Σάββατο, 25 Ιουλίου 2020

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1974 ΚΑΙ ΤΟ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΤΣΟΚΑΡΑ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΑΦΙΟΖΙΚΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΣΤΙΣ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΧΑΤΖΑΡΑ.

ΤΟΤΕ:  Η  ΚΥΠΡΟΣ  ΗΤΑΝ  ΜΑΚΡΙΑ.
ΣΗΜΕΡΑ:  ΤΟ  ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ  ΕΙΝΑΙ  ΜΑΚΡΙΑ.
ΑΥΡΙΟ;

Προεδρικό Μέγαρο: Τι φόρεσαν οι Ελληνίδες κυρίες στην μεγάλη γιορτή του Ελληνισμού. Ποιες στιλιστικές επιλογές ξεχώρισαν την καταραμένη μέρα της 24ης Ιουλίου, που το σπαθί του Ισλάμ υψώθηκε στην Αγία Σοφία.


ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ: Η Χούντα παραδόθηκε στις 23 Ιουλίου 1974 βάσει χρονοδιαγράμματος

Το καλοκαίρι του 1973 συναντήθηκαν στο Παρίσι στο σπίτι του Σάυρους Σουλτσμπέργκερ και ο Καραμανλής, με τον Κίσινγκερ. Μετά από αυτή τη συνάντηση δρομολογήθηκε η Προδοσία της Κύπρου και  η λύση του Καραμανλή. 



Το πρωί της 20ής Ιουλίου 1974, στην αίθουσα συσκέψεων του τρίτου ορόφου του Πενταγώνου περίμεναν τον Σίσκο να φέρει τα νέα από την Άγκυρα. 
Περίμεναν ο Φαίδων Γκιζίκης, ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος, ο υπουργός Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κυπραίος που καθόταν στην καρέκλα του παραιτηθέντος απο τις 8 Ιουλίου Σπυρίδωνα Τετενέ, ο υπουργός Άμυνας αντιστράτηγος εν αποστρατεία Ευστάθιος Λατσούδης, ο αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων Μπονάνος, οι αρχηγοί Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας, και ο ταξίαρχος Ιωαννίδης. Έφθασαν από το αεροδρόμιο ο Χένρι Τάσκα και ο Τζότζεφ Σίσκο, και ζήτησε «αυτοσυγκράτηση» , τους κάλεσε «να αποφύγουν κάθε πολεμική ενέργεια», και τους διαβεβαίωσε ότι , «οι Αμερικανοί θα έπειθαν τους Τούρκους να αποχωρήσουν από την Κύπρο, τα επόμενα 24ωρα, αφήνοντας μια δύναμη 1.500 ανδρών για ενίσχυση της ΤΟΥΡΔΥΚ και τόνωσης του ηθικού των Τουρκοκυπρίων». 
Τότε ο Ιωαννίδης του είπε, ότι λέει ψέματα, φωνάζοντας στα ελληνικά. «Αυτά λέγατε και προ ημερών όταν μας εξαπατήσατε, και μας υποσχεθήκατε ότι ο έκτος στόλος θα περιπολούσε στα στενά της Μερσίνας, ώστε να αποτρέψει τουρκική αποβατική ενέργεια». 
Ακολούθως ο Γκιζίκης αλλά και ο Κυπραίος ως υπουργός εξωτερικών, είπαν ότι αν οι Τούρκοι δεν αποχωρούσαν άμεσα, η Ελλάδα θα έφευγε από το ΝΑΤΟ και θα «κήρυττε τον πόλεμο στην Άγκυρα». 
Η σύσκεψη κατέληξε στο 48ωρο τελεσίγραφο, στην εκπνοή του οποίου, η Αθήνα θα κήρυττε το Πόλεμο στην Τουρκία. 
Μετά την αποχώρηση του Σίσκο, ο ταξίαρχος Ιωαννίδης διέταξε τον αντιστράτηγο Μπονάνο να κηρυχθεί η Γενική Επιστράτευση, και προσπάθησε να αναλάβει τον ρόλο του πολιτικού αρχηγού αλλά διαπίστωσε , την άρνηση των άλλων να πολεμήσουν. 
«Διέταξε» τον Αραπάκη να στείλει τα υποβρύχια που βρισκόντουσαν στα Δωδεκάνησα στην Κύπρο και να χτυπήσουν τα τουρκικά πλοία, και τον αρχηγό της Αεροπορίας Παπανικολάου, να αποσταλούν τα Φάντομ για να προσβάλουν τους εισβολείς. Ούτε ο Αραπάκης ούτε ο Παπανικολάου ανέλαβαν να εκτελέσουν τις εντολές.
 Ο Μπονάνος και ο Γκιζίκης ήθελαν να περιμένουν τα αποτελέσματα της αμερικανικής μεσολάβησης. 
Ο Ιωαννίδης πρότεινε ακόμα την καταγγελία των συμφωνιών του Λονδίνου και κηρύξει της Ένωσης της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα, αλλά τελικά κατέληξαν «να κληθούν όλα τα μέρη να σεβαστούν την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου».
 Αποφασίστηκε μόνο η αποστολή μιας ενίσχυσης με καταδρομής, (επιχείρηση Νίκη), η οποία έγινε την επομένη αφού όμως ο Μπόλαρης απείλησε με το πιστόλι τον αρμόδιο στρατηγό στο Πεντάγωνο. 
Με το τέλος της σύσκεψης ήταν φανερό ότι ο Ιωαννίδης δεν αποφάσιζε. 
Η γενική επιστράτευση εξελίχθηκε σε μια καταστροφική οπερέτα. 
Στις 22:35 της 21ης Ιουλίου ξεκίνησε η απογείωση των «Νοράτλας». Απογειώθηκαν μόνο 15. Αμέσως μετά την απογείωση, τα μεσάνυχτα, το Κέντρο επιχειρήσεων εστειλε πρός το Γ.Ε.Ε.Φ. στη Λευκωσίας το μήνυμα «Έρχονται τα 15 πορτοκάλια». Εκείνη την ώρα η αμερικανική πρεσβεία έψαχνε τον Ανδρουτσόπουλο και τον Κυπραίο για να τους ενημερώσουν, αλλά τα πραξικόπημα των στρατηγών είχε ήδη συντελεστεί. 
Οι άνθρωποι του Ιωαννίδη είχαν εκδιωχτεί και ανέλαβαν οι στρατηγοί. 
Υπουργός Εξωτερικών ήταν ο πράκτωρ Αραπάκης που συμφώνησε με τους Αμερικανούς για έναρξη της εκεχειρίας στις 16.00 αλλά χωρίς να συμφωνήσει  στην τοπική ώρα.
Το πρωί της 22ας Ιουλίου, οι Τούρκοι από το προγεφύρωμα στο Πέντε Μίλι, κινήθηκαν προς την Κερύνεια. , η οποία βομβαρδιζόταν συνεχώς από θάλασσα και από ξηρά. Αφού κατέλαβαν τα γύρω χωριά λίγο μετά το μεσημέρι διεισδύσανε στην Κερύνεια .
Η τραγικότητα των στιγμών ήταν απερίγραπτη. Μεμονωμένες ομάδες εθνοφρουρών μάχονταν απεγνωσμένα, χωρίς να αναμένουν από πουθενά ενίσχυση. Οι κάτοικοι (κυρίως γυναικόπαιδα) κατέφυγαν στην προστασία της ειρηνευτικής δύναμης των Ην. Εθνών, στο ξενοδοχείο «Ντομ» και στα χωριά Πέλλαπαϊς και Άγ. Επίκτητος.
 Η ανακωχή στις 16.00, βρήκε τους Τούρκους να ελέγχουν το προγεφύρωμα Πέντε Μίλι - Γλυκιώτισσας, μέσω Τέμπλους προς τον Άγ. Ιλαρίωνα ,το θύλακά τους στη Λευκωσία, και την Κερύνεια με μια έκταση 7 χλμ. στα δυτικά της και 3-4 χλμ. στα ανατολικά της. Κι ενώ ήδη από τις 4 το απόγευμα ίσχυε επίσημα η ανακωχή, οι Τούρκοι συνέχιζαν τις επιθέσεις. 
Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγός Γρηγόριος Μπονάνος και οι αρχηγοί του Στρατού, αντιστράτηγος Ανδρέας Γαλατσάνος, Ναυτικού, αντιναύαρχος Πέτρος Αραπάκης και Αεροπορίας, αντιπτέραρχος Αλέξανδρος Παπανικολάου, σε σύσκεψη με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη αποφάσισαν την μεταπολίτευση. 
Στη συνέχεια, ο Γκιζίκης, κάλεσε τον ταξίαρχο Ιωαννίδη και του ανακοίνωσε την απόφαση της ηγεσίας του στρατεύματος. 
Περίπου στις 12.00 ένας συνταγματάρχης, ο οποίος ήταν διευθυντής του γραφείου του κ. Γκιζίκη , κάλεσε τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο και τον Γεώργιο Μαύρο. Μετά πήρε τηλέφωνο και τους άλλους. Στις 12.30 ήταν στην Βουλή και ο Κανελλόπουλου και ο Μαύρος. 
Στις 2 μετά το μεσημέρι, κλήθηκαν σε σύσκεψη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας οι αρχηγοί των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων Παναγιώτης Κανελλόπουλος της ΕΡΕ και Γεώργιος Μαύρος της «Ενώσεως Κέντρου», καθώς και οι Ευάγγελος Αβέρωφ, Σπύρος Μαρκεζίνης, Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, Στέφανος Στεφανόπουλος, Πέτρος Γαρουφαλλιάς και Ξενοφών Ζολώτας. Η δικτατορία είχε παραδώσει τα ηνία. 
Ο Γκιζίκης, ως επικεφαλής του κράτους, είπε ότι «η κυβέρνησις πρέπει να παραδώσει την εξουσία σε πολιτικούς», ζήτησε από τους πολιτικούς να σχηματίσουν κυβέρνηση και εξέφρασε την ευχή να αναλάβουν στρατιωτικοί τα υπουργεία Εθνικής Αμύνης και Δημοσίας Τάξεως.
 Ο Μαύρος του απάντησε «ασφαλώς αστειεύεσθε, κύριε πρόεδρε», ο Γκιζίκης είπε «το ανακαλώ» και η συζήτηση κατέληξε ότι θα σχημάτιζαν κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας η ΕΡΕ και η Ένωση Κέντρου, με τον Κανελλόπουλο πρωθυπουργό και τον Μαύρο αντιπρόεδρο και υπουργό εξωτερικών. 
Ο Μαύρος ζήτησε από τον Γκιζίκη να καλέσει στο πολιτικό γραφείο τον πρέσβη της Αμερικής Τάσκα και τον πρέσβη της Γερμανίας διά να διευκολύνουν τις επαφές με τους αρχηγούς των κρατών. 
Ενώ συζητούσαν τον κατάλογο των υπουργών , ο Αβέρωφ, τους ενημέρωσε ότι ο Γκιζίκης συμφώνησε στη λύση Καραμανλή. 
Εκείνο το απόγευμα της 23ης Ιουλίου 1974, πριν 44 χρόνια, το θυμάμαι σαν τώρα. Ήμουν στο φυλάκιο της Βουλής από τους πρώτους 50 που περιμέναμε την επιστροφή του Μαύρου και του Κανελλόπουλου. Όταν πέρασαν τα αυτοκίνητα τους, θα είμαστε περί τους 200, με βασικό σύνθημα: «Απόψε μη μας πουλήσετε». Άμα βράδιασε, ήρθαν και οι Καραμανλικοί κρατώντας την «Βραδινή», της οποίας ο Αθανασιάδης έβγαλε έκτακτο φύλλο. Περιμέναμε μέχρι που ήρθε ο Καραμανλής. Χιλιάδες πλέον. 
Στις 8 το βράδυ , επαναλήφθηκε η σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς και επικυρώθηκε η απόφαση για την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
 Ο Μαύρος ως υπουργός εξωτερικών αλλά και ο Κανελλόπουλος μιλήσαν με τον Κίσινγκερ. Ο Μαύρος ακολουθώντας την γραμμή Γκιζίκη είπε στον Κίσινγκερ ότι, εφόσον οι Τούρκοι δεν τηρούν την ανακωχή «είναι ενδεχομένο να υποχρεωθούμε να κάνουμε επίθεση εις τον Έβρον». 
Ο Κίσινγκερ απάντησε: «Για όνομα του Θεού, μην το κάμετε αυτό. Θα πάρω τώρα τον Ετζεβίτ και θα σας τηλεφωνήσω σε πέντε λεπτά». Μετά πέντε λεπτά πήρε τηλέφωνο και είπε ότι «οι Τούρκοι δεν θα κάνουν τίποτε». 
Και πράγματι δεν έκαναν στις 23 Ιουλίου, αλλά στις 15 Αυγούστου. 
Ο Καραμανλή, αφίχθη στο αεροδρόμιο του Ελληνικού στις 2 το πρωί της 24ης Ιουλίου με το αεροπλάνο του Ζισκάρ Ντ’ Εστέν .Στις 4 το πρωί, ορκίστηκε πρωθυπουργός από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σεραφείμ, παρουσία , του στρατηγού Φαίδωνα Γκιζίκη. 


Ορισμένοι είναι απολύτως χαμένες υποθέσεις
Ο πράκτωρ Ιωαννίδης που δεν έμαθε ποτέ αγγλικά συνεργαζόταν με τον Τον Καραμεσίνη και με τον Γκας Αβράκωτο που μιλούσαν ελληνικά, και νόμιζε ότι εξαπατούσε τους αμερικανούς με τους οποίους επικοινωνούσε με δυο (εμπίστους του)καταδρομείς που μιλούσαν αγγλικά.
 Ο πράκτωρ Ιωαννίδης, μαζί με τους άλλους πράκτορες συναποφάσισαν το πραξικόπημα που ήταν μέρος της αλυσίδας γεγονότων «Πολυτεχνείο», «Πραξικόπημα Ιωαννίδη», «Κίνημα Ναυτικού», του σχεδίου Κίσινγκερ , που οδηγούσε στην Τουρκική εισβολή και στην διχοτόμηση της Κύπρου.


Η μοναξιά των Πατριωτών
Ήταν το βράδυ της 22ας Ιουλίου 1974 , και μπήκα στο τρόλεϊ στην πλατεία Αμερικής για να πάω στην Ακαδημίας και να πάρω το λεωφορείο για να γυρίσω στην Αγία Παρασκευή. 
Στο ύψος τους Πεδίου του Άρεως ακούσαμε τις φωνές, και το Σύνθημα, «Αθήνα ξύπνα η Κύπρος καίγεται», και μετά τους είδαμε. Θα ήταν καμιά 200αριά, Κύπριοι φοιτητές που είχαν ξεκινήσει από την Φοιτητική Εστία. 
Μπροστά τους πήγαινε κρατώντας την ελληνική σημαία, ο πρωταθλητής Κυριάκος Ονησιφόρου. 200 μόνοι τους. Σαν τους τριακόσιους του Λεωνίδα. Να φωνάζουν, «Αθήνα ξύπνα η Κύπρος καίγεται», και γύρω τους σαστισμένοι αστυφύλακες που δεν ήξεραν τι να κάνουν με αυτή τη διαδήλωση. 
Βγήκαμε στα παράθυρα να τους χαζέψουμε.
 Ήμουν ο μόνος από το τρόλεϊ που κατέβηκα στο πολυτεχνείο και τους ακολούθησαν μέχρι την Ακαδημίας. Φώναξα και εγώ «Αθήνα ξύπνα η Κύπρος καίγεται». Αλλά η Αθήνα δεν ξύπνησε. Ξαναφώναξαν «Αθήνα ξύπνα η Κύπρος καίγεται» και τις επόμενες ήμερες, Μάταια.


Η Αλλαγή νατοϊκής βάρδιας έγινε βάσει χρονοδιαγράμματος.  του Σπύρου Χατζάρα 

 Στις 24 Ιουλίου,  υπογράφηκε το 1923, η Συνθήκη της Λωζάνης, με την οποία χαράχθηκαν τα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία.
Με το άρθρο 20 της Συνθήκης, η Τουρκία αναγνώριζε την προσάρτηση της Κύπρου στην Αγγλία και παραιτείτο από κάθε δικαίωμα σ αυτή. 

 Αυτήν την «συμβολική ημερομηνία»,  διάλεξε ο «μέγας σκηνοθέτης» , και μέγας ραβίνος Κίσινγκερ , για να επιστέψει ως Σωτήρας ο Καραμανλής στην Ελλάδα, και να σημάνει το τέλος της 7ετούς στρατιωτικής χούντας  

 Η διαταγή για την «αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα», είχε δοθεί από το κλιμάκιο της Cia , στους υποπράκτορες/ρουφιάνους της υπηρεσίας, Μπονάνο, Αραπάκη, Παπανικολαου, Ντάβο,Γκράτσιο, Γκιζίκη από τις 21 Ιουλίου, και ο μέγας Ραβίνος μέγας σκηνοθέτης, και υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Κίσινγκερ, την είχε ανακοινώσει στην Ουάσιγκτον σχεδόν 12 ώρες πριν την σύσκεψη υπό τον Γκιζίκη.
 Ενώ στην Αθήνα ξημέρωνε η 23η Ιουλίου 1974, ο Κίσινγκερ είχε δηλώσει στους δημοσιογράφους. «Ενδεχομένως αυτή τη στιγμή πραγματοποιείται στην Αθήνα πολιτική μεταβολή» .
Το πώς γνώριζε ο Κίσινγκερ, τόσες ώρες πριν, αυτά που θα συνέβαιναν στην Αθήνα είναι πολύ απλό να απαντηθεί. Εκείνος διέταξε τις εξελίξεις. 
 Το γαλλικό προεδρικό αεροσκάφος το οποίο έθεσε στη διάθεση του «εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή» ο γάλλος πρόεδρος Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εσταίν, που «ήταν στενός προσωπικός του φίλος», σκόπιμα προσγειώθηκε στο Ελληνικό, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, για να πιάσουν την ημέρα της Λωζάνης. 
 Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μέσα από μια λαοθάλασσα που πλημμύριζε τα πεζοδρόμια σε όλο το μήκος της διαδρομής κατευθύνθηκε στην Βουλή, όπου στις 4.15΄π.μ. ορκίστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ πρόεδρος της κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας παρουσία του Προδότη Γκιζίκη. 
Αργότερα ορκίστηκαν οι πρώτοι υπουργοί. την ίδια μέρα της 24ης και συμπληρώθηκε την 27η Ιουλίου. Η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας έδωσε εντολές για την αυστηρή τήρηση της εκεχειρίας στην Κύπρο, έστειλε τον Γ. Μαύρο στις συνομιλίες της Γενεύης, και διέταξε άμεση απελευθέρωση των λιγοστών πολιτικών κρατουμένων του Ιωαννίδη, δεδομένου ότι τους πολιτικούς κρατούμενους τους είχε απελευθερώσει ο Παπαδόπουλος με την γενική αμνηστία της 22ας Αυγούστου 1973.
Εάν μάλιστα ο μέγας ραβίνος Κίσινγκερ, δεν είχε ανατρέψει με το αριστερό του χεράκι που το έλεγε Cia/Ιωαννίδη τον Μαρκεζίνη, στις 25 Νοεμβρίου 1973, η «Κοινοβουλευτική Δημοκρατία» θα είχε αποκατασταθεί από τις 10 Φεβρουαρίου 1974, δημοκρατικός πρωθυπουργός θα ήταν ο Μαρκεζίνης, και οι Τούρκοι δεν θα είχαν πατήσει πόδι στην Κύπρο. 
 Η «Χούντα», δεν κατέρρευσε στις 24 Ιουλίου του 1974 κάτω από το βάρος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, αλλά ο «πανίσχυρος αόρατος δικτάτωρ», έπεσε σαν χάρτινος πύργος, μόλις το αποφάσισαν οι αμερικανοί.
 Θα πρέπει να σκεφτούμε γιατί ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού αντιστράτηγος Nτάβος, απειλούσε να κατέβει από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, μετά τις 20 Ιουλίου και γιατί γιατί δεν το έκανε αυτό στις 16 Ιουνίου; 
Θα πρέπει να σκεφτούμε γιατί ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού αντιστράτηγος Nτάβος, απειλούσε να κατέβει από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, αντί να πάει με τα τεθωρακισμένα του στην Κωνσταντινούπολη.
Θα πρέπει να σκεφτούμε γιατί ο ΑΣΔΕΝάρχης Α. Γκράτσιος, που ζητούσε , μετά τις 20 Ιουλίου , με διακήρυξη – τελεσίγραφο που συνυπέγραφαν 250 «καραμανλικοί αξιωματικοί» , τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό την προεδρία του εθνοσωτήρα K. Καραμανλή, γιατί δεν συνέλαβε στις 16 Ιουλίου με τις δυνάμεις της ΑΣΔΕΝ τον διοικητή της ΕΣΑ; 
 Θα πρέπει να σκεφτούμε , γιατί οι άνθρωποι των αμερικανών, ο στρατηγός Μπονάνος, ο αντιναύαρχος Αραπάκης, και ο αντιπτέραρχος Παπανικολάου, «αποφάσισαν να μην υπακούουν στον Ταξίαρχο» στις 21 Ιουλίου 1974, ενώ τον υπάκουαν και του χτυπούσαν προσοχές από τις 25 Νοεμβρίου 1973 και γιατί συνέπραξαν μαζί στο πραξικόπημα και διευκόλυναν την τουρκική εισβολή στην Κύπρο; 
 Η απάντηση είναι απλή και εύκολη. 
Στις 25 Νοεμβρίου ο Ιωαννίδης ήταν ο εκλεκτός των Αμερικανών. 
Στις 21 Ιουλίου, ολοκληρώθηκε η αποστολή του και τον πέταξαν στα σκουπίδια. Οι εντολές που είχαν οι Μπονάνος, Αραπάκης, και Παπανικολάου, από τους «Kissinger and associates», ήταν να υπακούουν τον ταξίαρχο. Όταν τους είπαν να υπακούουν τον Καραμανλή, έκαναν αυτό που τους είπαν. 
Η ανατροπή της «Χούντας», δεν σχετίζεται με την «εξέγερση του Πολυτεχνείου» η   οποία συνέβαλε στο να γίνει το πραξικόπημα στην Κύπρο και η τουρκική εισβολή. Το σύνολο των «πρωτοβουλιών» και των «διεργασιών», που διευκολυναν οι αμερικανοί και οι συνεργάτες τους συνέκλιναν στον στόχο να διασφαλιστεί η συνέχεια της Αμερικανοκρατίας και της Κλεπτοκρατίας.

Τα μνημόνια και ο Αττίλας. Σήμερα γιορτάζουν: Αττίλας ΙΙ, Αττίλας ΙΙΙ , και Μνημόνιο Ι, Μνημόνιο ΙΙ, και Μνημόνιο ΙΙΙ η Φαυλοκρατία- η Εβραιοκρατία η Μασονοκρατία κσι η Αμερικανοκρατία Η μεταπολιτευτική Προδοσία.

Σήμερα δεν εορτάζουμε την «αποκατάσταση» της Δημοκρατίας. Όσοι εορτάζουν, τιμούν την άφιξη του Κουφού και την ορκωμοσία του ενώπιον της ΝΑΤΟικής Χούντας! 
Τα ξημερώματα της 24 Ιουλίου έγινε η αλλαγή νατοϊκής βάρδιας του «Πυθαγόρα». Άλλαξε ο Μανωλιός. Έβγαλε την αρβύλα και έβαλε ημίψηλο. Φύγε εσύ και έλα εσύ να τελειώσεις τη «δουλειά» με την Κύπρο. 
 Ο Γκιζίκης, ο υπ’ αριθ. 8 «Πυθαγόρας» ,η Κλεπτοκρατία,   η Εβραιοκρατία και Αμερικανοκρατία, δεν άλλαξαν. Η εξάρτηση συνεχίστηκε. 
Και η δούλα ψωροελίτ συνέχισε να εισπράττει προμήθειες. Μέσα από τις στάχτες της εσχάτης προδοσίας στην Κύπρο ξεπετάχτηκαν η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ του Μέρτεν-Καραμανλή, το ΠΑΣΟΚ του Μίστερ «δεν διεκδικώ τίποτα» Ανδρέα, και οι διαχρονικοί προδότες της Αριστεράς, που αμνηστεύτηκαν για μια ακόμα φορά για τα εγκλήματα τους.  
Στο πλαίσιο της «συμμαχικής συνωμοτικής δραστηριότητας», οι Τούρκοι από τις 20 Ιουλίου 1974 μέχρι τις 24 Ιουλίου κατάφεραν να στείλουν στην Κύπρο μαζ΄με τους αλεξιπτωτιστές περίπου 6.000 στρατιώτες.
 Στο διάστημα αυτό πολιτικά υπεύθυνοι στην Αθήνα ήσαν οι συνεργάτες της «Kissinger and associates», Δ. Ιωαννίδης , Φ. Γκιζίκης , Γρηγόριος Μπονάνος Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων , ο Αντιστράτηγος Γαλατσάνος, Αρχηγός ΓΕΣ, ο Αντιναύαρχος Πέτρος Αραπάκης αρχηγός ΓΕΝ, ο ,αντιπτέραρχος Αλέξανδρος Παπανικολάου αρχηγός ΓΕΑ, ο Νικ. Κεχριμπάρης διοικητής της 28ης Τακτικής Αεροπορικής Δυνάμεως ,ο αντιστράτηγος Ιωάννης Ντάβος διοικητής Γ΄ΣΣ. Και άλλοι γαλονάτοι. 
 Με την Εθνική Κυβέρνηση, από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 14 Αυγούστου που ξεκίνησε ο ΑΤΤΙΛΑΣ 2 , οι Τούρκοι μετέφεραν και αποβίβασαν στην Κύπρο 20.000 άνδρες και 100 άρματα. Σε αυτό το διάστημα πολιτικά υπεύθυνοι στην Αθήνα ήσαν συνεργάτες της «Kissinger and associates», Κ.Καραμανλής, Ε.Αβέρωφ, Γ.Μαύρος , Φ. Γκιζίκης, Γρηγόριος Μπονάνος ,Πέτρος Αραπάκης, Αλέξανδρος Παπανικολάου, Ιωάννης Ντάβος. 
Η Αθήνα, προτάσσοντας το συμμαχικό συμφέρον εφάρμοσε αυστηρά την εκεχειρία και δεν έστειλε ούτε μισό φαντάρο στην Κύπρο, ενώ τα ελληνικά υποβρύχια παρακολουθούσαν τις τουρκικές «παντόφλες», να μεταφέρουν στρατό και εφόδια. 
Η τρίτη ελληνική δημοκρατία ξεκίνησε τον κύκλο της, τον Ιούλιο του 1974 με την εσχάτη προδοσία της Κύπρου και έκλεισε τον κύκλο της με τη εσχάτη προδοσία της συνθηκολόγησης με την Διεθνή Χούντα των Επενδυτών και του ΔΝΤ. 
Ο συμμαχικός « επενδυτικός Αττίλας», και Παγκόσμια Διακυβέρνηση των περιούσιων Τραπεζιτών, μετά την Κύπρο μας επιτέθηκε μέσω των μνημονίων με σκοπό την πλήρη υποδούλωση και τον εξανδραποδισμό μας που ολοκληρώνεται με τον λαθροεποικισμό. 

Μεταπολίτευσις: Ήγουν, Κλεπτοκρατία-Φαυλοκρατία- Εβραιοκρατία-Μασονοκρατία -Αμερικανοκρατία.
 Σπυρίδων Χατζάρας



ΓΙΟΡΤΑΣΤΕ  ΤΣΟΚΑΡΑ


ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...