Σάββατο, 17 Αυγούστου 2019

Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΠΟΝΟΨΥΧΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ ΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΚΑΣΤΑΝΑ. Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΦΑΝΑΤΙΚΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΜΕ ΤΑ ΚΟΝΣΕΡΒΟΚΟΥΤΙΑ. Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΔΕΙΛΩΝ ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΤΩΝ. ΟΙ "ΕΛΛΗΝΕΣ", Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΛΑΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΣΕ ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ.

ΑΡΑΓΕ  ΥΠΑΡΧΟΥΝ  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ  ΠΟΥ  ΝΑ  ΕΙΝΑΙ  ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ  ΑΙΜΟΔΟΤΕΣ  ΚΑΙ  ΔΟΤΕΣ  ΟΡΓΑΝΩΝ  ΣΩΜΑΤΟΣ;
                     
Μετά από μεγάλο αγώνα έχασε πριν λίγες μέρες τη μάχη με τη ζωή μόλις στα 42 του χρόνια, ο διεθνολόγος Δημήτρης Κάζης. O επιστήμονας από τη Θεσσαλονίκη, αντιμετώπιζε εδώ και χρόνια σοβαρό πρόβλημα υγείας και έψαχνε συμβατό δότη ήπατος προκειμένου να μεταμοσχευθεί αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δε συνέβη ποτέ.
Ο Δημήτρης πέθανε και η κηδεία του έγινε προχθές στη Θεσσαλονίκη. Ο δραστήριος διεθνολόγος με τη βοήθεια των γιατρών του έψαχνε για συμβατό δότη και τον Ιούλιο έγραψε μια επιστολή που συγκλονίζει:

«Παιδιά γειά σας,  δυστυχώς φεύγω και φεύγω πικραμένος. 
Ζήτησα την βοήθεια σας και δεν ανταποκριθήκατε, κανείς δεν νοιάστηκε ούτε καν μου τηλεφώνησε, ούτε ζήτησε να πάρει πληροφορίες από τους γιατρούς.
Γνωρίζω ότι είναι μια δύσκολη απόφαση και ότι εκ πρώτης φοβίζει αλλά όταν φτάνεις στο τελικό σημείο που έχεις να ζυγίζεις την ζωή ενός ανθρώπου-φίλου με μία ταλαιπωρία δύο εβδομάδων το πολύ η ζυγαριά νόμιζα πως εύκολα θα έγερνε…
Καταρχήν οποίος ερχόταν εδώ θα έλυνε τις απορίες του διότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική από τους διαφορους αφηρημένους οδηγούς του Ίντερνετ.
Ο γιατρός είναι μοναδικός στον κόσμο και κορυφή καθώς εδώ και 4,5 χρόνια(2500 μεταμοσχεύσεις) δεν έχει καμία αποτυχία-απώλεια.
Επίσης μετά την άφιξη του από εδώ κανείς δεν είναι ακόμη υποψήφιος δότης. Αυτό το αποφασίζουν οι γιατροί αφού εξετάσουν όλες τις παραμέτρους.
Σας φιλώ και περιμένω έστω την τελευταία στιγμή την ανταπόκριση σας.
Το email μου είναι…
Δώστε μου την ευκαιρία να ζήσω.
Δημήτρης

Ο Δημήτρης Κάζης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν διεθνολόγος και ίδρυσε το Κέντρο Διεθνούς Πολιτικής στη Θεσσαλονίκη.Το 2014 ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης με την παράταξη «Εντάξει» του Σταύρου Καλαφάτη.






Η Ελλάδα,  η τελευταία χώρα στην Ευρώπη στην δωρεά οργάνων.

Πριν από έναν χρόνο για να δωρίσει κανείς ένα όργανο σε πρόσωπο που δεν είχε συγγενική σχέση έπρεπε να προσφύγει στη ∆ικαιοσύνη ώστε να λάβει θετική δικαστική απόφαση. Το υπουργείο Υγείας, θέλοντας να δείξει ότι επιχειρεί να διευκολύνει τη διαδικασία, νοµοθέτησε την αντικατάσταση της δικαστικής απόφασης µε απόφαση µιας επιτροπής η οποία θα αποτελείται από δικαστικούς, επιστήµονες, ψυχιάτρους, κοινωνιολόγους και, µεταξύ άλλων, και από εκπροσώπους του Εθνικού Οργανισµού Μεταµοσχεύσεων (ΕΟΜ). Σήµερα, ωστόσο, όχι µόνο δεν έχει συσταθεί η επιτροπή, αλλά µπλοκάρονται ακόµη και οι µεταµοσχεύσεις που έχουν πάρει το «πράσινο φως» από τη ∆ικαιοσύνη, καθώς ο ΕΟΜ πρέπει να εφαρµόσει τον νέο νόµο που προβλέπει την έγκριση της επιτροπής.

Όπως επιβεβαιώνει ο Ιωάννης Μπολέτης, καθηγητής Παθολογίας - Νεφρολογίας, διευθυντής της Νεφρολογικής Κλινικής αλλά και της Μονάδας Μεταµόσχευσης Νεφρού του Λαϊκού Νοσοκοµείο: «Εχει περάσει ένας χρόνος και δεν έχουν συστήσει ακόµη αυτήν την επιτροπή. 
Από τη µία δεν έχουµε δότες και περιµένουν άνθρωποι να µεταµοσχευθούν, και από την άλλη, δεν υπάρχει η επιτροπή για να τους αδειοδοτήσει. 
Και το απίστευτο είναι πως ενώ υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που εγκρίνουν τη δωρεά, λόγω του νέου νόµου, δεν µπορούν να εφαρµοστούν. Είναι εγκληµατική αυτή η διαρκής κωλυσιεργία».
Σήµερα υπάρχουν 1.400 νεφροπαθείς ασθενείς που περιµένουν στη λίστα αναµονής για ένα όργανο.  
Και το περίεργο είναι πως στη χώρα µας καταγράφεται µείωση στη δωρεά οργάνων, σε αντίθεση µε την υπόλοιπη Ευρώπη όπου σηµειώνεται αύξηση.
«Οι αριθµοί στις µεταµοσχεύσεις είναι τραγικοί, αφού κινούµαστε σε λιγότερο από το 1/4 του ευρωπαϊκού µέσου όρου. Και ενώ υπάρχει όλο και µεγαλύτερη ζήτηση για δωρεά οργάνων και ειδικά νεφρού, τα µοσχεύµατα δεν φτάνουν. Όχι τυχαία, αφού ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη καταγράφεται αύξηση 5% τα τελευταία χρόνια στις δωρεές οργάνων, στη χώρα µας υπάρχει µείωση» εξηγεί ο καθηγητής Νεφρολογίας κ. Μπολέτης.
Σύµφωνα µε τα στοιχεία του Εθνικού Οργανισµού Μεταµοσχεύσεων (ΕΟΜ), ο ευρωπαϊκός µέσος όρος είναι 12 µε 14 δότες ανά εκατοµµύριο πληθυσµού, ενώ στη Ελλάδα αντιστοιχούν 4 µε 8 δότες ανά εκατοµµύριο πληθυσµού και θεωρούµαστε οι τελευταίοι στη δωρεά οργάνων στην Ευρώπη. Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι το 2016 στη χώρα µας έγιναν 151 µεταµοσχεύσεις, όταν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως στο Βέλγιο και στην Πορτογαλία, οι µεταµοσχεύσεις έφτασαν τις 1.032 και τις 846 αντίστοιχα.
Αν κάποιος θέλει να ενταχθεί στη λίστα µε τους δωρητές, µπορεί να το πράξει και µέσω του ∆ιαδικτύου. Αρκεί να εγγραφεί µέσω της ειδικής εφαρµογής στην ιστοσελίδα του ΕΟΜ, κάνοντας χρήση των διαπιστευτηρίων του Taxisnet (όνοµα χρήστη, κωδικός πρόσβασης) για την ταυτοποίηση των στοιχείων του. Από την άλλη, µπορεί κανείς να γίνει και αρνητής της δωρεάς οργάνων και να εγγραφεί µε την ίδια διαδικασία στο «Μητρώο Αρνητών».

Στην περίπτωση αυτή, εάν ο πολίτης διαγνωστεί µε εγκεφαλικό θάνατο, δεν γίνεται λήψη οργάνων και ιστών για µεταµόσχευση. Αν κάποιος δεν είναι ενταγµένος είτε στο Εθνικό Μητρώο ∆ωρητών είτε στο Μητρώο Αρνητών, τότε η απόφαση για την αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων και ιστών προς µεταµόσχευση πραγµατοποιείται µε τη σύµφωνη γνώµη της οικογένειας. 


Δωρεά οργάνων, «άγνωστη» λέξη για τους Έλληνες.
Απίστευτος  φιλοτομαρισμός,  ιδίως  στην  ελληνική  νεολαία.  Νεολαία  φοβισμένη,  που  μένει  με  τους  γονείς  μέχρι  τα  40,  και  φαντασιώνεται  ότι  επαναστατεί  στο  "σύστημα".

Η Ελλάδα είναι τελευταία στην Ευρώπη σε δωρητές οργάνων και μεταμοσχεύσεις, αφού την τελευταία πενταετία, για κάθε ένα εκατομμύριο του ελληνικού πληθυσμού αντιστοιχούν από 3 μέχρι 6 δότες, ενώ χρειάζονται περίπου 200 για να φτάσουμε το μέσο ευρωπαϊκό όρο.  

Είναι ενδεικτικό ότι την τελευταία πενταετία 300 ασθενείς ταξίδεψαν στο εξωτερικό, σε εξειδικευμένα κέντρα, ώστε να υποβληθούν σε μεταμόσχευση, ενώ άλλοι 700 αναγκάστηκαν να βγάλουν εισιτήριο για επανέλεγχο.



ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ  Η  ΕΛΛΑΔΑ  ΣΤΗΝ  ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ.
ΣΤΗΝ  ΑΛΒΑΝΙΑ  ΥΠΑΡΧΟΥΝ  ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ  ΑΙΜΟΔΟΤΕΣ.


Η Ελλάδα, έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά εθελοντών αιμοδοτών παγκοσμίως σε σύγκριση με τις αναπτυγμένες χώρες (high – income countries). 
Σύμφωνα με έρευνα της ΠΟΣΕΑ το 2008, μόλις το 0.65% του πληθυσμού είναι τακτικοί εθελοντές αιμοδότες, δηλαδή δίνουν αίμα 2 φορές το χρόνο. 

Το 42% του πληθυσμού που δεν δίνει αίμα, θεωρεί ότι η αιμοδοσία είναι επικίνδυνη, φοβάται και δε εμπιστεύεται το σύστημα υγείας της χώρας. Ταυτόχρονα, περίπου 40% του πληθυσμού αναφέρει ότι δεν δίνει αίμα επειδή δεν γνώριζε την ανάγκη, δεν χρειάστηκε να δώσει, δεν ενημερώθηκε ή δεν γνωρίζει την διαδικασία αιμοδοσίας.
Κάθε μέρα συμπολίτες, μικρά παιδιά με καρκίνο, άνθρωποι με χρόνιες παθήσεις, θύματα τροχαίων ατυχημάτων χρειάζονται αίμα. Κάθε μέρα στα νοσοκομεία αναβάλλονται εγχειρήσεις και θεραπείες, συγγενείς και φίλοι των ασθενών αναζητούν τις μονάδες αίματος που χρειάζονται προκειμένου να προχωρήσει η θεραπεία των δικών τους ανθρώπων. 

Κάθε μέρα  τα  ελληνικά  νοσοκομεία  έρχονται αντιμέτωπα με ανάγκες ανθρώπων, που η τελευταία τους ευκαιρία είναι η εύρεση ενός εθελοντή αιμοδότη, ενός δοτή αιμοπεταλίων ή ενός δότη μυελού των οστών. 

Σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Εθελοντικής Αιμοδοσίας (ΕΚΕΑ), το 2015 
συγκεντρώθηκαν συνολικά 538.580 μονάδες αίματος, 318.044 από εθελοντές αιμοδότες και 220.536 από δότες αντικατάστασης, δηλαδή συγγενείς και φίλους. 


ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ  ΑΙΜΑ  ΑΠΟ  ΤΗΝ  ΕΛΒΕΤΙΑ  ΤΩΝ  4  ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ  ΚΑΤΟΙΚΩΝ  ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ  5.000.000  ΕΥΡΩ  ΚΑΘΕ  ΧΡΟΝΟ.
ΓΙΑ  ΑΙΜΑ  (!)  ΠΟΥ  ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ  ΝΑ  ΔΩΣΟΥΝ  ΟΙ  ΓΕΝΝΑΙΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ.  

Επιπλέον, το 2015 εισάγαμε 27.050 μονάδες αίματος από τον Ελβετικό Ερυθρό Σταυρό για την κάλυψη μέρους των αναγκών των πασχόντων από μεσογειακή αναιμία, έναντι 5 εκατομμυρίων ευρώ. 
Ωστόσο, οι συνολικές ανάγκες τις χώρες για αίμα δεν είναι γνωστές καθώς, σύμφωνα με το ΕΚΕΑ “οι ανάγκες τις χώρας δεν αντικατροπτίζονται στον αριθμό των συλλεγμένων μονάδων.”  
Η Ελλάδα, κατατάσσεται σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στις 60 χώρες στον κόσμο που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν αυτόνομα τις ανάγκες τους για αίμα και στηρίζονται σε δότες αντικατάστασης. Στην Ευρώπη, μόλις 6 χώρες ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Σε έρευνα που πραγματοποίησε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το 2011, η Ελλάδα ικανοποιεί λιγότερο από το 50% των ετήσιων αναγκών της από εθελοντές αιμοδότες.
Οι σταθερές ετήσιες ανάγκες για αίμα της χώρας ανέρχονται σε 120.000 μονάδες και αφορούν τις ανάγκες για αίμα των πασχόντων από μεσογειακή αναιμία. Συνολικά, χωρίς να υπάρχουν τα διαθέσιμα στοιχεία, εκτιμάται από οι ανάγκες της χώρας για αίμα κυμαίνονται από 550.000 έως 700.000 κάθε χρόνο.
Στις αναπτυγμένες χώρες, όπως η Ελλάδα, το μεγαλύτερο ποσοστό των αναγκών για αίμα αφορά την θεραπεία μακροχρόνιων αιματολογικών ασθενειών, καρκίνο στο αίμα, καρδιαγγειακές εγχειρήσεις και μεταμοσχεύσεις. Ένα ποσοστό των αναγκών για αίμα αφορά τις ανάγκες παιδιών όπου πάσχουν από λευχαιμία, σε αυτήν την περίπτωση η μετάγγιση αίματος και μυελού των οστών είναι αναγκαία για την επιβίωση των παιδιών.
Σημαντικό ποσοστό των αναγκών αφορά τραυματίες τροχαίων ατυχημάτων. Παγκοσμίως, κάθε χρόνο σε τροχαία σκοτώνονται 1.2 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ έως και 50 εκατομμύρια τραυματίζονται. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών χρειάζονται αίμα μέσα στις πρώτες 24 ώρες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρχουν διαθέσιμα αποθέματα αίματος καθώς ο χρόνος είναι ο κρισιμότερος παράγοντας για την επιβίωση των τραυματιών. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών, το 2015 έχασαν την ζωή τους σε τροχαίο 789 πολίτες, τραυματίστηκαν σοβαρά 1.068 πολίτες και τραυματίστηκαν ελαφρά 12.872 πολίτες.



ΑΠΟ  ΤΗΝ  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Πολίτες που δεν γνωρίζουν τι ακριβώς είναι η δωρεά οργάνων, πώς και πότε γίνεται, ενώ δεν εμπιστεύονται τις διαδικασίες, και ένα κουρασμένο σύστημα νοσοκομειακής περίθαλψης που σε αρκετές περιπτώσεις αντιμετωπίζει την αναζήτηση των δοτών ως «αγγαρεία», είναι οι βασικοί παράγοντες για την αδυναμία της χώρας μας να αξιοποιήσει προς όφελος ασθενών που ζουν με «δανεικό χρόνο», το μεγάλο ιατρικό δώρο των μεταμοσχεύσεων.

Σύμφωνα με τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, πέρυσι περισσότεροι από τους μισούς (52%) συγγενείς δυνητικά δοτών οργάνων (εγκεφαλικά νεκρών) στην Ελλάδα αρνήθηκαν τη δωρεά οργάνων, όταν σε άλλες χώρες της Ε.Ε. όπως στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, το αντίστοιχο ποσοστό δεν ξεπερνά το 20%. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, ως βασικοί λόγοι δισταγμού ή ακόμα και άρνησης ως προς τη δωρεά οργάνων αναφέρονται στην Ελλάδα η έλλειψη ενημέρωσης (ποσοστό 65%) και η έλλειψη εμπιστοσύνης στο σύστημα Υγείας (45%). Παράλληλα, στη χώρα μας οι μεταμοσχεύσεις δεν φαίνεται να έχουν «αγκαλιαστεί» από τα νοσοκομεία. Σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού  Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), δεν έχει αναφερθεί ποτέ δότης που κατέληξε σε μονάδα εμφραγμάτων, ενώ μεγάλο νοσοκομείο που ειδικεύεται στην αντιμετώπιση του τραύματος και εκ του αντικειμένου του αντιμετωπίζει πολλούς τραυματίες με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις από τροχαία ατυχήματα, δεν έχει αναφέρει δότη εδώ και 11 χρόνια, και επί δεκατέσσερα χρόνια δεν συμμετείχε στην προσφορά οργάνων μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας με πολλές κλίνες εντατικής. 
Η Ελλάδα είναι σταθερά στις τελευταίες θέσεις της Ε.Ε. στη δωρεά οργάνων, με τον αριθμό όσων με τον θάνατό τους δώρισαν νέα ζωή σε ασθενείς, να κυμαίνεται την τελευταία πενταετία από 3,5 έως 6 ανά εκατομμύριο πληθυσμού και τον αριθμό των μεταμοσχεύσεων από πτωματικούς δότες να ήταν την καλύτερη χρονιά κατά την τελευταία πενταετία 147. Και αυτό όταν, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΕΟΜ με βάση τον αριθμό όσων καταλήγουν νοσηλευόμενοι σε μονάδα εντατικής, στην Ελλάδα θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ως δότες 156 εγκεφαλικά νεκροί (14,2 δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού) και να διενεργούνται 470 μεταμοσχεύσεις ετησίως.
Την ίδια στιγμή, άλλες χώρες ξεχωρίζουν με τις επιδόσεις τους στον τομέα των μεταμοσχεύσεων ακόμα και εν μέσω κρίσης. 
Η Ισπανία –η χώρα-πρότυπο για τις μεταμοσχεύσεις– από 35 δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού το 2008 έφτασε πέρυσι τους 47 δότες και η Ιταλία κατάφερε να αυξήσει τον αριθμό των δοτών ανά εκατομμύριο πληθυσμού από 20 σε 28,9, αποδεικνύοντας ότι η κρίση δεν μπορεί να είναι «άλλοθι». Στην Πορτογαλία πέρυσι 351 άτομα έδωσαν, με τον θάνατό τους, νέα ζωή σε ασθενείς που έχρηζαν μεταμόσχευσης (34,1 δότες ανά εκατ. πληθυσμού και δεύτερη καλύτερη επίδοση μετά την Ισπανία στην Ε.Ε.), ενώ συνολικά πραγματοποιήθηκαν 864 μεταμοσχεύσεις οργάνων εκ των οποίων οι 776 από πτωματικό δότη.
Η Πορτογαλία
Οπως τόνισε ο πρόεδρος του ΕΟΜ κ. Ανδρέας Καραμπίνης στην «Κ» σχολιάζοντας το παράδειγμα της Πορτογαλίας, μιας χώρας δηλαδή με ισοδύναμο ποσοτικά πληθυσμό με την Ελλάδα, η βασική διαφορά είναι ότι στην Πορτογαλία δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην επιμόρφωση του πληθυσμού σχετικά με τις μεταμοσχεύσεις και τη δωρεά οργάνων. Η Καθολική Εκκλησία σύσσωμη αποδέχθηκε τη δωρεά οργάνων ως μία πρακτική σημαντική στο πλαίσιο του χριστιανισμού, σε αντίθεση με το τι παρατηρείται στην Ελλάδα, όπου παρά τη θετική στάση της Ιεράς Συνόδου για τις μεταμοσχεύσεις, υπάρχουν ακόμα κληρικοί που εκφράζουν αμφιβολίες λόγω έλλειψης γνώσης του αντικειμένου. Επιπλέον, το σύστημα Υγείας της Πορτογαλίας διαθέτει χρόνο, ανθρώπους και πόρους στην αναζήτηση δοτών, ενώ έχει καταφέρει να «περάσει» στο προσωπικό των νοσοκομείων τις μεταμοσχεύσεις ως τρόπο σκέψης και θεραπευτικής. Και σχεδόν, στο σύνολο των χωρών της Ε.Ε., εντός των νοσοκομείων υπάρχουν συντονιστές μεταμοσχεύσεων που ασχολούνται αποκλειστικά με την αναζήτηση δοτών και τη δωρεά οργάνων.
Αυτό το μοντέλο επιχειρούν να εφαρμόσουν και στην Ελλάδα το υπουργείο Υγείας και ο ΕΟΜ. Σύμφωνα με τον κ. Καραμπίνη, στους σχεδιασμούς είναι να προσληφθούν από τα νοσοκομεία με συμβάσεις ορισμένου χρόνου εντατικολόγοι, οι οποίοι θα πλαισιώνουν τις μονάδες εντατικής θεραπείας, τις μονάδες εμφραγμάτων, τις παθολογικές και τις νευροχειρουργικές κλινικές, και οι οποίοι θα έχουν ως αποκλειστικό αντικείμενο να διερευνούν ποιοι ασθενείς είναι δυνητικά δότες οργάνων (εγκεφαλικά νεκροί) και να προσεγγίζουν τους συγγενείς. Το πρόγραμμα αυτό εκτιμάται ότι θα ξεκινήσει αρχές του ερχόμενου έτους πιλοτικά στα νοσοκομεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης.
Δημιουργείται πάλι το «Μητρώο Δωρητών»
Μήνυμα για την ενίσχυση της ιδέας της δωρεάς οργάνων απέστειλε την Πέμπτη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, υπογράφοντας την πρώτη κάρτα δωρητή οργάνων και ιστών, έναν θεσμό που επανέφερε ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων και το υπουργείο Υγείας σε μία προσπάθεια επανεκκίνησης του τομέα των μεταμοσχεύσεων.
Ειδικότερα, στον ΕΟΜ έχει δημιουργηθεί ένα νέο «Εθνικό Μητρώο Δωρητών», στο οποίο κάθε ενήλικος πολίτης μπορεί να εγγραφεί συμπληρώνοντας τη σχετική δήλωση δωρεάς οργάνων και ιστών με την οποία εκφράζει τη βούλησή του να δωρίσει ένα ή περισσότερα όργανα και ιστούς προς μεταμόσχευση, σε περίπτωση διάγνωσης εγκεφαλικού θανάτου.
Οσοι εγγράφονται στο μητρώο αυτό παραλαμβάνουν ταχυδρομικά τη νέα κάρτα δωρητή.
Αντίστοιχα, δημιουργείται και «Μητρώο Αρνητών» για όσους επιθυμούν να δηλώσουν την αντίθεσή τους στη δωρεά οργάνων.
Οι πολίτες που έχουν ενταχθεί είτε στο «Μητρώο Δωρητών» είτε στο «Μητρώο Αρνητών» μπορούν να αναιρέσουν ανά πάσα στιγμή την απόφασή τους.
Η συναίνεση της οικογένειας για την αφαίρεση οργάνων προς μεταμόσχευση ζητείται μόνο στις περιπτώσεις που ο δυνητικά δότης δεν είναι ενταγμένος σε κάποιο από τα δύο μητρώα.
Tο νέο «Μητρώο Δωρητών» έρχεται να αντικαταστήσει το απενεργοποιημένο παλαιό μητρώο που διατηρούσε ο ΕΟΜ, και το οποίο στην ουσία καταργήθηκε το 2011 όταν είχε θεσπιστεί η εικαζόμενη συναίνεση.
Στην πράξη, από το 2011 για να γίνει η αφαίρεση οργάνων από εγκεφαλικά νεκρό δότη απαιτείται η συναίνεση των συγγενών του, ανεξαρτήτως εάν ήταν ενταγμένος ή όχι στο παλαιό μητρώο δωρητών.
Η διαδικασία
Οι δηλώσεις για την εγγραφή σε κάποιο από τα δύο μητρώα υποβάλλονται στον ΕΟΜ είτε αυτοπροσώπως στην έδρα του Οργανισμού, είτε με συστημένη επιστολή προς τον Οργανισμό (θα πρέπει να περιέχει τη δήλωση με βεβαίωση του γνήσιου της υπογραφής που μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε ΚΕΠ), είτε ηλεκτρονικά μέσω της εφαρμογής της ιστοσελίδας του ΕΟΜ (www.eom.gr) και χρήσης των στοιχείων πρόσβασης του TAXISNET. Σύμφωνα με τον ΕΟΜ, η εφαρμογή για την ηλεκτρονική εγγραφή στο εθνικό μητρώο θα είναι διαθέσιμη από αύριο το απόγευμα (μετά τις 6 μ.μ.). Αξίζει να σημειωθεί ότι τα περίπου 110.000 άτομα που ήταν εγγεγραμμένα στο παλιό μητρώο δωρητών θα κληθούν να επικαιροποιήσουν αυτή τους την επιθυμία.
Σύμμαχο στην προσπάθειά του για ευαισθητοποίηση των πολιτών στην ιδέα της δωρεάς οργάνων θα έχει ο ΕΟΜ και το Ιδρυμα Ωνάση. Στο πλαίσιο της μεγάλης δωρεάς για τη δημιουργία του «Ωνάσειου Εθνικού Μεταμοσχευτικού Κέντρου», η οποία κυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων τον περασμένο Σεπτέμβριο, είναι και η εκπόνηση - υλοποίηση μεγάλης καμπάνιας για την ενημέρωση του πληθυσμού σχετικά με την αναγκαιότητα των μεταμοσχεύσεων, αλλά και η εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας για την προσέγγιση των συγγενών δυνητικά δοτών.



Διαβάστε  και  το  άρθρο:   ZBUTSAM



ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ



  Υ.Γ.

   Ο  γράφων  (Ζ.Π.),  ήταν  εθελοντής  αιμοδότης  από  την  ηλικία  των  20  ετών.  Έδινε  εθελοντικά  αίμα  4  φορές  τον  χρόνο,  κάθε  τρεις  μήνες,  αρχίζοντας  πάντα  από  την  ημέρα  των γενεθλίων  του.  Σύμφωνα  με  τους  αιματολόγους  μπορεί  άφοβα  κάποιος,  σε  ανάγκη,  να  ξαναδώσει  αίμα  σε  40  ημέρες.  Πολλές  δεκάδες  φιάλες  αίματος  είναι  κατατεθειμένες  σε  διάφορα  νοσοκομεία.  Όταν  ο  γράφων  ωρίμασε,  έδινε  εθελοντικά  αίμα  μόνο  δύο  φορές  τον  χρόνο  και  τώρα,  υπερώριμος  πλέον,  δίνει   αίμα,  αν  χρειαστεί  σε  φίλους  και  συγγενείς.
Στην  νεαρή  του  ηλικία  οι σχετικές  διαδικασίες  δεν  ήταν  ακόμη  έτοιμες  και  έτσι  δεν  πρόλαβε  να  γίνει εθελοντής  μυελού  οστών  και  δότης  οργάνων  σώματος.  Σήμερα  τα  όργανά του  πιθανώς  δεν  θα  χρειάζονται.

Ο  γράφων  (Ζ.Π.) πριν  πολλά  χρόνια,  σαν  καθηγητής  μιας  σχολής,  είχε  μία  μαθήτρια  που  αρρώστησε  από  Οξεία  Λεμφογενή  Λευχαιμία.
Βρέθηκε  με  τα  σχετικά  προγράμματα  ότι  στην  Γερμανία  υπήρχε  συμβατός  δότης.  Κλήθηκε  ο  νεαρός  Γερμανός,  δέχθηκε  εθελοντικά,  ήρθε  στην  Ελλάδα  και  έδωσε  μυελό  οστών  για  μεταμόσχευση  στην  νεαρή  Ελληνίδα.  Για  ένα  χρόνο  η  ασθενής  πήγαινε  καλά,  ώσπου  εκδήλωσε  απόρριψη.
Ξανακλήθηκε  ο Γερμανός  και  πάλι  υποβλήθηκε  στην  τότε  σχετικά  επώδυνη  διαδικασία  λήψεως  μυελού.  Η  μεταμόσχευση  πέτυχε,  η  ασθενής  θεραπεύθηκε  και  τώρα  είναι  υγιής.
Ο  αναγνώστης  ας  βγάλει  τα  ανάλογα  συμπεράσματα.  

1 σχόλιο :

  1. Τα ελληνικά Πανεπιστήμια δείχνουν και το μέλλον που έχουμε ως χώρα.

    Η Shanghai Ranking Consultancy δημοσίευσε την Ακαδημαϊκή Κατάταξη των Παγκόσμιων Πανεπιστημίων (ARWU) για το 2019 και τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά για τα ελληνικά τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα.
    Από το 2003, η ARWU παρουσιάζει τα παγκόσμια κορυφαία πανεπιστήμια Top 500 με βάση μία διαφανή μεθοδολογία και αντικειμενικά δεδομένα τρίτων.
    Έχει αναγνωριστεί ως η πλέον αντικειμενική παγκόσμια ακαδημαϊκή κατάταξη Πανεπιστημίων.
    Στην εφετινή λίστα με τα καλύτερα 1000 Πανεπιστήμια στον κόσμο, μέχρι την θέση 300 δεν βρίσκεται ΚΑΝΕΝΑ ελληνικό πανεπιστημιακό ίδρυμα!
    Κάπου στις θέσεις 301-400 «παλεύει» το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θες/νίκης στις θέσεις 401-500 και ακολουθούν στις θέσεις 501 με 1000 το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ), το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, το Πανεπιστήμιο Πατρών και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
    Μεμονωμένα τμήματα και σχολές τα πήγαν σαφώς καλύτερα: Στην 7η θέση παγκόσμια η Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, σε καλές θέσεις τα τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών στο ΕΚΠΑ, ΑΠΘ και Μετσόβιο, την κατάταξη των Ιατρικών Σπουδών και Φυσικής στο ΕΚΠΑ και της Μηχανικής στο ΑΠΘ.
    Μέχρι εκεί!
    Δείξε μου την εικόνα των Πανεπιστημίων σου, να σου δείξω πόσο μέλλον έχεις ως χώρα.
    Και κάθε χρόνο και χειρότερα.
    Το Μετσόβιο Πολυτεχνείο από τη θέση 401-500 το 2017, πέφτει στη θέση 601-700 το 2019.
    Το Πολυτεχνείο... ζει; Δεν το βλέπω για πολύ ακόμα.
    Οπως δεν βλέπω να ζει και για πολύ ακόμα αυτή η χώρα με αυτή την Παιδεία.
    Στο εξωτερικό μετρούν το μέλλον τους βάσει του αριθμού των εκατοντάδων χιλιάδων μηχανικών που «παράγει» κάθε χρόνο η τριτοβάθμια εκπαίδευση της κάθε χώρας.
    Στην Ελλάδα συζητούμε ακόμα για το πανεπιστημιακό άσυλο.
    No hope...
    Ο Τάσος Γκουριώτης είναι εκδότης του pronews.gr
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...