Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2020

Το μυστικό του Δελφικού Ε(ψιλον) [Η. Κωνσταντινίδης - Χ. Γούδης]

 Διαβάστε  και  τα  άρθρα  των  "Αυτόχθονων  Ελλήνων":

 

http://autochthonesellhnes.blogspot.com/2013/06/i-i.html

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013  ЭIЄ… ΤΟ διπλό ΕΨΙΛΟΝ στην ΥΦΗΛΙΟ …ЭIЄ 

 

http://autochthonesellhnes.blogspot.com/2019/05/blog-post_68.html

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019   ΟΙ ΤΟΥΑΡΕΓΚ ΤΗΣ ΣΑΧΑΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ;

Η  ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΣΗΜΑΙΑ  ΤΩΝ  ΤΟΥΑΡΕΓΚ  ΜΕ  ΤΟ  ΔΙΠΛΟ  Ε  ΤΩΝ  ΔΕΛΦΩΝ 
 
 

http://autochthonesellhnes.blogspot.com/2019/09/blog-post_26.html

 

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2019   ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΑ ΛΑΒΑΡΑ ΤΩΝ ΜΟΓΓΟΛΩΝ.


ΤΟ  ΑΡΘΡΟ  ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ  ΣΗΜΕΡΑ  ΣΤΟ  ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ  ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ  ΠΑΝΟΥΣΗ

 

Απο μια συνεντευξη του Χριστου Γουδη, στον Ησαϊα Κωνσταντινιδη

Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του διαχρονικού και «αποκρυφιστικού» -θα μπορούσε να πει κανείς- ελληνισμού εξακολουθεί να παραμένει το θέμα του περίφημου «Διπλού Έψιλον» (ή «Δελφικού Έψιλον»). Τι ακριβώς είναι; Τι αναπαριστά; Τι κρύβεται πίσω από την πρώτη εικόνα του; Ποιος ο βαθύτερός του συμβολισμός; 
 
 
Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα προκύπτουν, ενώ οι όποιες απαντήσεις έχουν δοθεί στο παρελθόν από ερευνητές (παλαιότερους και πιο πρόσφατους) δεν φαίνεται να υπεισέρχονται στην ουσία του πράγματος…

Στην πραγματικότητα, το όλο θέμα είναι αρκετά πιο πολύπλοκο. Στο άρθρο μας με τίτλο «Διπλό Έψιλον: πανάρχαιο πλανητικό σύμβολο του ελληνισμού!» (ένθετο «Απόκρυφη Γεωπολιτική» της «Ελεύθερης Ώρας», Σάββατο 16 Μαΐου 2015) υπενθυμίζουμε την παγκοσμιότητα του αναμφισβήτητα ελληνικού αυτού συμβόλου. Εκεί σημειώνουμε και τα εξής: «Τι θα μπορούσε όμως να σημαίνει το «διπλό έψιλον», με όρους Απόκρυφης Γεωπολιτικής; 

Όταν κάτι προστίθεται στον εαυτό του, τότε διπλασιάζεται αυτομάτως και η αξία του. Ε + Ε λοιπόν, άρα 5 + 5, μας κάνει τη Δεκάδα: τον ανώτατο πυθαγορικό αριθμό, σύμφωνα με το σύστημα του οποίου 1 + 2 + 3 + 4 = 10. Δηλ. τα τέσσερα σημεία της σύμπασας φύσης […] («γη, αήρ, ύδωρ, πυρ») προστιθέμενα βγάζουν ως άθροισμα τον θεϊκό αριθμό της Δεκάδος (το 10). Οπότε βγαίνει και το συμπέρασμα ότι ενώ το απλό «Ε» είναι ο «αιθήρ», η ανώτερη ουσία των πραγμάτων, τότε το «Ε» διπλασιαζόμενο είναι η ίδια η σκέψη του Θεού»…

Μία πολύ ενδιαφέρουσα άποψη για το θέμα καταθέτει ο γνωστός καθηγητής Χρίστος Γούδης σε μια ογκωδέστατη και πληρέστατη εργασία του, που τιτλοφορείται «Ενοπτικόν» (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Τάλως Φ»)

Πρόκειται για ένα δίτομο εκτενές και πολυδιάστατο έργο σχετικά με την ερμητική σημειολογία του «διπλού Έψιλον», προϊόν πολυετούς ενασχόλησης του καθηγητή με το θέμα. Άλλωστε, στον κ. Γούδη ανήκει η ιδέα του μετασχηματισμού της σβάστικας (αγκυλωτού σταυρού) σε διπλούν έψιλον, όπως αυτή δημοσιεύθηκε και στο ένθετο «Απόκρυφη Γεωπολιτική» της «Ελεύθερης Ώρας», το Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2015!

Κατά τον καθηγητή Γούδη, αυτό επιτυγχάνεται ως εξής: «Η σβάστικα ως ενιαίο όλον χαρακτηρίζεται από περιστροφική συμμετρία περί τον άξονα που διέρχεται από το κέντρο του σταυρού τον κάθετο επάνω στο επίπεδό της. Αν για παράδειγμα περιστραφεί ως συμπαγές σώμα, επάνω στο επίπεδο που βρίσκεται, κατά 90ο (ή ακέραιο πολλαπλάσιο των 90ο), θα προκύψει το ίδιο ακριβώς σχήμα και δεν θα δίδει την εντύπωση ότι περιεστράφη. Για τον μετασχηματισμό της σε «διπλούν έψιλον» στο ίδιο επίπεδο, ο κάθετος άξονάς της θα πρέπει να παραμείνει ακίνητος ενώ ο οριζόντιος άξονας θα πρέπει να περιστραφεί κατά 90ο έτσι ώστε να συμπέσει με τον κάθετο, αφού πρώτα τα κεκαμμένα τμήματα του κάθε άξονα περιστραφούν έτσι ώστε να σχηματίζουν από ένα Ε για τον κάθε άξονα του σταυρού (ένα Ε με πλάτη τον κάθετο και ένα Ε με πλάτη τον οριζόντιο άξονα)».
 
Ησαϊας Κωνσταντινιδης


ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ ΣΕ ΔΙΠΛΟΥΝ ΕΨΙΛΟΝ
 
 
 


 
Και παμε τωρα στη συνεντευξη...

Τι ακριβώς είναι η εργασία «Ενοπτικόν», με την οποία ασχοληθήκατε επί τόσο καιρό και της οποίας τα συμπεράσματα κατατίθενται στο δίτομο αυτό πόνημα;

Το «Ενοπτικόν» είναι μια προσπάθεια προσέγγισης του Δελφικού Έψιλον τόσο από ποιητικής πλευράς όσο και από πλευράς χρησμών. Επί της ουσίας, είναι μία ερμηνευτική προσέγγιση μέσα από μία αυστηρώς «εψιλοντική» γλώσσα!

Τι εννοείτε με τον εντυπωσιακό αυτό συλλογισμό σας;

Η σύλληψή μου ουσιαστικά είναι μια σύλληψη χρησμών, μέσα από την οποία κατανέμονται όλα αυτά τα Διπλά Έψιλον, αυτή η προσέγγιση και η ερμηνεία τους, στους μήνες και τις μέρες κάθε χρόνου, έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να συμβουλευτεί το ΕΝΟΠΤΙΚΟΝ υπό μορφή δελφικών παραγγελμάτων, υπό μορφή χρησμών, υπό μορφή αν θέλετε αναζήτησης της καλής του τύχης: της ΕΥ-ΤΥΧΙΑΣ…

Πάντως, είναι ένα εκτενέστατο και, θα έλεγα, πολύ διεξοδικό έργο…

Είναι πράγματι ένα δίτομο, «βαρύ» έργο, μεγάλο με την έννοια ότι συμπεριλαμβάνει και την αναλυτική ερμηνεία όλων αυτών των χρησμών. Είναι κάτι ανάλογο με το « Ι-Τσινγκ», το κινεζικό «Βιβλίο των Αλλαγών», το οποίο κανείς επίσης συμβουλεύεται, για όποιον γνωρίζει και ασχολείται με θέματα μαντικής. Συμβαίνει πολλές φορές ο άνθρωπος σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή να θέλει ένα είδος καθοδήγησης, συμβουλής, συζήτησης με τον εαυτό του -να το πούμε έτσι-, και είναι πολλοί που το κάνουν, ανοίγοντας ένα βιβλίο στην τύχη, ανοίγοντας για παράδειγμα την Αγία Γραφή. Αυτό το έργο λοιπόν, το ΕΝΟΠΤΙΚΟΝ, εξυπηρετεί αυτήν ακριβώς την ανθρώπινη ανάγκη, και είναι δομημένο επί τούτου, με βάση την εύκολη παροχή δελφικών παραγγελμάτων κατά περίπτωση, χρησμών δηλαδή που αφορούν αυτόν που το συμβουλεύεται τη στιγμή που το συμβουλεύεται.

Δύο λόγια για το μυστηριακό «Ε», που υπάρχει στον ναό του Απόλλωνα, στους Δελφούς, επειδή κατά καιρούς έχουν παρατηρηθεί αρκετές παρερμηνείες, ακούσιες ή εκούσιες…

Στην κορυφή του ανατολικού αετώματος του ναού του Απόλλωνος στους Δελφούς, στην είσοδό του, εμφανές σε όλους όσους προσήγγιζαν, ήταν τοποθετημένο ένα μυστηριακό σύμβολο, δίκην παντεπόπτη οφθαλμού, που δέσποζε των δύο Δελφικών παραγγελμάτων λακωνικής βραχυλογίας, τα οποία είχε παραδώσει στο Μαντείο ένας εκ των επτά σοφών, ο Χίλων (ή Χείλων) ο Λακεδαιμόνιος. Αυτά τα δύο βρίσκονταν το ένα στην κάτω αριστερή γωνία του τριγώνου του αετώματος και το άλλο στην κάτω δεξιά και αποτελούσαν τις κορυφαίες κατευθυντήριες γραμμές στη ζωή των Ελλήνων. «Δύο εστί των Δελφικών γραμμάτων τα μάλιστ’ αναγκαιότατα προς τον βίον, το “γνώθι σαυτόν” και το “μηδέν άγαν”. Εκ τούτων γαρ ήρτηται και τ’ άλλα πάντα», γράφει ο Πλούταρχος. Το «γνώθι σαυτόν» ήταν στην κάτω αριστερή γωνία του αετώματος ενώ το «μηδέν άγαν» στην κάτω δεξιά.

Τέτοια ήταν η σπουδαιότητά τους που ενώ «οι πολλοί Χείλωνος λέγουσιν είναι τα αποφθέγματα, Κλεόβουλος ο Λίνδιος υπό του Θεού λεχθήναι Χείλωνι» κατά τον Στοβαίο, ενώ δηλαδή όλοι έλεγαν ότι τα αποφθέγματα είναι του Χείλωνα, ο Κλεόβουλος ο Ρόδιος - ένας και αυτός από τους επτά σοφούς - έλεγε ότι ο Θεός τα είπε στον Χείλωνα.

Κάτω από αυτό το πνεύμα της λακωνικής βραχυλογίας, το μυστηριακό σύμβολο που δέσποζε στην κορυφή του τριγώνου του αετώματος στον ναό των Δελφών δεν θα μπορούσε να είναι λακωνικότερο. Ήταν ένα γράμμα, ένα «έψιλον» ( Є ) ή κατ’ άλλους ένα «διπλoύν έψιλον» ( ЭIЄ ), που προφέρονταν «εί».

Και ποια είναι η ακριβής ερμηνεία του;

Εσαεί ζητούμενον η ερμηνεία του. Γιατί το σύμβολο, το κάθε σύμβολο, φορτισμένο και εκρηκτικό από την φύση του, εκφράζει και συμπυκνώνει μια κεντρική ιδέα κατά τρόπο πολυκρυσταλλικό, πολυπρισματικό και πολύσημο. Απαιτεί πολυχρωματική φασματική ανάλυση και επιδέχεται πολλαπλών ερμηνειών και προσεγγίσεων. Σπόρος το ίδιο, καθίσταται σπορέας ιδεών που εκβλαστάνουν και αναρριχώνται, ανθίζουν και καρποφορούν δίκην πνευματικών δέντρων που δικτυώνονται, συνθέτουν και μορφοποιούν ένα πυκνόφυλλο δάσος γνώσης και άγνοιας, πεπερασμένο και ταυτόχρονα αδιαπέραστο, θεματοφύλακας αρχών και αξιών, ορατών τε και αοράτων, διαχρονικών και άχρονων. Αυτές τις ιδέες υπηρετεί το ΕΝΟΠΤΙΚΟΝ βασισμένο στις αρχαιοελληνικές ρίζες της γνώσης και της εσωτερικής έμπνευσης, οι οποίες στην πορεία του χρόνου βρήκαν το κατάλληλο έδαφος για να αποδώσουν τους καρπούς τους στον ευρωπαϊκό χώρο της επιστήμης και της τέχνης. 
e-Μυστρας 
[Δεκ. 2015]




Ας δουμε ομως και μια αλλη αποψη για την ερμηνεια του Διπλου ή Δελφικου Ε(ψιλον)
Από το Pronews


Το Γράμμα Έψιλον σαν σύμβολο σχετίζεται άμεσα με την Δελφική Ηλιακή μυσταγωγία, την μύηση του ανθρώπου στο ΦΩΣ. Η τοποθέτησης του στο αέτωμα του Δελφικού Ναού του ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ (θεού του Φωτός – Ηλιακή λατρεία) δηλώνει την αέναη σχέση του με το Φως, την τελείωση και ως εκ τούτου σαν Έψιλον υποδηλώνεται ο Φωτεινός.

Το γράμμα Ε είναι σαν σχήμα η έκφανση της τριαδικότητας εξ ου και η τρείς φορές τοποθέτηση του εις το αέτωμα του Απολλώνιου ναού μια σε ξύλο, δεύτερη σε χαλκό και τρίτη σε χρυσό.Το γράμμα Ε ως αριθμός συμβολίζεται με τον αριθμό 5.

Τα 4 κοσμογονικά στοιχεία της Γής, του Αέρα, του Νερού και του Πυρ με την πεμπτουσία του Ουράνιου – Αιθέρα. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν τον Άνθρωπο. Ομοίως γνωρίζουμε ότι το ιερό πεντάγραμμο (πεντάλφα) συμβολίζει τον άνθρωπο και παράλληλα τα 5 στοιχεία που τον αποτελούν κατά τους Πυθαγόρειους μύστες όπου το είχαν σαν ιερό σύμβολο.

Τρείς φορές τοποθετήθηκε ένα Ε (ΕΨΙΛΟΝ) στην κορυφή τού Αετώματος τού Ναού τού Απόλλωνος στους Δελφούς, κατάντικρυ σε όποιον πλησίαζε την κεντρική, ανατολική Πύλη του, πάντοτε συνοδευόμενο από το ΓΝΩΘΙ Σ’ΑΥΤΟΝ στην κάτω αριστερή γωνία και το ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ στην κάτω δεξιά τού ιδίου Αετώματος.

Ήταν γνωστά σαν »Δελφικά παραγγέλματα», το δε Ε το »προεδρεύον» αυτών. Το παλαιότερο από αυτά (τα Ε) ήταν ξύλινο κι αναφέρεται σαν »Ε των Σοφών », γιατί αφιερώθηκε από τον Σόλωνα κατά μία εκδοχή, κατά δε άλλη από όλους μαζί τούς τότε αναγνωρισμένους Σοφούς. Όταν αυτό εφθάρη, οι Αθηναίοι ανέθεσαν στο Ναό το δεύτερο, το οποίο ήταν χάλκινο.
Σε αντικατάσταση και αυτού, η Λιβία Δρουσέλλα, σύζυγος τού Αυγούστου, αφιέρωσε το τρίτο και τελευταίο, από καθαρό χρυσό. Η μοναδική πληροφορία για το Ε των Δελφών προέρχεται από τον Πλούταρχο (46-127 μ.Χ.), ο οποίος ως Ιερεύς διά βίου τού Απόλλωνος, πρέπει να ήταν κοινωνός και γνώστης των Μυστηρίων.

Το ότι λοιπόν ένα γράμμα τού Αλφαβήτου, είναι το αποκλειστικό αντικείμενο μιας ολόκληρης διατριβής του, δείχνει, όπως και τα γραφόμενα, την μεγάλη σημασία πού ένας συγγραφέας της ολκής του, απέδιδε σ’ αυτό. Το ότι κανείς άλλος δεν έγραψε γι’ αυτό, αλλά κι ο τρόπος (σε μορφή διαλόγου) πού ο ίδιος ο Πλούταρχος το παρουσιάζει, συνηγορούν ότι πρόκειται για κλείδα των Δελφικών Μυστηρίων, γιατί ως γνωστόν η αποκάλυψη στοιχείων τους στους αμύητους, αποτελούσε ηθικό και ποινικό αδίκημα.
 
 
 

Στον διάλογο αυτόν, προβάλλονται διάφορες ερμηνείες από τούς διαλεγόμενους, σαν προσωπικές τους απόψεις, μερικές αδύναμα τεκμηριωμένες, άλλες ισχυρά, πολλές αλληλοαναιρούσες.

Σε κάποιες επεμβαίνει ο ίδιος ο Πλούταρχος, με πληθώρα αναλύσεων, μη παίρνοντας ρητή θέση, αλλ’ ωστόσο καθοδηγώντας διακριτικά τον αναγνώστη. Δεν μπορεί έτσι να κατηγορηθεί ότι αποκαλύπτει τα των Μυστηρίων, αλλά προτρέπει σε συλλογισμούς προσέγγισής τους, τηρώντας το ρηθέν από τον Ηράκλειτο ότι : 
«Ο ΑΝΑΞ Ο ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ, ΟΥΤΕ ΛΕΓΕΙ, ΟΥΤΕ ΚΡΥΠΤΕΙ, ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ». Τα δε σημαίνοντα διαφέρουν ως προς την προσέγγισή τους, ανάλογα με την πνευματική, την ποιοτική και την μυητική διαβάθμιση των πιστών. Γιατί κι ο ίδιος ο Θεός έχει ανάλογα ονόματα προς αυτούς:
είναι ΛΟΞΙΑΣ για τούς μη νοούντας, ΠΥΘΙΟΣ για εκείνους που αρχίζουν να μαθαίνουν, να ερωτούν, να ενημερώνονται και ΔΗΛΙΟΣ και ΦΑΝΑΙΟΣ σε όσους φανερώνεται και διαφαίνεται κάποια Αλήθεια. Είναι ΙΣΜΗΝΙΟΣ σ’ αυτούς που γνωρίζουν την αλήθεια και ΛΕΣΧΗΤΟΡΙΟΣ σ’ εκείνους που μεταχειρίζονται αυτήν την Αλήθεια, φιλοσοφώντας. 
Η πρώτη άποψη στο διάλογο, δηλωμένη από τον αδελφό τού Πλουτάρχου Λαμπρία, είναι πώς οι πέντε από τούς επτά Σοφούς – οι Χίλων, Θαλής, Σόλων, Βίας και Πιττακός θέλοντας να διαχωριστούν από τούς άλλους δύο, τον Κλεόβουλο τον Λίνδιο και τον Περίανδρο τον Κορίνθιο, οι οποίοι με πλάγια μέσα εξεπόρθησαν τη φήμη τού Σοφού – αφιέρωσαν το Ε (δηλαδή τον αριθμό 5) στον Θεό, δηλώνοντας έτσι το πραγματικό πλήθος τους. Άλλος είπε πως το Ε, όντας το δεύτερο των γραμμάτων, των εχόντων Φωνήν (φωνηέντων), δηλώνει τον Απόλλωνα, τον δεύτερο τη ταξει, μετά τον Δία, Θεόν.

Η τρίτη άποψη τού Ιερέως Νικάνδρου είναι ότι, επειδή το Ε γράφεται και ΕΙ (βλ. Δειπνοσοφιστού βιβλ. β’.5: » πάντες οι Αρχαίοι τώ ΟΥ αντί τού Ο μακρού στοιχείου προσεχρώντο, παραπλησίως και τώ ΕΙ αντί τού Ε μακρού. Ώσπερ ορώμεν καν τή Ιλιάδι το πέμπτον βιβλίον σημειούμενον διά τού ΕΙ.), είναι χαρακτηριστικό των προς χρησμοδότησιν ερωτημάτων (εάν), αλλά και μόριο ευχής ή παράκλησης (ΕΙ-θε). Η άποψη τού Θέοντος, πού ακολουθεί, είναι πως ο Θεός ευνοώντας την Διαλεκτική, παραδέχεται αυτό το μόριο (ΕΙ) τού συλλογισμού και χρησιμοποιώντας το συχνά στους Χρησμούς του, προτείνει τή χρήση του στους Φιλοσόφους. Γιατί Φιλοσοφία είναι η έρευνα της Αλήθειας και φώς της Αλήθειας η απόδειξη και της απόδειξης αρχή ο συναπτόμενος συλλογισμός. Και κανένα πράγμα δεν υπάρχει χωρίς αιτία και κανένας συλλογισμός δίχως λογική προϋπόθεση.

Ο Έυστροφος ο Αθηναίος υποστηρίζει πως το Ε δηλώνει την έννοια των αριθμών ως Πεμπάς, αφού οι Σοφοί το αριθμείν ονομάζουν »πεμπάζειν». Εκφράζει έτσι την Πυθαγόρεια θέση ότι ο αριθμός είναι πρώτη και απόλυτη αιτία των πάντων κι ότι ο Θεός αεί γεωμετρεί. Την άποψη αυτή συμπληρώνει ο ίδιος ο Πλούταρχος, λέγοντας ότι οι αριθμοί διαιρούνται σε άρτιους και περιττούς και η Μονάδα είναι κοινή κατά τη δύναμη και στα δύο είδη, αφού προστιθέμενη, κάνει τον άρτιο περιττό και τον περιττό άρτιο. Το δύο είναι ο πρώτος άρτιος και το τρία ο πρώτος περιττός.

Το άθροισμα αυτών των δύο δίνει αριθμό εξαιρετικής τιμής, γιατί πρώτος αυτός αποτελείται από πρώτους και έχει ονομασθεί από τούς Πυθαγόρειους Γάμος, λόγω της ομοιότητάς του με την ενωτική σχέση τού άρτιου προς το θήλυ και τού περιττού προς το άρρεν. Γιατί από καμιά ανάμιξη τους δεν γεννιέται άρτιος, μα πάντα περιττός και ποτέ άρτιος όταν προστεθεί σε άρτιο δεν γεννά περιττό, ούτε βγαίνει από τή φύση του, από αυτήν ακριβώς την αδυναμία του να γεννήσει άλλον. Αντίθετα, περιττοί όταν προστεθούν σε περιττούς, γεννούν πολλούς άρτιους, γιατί πάντα αποτελούν το γόνιμο στοιχείο. Το πέντε (Ε) λέγεται και φύσις γιατί με τον πολλαπλασιασμό επί τον εαυτό του τελειώνει πάντα στον εαυτό του.

Γιατί και η φύση – πού από το σπόρο μετά από διάφορες μεταμορφώσεις, αποδίδει πάλι σπόρο – πάντα τελειώνει στον εαυτό της. Κι όταν αυτό (το Ε) προστίθεται στον εαυτό του, γεννά εκ περιτροπής ή τον εαυτό του ή την δεκάδα, κι αυτό γίνεται επ’ άπειρον. Η ένωση λοιπόν της Πεμπάδος (Ε) με τον εαυτό της δεν γεννά τίποτε ατελές ή αλλιώτικο, αλλ’ έχει καθορισμένες μεταβολές. Γεννά ή τον αριθμό τού είδους της ή τον τέλειο αριθμό. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το κοινόν με τον Απόλλωνα, γιατί ο Θεός υμνείται ως αιώνιος και άφθαρτος από την ίδια του την φύση, και άλλοτε ως πυρ τα πάντα εξομοιώνει προς τα πάντα (ΠΥΡΟΣ Τ’ ΑΝΤΑΜΕΙΒΕΣΘΑΙ ΠΑΝΤΑ), άλλοτε δε καταφεύγει σε μεταμορφώσεις τού εαυτού του ως προς τή μορφή, τή διάθεση και τή δύναμη, όπως ακριβώς κι ο Κόσμος. Αλλά και στη Μουσική πού τόσο αρέσει στον Θεό, η Πεμπάς έχει την σημασία της.

Γιατί πέντε είναι οι ορθές συμφωνίες και αν και υπάρχουν πολλά διαστήματα μεταξύ των τόνων, η Μελωδία, πέντε μόνο χρησιμοποιεί: τή Δίεση, το Ημιτόνιο, τον Τόνο, το Τριημιτόνιο και το Δίτονο. Μα και κατά τον Πλάτωνα, αν υπάρχουν περισσότεροι από έναν κόσμοι, τότε αυτοί είναι πέντε. Αλλά κι αν υπάρχει μόνο ένας, όπως λέγει ο Αριστοτέλης, αυτός αποτελείται από πέντε: τον κόσμο της Γής, τον κόσμο τού Ύδατος, αυτόν τού Πυρός, τον τέταρτο τού Αέρος και τον πέμπτο που άλλοι ονομάζουν Ουρανό, άλλοι Φώς, άλλοι Αιθέρα και άλλοι Πέμπτη Ουσία ή Πεμπτουσία. Αρκετοί Φιλόσοφοι συσχετίζουν με αυτούς τούς πέντε κόσμους, τις πέντε αισθήσεις, γιατί θεωρούν ότι η αφή είναι σκληρή και γεώδης, η γεύση από την υγρότητά της αποκτά αντίληψη για τις ποιότητες γευστών. Η όσφρηση επειδή είναι αναθυμίασης και άρα γεννάται από την θερμότητα, έχει τή φύση τού πυρός.

Ο αέρας όταν προσκρούει στο αυτί γίνεται φωνή και ήχος. Και τέλος η όρασης διαλάμπει από το φώς και τον Αιθέρα. Ο διάλογος κλείνει με την άποψη τού Αμμωνίου που υποστηρίζει ότι ούτε αριθμό, ούτε τάξη, ούτε σύνδεσμο, ούτε κάποιο άλλο ελλίπον μόριο λέξεως, δηλώνει το Ε. Αλλά ότι είναι αυτοτελής τού Θεού προσαγόρευσης και προσφώνησης. Ο Θεός όταν πλησιάζει κάποιος στο Ναό, τον χαιρετά και τον προσαγορεύει με το »Γνώθι σ’αυτόν», κι αυτός ανταπαντά » ΕΙ » (είσαι), αναγνωρίζοντας και ομολογώντας ότι πραγματικά Αυτός υπάρχει. Και »ΕΙ ΕΝ», γιατί είναι Ένας (ΕΝ ΔΕ ΑΠΟΛΛΩΝ) – γι’ αυτό λέγεται Α-πολλών – αρνούμενος τα πολλά και το πλήθος.

Λέγεται και Ιήϊος γιατί είναι Ένας και μόνος, και Φοίβος γιατί οι Αρχαίοι έτσι ονόμαζαν κάθε καθαρό κι αγνό. Ο Πλούταρχος τελειώνει εδώ τον διάλογο, με την τελευταία άποψη να αναιρεί όλες τις προηγούμενες, χωρίς κάποιο συμπερασματικό επίλογο ή σχόλιο, μη κλείνοντας ουσιαστικά το θέμα κι αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπάρχουν πιθανώς και άλλες πτυχές της Αλήθειας.

Τηρεί έτσι ως Μύστης και Ιερεύς, τις Μυστηριακές επιταγές, κάνοντας συγχρόνως ένα άνοιγμα προς τούς έξω και αμύητους. Άνοιγμα που έχει από μια μεριά σκοπιμότητα – σε μια εποχή παρακμής τού Μαντείου και ανταγωνισμού του από άλλες θρησκείες και Θεούς που εισήγαγαν οι Ρωμαίοι από τα πέρατα της Αυτοκρατορίας – αλλά και ανάγκη της προβολής και δικαίωσης τού Κοσμικού και Νοητικού χαρακτήρα της Απολλώνιας Θεοσέβειας.

Από τούς νεότερους συγγραφείς μόνο δύο έχουν γράψει για το Ε των Δελφών. Ο Στέφ. Καραθεοδωρής, Ιατρός και ο Γ. Λευκοφρύδης, Δικηγόρος (Αθήνα 1977), οι οποίοι αφού αναφέρονται στα τού Πλουτάρχου, διατυπώνουν ο καθένας κι από μια δική του άποψη.

Ο μεν πρώτος επισημαίνοντας ότι το Ε συμβολίζει τον Θεό, το συνδέει με το γράμμα (συλλαβή) τού Εβραϊκού αλφαβήτου, που επίσης συμβολίζει το Θείον, υποστηρίζοντας ότι είναι μετάφρασή του και συνεπώς αποτέλεσμα μαθητείας κι αποδοχής της Εβραϊκής Θρησκείας. Ο δε δεύτερος, Λευκοφρύδης, συνδέοντας το Δελφικό Ε με την κατά την άποψή του αποκωδικοποίηση τού έργου τού Αριστοτέλη » Οργάνων Όργανον», υποστηρίζει ότι πρόκειται για διακριτικό σύμβολο ενός Πλανητικού συστήματος στον αστερισμό τού Λαγού και τού συνωνύμου του Κοσμοσκάφους. Αν και η λογική της αποκωδικοποίησης τού έργου είναι ισχυρή, εναπόκειται στην κρίση τού κάθε ερευνητή να καταλήξει για το ακραίο ή όχι της θέσης αυτής. Η δική μου άποψη για το γράμμα αυτό τού Ελληνικού Αλφαβήτου, είναι ότι αποτελεί σε Κοσμικό επίπεδο, καθαρό συμβολισμό τού Ενούντος Θείου.

Στη Σαμοθράκη έχουν βρεθεί κεραμικά πιάτα που χρησιμοποιούνταν σε τελετές των Καβειρίων Μυστηρίων. Τα μισά από αυτά είχαν χαραγμένο ένα Ο (Θήτα) και τα υπόλοιπα ένα Ε. Και τα δύο συμβολίζουν το Θείον. Το πρώτο σαν Κέντρο τού Σύμπαντος Όλου, το δεύτερο σαν Ενωτικό των Πάντων στοιχείο. Η Ελληνική γλώσσα δεν είναι απλά μια γλώσσα επικοινωνίας. Είναι το παράγωγο μιας Κοσμικής, Συμπαντικής γεωμετρικής Μήτρας κωδικοποιημένων Εννοιολογήσεων.

Ο Φιλόστρατος αναφέρει ότι: » Παλαμήδης εύρε τα γράμματα ουχ υπέρ τού γράφειν μόνον, αλλά και υπέρ τού γιγνώσκειν ά δεί μή γράφειν». Κατά τον Λουκιανό, ο Παλαμήδης – υιός τού Ναυπλίου, Ομηρικός ήρως και εφευρέτης τού Αλφαβήτου- »… πρώτος ημίν τούς νόμους τούτους διατυπώσας, ου τή ταξει μόνον καθ’ ήν προεδρίαν βεβαιούνται, διώρισεν τί πρώτον έσται ή δεύτερον, αλλά καί ποιότητας άς έκαστον έχει καί δυνάμεις συνείδον». Χαρακτηριστικά δηλαδή τού Αλφαβήτου εκτός από τή σειρά των γραμμάτων είναι και οι ποιότητες αυτών, αλλά και οι δυνάμεις.

Τί σημαίνει όμως, τα γράμματα έχουν ποιότητες και δυνάμεις; Δυνάμεις να κάνουν τί, ή δυνάμεις τίνων; Η Ελληνική γλώσσα είναι Λόγος, και ο Λόγος είναι πρώτιστα αναλογία.
Κι εκφράζεται πολυσήμαντα και κατ’ αναλογία σε άπειρα διαβαθμιστικά επίπεδα.


Από τα πλέον Γήινα σαν επικοινωνία, έως τα πλέον Κοσμικά σαν Κοσμικές, Συμπαντικές έννοιες. Έτσι το Ν είναι Νόησης. Το Λ είναι Λόγος. Ο Λόγος όταν αποκτά βάση (-), γίνεται -Δ- Δραστηριοποιείται, αποκτά Διαστάσεις.

Το Ο είναι μία Ολότητα, ένα Πάν. Το Όλον με το Κέντρο του, ο Δημιουργός και η Δημιουργία, αδιαίρετα μαζί, είναι το Θ (Θήτα) το Θείον, το Σύν-Πάν. Το Ε είναι τα τρία στοιχεία (οι τρείς παράλληλες γραμμές) τού Τρισυπόστατου Θείου, ενωμένα. Εξ ου και Ένωσης= ώσις πρό τό ΕΝ = ώθηση προς τή Θεία Νόηση.

Τό Ε δηλώνει, τον Ενωτικό χαρακτήρα τού Τρισυπόστατου Θείου και γι’ αυτό αφιερώθηκε, μαζί με τα »Γνώθι σ’αυτόν» καί »Μηδέν Άγαν», που είναι επίσης Ενωτικά παραγγέλματα – αφού δεν νοείται Ένωσης χωρίς την βαθιά, Νοητική γνώση τού Εγώ, αλλ’ ούτε και προσέγγισης της με παραθλαστικές λειτουργίες υπερβολής- στον Θεό τού Φωτός και της Αρμονίας. Αυτό το στοιχείο της Ένωσης συνηγορεί προς την ονομασία »Γάμος», που έδωσαν στο Ε, οι Πυθαγόρειοι.



 

 

ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ 





Ετοιμάζεται νέο κύμα εποικισμού ΙΣΛΑΜΙΣΤΩΝ στην Ελλάδα - ΜΚΟ κατασκευάζει το μεγαλύτερο πλοίο μεταφοράς παρανόμων μεταναστών. Χαρά του Κούλη και του Προδότη.

 Μηταράκης: «Η Τουρκία συγκεντρώνει κύματα Σομαλών στα παράλια: Τουλάχιστον 3.000 Αφρικανοί έτοιμοι να καταπλεύσουν στα νησιά».

 Στρατηγός Φράγκος: «Η Τουρκία έχει στείλει πάνω από 300 εκπαιδευμένους τζιχαντιστές στην Ελλάδα».

 Η σφαγή των Καλαβρύτων, από τους κομμουνιστές [Του Θ. Τζημερου]

 «ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ» ΓΙΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΤΙΣ ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ…;;; Του δικηγόρου συγγραφέα Γρηγόρη Κοσσυβάκη

2 σχόλια :

  1. Βίτσας: «Μπορούμε να συμβιβαστούμε με την Τουρκία στα χωρικά ύδατα, όπως με την Ιταλία».
    Υπέρ ενός συμβιβασμού με την Τουρκία για τα χωρικά ύδατα – στα πρότυπα της συμφωνίας με την Ιταλία για τις θαλάσσιες ζώνες – τάχθηκε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημ. Βίτσας, ο οποίος έχει διατελέσει αναπληρωτής υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. Διευκρίνισε ότι δεν μιλά για ζητήματα κυριαρχίας, ενώ τάχθηκε ξεκάθαρα εναντίον της απαίτησης της Άγκυρας για αποστρατικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου.
    «Η Αριστερα είναι ταυτισμένη με δύο πράγματα: οι διεθνείς διενέξεις να λύνονται με ειρηνικό τρόπο, προς όφελος και των δύο μερών και δεύτερον, – καλούμε και τη ΝΔ να το αποδεχτεί – αντικειμενικά σε διεθνές επίπεδο ενυπάρχει ο συμβιβασμός», δήλωσε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Βίτσας, μιλώντας για τα ελληνοτουρκικά στον Alpha 98,9 και την εκπομπή «Ραντάρ».
    «Δεν μιλάω για νησιά, βραχονησίδες και κυριαρχικά δικαιώματα. Για παράδειγμα, μια χαρά συμβιβαστήκαμε με την Ιταλία για τα χωρικά ύδατα, για την επήρεια των Στροφάδων και των τριών νησιών πάνω από την Κέρκυρα», επισήμανε ο κ. Βίτσας.
    Αναφορικά με τους χάρτες που βγάζει η Τουρκία κατά καιρούς, περί «Γαλάζιας πατρίδας», τόνισε ότι «αυτό δεν το δέχεσαι. Εκεί, μουλαρώνεις».
    Αναφερόμενος στο Καστελόριζο, είπε «έχει 100% επήρεια; Έχει 0%; το άκουσα κι αυτό. Δεν το βάζουν Τούρκοι, το βάζουν Έλληνες. Είναι θέμα συζήτησης και εκατέρωθεν συμβιβασμών. Υπάρχουν ζητήματα που αφορούν τα διεθνή ύδατα που είναι ανάμεσα μας και μπορούν να λυθούν».
    Λέει «όχι» στο τουρκικό αίτημα για αποστρατικοποίηση ελληνικών νησιών, τονίζοντας: «Εμείς δεν θα το δεχόμασταν. Στο βαθμό που υπάρχει απειλή, είναι σαν να σηκώνεις τα χέρια ψηλά, αν πεις αποστρατικοποιώ».
    Υπογράμμισε ότι αν προσφύγουμε στη Χάγη «θα δικαιωθούμε πλήρως».
    «Η καθόμαστε σε ένα τραπέζι και να συμφωνήσουμε, εγώ λέω δεν μπορεί να γίνει αυτό, θα περάσουν δεκαετίες, και η δεύτερη λύση είναι να πάμε στη Χάγη. Αλλιώς θα λέμε και θα ξαναλέμε τα ίδια», επισήμανε.
    «Ο Μητσοτάκης πήγε στη Γαλλία για φρεγάτες και γύρισε με Rafale», δήλωσε ο κ. Βίτσας, σχολιάζοντας το χθεσινό «παρών» του ΣΥΡΙΖΑ για τις προβλεπόμενες αμυντικές δαπάνες του προϋπολογισμού 2021.
    «Ενίσχυση χρειάζονται οι Ένοπλες Δυνάμεις, όμως αυτή χρειάζονται; Να μην ξέρουμε πώς θα ενισχυθούν; Χρειάζεται εστιασμένα να λένε να πάρουμε αυτό, εκείνο κ.λπ. Δεν υπάρχουν αυτά, οπότε ψηφίζουμε “παρών”. Κάθε ένα που θα έρχεται τη Βουλή θα το εξετάζουμε».
    «Δεν είναι πιο σωστό να λέμε, αποδεχόμαστε ότι χρειάζεται ενίσχυση, αλλά με βάση ένα συγκεκριμένο σχέδιο και κάθε φορά να τοποθετούμαστε;», πρόσθεσε.
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η ΜΑΡΕΒΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΜΟΔΑΣ DIOR.
    https://youtu.be/OB8Juw6ttT0
    Την ώρα που η αστυνομία μοιράζει πρόστιμα για.. «άσκοπες» μετακινήσεις, όπως σε καρκινοπαθή γιατί μετακινήθηκε εκτός νομού για χημειοθεραπεία, η Μαρέβα Μητσοτάκη πήγε στην Καλαμάτα την Τρίτη για να αλλάξει λίγο τον αέρα της και να συνοδεύσει στελέχη του οίκου μόδας Dior, τα οποία επισκέφθηκαν το Μουσείο Ελληνικών Ενδυμασιών «Βικτωρία Καρέλια».

    Τα στελέχη του μεγάλου οίκου μόδας έδειξαν ενδιαφέρον για τις παραδοσιακές φορεσιές, που παρουσιάζονται στην συλλογή “Βικτωρία Γ. Καρέλια”, καθώς σχεδιάζουν την δημιουργία μιας κολεξιόν με αφορμή την συμπλήρωση 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. Δικαίως λοιπόν, επισκέφθηκαν το Μουσείο. Η σύζυγος του πρωθυπουργού ωστόσο, με τι ιδιότητα ταξίδεψε μέχρι την Καλαμάτα; Τόσο απαραίτητη ήταν η παρουσία της για την ξενάγηση των στελεχών του οίκου στο μουσείο που δεν μπορούσε να λείπει εν μέσω lockdown;

    Φαίνεται πως ο σάλος που ξέσπασε από τις βόλτες της στην Πάρνηθα πέρασε και δεν ακούμπησε, αφού ακάθεκτη συνεχίζει τις βόλτες της αδιαφορώντας για τα μέτρα και τους κανονισμούς.
    Ζ.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...