεκριμενου κειμενου, αντί για τα "πέτρινα χρόνια"

Προτίμησα το δεύτερο [από την ταινία του κομμμουνιστη Βουλγαρη], για να φανεί πόσο σάπια είναι η κομμουνιστική προπαγάνδα, που έχει μονοπωλήσει τις διώξεις και την πολιτική αντίσταση απέναντι στον αδηφάγο καπιταλισμό, ενώ στην πραγματικότητα οι μόνοι που αντιστέκονται ουσιαστικά στα παμφαγα αρπαχτικα των παγκοσμιων νονων ηταν και ειναι οι εθνικιστες... 

Και δεν ήταν μοναχά αυτή η δροσερή φράση, που με εντυπωσίασε...
Το σύνολο της σύντομης ομιλίας της ήταν αρμονικό, ισορροπημένο, ουσιαστικό, ακριβολόγο και ταυτόχρονα αποκαλυπτικότατο των συναισθημάτων εκείνων των τραγικών στιγμών.

Τα Χριστούγεννα είπε η κ. Μιχαλολιάκου είναι η αγαπημενη της γιορτή. Γι αυτό και συνηθίζει να στολίζει το σπίτι, από πολύ νωρίς. Μετά τις συλλήψεις όμως του πατέρα της και της μητέρας της, που να βρει κέφι, για να κάτσει να διαλέξει μπάλες και φωτάκια για το χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Και το είχε αφήσει χωρίς στολίδια και "χαρά".
Όταν όμως το έμαθε ο πατέρας της, της μηνυσε ορθά-κοφτά μέσα από τον Κορυδαλλό, να κάτσει ευθύς και να στολίσει. Και πιο πολύ μάλιστα από άλλες χρονιές. Και με περισσότερη χαρά.
- Δεν έχουμε πένθος, της είπε... Έχουμε γιορτή!
Μια γιορτή, πίσω από τα κάγκελα των καθεστωτικών συμμοριτών, που μόνον ελεύθεροι πολιορκημένοι μπορούν να νιώσουν έτσι.
Μια γιορτή που θα απο-δείχνει στους επόμενους Ελληνες ότι δεν χάθηκε ακόμα ο Ελληνισμός...
Κι η Ουρανία έτρεξε να αγοράσει ελαφάκια, αη-βασίληδες και πολύχρωμα λαμπιόνια, για τις γλυκές ημέρες της γέννησης ενός νέου Θεού.
Θεού της Ελπίδας για έναν καλύτερο κόσμο...




Η κ. Ζαρούλια, η σύζυγος του Αρχηγου, αν και θα είχε να μας διηγηθεί πολλά από τα πετρινα χρονια που την ειχαν καταδικασει σε "κατ οικον περιορισμό" [μια ποινη, που την ειχε εμπνευστεί ο Σταλιν] δεν ηταν παρουσα στην εκδηλωση.
Θυμαμαι ομως οτι της ειχα παρει μια συνεντευξη τοτε, που θα δημοσιευσω λίαν προσεχως, ωστε να κρατησουμε ζωντανες τις μνημες μας...

Α, και να μην το ξεχάσω...
Σε "κατ΄οίκον περιορισμό" στο χωριό Ζάτουνα, είχε καταδικαστεί για ένα διάστημα και ο κ. Μίκης Θεοδωράκης, από τον αείμνηστο Γεώργιο Παπαδόπουλο. Ωστόσο οι κομμουνιστές εξαργύρωσαν μια χαρά τα πέτρινα χρόνια τους.
Εμείς οι εθνικιστές φαίνεται πως μια ζωή θα είμαστε κυνηγημένοι.
Αυτά κάνουν η επιμονή στις Ιδέες, στην Πίστη και στο ασυμβίβαστο... 




Εξόν από τον Αρχηγό, οι άλλοι βασικοί ομιλητές ήσαν οι βουλευτές Ηλίας Κασιδιάρης, Ηλίας Παναγιώταρος, Γιάννης Λαγός και φυσικά ο Χρήστος Παππάς, ο οποίος είχε παρουσιαστεί τελευταίος στη ΓΑΔΑ, από μόνος του [όπως από μόνοι τους είχαν φτάσει στους διώκτες τους και ο κ. Λαγός και ο κ. Παναγιώταρος] ενώ τα παπαγαλάκια του καθεστώτος οργίαζαν με φήμες της αρβύλας ότι τάχα μου οι χρυσαυγίτες προσπαθούσαν να κρυψουν τα τανκς και τους διηπειρωτικους πυραυλους του οπλοστασιου τους!

Εκείνο που δεν είχαν πει τα παπαγαλακια, ηταν οτι οι πραχτορες των ξενων μυστικων υπηρεσιων, οι αστυνομικοι της υπηρεσιας προστασιας πολιτευματος, η αντιτρομοκρατικη, η ΔΙΑΣ και παντες οι κατασταλτικοι μηχανισμοί του κρατους που ειχαν ξεσηκωθει για να συλλαβουν άοπλους ανθρωπους, ειναι το ότι όλος αυτος ο κρατικός συρφετος ήταν τοσο "μπουρδελο" [φραση του κ. Παναγιωταρου] ωστε στη περιπτωση του κ. Παππα και του κ. Παναγιωταρου, ειχαν παει και τους περιμεναν στα παλια τους σπιτια, απο όπου ειχαν μετακομισει απο καιρό!

Κι ακόμα πιο γελοίο ηταν αυτο που συνεβη στη συλληψη του κ. Λαγου, στην οποια οι αστυνομικοι και οι αντιτρομοκρατικοί, ειχαν απομονωσει το σπιτι του, ταχα μου σε στυλ FBI κι ετσι, λες και κυνηγουσαν κανεναν serial killer.
Και στο μεταξύ ο κ. Λαγός αφού ντυθηκε κανονικα και αποχαιρετησε τους δικους του, βγηκε ολομοναχος εξω, με σκοπο να μεταβει στη ΓΑΔΑ, εφοσον δεν αποδεχονταν να εχει συλληφθει ο Αρχηγος και αυτος να μενει στο σπιτι του.
Οι μπατσοι τον ειδαν να φευγει κανονικοτατα και εμειναν παγωτα.
Τον σταματησαν λοιπον αμηχανοι και ψελισαν οτι ειχαν εντολη να τον συλλαβουν αλλα ακομα δεν ειχε φτασει το ενταλμα και επρεπε να περιμενουν. Ο κ. Λαγος τους ανταπαντησε να κανουν οτι θελουν αλλα αυτος θα πηγαινε κατευθειαν στη ΓΑΔΑ.
Τι να καμουν κι οι αντιτρομοκρατικοι;
Τον εμπασαν σε ενα ταξι [στο ετσι, χωρις συλληψη!] και εφτασαν ολοι μαζι στην Ασφαλεια, όππυ ηδη κρατουνταν ο Αρχηγος, ο κ. Ηλιας Κασιδιαρης και μερικοι ακομα χρυσαυγιτες...

Με ταξί, αν έχετε τον Θεό σας!
Tragik, ρε πουστη μου...



Στον τελευταίο όροφο [αν δεν κάμω λάθος] του κτιρίου της λεωφόρου Αλεξάνδρας, οι χρυσαυγίτες κρατήθηκαν πολλές ώρες, άνευ λόγου και ουσίας.
Το ζητούμενο ήταν να έρθει η ώρα των δελτίων ειδήσεων, ώστε να τους βγάνουν στην τηλεοπτική γύρα, όπως έβγαζαν οι βυζαντίνοι δήμιοι τους καταδικασμένους, για διαπόμπευση και διασυρμό.

Σ' αυτές τις ατέλειωτες ώρες όμως συνέβη το αντίθετο. Οι άνθρωποι, που οι δήμιοι τους είχαν στόχο να εμφανίσουν ως τρομοκρατημένα θηρία, άρχισαν να συνειδητοποιουν ότι, εκείνες τις ώρες είχαν αναχθεί σε πρωταγωνιστές της σύγχρονης Ιστορίας του Ελληνισμού και ότι το θάρρος και το κουράγιο που θα μπορούσαν να μεταδώσουν στους διωκόμενους Έλληνες, θα γίνονταν σπόρος, για να ανθίσει [στην ώρα της] η ανα-γέννηση του έθνους μας.
Αντιθέτως αν έδειχναν τρομαγμένοι, θλιμμένοι, αδύναμοι κι έτοιμοι να καταρρεύσουν, αυτό θα σήμαινε το τέλος της ελπίδας που είχε αρχίσει να δημιουργεί στον λαό η ύπαρξη και η πολιτική δράση της Χρυσής Αυγής.

Αν ήθελαν να παραμείνει ζωντανό το λαϊκό κίνημα του Ελληνικού εθνικισμού, θα έπρεπε να υπερβούν τους εαυτούς τους και να πνίξουν με ένα συνταρακτικό γέλιο, τις καθεστωτικές σαύρες.
Σαν άλλοι Κυναίγειροι που αρπάζουν το πλοίο του εισβολέα, με ότι ακόμα τους έχει απομείνει, χαμογελώντας μπροστά στον θάνατο.
Κι αυτό έπραξαν...

Το αφηγήθηκαν περίπου έτσι και ο κ. Κασιδιάρης και ο κ. Παππάς και ο κ. Λαγός και ο κ. Παναγιώταρος και ο κ. Μιχαλολιάκος. Ο καθένας από την πλευρά του, ωστόσο όλοι τους είπαν [χωρίς προφανώς να είναι συνεννοημένοι] το ίδιο πράγμα.
Βγαίνοντας με τις χειροπέδες από τη ΓΑΔΑ σαν κοινοί εγκληματίες, για να τους δει και να λυγίσει ο μέσος τηλεθεατής, ούτε έκρυψαν τα πρόσωπα τους, ούτε κατσούφιασαν, ούτε παρακάλεσαν, ούτε έδειξαν φόβο ή δυσθυμία.
Το αντίθετο μάλιστα.
Όπως το είχε πει ο κ. Μιχαλολιάκος στην κόρη του...

Σαν να πήγαιναν σε γιορτή. Όχι στις φυλακές Κορυδαλλού.
Ε λοιπόν αυτό, συμφωνα και με τις αφηγήσεις των πρωταγωνιστών ήταν η πρώτη και καίρια νίκη τους.
Γι αυτό και η Χρυσή Αυγή είναι ακόμα εδώ.
Και θα είναι για πολλά χρόνια...




Ο κ. Παναγιώταρος απ' την άλλη, αφηγήθηκε μια απίστευτη ιστορία, από εκείνες τις ώρες της μαρτυρικής αναμονής στον τελευταίο όροφο της ΓΑΔΑ, που φανερώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο, την ψυχολογική κατάσταση των "ελεύθερων πολιορκημένων" της Χρυσής Αυγής.

Είπε λοιπόν, ότι περιμένοντας την ώρα που θα έπαιζαν τα δελτία ειδήσεων στις τηλεοράσεις, για να τους πάρουν από εκεί, του λύθηκε μια απορία που την είχε από καιρό...
Βλέποντας τότε που χτίζονταν το πολυώροφο κτίριο της ασφάλειας, σχεδόν απέναντι από το γήπεδο του Παναθηναϊκού, απορούσε γιατί κάθε που υπήρχε αγωνας, ανεβαίνανε όσο πιο ψηλά μπορούσαν στο γιαπί, οι πράσινοι φίλαθλοι. Του φαίνονταν παράξενο να μπορεί κανείς από εκεί, να έχει καλή θέα του γηπέδου.
Ε λοιπόν η απορία του λύθηκε.
Την ημέρα εκείνη έπαιζε ο Παναθηναϊκός με την Τριπολη στο ηρωικό γήπεδο της Λεωφόρου. Κι ο κ. Παναγιώταρος, με τις χειροπέδες στα χέρια, μπόρεσε να απολαύσει όλο τον αγώνα!
Και το θυμόταν να το διηγηθεί στον κόσμο, σαν να είχε γίνει χτες

Τόσο πολύ στ' αρχίδια τους είχαν γραμμένους και τους καθεστωτικούς δήμιους και τα αφεντικά τους!
 



Ωστόσο, δεν ήταν όλα ρόδινα εκείνες τις πέτρινες ημέρες των φυλακίσεων και των διαδοχικών δικαστικών πραξικοπημάτων...
Πέραν από τις πολλές δυσκολίες, από το άγχος, από την αγρύπνια, από την κούραση και από το αίσθημα της αδικιάς που ασκούνταν ωμά απάνω τους, οι πολιτικοί κρατούμενοι της Χρυσής Αυγής, είχαν να αντιμετωπίσουν και κάτι ακόμα - κάτι που ήταν πιο οδυνηρό από όλα αυτά μαζί.
Την προδοσία που υπέστησαν, από την πλευρά των ψηφοφόρων και φίλων τους...

Μίλησαν γι αυτό, περιγράφοντας το περίπου ως "αίσθηση ήττας" και ο κ. Κασιδιάρης και ο κ. Μιχαλολιάκος.
Με δεδομένο ότι στις τότε εκλογές τους είχαν ψηφίσει κοντά 500.000 Έλληνες, θα έπρεπε με το άκουσμα και μονο της συλληψης τους, να βουλιάζει η λεωφόρος Αλεξάνδρας, έξω από την Ασφάλεια.
Αντί αυτού βρίσκονταν εκεί καμιά 150αριά αφοσιωμένοι χρυσαυγίτες, που τόλμησαν να βγουν και να συμπαρασταθούν στους πολιτικούς κρατούμενους...

Γιατί, κακά τα ψέμματα, την προδοσία, τον εμπαιγμό, τον κυνισμό και την εξαπάτηση του δικαστή, του κουκουλοφόρου, του "προστατευόμενου" μάρτυρα, του χαφιέ, του μπράβου, του πολιτικού συμμορίτη και όλων αυτών, τα αντέχεις αφού τα γνωρίζεις και τα περιμένεις.
Αλλά να σε εγκαταλείψουν τη δύσκολη ώρα αυτοί ακριβώς που για χάρη τους έκαμες ότι εκαμες και βρέθηκες στις φυλακές - είναι δυσκολο και να το πιστέψεις ακόμα...
Κι αυτο κάναμε εμείς οι Έλληνες στους χρυσαυγίτες, αδέρφια μου.
Στα ευκολα τους χειροκροτούσαμε και στα δύσκολα τους παρατήσαμε στο στομα των όρνεων...

"Δεν είχε έρθει τελικά η ώρα για τον ξεσηκωμό του Γένους. Δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν ακόμα οι άνδρες και οι γυναίκες που θα βγουν μαζικά εμπρός, για να διεκδικήσουν πίσω τη χώρα τους" θα πει ο κ. Κασιδιάρης, με φανερή πικρία.
Και πολύ σωστά το είπε!

Η μαύρη αλήθεια είναι πως, αν έχουμε μια ελπίδα να ανατρέψουμε την πορεία προς την εθνική μας ευθανασία που έχει ήδη δρομολογηθεί, δεν θα πρέπει να τη στηρίξουμε στην εξέγερση των μαζών.
Αντιθέτως...
Και σταματώ εδώ, διότι τα υπόλοιπα δεν είναι ανακοινώσιμα στον ύπουλο διαδικτυακό αέρα.
Τα υπόλοιπα είναι ζήτημα ενός καλά οργανωμένου κρυφού σχολειού, που θα προετοιμάσει μια νέα γενιά πατριωτών πολεμιστών, αναγκαία σκληρών και αμείλικτων, απέναντι στους πανίσχυρους μηχανισμούς των παγκόσμιων νονών και των εγχώριων εργολάβων τους...

Και οι νοούντες, ας νοήσουν...  








 
  

    

Φταίει γιὰ τὰ πάντα ὁ …«βομβαρδισμένος» ἀπὸ τοὺς πάντες Ἕλλην!!!

18 Ὀκτωβρίου 2018 ἀπὸ τὸν Δικαίαρχος,  Φιλονόη. 

Ηλιθιότητα είναι να κυβερνάς, χωρίς να αντιλαμβάνεσαι πόσων ανθρώπων την ζωή καταστρέφεις – ενώ ταυτόχρονα αυτοκαταστρέφεσαι.

Τὸ Ἑλληνικὸν παράδοξον

Χωρίς καμμία αμφιβολία, η κατάσταση της Ελλάδας είναι κατά πολύ χειρότερη σε σχέση με όλα τα προηγούμενα χρόνια – ισχύει δηλαδή το κάθε πέρυσι και καλύτερα. Το δημόσιο χρέος είναι κατά πολύ υψηλότερο, τόσο σε απόλυτα νούμερα, όσο και σε σχέση με το ΑΕΠ, όπου πλησιάζει στην στρατόσφαιρα, το κόκκινο ιδιωτικό έχει εκραγεί, οι καταθέσεις έχουν εξαϋλωθεί, οι κρατικές επιχειρήσεις ξεπωλούνται, τα σπίτια πλειστηριάζονται, οι μισθοί και οι συντάξεις έχουν καταρρεύσει, οι νέοι εγκαταλείπουν μαζικά την χώρα, το δημογραφικό επιδεινώνεται, έχει χαθεί η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια, οι Έλληνες εξευτελίζονται από τους πάντες κοκ.
Παραστατικά, η Ελλάδα βομβαρδίζεται ανηλεώς για οκτώ συνεχή χρόνια, με αποτέλεσμα να μην έχει μείνει κάτι όρθιο – όταν την ίδια στιγμή δεν υπάρχει κάτι που να επιτρέπει μία, έστω, αμυδρή ελπίδα πως ο βομβαρδισμός θα σταματήσει κάποια στιγμή στο μέλλον. Το μόνο κτίριο που έχει μείνει ανέπαφο είναι η Βουλή, το διεφθαρμένο κομματικό κράτος, επειδή συνεργάζεται με αυτούς που ληστεύουν την χώρα και τους υπηρετεί – ενώ τα κόμματα εναλλάσσονται στην εξουσία, παραμένοντας ατιμώρητα, όταν είναι πλέον επικίνδυνο να γίνουν στόχος του εξαθλιωμένου πλήθους. Δεν διστάζουν πάντως να επιβάλουν ο,τιδήποτε τους ζητηθεί, όπως πρόσφατα την παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας – έχοντας πλέον πεισθεί πως οι Έλληνες δεν πρόκειται να αμυνθούν, ακόμη και όταν ο ληστής μπει στο σπίτι τους, υφαρπάζοντας ό,τι έχουν και δεν έχουν, καθώς επίσης κακοποιώντας τους ιδίους, τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους.
Πρόκειται βέβαια για ένα πρωτοφανές γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία, το οποίο έχει μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον – αφού ουδείς πίστευε πως θα συνέβαινε με οποιονδήποτε λαό, όσο υποανάπτυκτος, δειλός ή ανόητος και αν ήταν.

Η ερμηνεία τώρα που έχει δοθεί είναι πως οφείλεται σε έναν βαθειά ριζωμένο ατομικισμό, τον οποίο το σύστημα καλλιέργησε με επιτυχία επί σειρά δεκαετιών – στο ότι οι Έλληνες δεν μπορούν να ενωθούν, έχοντας έλλειμμα συλλογικότητας.
Θεωρείται δε πως ο ατομικισμός αυτός είναι αλληλένδετος με μία πρωτοφανή έλλειψη παιδείας – καθώς επίσης με μία συλλογική αυταπάτη/αποχαύνωση που δημιουργεί άτομα που δεν συνεργάζονται μεταξύ τους και εθελοτυφλούν, χωρίς καν να το συνειδητοποιούν.
Έτσι οι Έλληνες αναπαράγουν άθλια στερεότυπα και σαθρά πρότυπα, ενώ είναι ανίκανοι για συνδυαστική σκέψη και για απλή λογική, θυματοποιούμενοι πολύ εύκολα – γεγονός που τεκμηριώνεται από το ότι, η συντριπτική πλειοψηφία πιστεύει πως είναι η ίδια υπεύθυνη για τα μαρτύρια, στα οποία υποβάλλεται, επειδή φοροδιέφευγε ή σπαταλούσε τα χρήματα των Ευρωπαίων.
Το μόνο που επιθυμούν δε είναι μία θέση στο Δημόσιο που να πληρώνονται χωρίς να κάνουν κάτι, αδιαφορώντας για όλους τους άλλους – ενώ όποιος προσπαθήσει να τους αφυπνίσει, απλά θα χάσει τον χρόνο του. Δεν ξέρω εάν ισχύει η παραπάνω ερμηνεία, αλλά το αποτέλεσμα είναι δυστυχώς ξεκάθαρο – οπότε δεν μπορεί να έχει κάποιος πολλές αμφιβολίες.
Υ.Γ. Παραδόξως, όλοι οι υπεύθυνοι της ενδοτικής χρεωκοπίας βρίσκονται στην Βουλή, αντί στον Κορυδαλλό.  Έτσι δεν θα υπάρξει μέλλον.




1 σχόλιο :

  1. ΓΝΩΜΗ ΟΡΘΟΤΑΤΗ ΣΥΝΕΤΩΝ, ΑΒΛΑΠΤΩΣ ΠΑΣΙ ΣΥΝΟΙΚΩΝ ΤΟΙΣ ΝΟΜΙΜΟΙΣ,ΑΝΟΜΩΝ ΔΕ ΦΕΡΩΝ ΚΑΚΟΤΗΤΑ ΒΑΡΕΙΑΝ......ΟΡΦΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ..


    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...