Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2020

ΕΝΑΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΓΗΙΝΗΣ ΖΩΗΣ

 Ο ρόλος του δάσους στη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος - Πρόσκοποι  Αθήνας
 
                          ΕΝΑΣ ΟΡΙΣΜΟΣ  ΤΗΣ  ΓΗΙΝΗΣ  ΖΩΗΣ  

«Η ζωή στην  γη μπορεί να προσδιορισθεί  σαν  κατευθυντήριο  σύστημα  μορίων  πυρηνικών  οξέων,  που ελέγχει  χημικές  αντιδράσεις,  μέσω  της  δράσης  πρωτεϊνών,  σε  υδατικό διάλυμα». 

                                      Ο  ΑΝΘΡΑΚΑΣ
 
 Το  χαρακτηριστικό  στοιχείο  των  ζωντανών όντων  του  ΠΛΑΝΗΤΗ  ΓΗ  είναι  ο άνθρακας. Όλες οι  βιολογικές  ουσίες  καθορίζονται από  τις χημικές  ενώσεις  αυτού του  στοιχείου,  το  οποίο  είναι  η  πιο  κατάλληλη  βάση  της  ζωής   Ο  άνθρακας, έχοντας  μικρό  ατομικό  βάρος,  σθένος  4  και  άλλους  ιδιαίτερους  χημικούς  λόγους, κατέχει  την  μοναδική  ικανότητα, να σχηματίζει  ατελείωτες  οργανικές  και βιοχημικές  ενώσεις,  που  αποτελούν  την  βάση της  οργανικής  χημείας και  όλων των ζωντανών  όντων. Το διοξείδιό  του  (CO2),  είναι  αέριο,  επίσης  γεγονός μεγάλης  σημασίας.  
 
Το  επόμενο  πιο  κατάλληλο  στοιχείο  για  δημιουργία  κάποιας μορφής  ζωής,  είναι  το  Πυρίτιο,  το  οξείδιο  του  οποίου  (SiO2 = διοξείδιο  του πυριτίου) είναι  πυριτόλιθος,  δηλαδή  πέτρα, προφανώς  μη  αναπνεύσιμη.  
Άλλο  ένα συγγενές  στοιχείο,  το   Βόριο,  σαν  κατώτερη  εναλλακτική λύση, θα μπορούσε να αναπτύξει περίεργες- εξωτικές μορφές ζωής, αλλά  είναι  πολύ  σπάνιο  στοιχείο και  δεν  θα  υπήρχαν  αρκετές  χημικές  αντιδράσεις,  με  την  συμμετοχή  του,  για  να αναπτυχθεί  πολύπλοκη  ζωή  βασισμένη  στο  Βόριο.

Η  παρουσία ελεύθερου οξυγόνου  δεν είναι απαραίτητη  για  την  ύπαρξη ζωής. Στην  αρχέγονη  γη  δεν  υπήρχε  ελεύθερο  οξυγόνο.  Μερικοί  μικροοργανισμοί   και σήμερα  το  βρίσκουν  δηλητηριώδες  (π.χ.  το  μικρόβιο  του  τετάνου).
 
 
                                                ΤΟ  ΝΕΡΟ
 
       Η  ζωή  στην  γη  αναπτύχθηκε  για  να  ταιριάσει  στα  χαρακτηριστικά  του περιβάλλοντος,  ειδικά  στην  παρουσία  υγρού  ύδατος.  Το  νερό  είναι  το  ιδανικό  και κατάλληλο  υλικό,  σαν  άριστος  διαλύτης  των  περισσοτέρων  ουσιών.  Τα  σημεία τήξεως  και  πήξεώς  του  απέχουν  σχετικά  πολύ,  έτσι  που  το  νερό  υπάρχει  σαν υγρό  σε  ένα  ευρύ  φάσμα  θερμοκρασιών.  Επί  πλέον  το  νερό με την  ψύξη του  σε πάγο  διαστέλλεται.   Σε  ένα  ωκεανό κάποιου άλλου  υγρού,  ο  πάγος  θα  βούλιαζε στον  βυθό,  ενώ  η  νέα  υγρή  επιφάνεια  θα  πάγωνε  και  θα  βούλιαζε  κι  αυτή  κ.ο.κ.  Η  θάλασσα  έτσι  θα  ήταν  παγωμένη  από  τον βυθό  ως τον αφρό,  με μόνο ένα λεπτό στρώμα υγρού  το καλοκαίρι.  Σε  μια  τέτοια  θάλασσα  δεν  θα  υπήρχε  ποτέ αρκετή  χημική  δραστηριότητα  για  την  εμφάνιση  της  ζωής.    

     Εναλλακτικό  υγρό διαλύτης, σε  πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, θα μπορούσε  να  είναι η  αμμωνία. Οι  χημικές αντιδράσεις  μέσα  της  θα  ήταν  πολύ  αργές, συγκριτικά  με  τις  δικές  μας.  
 
Σε  πιο  χαμηλές  θερμοκρασίες  το  μεθάνιο  διαλύει τα  λιπίδια,  αλλά  δεν είναι  πολική  ένωση:  δεν  θα  διέλυε  πρωτεΐνες  και  πυρηνικά οξέα.  
 
Σε  υψηλότερες θερμοκρασίες,  μόνο  το  Φθόριο  θα  μπορούσε  να σχηματίσει σταθερές ενώσεις  με  τον  άνθρακα, αντικαθιστώντας  το  Υδρογόνο. Οι φθοριοπρωτεΐνες  θα  ήταν  λιγότερο δραστικές  από  τις  δικές  μας  σε  γήινες θερμοκρασίες,  αλλά  σε  θερμοκρασία  400   βαθμούς  Κελσίου  η  κατάσταση  ίσως ήταν  διαφορετική.  Σε  τέτοιες  θερμοκρασίες  το  Θείον,  θα  ήταν  υγρό  και  θα πρόσφερε  το  κατάλληλο  μέσο  για  αντιδράσεις  φθοριοπρωτεΐνης,  
 
Σε  ακόμη υψηλότερες  θερμοκρασίες  οι  σιλικόνες  και  οι  φθοριοσιλικόνες  ίσως  να  ήταν  οι χημικές  βάσεις  για  την  ζωή,  μια  ζωή  βέβαια  τελείως  διαφορετική  και  αλλόκοτη, από  αυτήν  που  γνωρίζουμε.
 
 
     ΣΕ  ΠΟΙΑ  ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ  ΜΠΟΡΕΙ  ΝΑ  ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ  ΖΩΗ
 
Τα  πιθανά  πλαίσια  των  τόπων  που  μπορεί  να  αναπτυχθεί  ζωή  είναι:
   1.   Το  ανοιχτό  διάστημα.
   2.   Το  σεληνιακό  περιβάλλον.
   3.   Το  γήινο  περιβάλλον.
   4.   Το  αβυσσαλέο  περιβάλλον  (π.χ.  Δίας).
         Δεν  έχουμε  ακόμη  υπ΄όψιν  θεωρητικά  μοντέλα  ζωής  για  τα  δύο  πρώτα. Ξέρουμε  μόνο  ότι  μερικές  μορφές  ζωής  (π.χ.  οι  ιοί  στην  κρυσταλλική  τους μορφή),  επιζούν  στο  κενό. 

    Ο  καθηγητής  Μoore, του  Πανεπιστημίου του  Λίβερπουλ  έγραφε  το  1913:   «Δεν  ήταν  ο  τυχαίος  συνδυασμός  πιθανοτήτων,  μήτε  η  κοσμική  σκόνη  αυτή  που έφερε  την  ζωή  στην  μήτρα  της  γριάς  μητέρας  μας  Γης,  στις  πολύ  μακρινές παλαιολιθικές  εποχές,  αλλά  μία  καλορρυθμισμένη,  διατεταγμένη  εξέλιξη  που εμφανίζεται  σε  κάθε  μητέρα  Γη  στο  Σύμπαν  κατά  την  ωριμότητα  της δημιουργίας  της,  όταν  οι  συνθήκες  φτάνουν  σε  ορισμένα  κατάλληλα  όρια».   
Στο  βιβλίο  «Πλανήτες  κατοικήσιμοι  από  τον  άνθρωπο»  ο  Dole  δέχεται  ότι: «ένας πλανήτης  πρέπει  να  έχει  δεχτεί  τουλάχιστον  τρία  δισεκατομμύρια  χρόνια,  σταθερή  εκπομπή ακτινοβολίας  από  τον  ήλιο  του, για να  μπορέσει  να εμφανισθεί  ζωή  και  να  δημιουργηθεί  αναπνεύσιμη  ατμόσφαιρα  γήινου τύπου».
 
 
 
         Η  ΕΜΦΑΝΙΣΗ  ΤΗΣ  ΖΩΗΣ  ΣΤΗΝ  ΓΗ
 
    Η  ενόργανη  ύλη  ξεπήδησε  από  την  ανόργανη  ύλη  στην  παράξενα  ξένη προϊστορική  γη  και  από  αυτήν  προέκυψε  όλη  η  πλούσια  ζωή  που  βρίσκεται σήμερα  στον  πλανήτη.   Στην  αρχέγονη  γη,  πριν  3  δισεκατομμύρια  χρόνια,  τα  συμπλέγματα  άνθρακος – υδρογόνου  και  το  υγρό  ύδωρ,  με  καταλύτη  την  ηλιακή  ακτινοβολία  (α, β, γ),  την  κοσμική  ακτινοβολία,  τα  ραδιενεργά  υλικά  του   φλοιού  της  γης  και  τους κεραυνούς,  κατόρθωσαν  να  δημιουργήσουν  τα  περίπλοκα  οργανικά  μόρια, απ’όπου  ξεπήδησε  η  ζωή  όπως  την  ξέρουμε  (αμινοξέα, πρωτεΐνες, αυτοαναπαραγόμενα  μόρια – πρόδρομοι  DNA  και  RNA.  
H εμφάνιση της ζωής τοποθετείται  δύο δισεκατομμύρια πίσω.  Καθώς οι ζωντανοί  οργανισμοί γίνονταν όλο  και  πιο  περίπλοκοι,  μερικά  κύτταρα  άρχισαν  να  ειδικεύονται  λειτουργικά: αναπτύχθηκαν όργανα απορρόφησης τροφής, όρασης  και  μετακίνησης.   Ένα δισεκατομμύριο  χρόνια  μετά,  χάρη  στις  προσπάθειες  των  πρώτων  μορφών  ζωής, αναπτύχθηκε  μία  ατμόσφαιρα  που  μπορούσε  να  συντηρήσει  την  ζωή  των  ζώων και  σχημάτισε  ένα  κέλυφος  όζοντος,  για  να  προστατεύει  αυτή  την  ζωή  από  την έντονη  εκπομπή  ακτινοβολίας,  ιδιαίτερα  στο  υπεριώδες.  Αλλιώς,  πριν  από  το στρώμα  του  όζοντος,  η  ζωή  θα  βρίσκονταν  ακόμη  στις  θάλασσες.   Η  εξέλιξη συνεχίσθηκε  με  απίστευτες  απώλειες  και  ανελέητη  φυσική  επιλογή.  Οι ποικιλίες  που  ήταν  πιο  καλά  προσαρμοσμένες  για  την  επιβίωση,  συνέχιζαν  να διαμορφώνουν  νέες  γενεές,  ενώ  οι  άλλες  έπεφταν  στο  πλάι  του  δρόμου.  
  
Ποια είναι τα 5 απαραίτητα στοιχεία  (εκτός  του  άνθρακα)  που πρέπει να έχει  μία νέα Γη,  για  την  δημιουργία  και  την  συντήρηση  της  ζωής,  ΟΠΩΣ  ΤΗΝ ΞΕΡΟΥΜΕ:

1.  Το  σημαντικότερο στοιχείο για την ανάπτυξη και επιβίωση της ζωής,  ανάλογης της  Γης,  σε έναν πλανήτη είναι η θερμοκρασία. Πρέπει να είναι τέτοια ώστε να επιτρέπει στο νερό να υφίσταται σε υγρή μορφή και να βρίσκεται σε ιδανική απόσταση από το μητρικό του άστρο, στην λεγόμενη «κατοικήσιμη ζώνη».
2.   Η ζωή στη Γη, χρησιμοποιεί μόνο δύο είδη ενέργειας για το μεταβολισμό: το φως του ήλιου και τη χημεία οξειδοαναγωγής. Είτε το ένα, είτε το άλλο, πρέπει να υπάρχει.
3.   Η ασφάλεια. Ότι δηλαδή δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορεί να σκοτώσει την ζωή, όπως η δυνατή  ακτινοβολία  του  τοπικού  ήλιου.
4.   Η ύπαρξη αζώτου είναι ουσιαστικής σημασίας κριτήριο για την κατοικησιμότητα ενός πλανήτη.
5.   Ύπαρξη  ελεύθερου  οξυγόνου.
 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ  ΤΩΝ  ΕΜΒΙΩΝ  ΟΝΤΩΝ.  ΟΙ  ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ  ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΗΣ  ΖΩΗΣ.
 
       Η  ζωή,  όπως  την  κατανοούμε  σήμερα,  προσδιορίζεται  από:

  1.   Αύξηση  μέσω  μεταβολικών  διαδικασιών.
  2.   Αναπαραγωγή  και  συντήρηση  του  εμβίου  όντος.
  3.   Ικανότητα  προσαρμογής  στις  μεταβολές  του  εξωτερικού  περιβάλλοντος,  με ανακίνηση  μεταβολών  στο  εσωτερικό  του.
  4.   Οργάνωση  τέτοια,  που  τα  μέρη  του  εμβίου  όντος  σχετίζονται  με  τα  άλλα μέρη  και  με  το  σύνολο,  υποκινούμενα  από  την  αρνητική  εντροπία.

        Δεν  υπάρχουν  στοιχεία  που  να  υποστηρίζουν  ότι  η  ζωή  στο  Σύμπαν  θα είναι  διαφορετική  και  δεν  θα  εμπεριέχει  τα  ανωτέρω  χαρακτηριστικά.  
 
 
 
 ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ
 
 
 
 
 
                                

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...