ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ: ΝΙΚΟΛΟΣ ΚΟΛΜΑΝΙΑΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΔΡΑ ΚΑΙ ΜΙΧΑΗΛ ΣΠΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗ.

                                

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΟΛΜΑΝΙΑΤΗΣ
NIKOLAS JORGE (1784-1886)

Προτομή του Υδραίου ήρωα της Ανεξαρτησίας της Αργεντινής.

Δωρεά Εβίτας Περόν  (1949)

Η ιστορία της Αργεντινής ξεκινά να μνημονεύει τον Νικόλαο Γεωργίου από τη 10η Μαρτίου του 1814, όταν στη διάρκεια μιας ναυμαχίας κοντά στο νησί Μάρτιν Γκαρθία, δόθηκε -όπως μαθαίνουμε από τις εφημερίδες της εποχής- “μια γιγαντομαχία”, στη διάρκεια της οποίας, “μετά από πολύωρο και πεισματώδη δράση, έτρεψεν εις φυγήν τους Ισπανούς”. Επικαλούμενοι προφανώς την ελληνική υπηκοότητα του ήρωα, πολλοί ιστορικοί της εποχής χαρακτήρισαν τη ναυμαχία “ομηρική”. Μάλιστα, κατά σύμπτωση, η ναυαρχίδα στην οποία επέβαινε ο Υδραίος ναυτικός, με την ιδιότητα του αξιωματικού, είχε το επίσης ελληνικό όνομα “Ηρακλής”.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ. ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΛΛΑΔΑ.

Μπουένος Άιρες,  31.03.2009

Στην ιστορική λεωφόρο «Avenida de Mayo», του Μπουένος Άιρες, που έχει συνδεθεί με την επανάσταση των Αργεντινών κατά των ισπανών κατακτητών το 1810, παρήλασαν για πρώτη φορά οι ομογενείς μας την περασμένη Κυριακή, με πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Αργεντινής, για να τιμήσουν την εθνική μας επέτειο της 25ης Μαρτίου. Η συγκίνηση ήταν διάχυτη με τις γαλανόλευκες να κυματίζουν στην παρέλαση, που «αγκαλιάστηκε» από το Δήμο της Αργεντινής πρωτεύουσας, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από το Μπουένος Άιρες ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μάριος Παναγόπουλος.  Δάκρια χαράς στα μάτια όλων των ομογενών, κάποιοι είχαν διανύσει μεγάλες αποστάσεις για να φτάσουν από διάφορες πόλεις -Κόρντομπα, Μεντόσα, Ροσάριο, Μαρ δελ Πλάτα Κομοντόρο, Ριβαντάβια κ.ά.      Από τις δεκαπέντε ελληνικές κοινότητες της χώρας συγκεντρώθηκαν πάνω από 1.500 ομογενείς, μαζί και τα ελληνόπουλα από τα ελληνικά σχολεία του Μπουένος Άιρες, που με καμάρι φορούσαν τις παραδοσιακές τους στολές, κρατώντας ελληνικές σημαίες. Τους ύμνους της Αργεντινής και της Ελλάδας παιάνιζε η φημισμένη μπάντα «Regimiento Patricios», που ηγήθηκε της παρέλασης, άλλο ένα δείγμα της εκτίμησης που τρέφουν οι αρχές για τον ελληνισμό, που έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας.  Η παρέλαση κατέληξε μπροστά σε μία εξέδρα στημένη δίπλα από την πλατεία De Mayo, εκεί όπου κάποτε μιλούσε στα πλήθη η Εβίτα Περόν. Τα λόγια του Δημάρχου Mauricio Macri ζέσταναν τις καρδιές όλων.

 

Η ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

                     

ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ (1900-1970)

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΜΙΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

ΔΑΜΗΛΑΚΟΥ ΜΑΡΙΑ

 

Ο δαιμόνιος Ελληνας Ηλιάδης μετανάστης στην Αργεντινή τα χρόνια του Μεσοπολέμου άρχισε ως πλανόδιος πωλητής γλυκισμάτων. Ταχύτατα έγινε ο μονοπωλιακός κατασκευαστής τους στη Mar del Plata που βρίσκεται 420 χλμ. νότια του Μπουένος Αϊρες. Αργότερα ο δραστήριος ρωμιός στράφηκε στις οικοδομικές business και έφτασε να γίνει ο ιδρυτής της μεγαλυτερης εταιρίας οικοδομών της μοντέρνας λουτρόπολης Mar del Plata. Ηταν μάλιστα ο πρώτος κατασκευαστής πολυκατοικιών που ξεπερνούν τους 40 ορόφους.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΙΜΑΡΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ.

  
ΕΦΙΠΠΟΣ  ΑΝΔΡΙΑΝΤΑΣ  ΤΟΥ 

ΕΛΛΗΝΑ  ΠΡΩΤΟΥ  ΠΡΟΕΔΡΟΥ 

ΤΗΣ  ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ  ΣΤΟ 

ΜΠΟΥΕΝΟΣ  ΑΪΡΕΣ

Ο πρώτος πρόεδρος της Ενώμένης Αργεντινής Δημοκρατίας, ήταν ένας Έλληνας, ο Βλαδίμηρος (Βαρθολομαίος) Δημητρίου ή  Μητρόπουλος(Μήτρε στην βορειοηπειρωτική > Μίτρε στην ισπανική, 1821-1906), Βορειοηπειρώτης εκ Χιμάρας. Αυτός, μετανάστης 4ης γενεάς, όταν τελείωσε ο 7ετής εμφύλιος με την Μάχη της Σεπέντα (1859), και το Μπ. Άυρες υποτάχθηκε στην Ομοσπονδία, ανήλθε στο υψηλότερο αξίωμα της χώρας (1862). Και ίσως γι’ αυτό η σημαία της  Αργεντινής  να είναι γαλανόλευκη. Στην διάρκεια της προεδρίας του, έγινε ο αιματηρός πόλεμος Αργεντινής-Ουρουγουάη, που στοίχισε στην Αργεντινή 50.000 άνδρες και πολλές υλικές ζημιές (200 εκατ. πιάστρα). Διάδοχος του προέδρου Δημητρίου ήταν ο Σαρμιέντο (1868-1874), που προσπάθησε να φέρει μετανάστες στην Αργεντινή, αλλά τον εμπόδισε ο εθνικιστής στρατηγός Δημητρίου, με στασιαστικό κίνημα. Ακολούθησε εμφύλιος, οι στασιαστές υπετάχθησαν, και εν τέλει το Μπ. Άυρες ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Αργεντινής, το 1880, υπό τον Ρόκα. 

Ο  Μητρόπουλος  ίδρυσε  το 1862 την  εφημερίδα «Έθνος», η οποία

αποτέλεσε  και την πρώτη εφημερίδα της  Αργεντινής!  

Κάποια φύλλα κυκλοφορούσαν  και  στα ελληνικά.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

              
                   

      Δρ. Xριστίνα Τσαρδίκος

Η Χριστίνα Τσαρδίκος γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες, Αργεντινή την 01-03-1958 από Έλληνες γονείς. Σπουδές: Πανεπιστήμιο Μπουένος Άιρες – Ιατρική Σχολή: 1981 Γιατρός, Ειδικότητες: 1988 – Γενική Χειρουργική και 1991 Πλαστική Χειρουργική. Είναι παντρεμένη με τον Salvador Farace και έχει 4 παιδιά. Διδάσκει ελληνική γλώσσα στο ελληνικό σχολείο Πανελληνίων του Μπουένος Αύρες. Διευθύντρια της ραδιοφωνικής εκπομπής: “Antamosi-Reencuentro con Grecia” Πρόεδρος της επιτροπής πολιτισμού της Ελληνικής Κοινότητας Πανελληνίων. Εχει γράψει 2 βιβλία: “Συντρίμμια” και “Το ρήμα: Δίνω” επίσης διάφορα ποιήματα, διηγήματα και παιδικά παραμύθια .

Ἡ χρεωκοπία τῆς Ἀργεντινῆς δέν ἀπεφασίσθη ἀπό τούς …ἐπικυριάρχους;

Ἡ Ἀρζεντίνα χρεωκόπησε κατόπιν σχεδίου τοῦ Σιωνισμοῦ, παρ’  ὅλες τὶς ἀπώλειες ποὺ θὰ ἔχη ἡ Παγκόσμια Τράπεζα.

Γιατί ἐπελέγη αὐτή ἡ λύσις;

Διότι κάπου τὸ πηγαίνουν…

Τὰ δύσκολα μέτωπα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς Οὐκρανίας, δὲν τοὺς βγαίνυν.
Ἔτσι διάλεξαν ΤΩΡΑ τὴν Νότιο Ἀμερικὴ γιὰ ἐμπόλεμες καταστάσεις.

Ἡ μείωσις τοῦ Παγκοσμίου Πληθυσμοῦ εἶναι τὸ ΠΡΩΤΟ ΜΕΛΗΜΑ τους.
Τό ξεχνᾶμε;

Ἔπρεπε λοιπὸν οἱ ἐμπόλεμες καταστάσεις νὰ ἐπεκταθοῦν, καὶ μάλιστα σὲ πιὸ ἐλεγχόμενες χῶρες.
Σύντομα νὰ περιμένουν νὰ πέφτουν στὴν Νότιο Ἀμερικὴ κορμιά, στὸν βωμὸ τῆς …θυσίας τοῦ Ἀβραᾶμ!!!

Είναι εβραίος, αδίστακτος, θεομπαίχτης φιλάνθρωπος, χρηματοδοτεί τους Gay και είναι ο τοκογλύφος που προσπαθεί να τσακίσει την Αργεντινή.

Είναι εβραίος, αδίστακτος, θεομπαίχτης φιλάνθρωπος, διαζευγμένος, χρηματοδοτεί τους Gay ( o γιος του είναι κραγμένη) και είναι ο τοκογλύφος που προσπαθεί να τσακίσει την Αργεντινή. 

Το όνομά του; Paul E. Singer.

 H σιωνιστική συμμορία του Ρότσιλντ, του Ροκφέλερ, του Μπενράνκε, του Στρος Καν, του Σόρος, του Τρισέ, του Άκερμαν, του Σίνγκερ σαρώνει για μια ακόμη φορά την Αργεντινή. 

Η Αργεντινή ήταν ένα από τα πρώτα κράτη που γνώρισε την "ανάπτυξη" των εβραίων τοκογλύφων. 

Ο Bono των U2 λείπει για μια συναυλία.....παρέα με τον Soros.

Από τον Κώστα Ράπτη 

O Εβραιος κερδοσκοπος που θελει να (ξανα)πτωχευσει την Αργεντινη

Ο Πολ Σίνγκερ έχει αρκετές υποθέσεις απομύζησης χωρών με προβληματικές οικονομίες στο ενεργητικό του
Λέγεται Πολ Σίνγκερ κι έχει τη φήμη του «οικονομικού δολοφόνου», αφού σε όποια χώρα πατάει το πόδι του, αμέσως μετά, αυτή… του χρωστάει. Τωρα, ο εβραίος τυχοδιώκτης μεγαλοεπενδυτής και ιδρυτής του hedge fund Elliot Associates (το οποίο αποκαλείται «ένα από τα πιο αδίστακτα όρνια» των διεθνών χρηματαγορών), απειλεί με μια δεύτερη χρεοκοπία την Αργεντινή.
Ο 68χρονος κερδοσκόπος συνέλαβε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 την ιδέα για έναν νέο τύπο hedge fund, του λεγόμενου επενδυτικού ταμείου-«όρνεο» που απομυζεί μεγάλα χρηματικά ποσά από φτωχές χωρες με χρέος υπό αναδιάρθρωση.

Τι στην ευχή πραγματικά συμβαίνει στην Αργεντινή;

Τι έγινε ρε παιδιά...; H Αργεντινή -το μαύρο πρόβατο των Αγορών- βρίσκεται στο στόχαστρο των κερδοσκόπων.

Μετά τη χρεοκοπία της η Αργεντινή απομονώθηκε. Ξαφνικά βρίσκεται στο διεθνές προσκήνιο. Από τη μία η καταδικαστική απόφαση αμερικάνικου δικαστηρίου για "κατάσχεση" εκπαιδευτικού πλοίου λόγω των οφειλών της και από την άλλη οι μεγάλες διαδηλώσεις που γίνονται στο Μπουένος Άιρες.

Επειδή πίσω από τα γεγονότα πάντα βρίσκεις την αλήθεια και επειδή δεν έχουμε καθόλου εμπιστοσύνη στις "ειδήσεις των έγκριτων" ψάξαμε λίγο το θέμα.

Βρήκαμε λοιπόν λαβράκι. Η Χριστίνα Κίρχνερ -Πρόεδρος της Αργεντινής- πολύ

Σκάει η "φούσκα" της Kirchner στην Αργεντινή

Αν κάποιος επέστρεφε σήμερα στην Αργεντινή, για πρώτη φορά μετά την πανηγυρική επανεκλογή -με ποσοστό 54,1%- της Cristina Fernandez de Kirchner στον προεδρικό θώκο της χώρας τον Οκτώβριο του 2011, θα έμενε έκπληκτος από την ταχύτητα με την οποία έχουν αλλάξει τα πράγματα στη χώρα: η ταχύτατη οικονομική ανάπτυξη έχει δώσει τη θέση της στην απότομη επιβράδυνση και η αισιοδοξία του κόσμου έχει μετατραπεί σε γενικευμένη ανησυχία… αν όχι σε πανικό. 
Αυτή είναι η εικόνα που περιγράφουν ξένοι αναλυτές για την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Λατινικής Αμερικής, η οποία έως πρόσφατα εμφανιζόταν να συναγωνίζεται ευθέως τους φρενήρεις ρυθμούς ανάπτυξης της Κίνας.

ΔΝΤ: "Η Αργεντίνικη αυθάδεια. Η Ελληνική δειλία"

Σύγκριση και ομοιότητες μεταξύ Αργεντινής και Ελλάδος

Πολλές οι συζητήσεις που έχουν γίνει από την εποχή που η Ελλάδα μπήκε στη μέγγενη του ΔΝΤ και των άλλων δανειστών για τις ομοιότητες και τις διαφορές με χώρες που αντιμετώπισαν ανάλογα ζητήματα. Η πιο συνηθισμένη σύγκριση είναι αυτή με την Αργεντινή,αν και οι ένθερμοι υποστηρικτές του μνημονίου επιμένουν να τονίζουν τις διαφορές και να αγνοούν τις ομοιότητες.
Ο Αλέξης Τσίπρας με το "μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή", επαναφέρει αυτή τη σύγκριση στο προσκήνιο. Και όπως θα διαπιστώσετε στο άρθρο που ακολουθεί οι ομοιότητες είναι πάρα πολλές. Μένει να δούμε αν και το τέλος της κρίσης στην Ελλάδα θα μοιάζει μ΄ αυτό που δόθηκε στην Αργεντινή. Ελπίζουμε πως θα αποφύγουμε πολλά απ΄ αυτά που έγιναν εκεί.

Ξεπληρώνει τα χρέη της η Αργεντινή Πώς το Μπουένος Άιρες κατάφερε να βγει από το «μαντρί»

Την Παρασκευή η πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντεζ θα υπογράψει επιταγή 2,281 δισ. δολαρίων (1,851 δισ. ευρώ) για την αποπληρωμή των χρεών που συνήφθησαν από το κράτος τα τελευταία 11 χρόνια. Και έτσι κλείνει το «κοραλίτο», η μεγαλύτερη θεσμική κρίση στη χώρα μετά τη δικτατορία, που είχε αρχίσει στις 3 Δεκεμβρίου του 2001 όταν εκατομμύρια Αργεντίνοι βρήκαν κλειστές τις πόρτες των τραπεζών και δεν μπορούσαν να σηκώσουν τις αποταμιεύσεις τους, οι οποίες συνολικά ανέρχονταν σε 66 δισεκατομμύρια δολάρια. Πολλοί τότε κατέφυγαν στα δικαστήρια και κατόρθωσαν να ανακτήσουν τα χρήματά τους ή μέρος αυτών.

ΔΝΤ και ναζί, το ίδιο μαγαζί. Λαδωμένος από την Siemens ο δολοφόνος της Αργεντινής, Κάρλος Μένεμ.

Παντού ίδιοι οι σοσιαλφασίστες – φερέφωνα των διεθνών τοκογλύφων. Ποιός θα τολμήσει να τους δώσει συγχωροχάρτι;

Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Το βλέπει ο απλός μελετητής, δεν μπορούν όμως να το δουν οι περισπούδαστοι αναλυτές – δημοσιοκάφροι που παρουσίαζαν την υπαγωγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ ως σωτηρία. Γιατί; Ήταν άσχετοι; Έκαναν λάθος; Μα πως στ’ αλήθεια κρίνεται μία επιλογή στα πλαίσια της οικονομικής επιστήμης; Με το “νομίζω, μου φαίνεται, μου είπαν”; Ή πρωτίστως με την μελέτη των συνεπειών σε παρόμοιες ιστορικές αποφάσεις;

Από τον Δεκέμβρη του 2009, όταν αποκαλύψαμε την συμφωνία Παπνδρέου – Στρως Καν για την υποδούλωση της χώρας στο ΔΝΤ, είχαμε προβλέψει δυστυχώς και τις συνέπειες. Οικονομικές και πολιτικές. Όπως και τον τρόπο που φυγαδεύτηκε ο Μένεμ διά των εκλογών (τον έκριναν και αυτόν οι πολίτες, όπως τον Παπακωνσταντίνου), ενώ ο άνθρωπος που τον άφησε στο απυρόβλητο, ο Ντε Λα Ρούα έφυγε με ελικόπτερο αφήνοντας πίσω του μία κατεστραμμένη χώρα και έναν εξαθλιωμένο λαό.

Πως τελειώνει το δράμα;Δείτε τι έγινε στην Αργεντινή και σε ποιο σημείο είμαστε!Βίντεο

«Τα άγρια μέτρα λιτότητας θα συναντήσουν αντίσταση.

Θα τελειώσουν άσχημα στην Ελλάδα.

Τα οικονομικά μέτρα που πήραν θα πυροδοτήσουν κοινωνική αναταραχή, όπως αυτή που αντιμετώπισε η χώρα μας την περασμένη δεκαετία”.

«Οι συνταγές που επιβάλλονται τώρα στην Ελλάδα είναι ταυτόσημες με αυτές που εφαρμόστηκαν εδώ το 2001 στην Αργεντινή».

Δεν είναι δικές μας εκτιμήσεις.Είναι οι απόψεις που έχει εκφράσει εδώ και καιρό η πρόεδρος της Αργεντινής C. Kirchner,που έχει ζήσει …την εμπειρία του ΔΝΤ.

Τι είχε γίνει στην Αργεντινή:

•Η μεσαία τάξη της Αργεντινής, διαλύθηκε προς όφελος μίας ολιγάριθμης οικονομικής και πολιτικής ελίτ.

•Το 60% του πληθυσμού σε μία δεκαετία βρέθηκε κάτω από το όριο της φτώχειας και το 55% των εργαζομένων βρέθηκαν ανασφάλιστοι!

•Η διόγκωση του δημοσίου τομέα, η διαφθορά και η φοροδιαφυγή είναι οι ομοιότητες που έχουμε με την περίπτωση της Αργεντινής.

•Ο πληθωρισμός “βούλιαζε” τη χώρα. Η Αργεντινή είχε δικό της νόμισμα κι αυτό είναι μια πάρα πολύ σημαντική διαφορά.

•Το 1998, η Αργεντινή είχε φτάσει να δανείζεται από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές με επιτόκιο 10,5% και αναγκαστικά κατέφυγε για πρώτη φορά στο ΔΝΤ.

•Το ΔΝΤ χορήγησε δάνεια 7,2 δισ. δολ. το 1999 και 39,7 δισ. δολ. τον Δεκέμβριο του 2000, με τραγικά ασφυκτκούς όρους,όπως και εδώ. Οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων μειώθηκαν και οι καταθέσεις πάγωσαν.

• Οι επενδυτικές τράπεζες προώθησαν ένα Debt Swap (ανταλλαγή χρέους), όπου οι ιδιοκτήτες ομολόγων αποκτούσαν το δικαίωμα να πάρουν νέα ομόλογα μεγαλύτερης διάρκειας με ευνοϊκότερους όρους. Το σκεπτικό ήταν να μεταφερθεί η εξόφληση του χρέους από το 2001 στο 2005. Πράγματι, 30 δισ. δολάρια άλλαξαν διάρκεια ζωής και επτά επενδυτικές τράπεζες εισέπραξαν 100 εκατ. δολάρια σε προμήθειες!

•Αποτέλεσμα: λίγες εβδομάδες μετά , η Αργεντινή κατέληξε ξανά χωρίς χρήματα, γιατί οι αγορές δεν πείστηκαν για την αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής της.

Πως τελείωσε η περιπέτεια του ΔΝΤ

•Στα τέλη του 2001,ήρθε το ξέσπασμα της λαϊκής οργής ήλθε, όταν ο κεντροαριστερός Ντε λα Ρούα, απαγόρευσε την ανάληψη μετρητών από τις τράπεζες, πέραν του ποσού των 250 δολαρίων το μήνα.

•Ο Ντε λα Ρούα πρόλαβε να διαφύγει με ελικόπτερο από το προεδρικό μέγαρο, για να γλυτώσει από την οργή .

•Ο νέος πρόεδρος, Νέστορ Κίρτσνερ, έκανε στάση πληρωμών και δεν αναγνώρισε το χρέος. Δεν συμπεριέλαβε ούτε ένα νεοφιλελεύθερο οικονομολόγο στο επιτελείο του και απαίτησε από τους δανειστές και το ΔΝΤ τη διαγραφή του.

•Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις, οι δανειστές και το ΔΝΤ διέγραψαν το 75% της οφειλής και δέχθηκαν την αποπληρωμή των υπολοίπων με προνομιακούς όρους.

Τι γίνεται τώρα

Οι τόκοι των ληξιπρόθεσμων δανείων δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ από την Αργεντινή, παρά το ότι αρχικά είχε συμφωνήσει να τους πληρώσει.

Τώρα η Αργεντινή αργά, αλλά σταθερά, έχει μπει στο δρόμο της οικονομικής ανάπτυξης και κατηγορεί το ΔΝΤ για κακοδιαχείριση της κρίσης του 2001-2002. Φέτος αναμένει ανάπτυξη από 3,5% ως 5%.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

www.onalert.gr

Oι σοκαριστικές ομοιότητες Αργεντινής & Ελλάδας ελέω ΔΝΤ (βίντεο)

Η συνέντευξη με τον οικονομολόγο Λεωνίδα Βατικιώτη έγινε μετά την ψήφιση του πρώτου μνημονίου και πριν κατατεθεί στη Βουλή το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Ο Λ. Βατικιώτης είχε ταξιδέψει στην Αργεντινή και ήταν αυτόπτης μάρτυρας του «προγράμματος» που επέβαλε το ΔΝΤ στη χώρα.

Οι ομοιότητες με την σημερινή κρίση στην Ελλάδα είναι σοκαριστικές. Δείτε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στο www.koutipandoras.gr (βίντεο "Η χρεοκοπημένη Αργεντινή είναι ο καθρέφτης της σημερινής Ελλάδας").

defencenet.gr

Πέντρο Μπρίγκερ: Αυτά λέγανε και στην Αργεντινή πριν από είκοσι χρόνια

Συνέντευξη στον ΜΙΧΑΛΗ ΤΡΙΚΚΑ

Ανησυχητικά οικεία είναι για τον διακεκριμένο Αργεντινό δημοσιογράφο, κοινωνιολόγο και συγγραφέα, Πέντρο Μπρίγκερ τόσο ο πολιτικός λόγος των τεχνοκρατών του ΔΝΤ και της ελληνικής κυβέρνησης όσο και τα μέτρα που είναι “απολύτως αναγκαία για να σωθεί ο τόπος”. Δέκα χρόνια μετά την εξέγερση που οδήγησε το....
νεοφιλελευθερισμό στην πρώτη ιδεολογική ήττα του, ο Μπρίγκερ -ο οποίος έχει εργαστεί για τις μεγαλύτερες εφημερίδες και τηλεοπτικά δίκτυα της χώρας και συνεργάζεται με έντυπα διεθνούς κύρους όπως η “Monde Diplomatique”- μιλά για αυτά που κερδήθηκαν και χάθηκαν από τότε, όπως επίσης και για τη μεταδοτικότητα της κοινωνικής διαμαρτυρίας στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης.

*Στην πρόσφατη προεκλογική της καμπάνια, η πρόεδρος Φερνάντες χρησιμοποίησε εικόνες από ελληνικές διαδηλώσεις. Πώς το εξηγείτε;
Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη...
Στην Αργεντινή υπάρχει σήμερα η γενικευμένη αίσθηση ότι πρόκειται για έργο που το έχουμε ξαναδεί. Ο κόσμος αναρωτιέται πώς μπορεί μια χώρα να ξανακάνει αυτά που κατέστρεψαν εμάς. Όταν βλέπουν ότι είναι οι ίδιες συνταγές που επαναλαμβάνονται, οι απλοί άνθρωποι τραβάνε τα μαλλιά τους και λένε “μα είναι αυτοκτονία”. Παρ’ ότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, υπάρχουν πολλές ανησυχητικές ομοιότητες. Όταν ακούει κανείς τους ελεγκτές της τρόικας, είναι σαν να ακούει ξανά εκείνους που επέβλεπαν τις δικές μας μεταρρυθμίσεις τη δεκαετία του ’90. Ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς, που διετέλεσε και αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, αναφέρεται ενδεικτικά στην περίπτωση ενός υψηλά ιστάμενού της που παρουσίασε τις συστάσεις του οργανισμού για τη σωτηρία της χώρας Χ έχοντας μπερδέψει τους φακέλους και μιλώντας, κατά λάθος, για τη χώρα Ψ. Γιατί, βλέπετε, είναι η ίδια συνταγή, που εφαρμόζεται παντού αδιακρίτως. Όταν ακούει κανείς τον Πολ Τόμσεν από το ΔΝΤ να λέει ότι η χώρα σας πρέπει να εγκαταλείψει τα “ταμπού” και να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα, σαστίζει γιατί αυτά ακριβώς λέγανε και σε εμάς πριν από είκοσι χρόνια.
Η δεκαετία του ’90 ήταν η δεκαετία του νεοφιλελεύθερου μύθου και της συναίνεσης της Ουάσιγκτον. Η κεντρική ιδέα ήταν ότι ο νεοφιλελευθερισμός θα έλυνε ως διά μαγείας κάθε πρόβλημα με τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις αφού το Δημόσιο ήταν αναγκαστικά ταυτισμένο με τη διαφθορά και την κακοδιαχείριση.
Όταν λοιπόν ένας Αργεντινός ακούει σήμερα τον Παπαδήμο, γνωρίζει ότι αυτός είναι ο πολιτικός λόγος της δεκαετίας του ’90.

* Πιστεύετε ότι ο νεοφιλευθερισμός προσπαθεί τώρα να πάρει μια άτυπη ρεβάνς;
Το ΔΝΤ και οι υπόλοιποι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί δεν έχουν από τότε αλλάξει αφεντικά και συνεχίζουν να εξυπηρετούν τα ίδια συμφέροντα. Δεν θέλουν να σώσουν τους λαούς αλλά τις τράπεζες. Είναι ενδεικτικό ότι οι κυρίαρχοι δεν τολμούν καν να εφαρμόσουν ένα σχετικά ανώδυνο μέτρο όπως ο φόρος Τόμπιν. Αντιθέτως, κόβουν τις συντάξεις και απολύουν δημόσιους υπαλλήλους. Αν φοβούνται κάτι, αυτό είναι μια γενικευμένη κοινωνική έκρηξη. Και η Αργεντινή αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Θα έλεγα ότι ήταν η πρώτη εξέγερση του 21ου αιώνα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό. Μια κυβέρνηση απόλυτα προσηλωμένη στα δόγματα του νεοφιλελευθερισμού ανατράπηκε από τον λαό και έφυγε ταπεινωμένη.
Η επίδραση της εξέγερσης του 2001 στη Λατινική Αμερική ήταν καθοριστική. Δεν είναι τυχαίο ότι αμέσως μετά άρχισαν να ξεφυτρώνουν παντού στην περιοχή προοδευτικές κυβερνήσεις. Ακόμη και ο Τσάβες, που είχε ήδη εκλεγεί στην προεδρία της Βενεζουέλας, δεν ήταν τότε ο σημερινός. Ακολούθησαν ο Λούλα, ο Κορέα, ο Μοράλες και άλλοι. Υπάρχει λοιπόν μια διαλεκτική σχέση, κάτι που ο νεοφιλελευθερισμός δεν έχει ακόμη κατορθώσει να καταργήσει. Η εξέγερση της Αργεντινής ριζοσπαστικοποίησε τον Τσάβες και με τη σειρά της η Βενεζουέλα έγινε παράδειγμα για τις γειτονικές χώρες. Σήμερα, παρά τις επί μέρους πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές, υπάρχει ένα κοινό μέτωπο απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό. Οι χώρες με προοδευτικές κυβερνήσεις έχουν αποδεχτεί το πόσο σημαντική είναι η μεταξύ τους συνεργασία και αναζητούν από κοινού εναλλακτικές λύσεις.

* Και στην ίδια την Αργεντινή; Τι έχει αλλάξει και τι έχει μείνει το ίδιο μετά από δέκα χρόνια;
Όταν ο πρόεδρος Μένεμ ανέλαβε την εξουσία το 1989, δήλωσε ότι εκφράζει μια πραγματική επανάσταση. Δεν έλεγε ψέματα. Αυτά που επακολούθησαν, η πλήρης αποδιάρθρωση του κράτους πρόνοιας και του δημόσιου χώρου, άνοιξαν κοινωνικές πληγές που θα μείνουν ανοιχτές για δεκαετίες. Σήμερα στην Αργεντινή έχουμε 18χρονους νέους που δεν είδαν ποτέ τους γονείς τους να εργάζονται. Μιλάμε για κάτι που έχει σφραγίσει μια ολόκληρη γενιά. Άλλο ένα χαρακτηριστικό εκείνων των χρόνων ήταν η μαζική φτωχοποίηση των μεσαίων στρωμάτων. Στη διάρκεια της εξέγερσης, αυτά τα στρώματα ήλθαν για πρώτη φορά σε επαφή και συντόνισαν τη δράση τους με τους παραδοσιακά φτωχούς και τα κινήματα των ανέργων.

* Τι είχε όμως προηγηθεί για να συμβεί κάτι τέτοιο;
Γνωρίζουμε ότι η ιστορία είναι γεμάτη εκπλήξεις αλλά και ότι οι εξεγέρσεις δεν προκύπτουν από το μηδέν. Στην Αργεντινή είχαμε μια σειρά πολύ ενδιαφέροντα φαινόμενα. Ήταν, πρώτα από όλα, οι απολυμένοι και οι άνεργοι που δεν κλείστηκαν στα σπίτια τους, αλλά, για να βγουν από την αφάνεια και το κοινωνικό περιθώριο, συγκρότησαν το κίνημα των πικετέρος, που προχώρησε σε κινητοποιήσεις όπως οι καταλήψεις των αυτοκινητόδρομων. Κάποια κινήματα άρχισαν, στη συνέχεια, να οργανώνονται περισσότερο με στόχο την αλληλοϋποστήριξη και τον βιοπορισμό. Στήθηκαν συσσίτια αλληλεγγύης και φτιάχτηκαν μικρές επιχειρήσεις, σχολεία και μια σειρά παράλληλοι θεσμοί. Μεγάλο ρόλο έπαιξαν φυσικά οι καταλήψεις εργοστασίων και οι συνελεύσεις που άρχισαν να διοργανώνονται στις γειτονιές των μεγάλων πόλεων.

* Όλα αυτά τα κοινωνικά δίκτυα παραμένουν ζωντανά και σήμερα; Διατηρείται αυτή η κουλτούρα της αλληλεγγύης;
Δυστυχώς, ελάχιστα έχουν απομείνει. Τα μεσαία στρώματα, όταν βελτιώνουν τη θέση τους, ξεχνάνε το παρελθόν τους. Και με την ανάκαμψη της χώρας, πολλοί από τους νεόπτωχους βγήκαν από τη φτώχεια. Οι παραδοσιακά φτωχοί έμειναν όπως ήταν.

* Δεν ανακτήθηκαν όμως, στη συνέχεια, κάποια από εκείνα που χάθηκαν στα χρόνια της νεοφιλελεύθερης επέλασης;
Η έκταση της καταστροφής είναι τόσο μεγάλη ώστε να είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποκαταστήσεις τις ζημιές. Για παράδειγμα, ο εθνικός αερομεταφορέας της Αργεντινής ήταν μια πολύ επιτυχημένη επιχείρηση. Έπειτα όμως από μια ανελέητη καμπάνια των ΜΜΕ, ο λαός πείστηκε ότι ήταν απαραίτητη η άμεση ιδιωτικοποίησή του. Δημιουργήθηκε σταδιακά η συναίνεση στην κοινωνία ότι τίποτε δεν πρέπει να μείνει κάτω από δημόσιο έλεγχο. Όταν αργότερα ο πρόεδρος Κίρτσνερ θέλησε να επανεθνικοποιήσει την εταιρεία ήταν ήδη αργά. Ήταν βυθισμένη στα χρέη και όλα της τα περιουσιακά στοιχεία είχαν ξεπουληθεί. Θα ωφελούσε επομένως την κοινωνία η επιστροφή της κάτω από δημόσιο έλεγχο;
Ενδεικτική είναι και η περίπτωση του Εκουαδόρ. Όταν ο πρόεδρος Κορέα ανέλαβε την εξουσία, η νομισματική ισοτιμία της χώρας ήταν κλειδωμένη με βάση το δολάριο. Ο Κορέα ήταν αντίθετος σε αυτό. Όταν όμως ανέλαβε την εξουσία, διαπίστωσε ότι η εγκατάλειψη του δολαρίου θα είχε τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες για τη χώρα του. Αυτό ίσως έχει αναλογίες με τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε σήμερα εσείς, οι Έλληνες. Ακόμη και αν αναλάμβανε αύριο την εξουσία μια αριστερή κυβέρνηση, δεν είμαι σίγουρος ότι θα μπορούσε να εγκαταλείψει το ευρώ τόσο εύκολα. Η Ελλάδα έμεινε για πολλά χρόνια εγκλωβισμένη σε μια δομή που δεν οικοδόμησε η ίδια. Και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανακτήσεις αυτό που χάθηκε. Έχουμε όμως και θετικά παραδείγματα, όπως η επανεθνικοποίηση του συνταξιοδοτικού συστήματος από την κυβέρνηση Φερνάντες.

* Καλύψατε πρόσφατα την κατάληψη της Πουέρτα δελ Σολ στη Μαδρίτη. Βρήκατε εκεί κάποια κοινά στοιχεία με τις συνελεύσεις του “αργεντινάτσο” και πώς βλέπετε το ντόμινο των κινητοποιήσεων που πυροδότησε διεθνώς η εξέγερση στη πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου;
Αναμφισβήτητα υπάρχει μια μεταδοτικότητα. Οι μεγάλες ανατροπές και αλλαγές σε μια χώρα μπορούν να ξεκινήσουν κάτι ευρύτερο. Δεν πρόκειται όμως για ευθύγραμμη διαδικασία, αφού κάθε χώρα έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Στην Μαδρίτη, μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι κάποια συνθήματα ήταν ακριβώς ίδια με τα δικά μας, ενώ υπήρχε και η ίδια οργή για τις τράπεζες και την ανεργία. Πρέπει όμως να αποφεύγουμε τις απομιμήσεις, να αξιοποιούμε τις εμπειρίες των άλλων, αλλά να μην τις αντιγράφουμε. Για παράδειγμα, όλοι στην Λατινική Αμερική θαυμάζουν την κουβανική επανάσταση, αλλά κανείς σήμερα δεν θα ήθελε να την επαναλάβει με τους ίδιους όρους. Κανείς δεν υποστηρίζει σήμερα ένα μονοκομματικό σύστημα. Έχουμε τραυματική εμπειρία από τις δικτατορίες και μόνο ένας τρελός θα μιλούσε απαξιωτικά για τη δημοκρατία. Γι’ αυτό και στη Βενεζουέλα ο Τσάβες αντιμάχεται τα αστικά κόμματα μόνο με πολιτικά μέσα. Όλα αυτά δεν σημαίνουν βέβαια ότι δεν πρέπει να επαναξιολογήσουμε το περιεχόμενο του όρου “δημοκρατία”.

 anti-ntp

Η εμπειρία της Αργεντινής την περίοδο των «προέδρων του ΔΝΤ»

Χρονοδιάγραμμα των εξελίξεων:
19 Δεκ.2001
Δεκάδες σουπερμάρκετ λεηλατούνται στη χώρα από χιλιάδες άνεργους και κοινωνικά αποκλεισμένους από τις δολοφονικές πολιτικές του ΔΝΤ και της εγχώριας ελίτ. Οι κατάθετες χάνουν τις οικονομίες τους μετά από δέσμευση των καταθέσεων από τις....

ξένες τράπεζες.

Ο πρόεδρος Φερνάντο ντε λα Ρούα κηρύσσει «απαγόρευση κυκλοφορίας» και απαγόρευση των συγκεντρώσεων. Ακολουθούν μαζικές πορείες και αυθόρμητες συγκεντρώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις.

20 Δεκ.2001 ( Πρωινές ώρες 5.00 πμ – 10.30 πμ.).

Από τις πρώτες πρωινές ώρες διογκώνονται όλο και πιο πολύ οι διαδηλώσεις, επικεντρώνονται στην ιστορική πλατεία του Μάη και έξω από το σπίτι του μισητού Υπ.Οικ ( άνθρωπο του ΔΝΤ) Δομίνγκο Καβάλιο. Το ίδιο πρωί παραιτείται ο πανίσχυρος και διακομματικός Υπ. Οικονομικών ( που επέβαλλε την ισοτιμία δολάριο –πέσο και εκποίησε τον αμύθητο δημόσιο πλούτο της χώρας)

Το ίδιο πρωί κάνουν την εμφάνιση τους στις συγκεντρώσεις και πορείες οι οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις της κοινωνικής και πολιτικής αριστεράς.

20 Δεκ. 2001 (Απόγευμα- βράδυ).

Η κυβέρνηση Ντε Λα Ρούα αντιμετωπίζει τους διαδηλωτές στην κεντρική Πλατεία του Μάη με άγρια καταστολή ( έφιππη αστυνομία, «αντιτρομοκρατικές μονάδες»).

Τα εγχώρια και ξένα τηλεοπτικά δίκτυα έχουν ζωντανές συνδέσεις στην εξέλιξη της άγριας αστυνομικής καταστολής. Οι τέσσερις πρώτοι νεκροί διαδηλωτές πέφτουν από σφαίρες της αστυνομίας. Ο λαός βγαίνει στους δρόμους μαζικά και πλημμυρίζει τους πλατείες, πολιορκεί το Προεδρικό μέγαρο.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο Πρόεδρος της χώρας σε τηλεοπτικό διάγγελμα, δηλώνει ότι δεν θα παραιτηθεί, καλεί την αντιπολίτευση σε κυβέρνηση «σωτηρίας». Οι διαδηλωτές φτάνουν σχεδόν το εκατομμύριο. Αφού οι προσπάθειες του Ντε λα Ρούα αποτυγχάνουν, την ίδια μέρα δραπετεύει από το Προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο, αφού πολιορκείται από λαοθάλασσα διαδηλωτών.

21 Δεκ. 2001

Αναλαμβάνει προσωρινά την προεδρεία ο πρόεδρος της Γερουσίας Ραμόν Πουέρτα και επικεφαλής της αντιπολίτευσης στη γερουσία. Η καταστολή συνεχίζετε τις επόμενες μέρες. Οι νεκροί είναι επίσημα 39, μεταξύ τους και 9 άτομα κάτω των 18 ετών.

23 Δεκ.2001

Το στέλεχος Αντόλφο Ροντρίγεζ Σάα της αντιπολίτευσης αναλαμβάνει προσωρινός πρόεδρος μετά την παραίτηση το προηγούμενου πρόεδρου. Αναγγέλλει στάση πληρωμών της χώρας έναντι των δανειστών και τραπεζών. Ανακοινώνει την δημιουργία ενός εκατομμύριου νέων θέσεων εργασίας.

30 Δεκ.2001

Αρχές του 2002 ο προϋπολογισμός που προτάθηκε, δείχνει ακριβώς το αντίθετο από ότι εξαγγέλθηκε, περισσότερο λιτότητα, ανεργία και εξαθλίωση. Οι ξένες τράπεζες, το ΔΝΤ, η παγκοσμία τράπεζα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, συγχαίρουν τον πρόεδρο Σάα. Στις 30 Δεκ. παραιτείται, αφού ο προϋπολογισμός δεν ψηφίζετε.

Ο κόσμος δεν αφήνει τους δρόμους, δημιουργούνται επιτροπές «αντίστασης και υπερηφάνειας», όπως ονομάζονται, στις περισσότερες γειτονιές των μεγάλων πόλεων και στους χώρους δουλειάς. Εκατοντάδες εργοστάσια, βιοτεχνίες, δήμοι, καταλαμβάνονται. Η κεντρική Πλατεία Μάη φιλοξένει κάθε μέρα δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές.

Για δυο μέρες αναλαμβάνει ο Εδουάρδο Καμάνιο Πρόεδρος της χώρας, πρόεδρος της Γερουσίας.

2 Γενάρη 2002.

Νέος πρόεδρος ο Εδουάρδο Ντουάλντε, προσπαθεί να σταθεροποιήσει την οικονομία, ενώ συνεχώς εκβιάστε από τους δανειστές και ξένες κυβερνήσεις. Η Αργεντινή παρουσιάζετε από «επιλεγμένα» ντόπια και ξένα ΜΜΕ, ως η χώρα του χάους και της «απόλυτης καταστροφής»

26 Ιουνίου 2002

Η «σφαγή της Αβεγιανβεδα». Εκείνη της ημέρα διαδηλωτές, συνδικάτα και κοινωνικές οργανώσεις, έχουν καταλάβει τον σιδηροδρομικό σταθμό της Αβεγιανέδα , προάστιο του Μπουένος Άιρες, αγωνιζόμενοι για τις επανεθνικοποίησεις με κοινωνικό και εργατικό έλεγχο.  Πέφτουν νεκροί από σφαίρες της αστυνομίας οι συνδικαλιστές Μαξιμιλιάνο Κοστέκι και Ντάριο Καστιγιάν. Άλλοι 33 τραυματίζονται σοβαρά από χρήση όπλων της αστυνομίας.

15 Γενάρη 2003

Κερδίζει τις προεδρικές εκλογές ο κέντρο-αριστερός περονιστής Νέστορ Κίρχνερ. Η κυβέρνηση του διακόπτει για 6 χρόνια κάθε συζήτηση με το ΔΝΤ και άλλους διεθνείς οργανισμούς μετά από μεγάλη κοινωνική πίεση και την λαϊκή ιστορική μνήμη των κινημάτων αντίστασης .

Όλα αυτά τα γεγονότα, έμειναν στην σύγχρονη ιστορία ως “Argentinazo”, που συμβολίζει τις λαϊκές εξεγέρσεις ενάντια στην άγρια καταστολή και τις δολοφονίες , την βούληση και θέληση ενός λαού να μην υποταχτεί στον πιο άγριο και δολοφονικό νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό.

Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να συμβεί σε άλλη χώρα, ότι συνέβη στην Αργεντινή γιατί οι διαφορές είναι μεγάλες, από πολλές πλευρές.

Ένα όμως είναι σίγουρο ότι όταν οι λαοί έχουν αυτοπεποίθηση, οργάνωση, θέληση, ιστορική μήνη, πραγματικό πατριωτισμό, ταξικές αναφορές και αντί-ιμπεριαλιστικες παρακαταθήκες, κάνουν τα αδύνατα, δυνατά. Οι εκβιασμοί, οι απειλές, δεν μπορών να επιβάλουν την αδικία σε λαούς που επιλέγουν να δώσουν τις μεγάλες και μικρές τους μάχες.

Η Ελλάδα, ο λαός της, οι εργαζόμενοι, έχουν όλα τα στοιχεία να γράψουν την δικιά τους ιστορία με τους δικούς τους αγώνες. Η έκβαση τις δικιας μας μάχης θα επηρεάσει τις παγκόσμιες εξελίξεις. Όσο και εάν φαίνεται «σενάριο φαντασίας»

Όπως μου έγραψε ένα παλιός μου συμμαθητής από το Μπουένος Άιρες πριν λίγες μέρες. «Κοίτα να δεις πως αλλάζουν τα πράγματα, ενώ στα βιβλία ακόμα μας διδάσκουν ότι είστε η γενέτειρα του δυτικού κόσμου, έχετε την ευκαιρία να μας ξανάδιδάξετε ιστορία, το πως πρέπει να καταρρεύσει ένας σάπιος κόσμος…. Είμαστε μαζί σας. Μόνο μια σπίθα χρειάζεται».

Γράφει ο Κώστας Ήσυχος για το: iskra.gr

http://anti-ntp.blogspot.com