Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018

Η ΟΜΙΛΙΑ ΕΝΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗ ΣΤΟ "ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΟ". "ΤΣΙΠΡΑ-ΠΡΟΔΟΤΗ-ΚΟΜΙΤΑΤΖΗ, Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ".

ΟΙ ΠΑΡΕΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ ΤΣΙΠΡΑ. ΤΑ ΠΑΡΤΑΛΙΑ ΠΟΥ ΚΟΛΛΗΣΑΝ ΣΑΝ ΒΔΕΛΛΕΣ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.




Η  υποτονική   ομιλία  ΤΟΥ  ΠΡΟΔΟΤΗ,   μπροστά  σε  ένα ακροατήριο  που  έδειχνε  να  κάνει  αγγαρεία  που  τον άκουγε,  δείχνει  και  το 
 πολιτικό  τέλος  ΤΟΥ  ΠΡΟΔΟΤΗ.


Μέσα στὸ «στόμα τοῦ λύκου»
15 Δεκεμβρίου 2018 ἀπὸ τὴν Φιλονόη,  Κῦρος Μανούσκας
 
 ΟΙ  ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ  ΕΙΝΑΙ  ΑΝΕΛΕΗΤΕΣ
 1477  ΑΤΟΜΑ,  ΟΙ  ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ  ΑΣΦΑΛΙΤΕΣ  ΜΕ  ΠΟΛΙΤΙΚΑ



Μέσα στὸ «στόμα τοῦ λύκου».  Ποίου λύκου δηλαδή; Πεκινουά…

Καθὼς πήγαινα στὸ «Ἀλεξάνδρειο» ἀπὸ τὸ κέντρο, ἐπέρασα δίπλα ἀπό, τοὐλάχιστον δέκα (10) λεωφορεία μὲ ΜΑΤ. Λέω, στὸν ἑαυτόν μου, «θὰ ἔχη κόσμο τὸ «παλέ»…».
Φθάνω ἐκεῖ στὶς 19:20, ἐνᾦ ἡ ὁμιλία τοῦ πρωθυπουργοῦ ξεκινοῦσε σὲ δέκα (10) λεπτά.
Ἀπ΄ ἔξω περίπου διακόσια (200) ἄτομα τῆς ἀστυνομίας μὲ πολιτικά.
Λέω, πάλι, στὸν ἑαυτόν μου: «θὰ μπῆκαν καὶ δὲν θὰ εὕρω θέση…»
Ἀνεβαίνω σιγά-σιγὰ τὶς σκάλες τοῦ «παλὲ» κι ἐφ΄ ὅσον ἐπέρασα τοὐλάχιστον ἀπὸ ἀκόμη δέκα (10) ἀστυνομικούς, μπαίνω μέσα.


Ἐπιλέγω μίαν θέση στὰ ὑψηλά, κάθομαι μόνος μου καὶ ξεκινῶ νὰ βγάζω φωτογραφίες. Συνῳμίλησα μὲ ἕναν – δύο φίλους στὸ μέσεντερ καί, τσοῦπ, ἔρχεται καὶ κάθεται δίπλα μου κάποιος ποὺ μοῦ λέει: «τί εἶπε τώρα ἡ ἀνακοίνωσις»;
Τοῦ ἀπαντῶ: «ξέρω κι ἐγώ; Μᾶλλον ὅτι ἦλθε ὁ Τσίπρας καὶ θὰ βγῆ σὲ λίγο...».
Ἁνάβει τσιγάρο, τὸν ἐρωτῶ ἐὰν ἐπιτρέπεται καὶ μοῦ ἀπαντᾶ: «ἔνα θὰ κάνω...». Τοῦ ἀνταπαντῶ: «Ἐπειδὴ θέλω νὰ κάνω κι ἐγὼ τσιγάρο, πᾶμε πιὸ πάνω γιὰ νὰ φεύγῃ ὁ καπνός ἀπὸ τὸ παράθυρο…».
Μοῦ λέει τότε αὐτός: «ἄστο, δὲν πειράζει.» Τοῦ ἀπαντῶ «ἐντάξει»…
Δὲν ἐκαρφώθη ὁ τύπος πὼς ἦταν τῆς ἀσφαλείας…
Μπαίνει τότε ὁ Τσίπρας, ῥίχνω ἕνα χειροκρότημα καὶ ἀμέσως ὁ τύπος ἐξηφανίσθη…
Δὲν τὴν εἶχα ἐγὼ τὴν βόμβα τελικῶς… 😁.

Καί, κάπου ἐκεῖ, ξεκινᾶ τὸ μαρτύριό μου. Ὁ Τσίπρας, ὡς ἄλλος Παπανδρέου, ξεκινᾶ τὸν λόγο του… «Λαὲ τῆς Θεσσαλονίκης…». Κυττῶ τριγύρω καὶ βλέπω αὐτοὺς ποὺ βλέπετε κι ἐσεῖς στὴν πρώτη φωτογραφία. Μὲ δύο κερκίδες κλειστές, ἄλλες τρεῖς νὰ ἔχουν ἀπὸ ἑκατὸ (100) ἄτομα καὶ οἱ ὑπόλοιπες μὲ κενὲς θέσεις σὲ κάθε κερκίδα. Ὁ κόσμος ξεκινᾶ νὰ κουνᾷ τὶς σημαῖες… Σοῦ λέει: «νὰ φαινόμαστε πολλοί…»
Στὶς φωτογραφίες, ἐὰν κάνετε ΖΟΥΜ, θὰ δεῖτε ἀρκετοὺς ὀρθίους. Ὅλοι τους ἦσαν ἀστυνομικοὶ μὲ πολιτικά!!!
Πετάχθηκε τότε ἕνα παλληκάρι ἀπὸ ἀπέναντι κι ἐφώναξε: «Ζήτω ἡ Μακεδονία!!!». Μέσα σὲ τρία (3-μόλις) δευτερόλεπτα τὸν εἶχαν βγάλη ἔξω δέκα (10) ἄτομα τῆς ἀσφαλείας!!!
Στὴν πορεία τῆς ὁμιλίας ἔβγαλαν ἄλλους πέντε ἀπὸ τὴν κερκίδα μου. Ἐγὼ ἄντεξα ἕνα μισάωρον.
Τὰ δέκα πρῶτα λεπτὰ ὁ Τσίπρας ἔκραζε τὸν Μητσοτάκη. Τὰ ἐπόμενα δέκα λεπτὰ θριαμβολογοῦσε γιὰ τὸ ὅτι ὁ ΣΥΡΙΖΑ μᾶς ἔβγαλε ἀπὸ τὰ μνημόνια καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἀνεφέρθη στὴν «συμφωνία» τῶν Πρεσπῶν. Ἐκεῖ περίμενα νὰ ἀκούσω ἕνα ἐπιχείρημα ὡς πρὸς τὰ ὀφέλη τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ δὲν ἄκουσα ἔστᾦ κι ἕνα. Μόνον κάτι σὲ ξύλινη γλῶσσα, μὲ πυλῶνες σταθερότητος στὰ Βαλκάνια καὶ γενικότητες.
Ξαφνικὰ εἶδα ἀρκετοὺς νὰ ἀποχωροῦν καὶ κατάλαβα πὼς ἦταν εὐκαιρία νὰ φύγω, διότι κινδύνευα νὰ κοιμηθῶ. Χαιρέτησα μὲ ἕνα χαμόγελο τὸ παλληκάρι, τὸν ἀσφαλίτη, ποὺ ξεροστάλιαζε, κυτταχθήκαμε, καταλάβαμε καὶ δύο μας πὼς δὲν θέλαμε νὰ εἴμαστε ἐκεῖ μέσα, εἴπαμε «καλὸ βράδυ» καὶ πῆρα τὸν δρόμο τοῦ γυρισμοῦ, πέρασα ἀκόμη τέσσερεις (4) κλοῦβες ἔως τὸ σπίτι μου καὶ ἀπεφάσισα νὰ γράψω γιὰ αὐτὴν τὴν ἐμπειρία μου…
Ἀπὸ αὔριο (15 Δεκεμβρίου) ὅλα τὰ ΜΜΕ θὰ γράφουν πόσοι λίγοι ἦσαν αὐτοὶ ποὺ πῆγαν στὸν Λευκὸ Πύργο καὶ πόσο φασίστες ἦσαν. Ἐγὼ ὅμως σήμερα θὰ σταθῶ στὸ πόσο ἀποτυχημένη ἦταν αὐτὴ ἡ ὁμιλία. Μὲ ἕνα «Ἀλεξάνδρειον», πού, χονδρικῶς, μαζὺ μὲ τοὺς ἀστυνομικοὺς μὲ τὰ πολιτικά, ἀλλὰ καὶ μὲ τοὺς μὴ ΣΥΡΙΖΑίους, ποὺ ἦσαν ἐκεῖ, ἄντε, μὲ τὸ ζόρι, νὰ εἶχε 2.000 κόσμο… Στὴν καλλιτέρα…
Ἐὰν λοιπὸν δὲν μπορῇ τὸ κυβερνὸν κόμμα νὰ γεμίσῃ ἔνα γήπεδο τῶν 5.000 θέσεων μὲ ψηφοφόρους του, στὴν δευτέρα σὲ μέγεθος πόλη τῆς χώρας, στὴν ὁποίαν διαβιοῦν 1.200.000 πολῖτες, τότε κάτι πάει λάθος. Κάτι ἔκανε πολὺ λάθος…
Ἐδῶ ὁ «Ἄρης», ποὺ κοντεύει νὰ πέσῃ σὲ κατηγορία στὴν καλαθοσφαίριση (μπάσκετ) μαζεύει τοὐλάχιστον 2500 κόσμο στὸ γήπεο. Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος δηλαδὴ φαίνεται πὼς οἱ «Ἀρειανοί» εἶναι περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ΣΥΡΙΖΑίους τῆς Θεσσαλονίκης, χωρὶς φυσικὰ νὰ λαμβάνω ὑπ΄ ὄψιν μου πὼς ἔχουν ἔλθη λεωφορεῖα μὲ ΣΥΡΙΖΑίους ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, καθὼς καὶ κάτι Σκοπιανοὶ ἀπὸ τὰ Σκόπια.
Ἁπλᾶ, σκέπτομαι, πὼς τὴν ἐπομένη φορὰ θὰ ἦταν καλλίτερα νὰ κλείσουν τὸ «Ἰβανόφειον» τοῦ «Ἠρακλῆ», πρὸ κειμένου νὰ φαίνονται περισσότεροι.
Τὸ σημερινὸ ἦταν ἀστεῖο. Τὸ μοναδικὸ σημεῖον ποὺ θύμιζε πὼς μιλᾶ ὁ πρωθυπουργὸς μίας χώρας σήμερα ἦταν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὄρθιοι ἀστυνομικοί, ποὺ κυττοῦσαν τὸν κόσμο μήπως καὶ ἐντοπίσουν κάποιον ἀντιφρονούντα!!!
Ἀποτυχία λοιπὸν δὲν ἦταν ἡ συγκέντρωσις τοῦ Λευκοῦ Πύργου ἀλλὰ ἡ ὁμιλία παρῳδία ἑνὸς «Πεκινουᾶ» πρωθυπουργοῦ.



ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ


Η ΓΡΑΒΑΤΑ ΕΝΟΣ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΗ. ΕΝΑΣ ΑΓΡΟΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΞΕΣΤΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ.





ΟΙ ΠΑΡΕΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ ΤΣΙΠΡΑ. ΤΑ ΠΑΡΤΑΛΙΑ ΠΟΥ ΚΟΛΛΗΣΑΝ ΣΑΝ ΒΔΕΛΛΕΣ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.





Υ.Γ. 

Αν η Νέα Δημοκρατία ήταν πίτσα... 



Λευτερης Πανουσης





Λοιπόν, αν η γαλάζια πολιτική συμμορία [γνωστή και ως Νέα Δημοκρατία] ήταν πίτσα, θα ήταν σαν αυτή που οι Ιταλιάνοι πιτσαδόροι αποκαλούν "quattro stagioni", τέσσερις εποχές.
Χωρισμένη σε 4 τμήματα, το καθένα με διαφορετικά υλικά και ξεχωριστή γεύση.

Παραδείγματος χάριν, ένα κομμάτι light πατριωτικό με λουκάνικο Γεωργιάδη, ένα άλλο κομμάτι, πιο κεντροοικωλογικό με μανιταράκια Κώστα Μπακογιάννη, ένα αμιγώς νεοφιλελεύθερο, μητσοτακικού τύπου, με καυτερό πεπερόνι, παγκοσμιοποιημένη ταμπάσκο και κούλικες ελιές και last but not least [που λέγουν και στον Άνω Ζαμβέζη] το κομμάτι του Νωθρού, με καραμανλικό ζαμπόν, από γνήσιο χοιρομέρι.
Και ενδιάμεσα να φιγουράρουν ελίτσες Τατσόπουλου, τουλουμοτύρι Πολύδωρα, μακεδονικός χαλβάς Σαμαρά, λευκός ταραμάς Προκόπη Παυλόπουλου, άρωμα Παπακώστα και βοδινό γαλάζιου ψηφοφόρου.
Και προπαντός, σε όλα τα κομμάτια, να υπάρχει άφθονο τυράκι και μπόλικη κόκκινη σάλτσα, σαν αυτή που πλασάρει στους απογόνους των καπεταναίων του ΕΛΑΣ, ο πρίγκιψ του Καρπενησίου και μέλλων δήμαρχος Αθηνών [α ρε, κατακαημένη Αθήνα, τι π{ί}τσα έχεις να φας πάλι...]
Τώρα θα μου πεις ότι η Νέα Δημοκρατία δεν είναι πίτσα [οπότε θα είχε και μια χρησιμότητα για τους δυστυχους Ιθαγενείς αυτού του τόπου] αλλά πολιτική συμμορία.
Ωστόσο, τη μόνη ουσιαστική διαφορά που βλέπω εγώ, μεταξύ της Ιταλικής quattro stagioni και της ινδογραικυλικής γαλάζιας συμμορίας, είναι ότι η δεύτερη θα ήταν πιο σωστό να ονομάζεται: quattro mafiozi.

Τώρα βέβαια και για να λέμε και της πιτσαρίας το δίκιο, η γαλάζια quattro mafiozi δεν είναι η μοναδική πολιτική συμμορία, που πλασάρεται στους ελληνόφωνους χαχόλους, για να τη φάνε και να χορτάσουν.
Υπάρχουν ακόμα η ροζοκόκκινη και η πράσινη πολιτική συμμορία μαζί με κάτι άλλες πολιτικές ομαδούλες, που όμως δεν κάνουν ούτε για σάντουϊτς, όχι για ολάκερη πίτσα...
Άλλωστε μοιραία ο κάθε καλός πιτσαδόρος, είναι βέβαιο ότι θα ενσωματώσει κάτι σκορδοψωμάκια τύπου Ποτάμι ή Ένωσης Κεντρώων ή τα ψίχουλα των ΑΝΕΛ, στις καθαυτού καθεστωτικές πίτσες, όπως οι μοντερνες αλυσσίδες φαγητού, μοστράρουν τον νέο τους μοντέλο πίτσας, με δεύτερη στρώση τορτίγιας.
Το κόμμα του κ. Θεοδωράκη αίφνης, θα μπορούσε το πολύ να συνοδεύσει την quattro mafiozi, ως επικάλυψη τραγανής τορτίγιας μεταμοντέρνας κεντροδεξιοαριστεράς, στο πατριωτικό τμήμα της γαλάζιας πίτσας, με τον παστουρμά βοριδοπολύδωρα.
Να μην σας πω ότι και μια ελαφρά δόση από επαναστατημένα μανιταράκια Μποφίλιου, θα μπορούσε ανετα να ταιριαξει, στο κομμάτι της κεντροοικωλογοαριστεράς του κ. Μπακογιάννη.
Θα πήγαιναν και με τη σάλτσα βοδιού αλά καραμανλή, που κοσμεί την γαλάζια πίτσα.
Όχι τίποτε άλλο δηλαδή αλλα για να μην λένε οι κακές γλωσσες, ότι η γαλάζια πολιτική συμμορία είναι ένα και το αυτό με τις άλλες δύο καθεστωτικές πολιτικές συμμορίες.
Και αυτό αποδεικνύεται αν συλλογιστούμε τι θα συνέβαινε στην περιπτωση που και ο συριζα και το ΚΙΝΑΛ, ήσαν επίσης πίτσες.
Διότι καταρχήν, η ροζοκόκκινη πίτσα del ciarlatano [του τσαρλατάνου], όπως αποκαλούν την πίτσα αλά σύριζα οι Ιταλοί πιτσαδόροι, έχει χωρισμένα τα κομμάτια της από τα αριστερά προς τα δεξιά, ενώ η γαλάζια quattro mafiozi της γαλάζιας πολιτικής συμμορίας, έχει χωρισμένα τα κομμάτια της, από τα δεξιά προς τα αριστερά.
Υπαρχει βέβαια και η πράσινη quattro karagiozi του αθάνατου ΠΑΣΟΚ, η οποία έχει χωρισμένα τα κομμάτια της από το κέντρο προς τα αριστερά αλλά αυτην ποιος αδειάζει να τη φάει...
Καταλαβαίνεις λοιπόν κυρία μου ότι οι τρεις βασικές καθεστωτικές πίτσες της Ινδογρεκίας, διαφέρουν μόνον στο πως τις πλασάρουν οι πιτσαδόροι τους, ωστόσο στη γεύση τους και στα πολιτικά τους προγράμματα, την ώρα που τις τρως, δεν αντιλαμβάνεσαι την παραμικρή διαφορά.
Όπως παραδείγματος χάριν δεν θα καταλάβεις την παραμικρή διαφορά όταν θα φας για δήμαρχο τον κ. Κωστα Μπακογιάννη, αντι του κ. Καμίνη ή τον κ. Ταχιάο, αντι του κ. Μπουτάρη.
Η μόνη που ίσως να έκαμε κάποια διαφορά, είναι η κ. Νοτοπουλου αλλά αυτή θα έβγαζε πολύ γέλιο στη αρχή και μετά θα διαπίστωνες ότι δεν τρώγεται...
Τείνω λοιπόν να συμφωνήσω με τους Ιταλούς καλοφαγάδες, που λέγουν ότι η πίτσα τρώγεται βλαστημώντας.
Κι αυτό το λέγουν επειδή την πίτσα πρέπει να τη φας καυτή, μόλις βγαίνει από τον ξυλόφουρνο, όπως ο αμιμητος Bon Viveur Βιτόριο Γκάσμαν, που κάθονταν στον πάγκο του πιτσαδόρου για να φάει την πίτσα του, προτου προλάβει να κρυώσει έστω και στο ελάχιστο της διαδρομής, από τον φούρνο στο τραπέζι. 
Το ίδιο ισχύει και για τις ελληνόφωνες πολιτικές συμμορίες. Τρώγονται [αν τρώγονται] βλαστημώντας...

Βέρος Ιταλιάνος ο Βιτόριο Γκάσμαν έλεγε ότι η πίτσα τρώγεται βλαστημώντας
Το ίδιο και οι ελληνόφωνες καθεστωτικές συμμορίες [αν τρώγονται...]
Μην μου στενοχωριέσαι λοιπόν καλέ μου ψηφοφόρε.
Είτε τη γαλαζια quattro mafiozi παραγγείλεις να σου φέρουν στο τραπέζι σου, είτε τη ροζοκόκκινη del ciarlatano, είτε την πρασινη quattro karagiozi, το ίδιο πακέτο θα φας και τις ίδιες βλαστήμιες θα ρίξεις.
Και πάρε παράδειγμα σ' αυτά που σου λέγω, από το εφιαλτικό Πλανητικό Πακέτο για τη Μετανάστευση του ΟΗΕ, για το οποίο κανείς δεν σου είπε κουβέντα και κανείς δεν σου εξήγησε το τι πρόκειται να επιφέρει στη δύσμοιρη Ινδογρεκία, όταν θα μετατραπεί σε εθνικό νόμο και θα ανοίξει τα σύνορα σε εκατομμύρια αφροασιάτες λαθρέποικους, χωρίς καν να χρειάζεται να πλερώνουν τα χιλιάρικα στους δουλέμπορους και που σήμερα περιμένουν πως και πως με την ψωλή στα χέρια, για να μπουκάρουν ελεύθερα εδώ μέσα.
Ούτε οι "πατριώτες", της γαλάζιας πίτσας, ούτε οι νεοφιλελεύθεροι της, ούτε οι κεντροοικωλογοκαπεταναίοι του μπακογιαννικού ΕΛΑΣ, ούτε οι γυρολόγοι πασών των συμμοριών, ούτε οι πράσινες πάπιες, ούτε οι κόκκινοι ciarlatani, ούτε καν η κ. Τατιάνα Στεφανίδου, δεν σε ενημέρωσαν τι παναπεί Πλανητικό Πακέτο Μετανάστευσης και πως έχει να γίνει η σούφρα σου από τον αράπικο καρσιλαμά, στα αμέσως επόμενα χρονάκια.
Αντιθετως οι πάντες όλοι παρίσταναν τις πίτσες, ενώ ο κάπο ντι τουτι καπι των καθεστωτικών συμμοριών, πήγε μόνος του στο Μαρόκο και υπέγραψε την τελική φαση του Σχεδίου Γκουντενχοβ Καλλερτζι και τον επιλογο της εθνικης μας ευθανασίας.
Ποιο πατριωτικό κομμάτι και ποιοι Αδώνιδες και ποιοι Βορίδηδες και ποιες Φώφες και ποιοι Καμμένοι. Τσιμουδιά δεν έβγανε κανείς τους. Ούτε αληθινές πίτσες να ήντουσαν. Για να μην σας πω ότι ακόμα και οι πίτσες, αν είχαν λαλιά, θα ούρλιαζαν με το αίσχος του Πλανητικού Πακέτου Μετανάστευσης και αν είχαν ποδαράκια, θα σηκωνόντουσαν και θα έφευγαν από το τραπέζι αφήνοντας τον κ. Καραμανλή τον Βούδα [ή Μπούρδα] με την πετσέτα στον λαιμό και την π[ί]τσα στο χέρι...
Κι όμως, ρε φίλε μου...
Οι 9 στους 10 ελληνόφωνοι γραικύλοι ετοιμάζονται τώρα να ξαναφάνε την ξαναζεσταμένη πίτσα τους, με την ίδια ακριβώς συνταγή και τα ίδια επακριβώς υλικά και την απαράλλαχτη πανομοιότυπη σάλτσα, της quattro malakia, που τους σερβίρουνε οι καθεστωτικές πολιτικές συμμορίες, εδώ και πολλά χρόνια.
Κι όταν θα την τρώνε, και θα τους κάθεται πάλι στο στομάχι και θα τους πιάνει ξανά το τσιρλιπιπιό και θα τρέχουν ξανάμανά βλαστημώντας στους καμπινέδες της πολυπολιτισμικότητας, και πάλι θα περιμένουν πότε να τελειωσει η quattro mafiozi, για να καταφύγουν στη del ciarlatani και τούμπαλιν!
Porka mizeria Greka, ρε πούστη μου...
        

Ζωντανό παράδειγμα ότι,
κάτω από τις τάχα μου διαφορετικές επιστρώσεις των καθεστωτικών συμμοριών,
η βασική σάλτσα της καθεστωτικής πίτσας είναι ίδια
Άλλο παράδειγμα, η κ. Παπακώστα [κι έχουμε πολλά να δούμε ακόμα...]
Καλά, για τον κ. Τατσόπουλο δεν σας λέγω τίποτα, διότι αυτός δεν τρώγεται...


7 σχόλια :

  1. ΓΑΛΛΟΙ ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΩΜΑΛΟ ΜΑΚΡΟΝ ΤΟΥ ΡΟΤΣΙΛΝΤ, ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ...

    Ανοιχτή επιστολή απέστειλαν και ανώτατοι Γάλλοι αξιωματικοί βαθμού στρατηγού προς τον Εμμανουέλ Μακρόν, με την οποία τον κατηγορούν για διάπραξη εθνικής «προδοσίας» με την υπογραφή του συμφώνου μετανάστευσης των Ηνωμένων Εθνών.
    Η επιστολή φέρεται να γράφτηκε από τον στρατηγό Antoine Martinez και υπογράφεται από δέκα άλλους στρατηγούς, έναν ναύαρχο και έναν συνταγματάρχη, καθώς και ένα πρώην υπουργό Άμυνα τον Charles Millon.
    Όλοι τους προειδοποιούν τον Μακρόν ότι η κίνηση αυτή αφαιρεί από τη Γαλλία την δυνατότητα της εθνοτικής ομοιομορφίας και κυριαρχίας και παρέχει έναν επιπλέον λόγο στους Γάλλους πολίτες να εξεγερθούν.
    Η επιστολή φέρεται επίσης να κατηγορεί τον Γάλλο πρόεδρο ότι είναι «ένοχος άρνησης της δημοκρατίας και ότι διέπραξε προδοσία κατά του Έθνους» για την υπογραφή του συμφώνου αυτού χωρίς να το θέσει στο λαό”.
    «Το γαλλικό κράτος έστω και αργά αρχίζει να συνειδητοποιεί την αδυναμία της ενσωμάτωσης πάρα πολλών ανθρώπων, που διαθέτουν εντελώς διαφορετικές κουλτούρες και οι οποίοι συγκεντρώθηκαν τα τελευταία σαράντα χρόνια σε περιοχές που δεν «ισχύουν” πλέον οι νόμοι της γαλλικής Δημοκρατίας», φέρεται να αναφέρει η επιστολή, προσθέτοντας ότι η μαζική μετανάστευση σβήνει τα «πολιτισμικά ορόσημα» της Γαλλίας.
    Υποστηρίζουμε τον Στρατηγό MARTINEZ κατά της συμφωνίας του ΟΗΕ για την Μετανάστευση.
    Υπογράφουν οι:
    General Antoine MARTINEZ
    Charles MILLON – Former Minister of Defense
    General Marc BERTUCCHI
    General Philippe CHATENOUD
    General André COUSTOU
    General Roland DUBOIS
    General Daniel GROSMAIRE
    General Christian HOUDET
    General Michel ISSAVERDENS
    Admiral Patrick MARTIN
    General Christian PIQUEMAL
    General Daniel SCHAEFFER
    General Didier TAUZIN
    Colonel Jean Louis CHANAS

    "ΤΣΙΠΡΑ-ΠΡΟΔΟΤΗ-ΚΟΜΙΤΑΤΖΗ, Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ".

    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δημοσιογράφος Νίκος Ρούσσης: (Nikos Rouspis) από Γαλλία:
    "Θάλεγα, μέρα πούναι σήμερα, ν' αφήσετε τα σάλια στο φέϊσμπουκ και να συμφιλιωθείτε με την γ... μοίρα σας, μιας και τίποτα δεν μπορείτε να κάνετε για να την αλλάξετε. Ο Τσίπρας θα κυβερνάει όσο θέλουν οι Αμερικάνοι και το Κούλη θα κυβερνήσει, όταν θέλουν οι Αμερικάνοι. Ολοι οι υπόλοιποι, είναι για τα μπάζα και περιμένουν τις εκλογές να εξασφαλίσουν καμιά καλοπληρωμένη θεσούλα στο μπουρδέλο της Βουλής και ο λοβοτομημένος ελληνικός λαός ψ...βαράει αμέριμνος και θέλει να κάνει και τον μάγκα, με απόψεις επί παντός επιστητου. Απαντες για τον π... καβάλα και εγώ την βγάζω μια χαρά στα εξωτερικά, παρόλο που κι' εδώ σκοτώνουν κόσμο σαν τον Κατσίφα. Μπήκατε ρε όρνια ή να βάλλω τις φωνές?".
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τσίπρας: «Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε τα φολκλόρ των αναπαραστάσεων των μακεδονομάχων».
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πράκτορας της Cia από το 2008, ο υπουργός εξωτερικών του Ζάεφ, Νίκολα Ντιμιτρόφ. Χαμός στα Σκόπια.
    Πράκτορας και με τη βούλα.
    Ο πατήρ τούτου, ήταν πράκτορας των βουλγάρων όπως και ο «αιγαιάτης» παππούς του.
    Ο «...δικός» μας, ο Κοτζιάς, που συνυπέγραψε, λέτε να ήταν και αυτός, παλιός «συνάδελφος»; Των Πρακτόρων η σχολή είναι χρήσιμη πολύ.
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ «ΠΟΙΗΤΕΣ».
    Ένα από τα βασικά στοιχεία της ιδεολογικής τρομοκρατίας της αριστεράς, από το 1974 μέχρι σήμερα, είναι και οι ποιητές. Τρεις-τέσσερις, λοιπόν, σπουδαιοφανείς κομμουνιστές «ποιητές» (όπως ο Ρίτσος, ο Βάρναλης, ο Βρεττάκος, ο Λειβαδίτης κ.λπ.), βραβευμένοι με «βραβεία Λένιν» και «βραβεία Στάλιν», παρουσιάζονται από τους επιτήδειους στο ελληνικό κοινό ως… παγκόσμια αναγνωρισμένες αυθεντίες, ενώ παράλληλα «εξαφανίζονται» όλοι οι υπόλοιποι, οι μη κομματικοί, οι πραγματικοί Έλληνες ποιητές. Έτσι, κάθε χρόνο σε συλλόγους, σωματεία και σχολεία όπου κυριαρχούν μαρξιστές, έχουμε και μια… επέτειο κομμουνιστή ποιητή, π.χ. «έτος Γ. Ρίτσου» λόγω των 100 χρόνων από τη γέννησή του, «έτος Ν. Βρεττάκου» για τα 10 χρόνια από τον θάνατό του κ.ο.κ., ως προπαγανδιστική παγίδα για τους ανύποπτους.
    Σήμερα, λοιπόν, επέτειο του θανάτου του κομμουνιστή ποιητή Βάρναλη (πέθανε στις 16/12/1974), η κομμούνα έχει γεμίσει τα ΜΜΕ αφιερώματα για δαύτον. Στα αφιερώματα αυτά, τονίζονται όλοι οι «μεγάλοι σταθμοί» της ζωής του, π.χ. ότι γεννήθηκε στην Βάρνα της Βουλγαρίας (εξ’ ου και το «Βάρναλης»), ότι ασπάστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία το 1919, στο Παρίσι, ότι το 1935 πήρε μέρος στο Συνέδριο Σοβιετικών Συγγραφέων, στην Μόσχα, ότι το 1959 πήρε το «βραβείο Λένιν» και τα λοιπά…
    Μόνο για την κατοχική δραστηριότητα του εν λόγω αποφεύγουν να γράψουν οι υμνητές! Γιατί άραγε; Μήπως κάτι θέλουν να κρύψουν;
    Αναφέρει σχετικά στο βιβλίο του «Τετράδια Ημερολογίου 1939-1953», εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2005, ο γνωστός Έλληνας λογοτέχνης Γεώργιος Θεοτοκάς:
    «Ο Κώστας Βάρναλης, τέως επίσημος ποιητής του Ελληνικού κομμουνισμού, επιδεικνύεται σε επίσημα τραπέζια στην Βουλγαρική πρεσβεία την στιγμή που η Βουλγαρική κυβέρνηση διακηρύττει ότι είναι εμπόλεμη στο πλευρό του Άξονα εναντίον της ΕΣΣΔ και που, ως εκ του περισσού, οι Βούλγαροι σφάζουν 30.000 Ρωμιούς στη Μακεδονία».
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΠΡΑΚΤΩΡ Α΄ - ΚΥΡΙΑΚΟΣ: «ΘΑ ΔΙΝΩ 2.000 ΕΥΡΩ ΣΕ ΚΑΘΕ ΝΕΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ».
    ΠΡΑΚΤΩΡ Β΄ - ΑΛΕΞΗΣ: «ΕΓΩ ΘΑ ΔΙΝΩ 3.000 ΕΥΡΩ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΑΠΠΟΥ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ».

    2.000 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΣΤΙΣ «ΝΕΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ» ΕΞΗΓΓΕΙΛΕ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ.
    Μια νέα εξαγγελία έκανε στο συνέδριο του ο Μητσοτάκης της οικογενειοκρατίας και αφορά ένα επίδομα 2.000 ευρώ «στις νέες οικογένειες για κάθε νέο παιδί που θα γεννιέται στην Ελλάδα».
    Μάλιστα, όπως τόνισε, το επίδομα αυτό θα προβλέπεται στον πρώτο κιόλας προϋπολογισμό και θα δοθεί με διευρυμένα εισοδηματικά κριτήρια.
    Δεν διευκρίνισε ο Μητσοτάκης της οικογενειοκρατίας ποιες οικογένειες θα αφορά. Μόνο τις ελληνικές, ή μήπως όλες όσες υπάρχουν στην Ελλάδα; Προφανώς το δεύτερο, γιατί αν εννοούσε το πρώτο θα φρόντιζε να προσθέσει και το «ελληνικές» μπροστά από το «νέες οικογένειες».
    Τούτο σημαίνει, ότι κάθε εννιά μήνες η κάθε «μουσουλμάνα κουνάλα» που βρίσκεται στο Ελλάντα θα γεννάει από ένα νέο «προσφυγόπουλο»-μουσουλμανόπαιδο, δαπάναις του αγρίως φορολογούμενου ελληνικού.
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ο απόλυτος ευτελισμός ενός πρωθυπουργού
    Του Σάκη Μουμτζή, Πηγή: Liberal

    Είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολιτικού αρχηγού να μιλήσει στο κοινό του, όπου θέλει και όποτε θέλει. Το fair-play αφορά αυτούς που αναγνωρίζουν πως πρέπει να υπάρχουν κανόνες στην πολιτική αντιπαράθεση. Και η ηγεσία της ριζοσπαστικής Αριστεράς έχει αποδείξει, με την μέχρι τώρα πρακτικής της, πως δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη τους. Οι κανόνες και ο κώδικας συμπεριφοράς προϋποθέτει πίστη σε συγκεκριμένες αρχές πάνω στις οποίες στηρίζονται αυτοί οι κανόνες.
    Για την Αριστερά τα πάντα υποτάσσονται στην επίτευξη του τελικού στόχου. Γι΄αυτήν, όταν αισθάνεται πως είναι ισχυρή, επιτρέπονται όλα τα χτυπήματα. Οι κανόνες είναι για τα αστικά κόμματα.
    Συνεπώς, όσοι εξανίστανται και διαμαρτύρονται για την συγκέντρωση του Α. Τσίπρα στην Θεσσαλονίκη, φαίνεται πως ακόμα δεν αποκωδικοποίησαν το DNA αυτού του πολιτικού χώρου, κάτι ιδιαίτερα ανησυχητικό, μετά από μια τετραετία διακυβέρνησης της Αριστεράς.
    Το πρόβλημα λοιπόν δεν βρίσκεται στην επιλογή της ημέρας και της ώρας της συγκέντρωσης του ΣΥΡΙΖΑ. Αναμενόμενο. Έκπληξη θα ήταν αν άφηνε το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας να μονοπωλήσει το τριήμερο. Και ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη θα είναι αν η βραδιά κυλήσει χωρίς καμιά προβοκάτσια. Γιατί αυτό ακριβώς επιδιώκει ο Τσίπρας και «τσιμπούν» διάφοροι ανεγκέφαλοι.
    Η πλήρης ξεφτίλα του πρωθυπουργού βρίσκεται στο γεγονός πως για μια καθαρά κομματική εκδήλωση κινητοποίησε χιλιάδες αστυνομικούς, ελικόπτερο, πολεμικό πλοίο και σφράγισε το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τόσο φοβισμένος είναι; Και αν ναι, ποιον φοβάται;
    Είναι δυνατόν ένας πρωθυπουργός που πριν μερικές εβδομάδες περηφανεύτηκε στην βουλή πως δεν έχει ανάγκη της προστασίας των ΜΑΤ, να διαψεύσει τον εαυτό του μόλις λίγες ημέρες μετά;
    Για τον Τσίπρα όλα είναι δυνατά, καθώς δεν έχει ηθικούς φραγμούς και όρια ηθικής αντοχής. Και απευθύνεται πλέον σε ένα πολιτικό και κοινωνικό ακροατήριο όμοιο με αυτόν. Είναι όλοι αυτοί που, αφού έφαγαν γλυκό ψωμί από το ΠΑΣΟΚ για τριάντα χρόνια, μετακόμισαν στον ΣΥΡΙΖΑ όταν οσμίστηκαν πως η εξουσία μεταφέρεται προς τα εκεί.
    Άνθρωποι με χαλασμένες συνειδήσεις.
    Ο Α. Τσίπρας γνωρίζει άριστα το κοινό του. Το τι λέμε εμείς, οι κανονικοί άνθρωποι, δεν τον ενδιαφέρει. Από την στιγμή που η θεαματική κυβίστηση του 2015 έτυχε της επιδοκιμασίας του 36% του Ελληνικού λαού, αισθάνεται πως μπορεί να λέει και να κάνει, χωρίς κανέναν φραγμό, τα πάντα.
    Έτσι, να μην εκπλαγούμε αν μεθαύριο ξαναπεί πως δεν έχει ανάγκη της προστασίας των ΜΑΤ, και αυτές είναι πρακτικές των «νεοφιλελεύθερων και των ακροδεξιών της Νέας Δημοκρατίας».
    Νομίζω πως το καθήκον των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου είναι να διασφαλίσουν την ομαλή πορεία προς τις εκλογές. Οι μεθοδευμένες προκλήσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πολλές. Όμως ο χρόνος των εκλογών πλησιάζει και η ήττα του είναι αναπόφευκτη. Τα ψέμματα τελειώνουν.
    Ας αφήσουμε τον Α. Τσίπρα να αυτοεξεφτιλίζεται, ας τον αφήσουμε να περιφέρεται ανά την χώρα με στρατούς αστυνομικών, ας τον περιφρονήσουμε και ας κοιτάξουμε το μετά!
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...