Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019

Η ΓΡΙΠΗ, Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΝΟΥΚΛΑ.

 Η γρίπη βρίσκεται, αυτή  την  εποχή, στο ζενίθ της και, σύμφωνα με το αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), φέτος κυριαρχεί το στέλεχος που είναι γνωστό ως H1N1.
Πρόκειται για το ίδιο στέλεχος του ιού της γρίπης που σκότωσε τουλάχιστον 70 εκατομμύρια ανθρώπους  (σε  δύο  χρόνια)  και μόλυνε περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού πριν από έναν αιώνα, μεταξύ του 1918 και του 1920.
(Σημείωση:  ο  Α΄ Παγκόσμιος  Πόλεμος  που  μόλις  είχε  τελειώσει  (το  1918)  είχε  σκοτώσει  10  εκατομμύρια  ανθρώπους.).

 
«Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ασθένειας από γρίπη φέτος, τα περιστατικά αφορούν μόλυνση από το στέλεχος H1N1», δήλωσε η Kristen Nordlund, εκπρόσωπος του CDC, και πρόσθεσε ότι «τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες οι ιοί γρίπης από το στέλεχος H3N2 ήταν πιο συνηθισμένοι στο νοτιοανατολικό τμήμα των ΗΠΑ».
Είναι πολύ νωρίς για να πει κανείς εάν ο H1N1 θα μολύνει την πλειοψηφία των ατόμων που θα ασθενήσουν με γρίπη φέτος, αλλά, αν το κάνει, αξίζει να αναρωτηθεί: 
Θα μπορούσε να αποδειχτεί τόσο θανατηφόρος όσο ήταν το 1918;
Η σύντομη απάντηση είναι όχι λόγω συγκεκριμένων βιολογικών λόγων. Πρώτον, η Nordlund είπε ότι «οι ιοί της γρίπης αλλάζουν διαρκώς», που είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους υπάρχει ένα νέο αντιγριπικό εμβόλιο κάθε χρόνο. Με άλλα λόγια, το στέλεχος H1N1 πριν από 100 χρόνια δεν έχει ακριβώς το ίδιο RNA με το σημερινό στέλεχος H1N1.
Όπως εξηγεί το CDC, οι ιοί της γρίπης μπορούν να αλλάξουν με δύο διαφορετικούς τρόπους, με διαφορετικές συνέπειες για την μολυσματικότητά τους. 
Πρώτον, υπάρχει το φαινόμενο «αντιγονική ολίσθηση” (antigenic drift), κάτι που συμβαίνει στα γονίδια του ιού με την πάροδο του χρόνου καθώς αναπαράγεται ο ιός. Καθώς ένας συγκεκριμένος ιός εξαπλώνεται σε όλο το σώμα, οι μεταλλάξεις του αναπτύσσονται αργά – δηλαδή κάποιος που έχει αντισώματα κατά συγκεκριμένου στελέχους είναι πιθανό να δει ότι το ανοσοποιητικό του σύστημα δεν αναγνωρίζει τις νεότερες μεταλλάξεις από αυτό το στέλεχος, με αποτέλεσμα να αρρωστήσει ξανά από το ίδιο στέλεχος.
Ο δεύτερος τρόπος με τον οποίο μεταβάλλεται ο ιός της γρίπης ονομάζεται «αντιγονική μεταβολή» (antigenic shift).  Ενώ η αντιγονική ολίσθηση εξελίσσεται σταδιακά, η αντιγονική μεταβολή είναι ξαφνική και περιλαμβάνει δύο στελέχη που συγχωνεύουν το γενετικό τους υλικό, δημιουργώντας ξαφνικά ένα νέο στέλεχος. Οι αντιγονικές μεταβολές μπορεί να οδηγήσουν σε μια πανδημία, επειδή οι άνθρωποι έχουν περιορισμένη προστασία από τα γονίδια του νέου ιού. Την άνοιξη του 2009, σύμφωνα με το CDC, συνέβη μια τέτοια μεταβολή με ένα στέλεχος του ιού H1N1 της γρίπης.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι το στέλεχος H1N1 του 1918 έχει υποστεί και τα δύο είδη αλλαγής τα τελευταία 100 χρόνια, ένας ιός H1N1 που μοιάζει με εκείνον του 1918 δεν θα «ταιριάζει στα τρέχοντα κριτήρια για ένα νέο στέλεχος πανδημίας», δηλώνει το CDC.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι το τρέχον εμβόλιο γρίπης τριών συστατικών περιλαμβάνει προστασία έναντι του ιού τύπου H1N1. Έτσι, μια μεγάλη έξαρση όπως εκείνη στις αρχές του 20ού αιώνα είναι πρακτικά απίθανη. Εάν, στην πολύ σπάνια περίπτωση, έχει εξαπλωθεί ένας ιός H1N1 τύπου 1918, υπάρχουν μερικά αντιιικά φάρμακα που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά ενάντια σε αυτό: η ριμανταδίνη και η οσελταμιβίρη.  Επίσης, η νοσοκομειακή περίθαλψη έχει βελτιωθεί πάρα πολύ σε σχέση με το 1918.
Μετά από σχετική έρευνα, το CDC διαπίστωσε ότι το στέλεχος Η1Ν1 του 1918 ήταν “πολύ διαφορετικό σε σχέση με τους σύγχρονους ιούς της γρίπης H1N1”. 
Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science το 2005, “ο ιός πανδημίας του 1918 είχε την ικανότητα να αναδιπλασιαστεί εν απουσία θρυψίνης, προκάλεσε θάνατο σε ποντικούς και εμβρυοποιημένα αυγά κότας και παρουσίασε φαινότυπο υψηλής ανάπτυξης σε ανθρώπινα βρογχικά επιθηλιακά κύτταρα”.
Παρά την ύπαρξη αλληλουχίας, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα σχετικά με το στέλεχος του 1918, όπως π.χ. από πού προήλθε.
Όσον αφορά το μέλλον, οι ερευνητές υποστηρίζουν, ότι κάθε χρόνο είναι πιθανό να πεθάνει ένας μικρός αριθμός υγιών ανθρώπων από την εποχική γρίπη, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο, εκείνοι που κινδυνεύουν περισσότερο είναι όσοι ζουν σε υποβαθμισμένες περιοχές με περιορισμένη πρόσβαση σε φάρμακα και ιατρική περίθαλψη.
«Σε παγκόσμιο επίπεδο, περιβαλλοντικά ζητήματα όπως το ψυχρό κλίμα, η έλλειψη συστημάτων αποχέτευσης και η έλλειψη καλής στέγασης με παροχές, όπως η κεντρική θέρμανση, είναι πιθανό να συμβάλλουν στην αύξηση της θνησιμότητας», αναφέρουν οι ερευνητές.
Άλλοι ερευνητές είναι ακόμα πιο καθησυχαστικοί, υποστηρίζοντας ότι κανένας ιός της γρίπης δεν πρόκειται να φτάσει ποτέ ξανά σε επίπεδο πανδημίας συγκρίσιμο με αυτό που έζησε ο πλανήτης μεταξύ του 1918 και του 1920.




                   Η  ΕΥΛΟΓΙΑ


Οι ηλίθιοι και ο δύστυχος Φραγκίσκος

Του Αντώνη Δαρζέντα,   LIBERAL

 
Στις 5 Μαρτίου του 1520 ένας μικρός Ισπανικός στόλος απέπλευσε από την Κούβα για το Μεξικό. Τα πλοία μεταφέρουν Ισπανούς στρατιώτες, πυροβόλα. Δεν είναι όμως αυτά το φονικό φορτίο. Μαζί τους είναι ο σκλάβος Φρανσίσκο ντε Εγκία. Ο Φρανσίσκο είχε ευλογιά. Σε λίγες μέρες ανεβάζει πυρετό και πέφτει στο κρεβάτι, στο σπίτι μιας οικογένειας αυτοχθόνων Αμερικανών στην πόλη Κεμποαλάν. Κολλούν όλα τα μέλη της οικογένειας και μετά οι γείτονες και μετά κι άλλοι, κι άλλοι...
Σε 10 μέρες το Κεμποαλάν είχε γίνει νεκροταφείο. Οι Μάγια και οι Αζτέκοι έκαναν προσευχές, κρύα μπάνια, εντριβές με πίσσα. Άλλα μάταια. Στο τέλος οι αρχές γκρέμιζαν τα σπίτια πάνω στα πτώματα. Τον Σεπτέμβριο του 1520 η επιδημία έφτασε στην μεγαλειώδη πρωτεύουσα των Αζτέκων, την Τσενοτστιτλάν μια μεγαλειώδης μητρόπολη 250 χιλιάδων κατοίκων. 

Μέσα σε δύο μήνες πεθαίνει το ένα τρίτο του πληθυσμού μαζί με τον αυτοκράτορα Κιτλαχουάκ.
Μέσα σε περίπου 6 μήνες από τον ερχομό της νόσου το Μεξικό που είχε τότε 22 εκατομμύρια κατοίκους είχε πια, μόνο τους μισούς. Και μετά ήρθε η ιλαρά και η γρίπη. Σε λίγα χρόνια το Μεξικό είχε πια 2 εκατομμύρια. Αυτό ήταν το τέλος των πολιτισμών της κεντρικής Αμερικής. Όχι από τους κατακτητές όπως πιστεύεται. Από την ευλογιά, την ιλαρά και τη γρίπη.
Από έναν μικρό ιό που έβραζε μέσα στο αίμα του καημένου Φρανσίσκο ντε Εγκία.
Μέσα στον 20ο αιώνα η ευλογιά προκαλεί περίπου 300 με 500 εκατομμύρια θανάτους στον κόσμο. Η ιλαρά σκοτώνει 150 εκατομμύρια. Μόνο τα δύο νοσήματα αυτά σκότωσαν 5 με 7 φορές περισσότερους από όσα τα θύματα των δύο παγκόσμιων Πολέμων που έγιναν τον ίδιο αιώνα. 

Και δεν υπολογίζουμε σε αυτόν τον αριθμό τα εκατομμύρια νεκρών από κοκκύτη, διφθερίτιδα, πολιομυελίτιδα, ισπανική γρίπη, ηπατίτιδες γιατί δεν μπορούμε να μετρήσουμε τα θύματα τους.
Όλα αυτά τα νοσήματα αντιμετωπίζονται με τον εμβολιασμό.  

Ο εμβολιασμός είναι η πιο σωτήρια, η πιο σημαντική, η πιο ασφαλής και η πιο οικονομική υγειονομική παρέμβαση της ανθρώπινης ιστορίας. Μια ένεση μόνο και έχει τόση σωτηρία. Μπορεί να απαλύνει τόσο ανθρώπινο πόνο.
Και είμαστε στο 2019 όπου τα εμβόλια τα έχουμε δωρεάν και αντί να εμβολιαζόμαστε, μερικοί από εμάς γυρίζουμε πάλι στα ξόρκια των Μάγια και των σαμάνων τους. Αν μπορούσε να μας δει ο δύστυχος Φρανσίσκο. Αν μπορούσε να μας δει ο άτυχος Αζτέκος αυτοκράτορας Κιτλαχουάκ που έχασε την ζωή του και όλη την μεγαλειώδη αυτοκρατορία του από την ευλογιά. Αν μας έβλεπαν τα εκατομμύρια θύματα των νόσων αυτών.
Αν μπορούσαμε να κοιτάξουμε στα μάτια τα παιδιά του 3ου κόσμου που περπατούν αγκαλιά με τις μητέρες τους χιλιόμετρα μέσα στο λιοπύρι και περιμένουν ώρες για να τρυπηθούν από τα σωτήρια για αυτά εμβόλια, να αρνούμαστε τον εμβολιασμό, θα έλεγαν ένα πράγμα. Ότι είμαστε απλά ηλίθιοι.
Μην είστε ηλίθιοι. Εμβολιαστείτε.
Υ.Γ.  H αφήγηση για την επιδημία του Μεξικού είναι από τον ιστορικό Yuval Harari.







           Η  ΠΑΝΟΥΚΛΑ
Η επιδημία πανούκλας του Μεσαίωνα (1348-1350) αποτέλεσε ίσως τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική καταστροφή στην ιστορία. Πήρε τη μορφή πανδημίας και ο δείκτης θνησιμότητας ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Η επιδημία προκάλεσε τον μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων από οποιοδήποτε άλλο γεγονός στην ιστορία και χαρακτηριστικά έλεγαν ότι σε κάποιες περιοχές οι επιζώντες δεν ήταν αρκετοί για να θάψουν τους νεκρούς. Συνέπεια της επιδημίας ήταν να χαθεί το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ευρώπης. Η επιδημία έφτασε στην Δυτική Ευρώπη το 1347 και πέρασε στην Αγγλία ένα χρόνο αργότερα. Ακολούθησαν η Σκανδιναβία και η Ρωσία. Για να μειωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης της πανώλης όλα τα καράβια από το 1347 και μετά απομονώνονταν για 40 μέρες, γεγονός από το οποίο προέκυψε η λέξη καραντίνα, από τη γαλλική έκφραση une quarantaine de jours, δηλαδή, 40 μέρες....

Εστία μόλυνσης ήταν οι αρουραίοι. Συγκεκριμένα, πρόκειται για λοιμώδη νόσο που προκαλείται από ένα βακτήριο,  το βακτήριο Yersinia pestis. Μεταδόθηκε στον άνθρωπο από το τσίμπημα των ψύλλων που παρασιτούσαν στους αρουραίους. 

Τον Μεσαίωνα ο πληθυσμός των αρουραίων αυξήθηκε επικίνδυνα όταν ο Πάπας αποκάλεσε τις γάτες όργανα του Σατανά. Ακολούθησε κύμα μαζικής εξόντωσης κάθε γάτας με αποτέλεσμα οι αρουραίοι να πολλαπλασιαστούν με ταχύτατο ρυθμό. Το βακτήριο της πανούκλας έπληττε τα ζωτικά όργανα του ανθρώπινου οργανισμού και οδηγούσε σε βέβαιο θάνατο. Οι συνθήκες διαβίωσης της εποχής και η έλλειψη υγιεινής ευνόησαν την ταχύτατη μετάδοση. Η ασθένεια εμφανίστηκε σε τρεις μορφές : τη βουβωνική, την πνευμονική και τη σηψαιμική.  
Στην Ευρώπη μέσα σε πέντε χρόνια, 50 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Ο πληθυσμός μειώθηκε από 80 εκατομμύρια σε 30. Η επιδημία αφάνισε το 60% του πληθυσμού στις αστικές και αγροτικές περιοχές.

ΜΠΟΡΕΙ  ΝΑ  ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ  Η  ΠΑΝΟΥΚΛΑ  ΣΗΜΕΡΑ;

Η πανώλης μπορεί να επιστρέψει στο μέλλον, καθώς η επιστήμη ακόμα δεν έχει κατανοήσει τον τρόπο εξαφάνισής της.
Η πανούκλα προκαλείται από το βακτήριο Yersinia pestis και σήμερα κυκλοφορούν 155 διαφορετικά στελέχη του, που όλα προέρχονται από το θανατηφόρο μεσαιωνικό στέλεχος.
Οι ερευνητές από πολλές χώρες, με επικεφαλής τον Χέντρικ Πουινάρ του Καναδικού Πανεπιστημίου Μακμάστερ και τον Ντέιβ Βάγκνερ του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα, έκαναν σχετική δημοσίευση στο έγκυρο ιατρικό περιοδικό για λοιμώδη νοσήματα "The Lancet Infectious Diseases".
Όπως αναφέρεται τόσο στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», την  βρετανική «Γκάρντιαν» αλλά και στο "New Scientist", οι επιστήμονες δήλωσαν ότι δεν πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός για τον κίνδυνο της πανούκλας. «Χρειάζεται να απαντηθούν ορισμένα ζωτικά ερωτήματα, όπως γιατί η πιο πρόσφατη πανδημία πανούκλας στην μεσαιωνική Ευρώπη, που μεταξύ 1347 - 1351, μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια, εξόντωσε 50 έως 100 εκατομμύρια, σχεδόν τον μισό πληθυσμό της Ευρώπης, τελικά «έσβησε» μόνη της», είπαν οι ερευνητές.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι, δεν μπορεί να αποκλειστεί πως ένα νέο στέλεχος της πανούκλας (βουβωνική πανώλης) θα ξαναεμφανιστεί πάλι από τα τρωκτικά - φορείς και θα πλήξει ξανά τους ανθρώπους στο μέλλον. Το βακτήριο «υπνώττει» στα τρωκτικά, ώσπου ξαφνικά υφίσταται μεταλλάξεις και προκαλεί επιδημίες. Σε χώρες όπως η Μαγαδασκάρη, τα ξεσπάσματα πανώλους συνεχίζουν να είναι συχνά.

«Ευτυχώς τώρα έχουμε αντιβιοτικά, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της νόσου, πράγμα που λιγοστεύει τις πιθανότητες μιας ακόμα ανθρώπινης πανδημίας μεγάλης κλίμακας», δήλωσε ο Ντέιβ Βάγκνερ.

«Η νέα μελέτη προκαλεί το ερώτημα γιατί ένας παθογόνος μικροοργανισμός, τόσο πετυχημένος και τόσο θανατηφόρος, έσβησε. Μια πιθανότητα είναι ότι οι ανθρώπινοι πληθυσμοί εξελίχτηκαν, έτσι ώστε έγιναν λιγότερο ευάλωτοι. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι οι αλλαγές στο κλίμα κατέστησαν πιο δύσκολη την επιβίωση του βακτηρίου» δήλωσε ο καθηγητής Έντουαρντ Χολμς του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ.










Εξαπλώνεται η νόσος της Ιλαράς στην Ευρώπη: 
Τρίτη η Ελλάδα σε κρούσματα.

(Σημείωση:  σε  ο,τι  είναι  κακό,  η  Ελλάδα  πάντα  πρωτοπορεί - γι αυτό  και  έχουμε  Τσίπρα  κομμουνιστή  πρωθυπουργό -  ο  μοναδικός  λαός  της  Ευρώπης  με  κομμουνιστή  και  προδότη  πρωθυπουργό - γυφτόκοσμος.  Έτσι  πήρε θάρρος  ο  γύφτος  και   ξεπουλάει  την  πατρίδα  μας,  κομμάτι  κομμάτι  Οι  γύφτοι  δεν  θέλουν  ούτε να  εμβολιαστούν.  Έχουν,  λέει,  και  "επιστημονικές"  αντιρρήσεις - τρομάρα  μας.  Αρκεί  να  διαβάσεις  ηλίθια  ιστολόγια που  υποστηρίζουν  "επιστημονικά"  την  άρνηση  εμβολιασμού  και  από  κάτω  τα  σχόλια  των ευφυών  αναγνωστών.  Σηκώνεις  τα  χέρια  ψηλά.  Ομολογείς  ότι  ένας  Τσίπρας,  για  τέτοιο  έξυπνο  λαό,  είναι  ο,τι   πρέπει. Και  πολύ  του  είναι). 

Η  Τουρκία,  με  80  εκατομμύρια πληθυσμό  δεν  έχει  Ιλαρά.  Οι  τούρκοι  εμβολιάζονται.  Αν  διστάζει  κανένας  τούρκος  έχοντας  "επιστημονικές"  αντιρρήσεις,  σαν τις  διπλανούς  "μορφωμένους"  γύφτους,  ξέρει  τι  θα  πάθει  από  τον  Ερντογάν.  Στο  Ισραήλ  πάλι  έχουν  αναλώσιμα  πειραματόζωα,  τους  Παλαιστίνιους.



Τη χρονιά που πέρασε, 47 χώρες της Ευρώπης κατέγραψαν 82.596 κρούσματα ιλαράς και 72 θάνατους παιδιών και ενηλίκων. Πρόκειται για ρεκόρ δεκαετίας, με αριθμό 3 φορές μεγαλύτερο από το 2017 και 15 φορές μεγαλύτερο από το 2016. 
Και όλα αυτά για μια ασθένεια που προλαμβάνεται 100% με ένα απλό εμβόλιο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκέντρωσε το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), στην Ελλάδα υπήρξαν 3.258 περιστατικά ιλαράς, αριθμός που φέρνει τη χώρα μας στην τρίτη χειρότερη θέση μετά την Ουκρανία και την Σερβία. Στην Ουκρανία, τα κρούσματα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, υπερβαίνοντας τις 52.000. Σημειώνεται ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρει λιγότερα κρούσματα για τη χώρα μας (πιθανώς λόγω καθυστέρησης στην επικαιροποίηση των στοιχείων).
Καθοριστικό ρόλο στην μεγάλη επιδημία ιλαράς έπαιξε το λεγόμενο αντιεμβολιαστικό κίνημα, το οποίο σύμφωνα με τις ενδείξεις του ΠΟΥ ευτυχώς δείχνει να υποχωρεί. Τα στοιχεία του Οργανισμού δείχνουν πως μετά το ξέσπασμα της επιδημίας, αυξήθηκαν και οι εμβολιασμοί, αλλά οι επιστήμονες δεν είναι ακόμη βέβαιοι ότι έχει ανακοπεί η εξάπλωση της ασθένειας. Αυτό γιατί εξακολουθούν να παρατηρούνται σοβαρές διακυμάνσεις της εμβολιαστικής κάλυψης από χώρα σε χώρα. 
Για τον πλήρη έλεγχο μιας ασθένειας, πρέπει να έχει εμβολιαστεί το 95% του πληθυσμού μιας χώρας. 
 Στην Ουκρανία, για παράδειγμα, το 2018 το ποσοστό αυτό μόλις που ξεπέρασε το 30%. Το εμβόλιο της ιλαράς γίνεται στην παιδική ηλικία, σε δύο δόσεις και είναι συχνό φαινόμενο τα παιδιά να κάνουν την πρώτη δόση αλλά να παραλείπουν τη δεύτερη, άρα να μην εξασφαλίσουν πλήρη ανοσία.



ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ 




Υ.Γ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ  ΘΕΩΡΙΑ.   
ΠΟΙΟ  ΜΙΚΡΟΒΙΟ  ΣΚΟΤΩΣΕ  ΤΟΥΣ  ΙΝΔΙΑΝΟΥΣ  ΤΗΣ  ΑΜΕΡΙΚΗΣ.   
ΥΠΟΘΕΤΟΥΝ  Η  ΣΑΛΜΟΝΕΛΑ   ΤΟΥ  ΠΑΡΑΤΥΦΟΥ.

Μετά από 500 χρόνια ανακάλυψαν ποια επιδημία σκότωσε τους Αζτέκους.

Μέσα σε πέντε χρόνια, 15 εκατομμύρια άνθρωποι – το 80% του πληθυσμού – εξαφανίστηκαν σε μια επιδημία που ονομάζεται «cocoliztli». Η λέξη σημαίνει επιδημία στη διάλεκτο των Αζτέκων Ναχουάτλ.
Η αιτία της, ωστόσο, έχει αμφισβητηθεί για σχεδόν 500 χρόνια. Το 1545 η καταστροφή έπληξε το έθνος των Αζτέκων του Μεξικού, όταν οι άνθρωποι άρχισαν να κατεβαίνουν με υψηλό πυρετό, πονοκεφάλους και αιμορραγία από τα μάτια, το στόμα και τη μύτη. Ο θάνατος ακολούθησε γενικά σε τρεις ή τέσσερις ημέρες.
Την περασμένη Δευτέρα οι επιστήμονες απέρριψαν την ευλογιά, την ιλαρά, την παρωτίτιδα και τη γρίπη ως πιθανώς ύποπτες για την εξαφάνιση κυριολεκτικά ων Αζτέκων, ενώ εντόπισαν έναν «εντερικό πυρετό» με χαρακτηριστικά του τύφου για τον οποίο βρήκαν στοιχεία DNA στα δόντια των νεκρών θυμάτων.
«Η επιδημία που αποκαλείται κοκοολίζτλη ήταν μια από τις πολλές που επηρέαζαν το Μεξικό μετά την άφιξη των Ευρωπαίων, αλλά ήταν αυτή η πιο καταστροφική από τις τρεις επιδημίες που οδήγησαν στον μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπινων απωλειών», δήλωσε ο Ashild Vagene του Πανεπιστημίου Tuebingen στη Γερμανία.
«Η αιτία αυτής της επιδημίας έχει συζητηθεί εδώ και πάνω από ένα αιώνα από τους ιστορικούς και τώρα είμαστε σε θέση να παράσχουμε άμεσες αποδείξεις μέσω της χρήσης του αρχαίου DNA για να συμβάλουμε σε ένα μακροχρόνιο ιστορικό θέμα».
Ο Vagene συνυπέγραψε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Ecology and Evolution.
Η επιδημία αυτή θεωρείται μια από τις πιο θανατηφόρες επιδημίες στην ανθρώπινη ιστορία, πλησιάζοντας την πανούκλα ή μαύρο θάνατο, που σκότωσε 25 εκατομμύρια ανθρώπους στη δυτική Ευρώπη τον 14ο αιώνα – περίπου το μισό του πληθυσμού.
Οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες έφεραν τους πληθυσμούς σε επαφή με μικρόβια που δεν γνώριζαν και δεν είχαν αντιμετωπίσει στο Μεξικό, όπως η ευλογιά που σκότωσε περίπου 5-8 εκατομμύρια ανθρώπους αμέσως μετά την ισπανική άφιξη.
Μια δεύτερη επιδημία από το 1576 έως το 1578 σκότωσε το ήμισυ του εναπομείναντος πληθυσμού.
«Στις πόλεις και στις μεγάλες πόλεις, από το πρωί μέχρι το ηλιοβασίλεμα οι ιερείς δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά να μεταφέρουν τα νεκρά σώματα και να τα πετάξουν στους τάφους», αναφέρει ο φραγκισκανός ιστορικός Fray Juan de Torquemada στο χρονολόγιο της περιόδου .
Ακόμη και εκείνη την εποχή, οι γιατροί είπαν ότι τα συμπτώματα δεν συμπίπτουν με εκείνα των πιο γνωστών ασθενειών όπως η ιλαρά και η ελονοσία.
Οι επιστήμονες λένε τώρα ότι έχουν πιθανώς αποκαλύψει τον ένοχο. Αναλύοντας το DNA που εξήχθη από 29 σκελετούς που είχαν ταφεί σε ένα νεκροταφείο, βρήκαν ίχνη του βακτηρίου που αποκαλείται σαλμονέλα εντερική, της ποικιλίας Paratyphi C.
Είναι γνωστό ότι προκαλεί εντερικό πυρετό, εκ των οποίων ο τυφοειδής είναι ένα παράδειγμα. Ο μεξικάνικος υπότυπος προκαλεί σπάνια ανθρώπινη μόλυνση σήμερα.
Πολλά στελέχη της σαλμονέλας μεταδίδονται μέσω μολυσμένων τροφίμων ή νερού και μπορεί να έχουν ταξιδέψει στο Μεξικό με κατοικίδια ζώα που έφεραν οι Ισπανοί, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα.

 



Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...