Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2020

ΛΙΓΑ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΖΗΝΩΝΑ ΠΑΠΑΖΑΧΟ.


Η αληθινή  φύση  του  καρκίνου  είναι  το  δυσκολότερο  ιατρικό  πρόβλημα.
Ο  καρκίνος  συνδέεται  πολύ  στενά  με  το  ίδιο  το  φαινόμενο  της  ζωής.

Ακόμη  και  σήμερα  δεν  έχουμε  ένα  ικανοποιητικό  ορισμό  για  το  φαινόμενο  της  ζωής.

Η  ίδια  η  ζωή,  σαν  απλός  μονοκύτταρος  οργανισμός,  έκανε  πάνω  από  ένα  δισεκατομμύριο  χρόνια  για  να   εμφανιστεί  στην  γη.  Αυτό  που  έγινε  σε  δισεκατομμύρια  έτη,  δεν  πρέπει  να  περιμένουμε  να  το  αποκωδικοποιήσει  η  ιατρική  σε  100  ή  σε  χίλια  χρόνια.


Μας  διαφεύγει  ολοκληρωτικά  η  βιοχημική  φύση  της  ζωής. Εάν  καταλάβουμε  την  φύση της  ζωής  θα  πετύχουμε  τον  μετασχηματισμό  της. Το  επόμενο  στάδιο θα  είναι  η  αναδημιουργία  της.
Ιστορικά,  εάν  η  παρούσα  επιστημονική  εξέλιξη  συνεχιστεί  ανεπηρέαστα  για  τα  επόμενα  1000  χρόνια  και  δεν  προκύψει  νέος  καταστροφικός  μεσαίωνας,  με  αλλοίωση της  φυλετικής  βάσεως  του  πρωτοπόρου  ευρωπαϊκού  έθνους,  ο  Ζ.Π.  πιστεύει  ότι  περί  το  3.000  μ.Χ.  θα  έχουμε  πιθανώς  ένα  ολοκληρωμένο  μοντέλο  του  τι  επακριβώς  συνιστά  την  φύση  της  ζωής.  
Θα  μπορέσουμε  τότε  να  ερμηνεύσουμε  την ίδια  την  φύση  του  καρκίνου  και  να  δράσουμε  αιτιοπαθογενετικά  πάνω  στην  θεραπεία  του.

Μέχρι  τότε  η  θεραπεία  του  καρκίνου  θα  είναι  εμπειρική,  σαν  την  σημερινή.  Ακριβώς  όπως  ήταν  το  1900  η  θεραπεία  των  λοιμωδών  νόσων  πριν  την  ανακάλυψη  των  αντιβιοτικών.  Ουσιαστικά  δεν  προοδεύσαμε  καθόλου  από  το  500  π.Χ.  Και  τότε  οι  Έλληνες  ιατροί  αντιμετώπιζαν  τον  καρκίνο  όπως  και  οι  σημερινοί:  χειρουργική  αφαίρεση,  εξαίρεση  του  όγκου  με  φροντίδα  των  γύρων  του  υγιών  ιστών.  Το  ίδιο  κάνουμε  και  σήμερα.
Παρ’  όλα  αυτά  πρέπει,  προς  το  παρόν,  να  είμαστε  ικανοποιημένοι.   Χωρίς  να  γνωρίζουμε  την  αιτία  του  καρκίνου,  σήμερα  θεραπεύουμε  περίπου  τους  μισούς  καρκινοπαθείς  και  το  ποσοστό  αυτό  θα  συνεχίσει  να  αυξάνει  στις  ερχόμενες  εκατονταετίες.



Συμπέρασμα  Ζ.Π:  Μην  περιμένετε  στα  ερχόμενα  1000  χρόνια  την  αιτιολογική  θεραπεία  του  συνόλου  των  ασθενειών  που  αποκαλούνται  ΚΑΡΚΙΝΟΣ.  Θα  είναι  μάταιες  ελπίδες.  Εμπιστευτείτε  την  παρούσα  Ιπποκρατική  Ελληνική  Ιατρική,  αναγνωρίζοντας  την  ιστορικότητα  της  επιστήμης.  Υπάρχουν  ασθένειες  σήμερα  αντιμετωπίσιμες  καθ’ ολοκληρία  και  ασθένειες  μερικώς  αντιμετωπίσιμες.  
Δεν  μπορούμε  να  θεραπεύσουμε  τα  πάντα.  
Δυστυχώς  οι  άνθρωποι  θα  συνεχίσουν  να  πεθαίνουν  από  ανίατες   αρρώστιες.  
Πρέπει  να  έχουμε  το  κουράγιο  να το  αποδεχόμαστε.   
Ο  καρκίνος  όμως,  παρ’  όλο  που  δεν  γνωρίζουμε  την  αιτιοπαθογένεια, αντιμετωπίζεται  με  σχετική   επιτυχία.  Κοιτάξτε  γύρω  σας.  Υπάρχουν  εκατομμύρια  άνθρωποι  που  ζουν  και  εργάζονται  θεραπευμένοι  οριστικά  από  τον καρκίνο,  μια  αρρώστια  που δεν  ξέρουμε  την  αιτία.  Και  αυτό  είναι  ένα  μεγάλο  επίτευγμα  της  σημερινής  Ιατρικής. 

Και  βέβαια  μακριά  από  επιστημονικοφανείς  ανοησίες.  
Δεν  γνωρίζετε  τελικά  πόσο  πόνο  και  οδυρμό  προκαλούν  σε  χιλιάδες ασθενείς  αυτές  οι  δήθεν  «θεραπείες».


ΖΗΝΩΝ  ΠΑΠΑΖΑΧΟΣ




   Υ.Γ.




Η  ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ  «ΙΑΤΡΙΚΗ»,  ΠΟΥ  ΜΟΝΟ  ΙΑΤΡΙΚΗ  ΔΕΝ  ΕΙΝΑΙ.

ΟΙ  ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΕΙΣ  ΠΟΥ  ΠΑΡΑΣΥΡΟΝΤΑΙ  ΣΕ  ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΕΣ,  ΜΗ  ΙΠΠΟΚΡΑΤΙΚΕΣ,  ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ  ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ  ΠΟΛΥ  ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΑ. 


Οι ασθενείς με καρκίνο που επιλέγουν να κάνουν εναλλακτικές θεραπείες, αντί για τη συμβατική θεραπεία για καρκινοπαθείς, έχουν τουλάχιστον διπλάσια πιθανότητα να χάσουν τη ζωή τους, σύμφωνα με μια νέα μικρή αμερικανική μελέτη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Σκάιλερ Τζόνσον της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Γιέιλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ, συνέκριναν σε βάθος πενταετίας 281 καρκινοπαθείς που έκαναν εναλλακτικές θεραπείες με 560 που έκαναν τις κλασικές θεραπείες, όπως γράφει το Αθηναϊκό πρακτορείο. 
Οι 281 είχαν καρκίνους του μαστού, του προστάτη, των πνευμόνων και του παχέος εντέρου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι ασθενείς αυτοί είχαν προτιμήσει να ακολουθήσουν εναλλακτικά «μονοπάτια» (ομοιοπαθητική, βοτανοθεραπεία, βελονισμός, χειροπρακτική, ειδικές δίαιτες, θεραπείες με κρυστάλλους κ.ά.). Οι 560 ήταν ασθενείς με παρόμοια ηλικία και παρεμφερείς νόσους, που ακολουθούσαν τις συμβατικές συστάσεις των ογκολόγων.
Διαπιστώθηκε ότι, κατά μέσο όρο, όσοι έκαναν εναλλακτικές θεραπείες, είχαν περίπου δυόμισι φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν μέσα σε πέντε χρόνια από τη διάγνωση του καρκίνου. Μετά την πενταετία, είχαν επιβιώσει το 78,3% των ασθενών που έκαναν συμβατικές θεραπείες και το 54,7% όσων έκαναν εναλλακτικές θεραπείες.
Πολύ μεγαλύτερος -σχεδόν εξαπλάσιος- ήταν ο κίνδυνος για τις «εναλλακτικούς» ασθενείς με καρκίνο του μαστού, υπερδιπλάσιος για εκείνους με καρκίνο των πνευμόνων και σχεδόν πενταπλάσιος για αυτούς με καρκίνο του εντέρου.
Από όσους είχαν καρκίνο των πνευμόνων, το 41% όσων είχαν κάνει συμβατική αντικαρκινική θεραπεία, ζούσαν μετά την πενταετία, έναντι μόνο 20% όσων είχαν καταφύγει σε εναλλακτικές θεραπείες. Για τους ασθενείς με καρκίνο παχέος εντέρου, τα αντίστοιχα ποσοστά επιβίωσης ήσαν 79% και 33%.

Ένας λόγος που επιβιώνουν -έστω και λιγότεροι- ασθενείς με εναλλακτικές θεραπείες, είναι ότι τελικά, μετά από διάφορους πειραματισμούς, σύμφωνα με τον Τζόνσον, στρέφονται στις κλασικές θεραπείες, συχνά όταν πια η ασθένειά τους έχει προχωρήσει. 
Όμως οι δευτερογενείς αυτές θεραπείες συνήθως δεν καταγράφονται στην Εθνική Βάση Δεδομένων για τον Καρκίνο στις ΗΠΑ, από όπου οι ερευνητές άντλησαν τα στοιχεία τους και έτσι η επιβίωσή τους φαίνεται ότι οφείλεται στις αρχικές εναλλακτικές θεραπείες.
Οι ασθενείς που δοκιμάζουν εναλλακτικές θεραπείες, συνήθως είναι νεότεροι, πιο μορφωμένοι και πιο πλούσιοι, καθώς το σύστημα υγείας δεν καλύπτει τα σχετικά έξοδα. Ο Τζόνσον δήλωσε, σύμφωνα με το «New Scientist» και την Independent, ότι:
Παρότι τα βότανα και οι δίαιτες δεν φαίνονται ακριβά, όταν χορηγούνται από κάποιους, μπορούν να φθάσουν σε μεγάλο κόστος. Πρόκειται για μια βιομηχανία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι άνθρωποι πληρώνουν από την τσέπη τους για τις εναλλακτικές θεραπείες, περισσότερα από ό,τι για τις στάνταρντ θεραπείες.
«Έχουμε πλέον στοιχεία που δείχνουν ότι η χρήση της εναλλακτικής ιατρικής, αντί για τις αποδεδειγμένες αντικαρκινικές θεραπείες έχει ως συνέπεια την μικρότερη επιβίωση. Ελπίζουμε ότι αυτή η διαπίστωση θα αξιοποιηθεί τόσο από τους ασθενείς όσο και από τους γιατρούς», προσέθεσε.






 Ποινική ευθύνη γιατρού που «θεράπευε» τον καρκίνο με μεθόδους "Ολιστικής Ιατρικής".

Τα ιατρικά σφάλματα που λαμβάνουν χώρα στα πλαίσια της σχέσης γιατρού και ασθενούς και αφορούν την υγεία του τελευταίου, είναι συχνό φαινόμενο και τις περισσότερες φορές, οι υποθέσεις αυτές λύνονται διά της δικαστικής οδού. Τα ιατρικά αυτά λάθη ως επί το πλείστον γίνονται από αμέλεια και ερευνητέο είναι το ποια θα είναι η ευθύνη του εκάστοτε γιατρού που υποπίπτει στο σφάλμα. Ωστόσο δεν λείπουν και οι φορές που τίθεται ζήτημα ιατρικού σφάλματος από δόλο, στις οποίες ο γιατρός αποδέχεται -τουλάχιστον- τα βλαπτικά αποτελέσματα στον ασθενή από μέρους του. Μια τέτοια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση αφορά και η απόφαση του Αρείου Πάγου 602/2014.
Το χρονικό της υπόθεσης ξεκινά το 2002, όταν μια γυναίκα μετά από ψηλάφηση που έκανε η ίδια στο στήθος της διαπίστωσε την ύπαρξη όγκου. Αποφάσισε να ξεκινήσει έρευνα με γιατρούς με αρκετή καθυστέρηση, το χειμώνα του 2003, καθώς δεν ήθελε να αποδεχθεί ότι έπασχε από καρκίνο. Μετά από εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε, διαπιστώθηκε η ύπαρξη καρκίνου στο μαστό. Η ασθενής, μετά από αλλεπάλληλες επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία που της πρότειναν την κλασική μέθοδο αντιμετώπισης του καρκίνου, δηλαδή αφαίρεση του όγκου και χημειοθεραπείες, αποφάσισε πως ήθελε να ερευνήσει το αν υπάρχει άλλος εναλλακτικός τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματός της. Κι έτσι επισκέφθηκε τον κατηγορούμενο γιατρό, τον οποίο γνώριζε από πριν και ο οποίος της είχε αναφέρει πως ασχολείται με την ολιστική ιατρική.
Η ολιστική ιατρική είναι μία διαφορετική φιλοσοφία προσέγγισης της υγείας που βλέπει τον άνθρωπο ως ολοκληρωμένη οντότητα και δεν αντιμετωπίζει  τα όργανα και τα υπόλοιπα στοιχεία που συνθέτουν το ανθρώπινο σώμα, ως ξεχωριστά και ασύνδετα μεταξύ τους στοιχεία. Η προσέγγιση αυτή κατακρίνεται από διάφορους –επιστήμονες και ασθενείς- ποικιλοτρόπως αλλά παράλληλα υποστηρίζεται κι από μερίδα αυτών.
Η πρώτη επίσκεψη της ασθενούς στο ιατρείο του κατηγορουμένου έγινε το Μάρτιο του 2003, οπότε και αυτός της συνέστησε να μην ακολουθήσει τις ιατρικές συμβουλές για χειρουργική επέμβαση και χημειοθεραπεία. Την διαβεβαίωσε ρητά ότι θα θεραπευθεί από τον καρκίνο της, ακολουθώντας την θεραπεία που αυτός συνιστούσε, μιλώντας για αποτοξίνωση του οργανισμού της, συστήνοντάς της την αποφυγή ορισμένων τροφών που είναι ασύμβατες με την ασθένειά της καθώς και να ακολουθήσει μία αυστηρή δίαιτα. Παράλληλα της χορηγούσε ορισμένα σκευάσματα τα οποία κόστιζαν κάθε φορά από 350 έως 800 ευρώ.
Προσπερνώντας κάποια πραγματικά περιστατικά, τα οποία περιλαμβάνουν τη χορήγηση κι άλλων σκευασμάτων καθώς και την προσπάθεια του κατηγορουμένου να δημιουργήσει την πεποίθηση στην ασθενή ότι ο καρκίνος της θεραπεύεται, ο καρκίνος έκανε μετάσταση σε πολλά από τα όργανα της ασθενούς και τελικά οδήγησε το 2012 στο θάνατό της.
Ο γιατρός κρίθηκε ένοχος για το έγκλημα της βαριάς σωματικής βλάβης με ενδεχόμενο δόλο-ενδεχόμενο δόλο έχω όταν πιθανολογώ τα αποτελέσματα της πράξης μου και τα αποδέχομαι- (310 παρ. 1 εδ. α’ ΠΚ), καθώς, μολονότι γνώριζε ότι αυτή δεν ήταν η ενδεδειγμένη αγωγή, κατά παράβαση του κώδικα ιατρικής δεοντολογίας (Ν. 3418/2005), κατά τον οποίο έπρεπε να εφαρμόσει τους κανόνες της τεκμηριωμένης ιατρικής επιστήμης κι ενώ γνώριζε ως γιατρός ότι η αν αυτή είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση και χημειοθεραπείες η περίπτωσή της κατά τα στατιστικά στοιχεία θα ήταν ιάσιμη σε ποσοστό 95%. Σύμφωνα με το Εφετείο, με τις ενέργειες του αυτές, ο κατηγορούμενος αποδέχθηκε το ενδεχόμενο της διακινδύνευσης να υποστεί η ασθενής βαριά σωματική βλάβη της υγείας της, όπως και τελικά έγινε.
Ο κατηγορούμενος κρίθηκε παραπέρα ένοχος και για το έγκλημα της απάτης σε βαθμό κακουργήματος καθώς παρουσιάζοντας στην ασθενή ψευδή γεγονότα ως αληθινά, ότι δηλαδή η ιατρική μέθοδός του θεραπεύει τον καρκίνο, επωφελήθηκε ποσό άνω των 73.000 € από τις αμοιβές και τα σκευάσματα που χορηγούσε στην ασθενή. Μάλιστα κρίθηκε ένοχος για την τέλεση του εγκλήματος αυτού κατ’ επάγγελμα (καθώς είχε επαναλάβει τη συμπεριφορά του αυτή και σε άλλη ασθενή του με σκοπό την επίτευξη κέρδους), κάτι το οποίο σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 386, καθιστά το έγκλημα κακούργημα.
Το Εφετείο καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε συνολική ποινή φυλάκισης 4 ετών, μετατραπείσα σε χρηματική. Ο Άρειος Πάγος απέρριψε όλους τους λόγους αναίρεσης που προβλήθηκαν από τον κατηγορούμενο και επικύρωσε την απόφαση του Εφετείου.
Διαβάστε ολόκληρη την απόφαση του Αρείου Πάγου εδώ.   Πηγή







ΜΙΑ  ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ  ΜΕΛΕΤΗ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΤΟΥ  ΚΑΡΚΙΝΟΥ.
ΣΚΟΤΩΝΕΙ  ΚΑΡΚΙΝΙΚΑ  ΚΥΤΤΑΡΑ  ΑΛΛΑ  ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ  ΜΕ  ΠΟΙΟΝ  ΤΡΟΠΟ.  
 Ο  ΔΡΟΜΟΣ  ΘΑ  ΕΙΝΑΙ  ΜΑΚΡΥΣ,  ΓΙΑ  ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ  ΚΑΙ  ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΙΕΣ.

Ένας νέος τύπος Τ-κυττάρου θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταστροφή των καρκινικών όγκων σε όλους τους ασθενείς υποστηρίζεται σε νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Nature Immunology.

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι χρησιμοποίησαν το λεγόμενο μοριακό ψαλίδι CRISPR–Cas9 για να τεκμηριώσουν ότι ένας υποδοχέας Τ-κυττάρων (TCR) αναγνώριζε και σκότωνε τους περισσότερους τύπους ανθρώπινου καρκίνου μέσω μιας μονομορφικής πρωτεΐνης, της MR1, χωρίς να επηρεάζει τα μη καρκινικά κύτταρα. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο εντοπισμός των καρκινικών κυττάρων μέσω του TCR γίνεται μέσω της αναγνώρισης του καρκινικού μεταβολώματος (το σύνολο των μεταβολιτών που παράγονται από τα καρκινικά κύτταρα). Τα σχετικά πειράματα σε ποντίκια οδήγησαν ήδη σε ύφεση της λευχαιμίας και οδήγησαν σε αύξηση της επιβίωσης των τρωκτικών. Επίσης η μεταφορά TCR σε  Τ- κύτταρα ασθενών οδήγησε στην καταστροφή καρκινικών κυττάρων αυτόλογου και μη-αυτόλογου μελανώματος.
Το νέο αυτό είδος ανοσοποιητικού κυττάρου που εξοντώνει σχεδόν όλα τα καρκινικά κύτταρα, ανακαλύφθηκε τυχαία από τους Βρετανούς επιστήμονες, οι οποίοι αισιοδοξούν ότι η ανακάλυψή τους προσφέρει ελπίδες για μια καθολική ανοσοθεραπεία του καρκίνου που θα αφορά όλους τους ασθενείς. Αν και είναι ακόμη νωρίς- αισιοδοξούν ότι ίσως στο μέλλον η ανακάλυψη τους αποδειχθεί ιστορική για τη θεραπεία του καρκίνου. Αλλά αυτό θα πρέπει να επιβεβαιωθεί μετά από κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.
Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ, με επικεφαλής τον καθηγητή Άντριου Σιούελ, ανέλυαν δείγματα από μια τράπεζα αίματος της Ουαλίας, αναζητώντας ανοσοποιητικά κύτταρα που μπορούν να καταπολεμήσουν τα βακτήρια, όταν βρήκαν τον νέο τύπο Τ-κυττάρου με σημαντικές αντικαρκινικές ικανότητες.
Το εν λόγω κύτταρο διαθέτει ένα άγνωστο έως τώρα είδος υποδοχέα (TCR), που του επιτρέπει να αναγνωρίζει και να στρέφεται εναντίον των καρκινικών κυττάρων αποκλειστικά, αγνοώντας τα υγιή κύτταρα, μέσω ενός μηχανισμού που δεν είναι ακόμη σαφής στους επιστήμονες. Οι εργαστηριακές μελέτες που ακολούθησαν, έδειξαν ότι αυτά τα ανοσοκύτταρα καταστρέφουν κύτταρα δερματικών καρκίνων, αιματολογικού καρκίνου, καρκίνου του εντέρου, του μαστού, των οστών, του προστάτη, των ωοθηκών, των νεφρών και του τραχήλου της μήτρας.
Ο Δρ. Σιούελ δήλωσε ότι είναι «άκρως ασυνήθιστο» να βρίσκεται ένα κύτταρο με τόσες αντικαρκινικές δυνατότητες. «Ήταν μια τυχαία ανακάλυψη, κανείς δεν ήξερε ότι αυτό το κύτταρο υπήρχε. Η ανακάλυψη μας εγείρει την προοπτική μιας καθολικής θεραπείας για τον καρκίνο, ένα μοναδικό Τ-κύτταρο που θα είναι ικανό να καταστρέφει πολλούς διαφορετικούς τύπους καρκίνου στον πληθυσμό. Έως τώρα κανείς δεν πίστευε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν δυνατό», τόνισε ο Βρετανός ανοσολόγος.
Δεν απέκλεισε την πιθανότητα να υπάρχουν άνθρωποι που, χάρη σε αυτό ακριβώς το είδος ανοσοκυττάρου, έχουν ήδη τέλεια ανοσία απέναντι σε οποιονδήποτε καρκίνο. «Το κύτταρο αυτό μπορεί να είναι πολύ σπάνιο ή μπορεί να το έχουν πολλοί άνθρωποι, αλλά για κάποιο λόγο να μην είναι ενεργοποιημένο. Απλώς δεν γνωρίζουμε ακόμη», ανέφερε.
Έως σήμερα υπάρχουν ορισμένες νέου τύπου αντικαρκινικές ανοσοθεραπείες, όπως οι CAR-T και TCR-T, αλλά έχουν σχετική αποτελεσματικότητα μόνο σε λίγα είδη καρκίνου, ιδίως στη λευχαιμία, ενώ δεν έχουν ιδιαίτερα οφέλη για τους συμπαγείς όγκους, που είναι και συχνότεροι. Επίσης είναι αρκετά εξατομικευμένες θεραπείες, πράγμα που αποτελεί πλεονέκτημα όσον αφορά την καταλληλότητα τους για συγκεκριμένα άτομα, αλλά και μειονέκτημα όσον αφορά το εύρος των ασθενών που μπορούν να επωφεληθούν.
Το νέο κύτταρο προσκολλάται σε ένα μόριο (MR1) των καρκινικών κυττάρων, που είναι κοινό στους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο μια μελλοντική θεραπεία μπορεί να «δουλεύει» για τους περισσότερους καρκίνους, αλλά και για όλους σχεδόν τους ανθρώπους.
Τα πρώτα πειράματα σε ποντίκια, όπου εισήχθησαν τα νέα Τ-κύτταρα, άφησαν «ενθαρρυντικά» αποτελέσματα εξάλειψης των καρκινικών όγκων. Ο Δρ. Σιούελ δήλωσε ότι η πρόοδος αναμένεται να είναι γρήγορη, όσον αφορά τη δοκιμή και ανάπτυξη μιας πιθανής νέας θεραπείας. Οι πρώτες δοκιμές σε καρκινοπαθείς τελικού σταδίου αναμένεται να ξεκινήσουν φέτος τον Νοέμβριο, εφόσον οι επόμενες εργαστηριακές δοκιμές δείξουν ότι η θεραπεία είναι ασφαλής.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...