Μύθοι και Αλήθειες της Επανάστασης του 1821

 Συνέντευξη του Ιστορικού Ερευνητή- Συγγραφέα και τέως Εφέτη Θεόδωρου Παναγόπουλου

ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ. ΑΠΕΚΡΥΨΑΝ ΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΝΤΕΛΑΚΡΟΥΑ.

 

           Copy of 'The Massacre of Chios' (Delacroix),         
               at the   Byzantine museum of Chios

ΘΕΛΗΣΑΝ  ΝΑ  ΚΡΥΨΟΥΝ  ΤΟΝ  ΠΙΝΑΚΑ  ΤΗΣ  ΣΦΑΓΗΣ  ΤΗΝ  ΣΤΙΓΜΗ  ΠΟΥ  ΣΤΗΝ  ΤΟΥΡΚΙΑ  ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ  Η  ΤΑΙΝΙΑ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΑΛΩΣΗ  ΤΗΣ  ΠΟΛΗΣ.

Ο  πίνακας  «Η  σφαγή  της  Χίου»,  πιστό  αντίγραφο  του  πίνακα  του  Ντελακρουά,  από  τον  Έλληνα  ζωγράφο  Ευάγγελο  Ιωαννίδη,   αφαιρέθηκε  πριν  λίγο  καιρό  από το Βυζαντινό μουσείο της Χίου κατ’ απαίτηση των Τούρκων.

ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ. Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΕΝΟΣ ΑΡΘΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ.

ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΙ  «ΕΛΛΗΝΕΣ»  ΕΓΡΑΨΑΝ  ΟΤΙ  Ο  ΠΙΝΑΚΑΣ  «Η  ΣΦΑΓΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ»  ΤΟΥ  ΝΤΕΛΑΚΡΟΥΑ  ΑΠΟΤΕΛΕΙ  ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ  ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ  ΑΠΟ  ΜΕΡΟΥΣ  ΤΟΥ  ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΚΑΙ  ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ  ΤΗΝ  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.  Η  ΓΝΩΜΗ  ΤΟΥΣ  ΕΙΝΑΙ  ΟΤΙ  ΜΠΟΡΕΙ  ΑΥΤΟΙ  ΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΝΑ  ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΑΝ  ΜΟΝΟΙ  ΤΟΥΣ...

Η ζωγραφική του Ρομαντισμού στηρίζεται στην εκφραστική ελευθερία. Σκοπός των ρομαντικών ζωγράφων είναι η απόδοση της έκφρασης των ψυχικών καταστάσεων και η έξαρση των συναισθημάτων του θεατή. Τα θέματά τους βασίζονται, κυρίως, σε ιστορικά γεγονότα και σε μύθους.  Οι πίνακες του Ευγένιου Ντελακρουά παρουσιάζουν σκηνές γεγονότων από την Ελληνική και τη Γαλλική Επανάσταση. Στον πίνακά του «Η Σφαγή της Χίου» απεικονίζεται, η τουρκική θηριωδία στο πολιορκημένο νησί της Χίου. Στο μπροστινό μέρος του πίνακα παρατηρείται ιδιαίτερα έντονη η αγωνία και η απελπισία στα πρόσωπα των ανθρώπων, με τη μάνα που είναι ξαπλωμένη με το μωρό της στην αγκαλιά στο δεξί άκρο του πίνακα, τα δύο αγκαλιασμένα παιδιά στο αριστερό άκρο που περιμένουν το θάνατο, το ταλαιπωρημένο αντρόγυνο στο κέντρο του πίνακα μαζί με την ηλικιωμένη γυναίκα που κοιτάζει προς τον ουρανό μ’ ένα βλέμμα απελπισίας στα μάτια της και, τέλος, τον Τούρκο καβαλάρη στα δεξιά που αρπάζει μια Ελληνοπούλα και τη δένει στο άλογό του, έτοιμος να τραβήξει το σπαθί του. Στο βάθος του πίνακα ο σκεπασμένος με καπνό ουρανός και το καμένα σπίτια ολοκληρώνουν την εικόνα της καταστροφής.  Στο έργο αυτό προβάλλεται έντονη η συγκίνηση που θέλει να μεταφέρει ο καλλιτέχνης εμπνεόμενος από τον φιλελληνισμό και την Ελληνική Επανάσταση.  Η συναισθηματική φόρτιση που εκπέμπει το πρόσωπο της ηλικιωμένης γυναίκας στο κέντρο του πίνακα έρχεται σε αντίθεση με το σκληρό πρόσωπο του Τούρκου καβαλάρη, ενώ η έλλειψη της συμμετρίας, τα λαμπερά χρώματα και τα πυρπολημένα χωριά στο βάθος του πίνακα συγκλονίζουν το θεατή.
«Η Σφαγή της Χίου» του Ευγένιου Ντελακρουά συγκλόνισε, και συνεχίζει ακόμη και σήμερα να συγκλονίζει, όλη την ανθρωπότητα.

ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ. ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΜΟΥΚΑΣ, Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΟΥ ΚΑΝΑΡΗ.

                                              ΑΝΔΡΕΑΣ  ΜΑΜΟΥΚΑΣ

Χιώτης  αγωνιστής του 1821, γραμματεύς του Κανάρη και  βουλευτής Σύρου Ανδρέας Μάμουκας {1801 - 1884}.
Παλληκάρι  21  ετών,  αυτόπτης  μάρτυρας  της  Σφαγής  της  Χίου.

 Οι  τούρκοι  κρέμασαν  τον  πατέρα  του  και  κράτησαν  όμηρο τον  ίδιο.  Κατάφερε  να  αποδράσει.

ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ. Ή ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΑΣΤΑΝΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΣΤΗ ΝΗΣΟ ΧΙΟ.

«Όσους Χίους συναντούσαν τους σκότωναν. Έσφαζαν, έκαιαν, λεηλατούσαν τα πάντα. Γέροντες, άνδρες, γυναίκες θανατώνονταν, νέοι από 15 χρόνων και άνω, βρέφη αποσπώμενα από τας αγκάλας των μητέρων τους, άλλα ερίπτοντο εις την θάλασσαν, άλλα εις τα όρη.  Από όσους συνελάμβαναν άλλους τους έσφαζαν αμέσως και τους έκαιαν μετά τη σφαγή».

ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ. O ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: «ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΟΙΩΘΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ».

ΟΛΟΙ  ΣΦΑΖΟΥΝ  ΤΟΥΣ  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΙΘΥΝΟΥΣΕΣ  ΤΑΞΕΙΣ  ΤΩΝ  ΕΛΛΗΝΩΝ  ΥΜΝΟΥΝ  ΔΙΑΡΚΩΣ  ΜΟΝΟ  ΤΑ  ΠΑΘΗΜΑΤΑ  ΤΩΝ  ΕΒΡΑΙΩΝ.  ΟΙ  ΕΒΡΑΙΟΙ  ΠΗΓΑΝ  ΠΟΤΕ  ΣΤΗΝ  ΝΑΟΥΣΑ  ΚΑΙ  ΣΤΗΝ  ΧΙΟ  ΝΑ  ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΝ  ΕΝΑ  ΑΠΛΟ  ΣΤΕΦΑΝΙ;

                         


Προφανώς  οι  εβραίοι  κυνηγήθηκαν  την  περίοδο  του  πολέμου  από  τους  Γερμανούς.  Αυτό  είναι  γεγονός  αναμφισβήτητο.  Οι  εβραίοι  όμως  έχουν  κοντά  τους,  για  να  διεκτραγωδήσουν  τα  πραγματικά  ή  υποθετικά  παθήματά  τους  ένα  τεράστιο  παγκόσμιο  οργανισμό  που  κυριαρχεί  στην  γη.  Όλα  τα  χρηματιστήρια,  όλες  οι  παγκόσμιες  τράπεζες,  όλες  οι  εταιρίες  δημοσκοπήσεων  και  διαφημίσεων,  όλες  οι  εφημερίδες  και  οι  τηλεοράσεις,  ολόκληρο  το  Χόλυγουντ,  συγγραφείς,  παραγωγοί,  πολιτικοί,  οικονομικοί  και  "πνευματικοί"  παράγοντες,  ατελείωτοι. 
Οι  Έλληνες  τι  έχουν; 
Στην  δεκαετία  1940 - 1950  χάθηκε  πάνω  από  το  10%  του  Ελληνικού  λαού.  500.000  Έλληνες  εξόντωσαν  οι  κατακτητές  (Ιταλοί,  Αλβανοί,  Βούλγαροι,  Γερμανοί,  Άγγλοι)  και  500.000  οι  κομμουνιστές.  Στην  νομό  Κοζάνης  π.χ.  δημοσιεύτηκε  ότι  το  1950  βρέθηκαν  19.000  ορφανά  παιδιά  εκ  των  οποίων  τα  3.000  και  από  τους  δύο  γονείς. 
Ποιος  έκλαψε  ποτέ  γι  αυτά;  
Ξέρουμε  ότι  οι  "Έλληνες  πολιτικοί"  δεν  ενδιαφέρονται  για  το  συμφέρον  του  Ελληνικού  λαού. 
Αλλά  και  οι  δικαστές;  Δεν  είναι  σάρκα  και  αίμα  από  τον  ίδιο  τον  λαό  τους;  Πότε  ασχολήθηκαν,  με λόγους και  έργα  με  το  πραγματικό  ολοκαύτωμα  της  Νάουσας,  της  Χίου,  το  ολοκαύτωμα της  Μακεδονίας  από  Βουλγάρους, του  1916 - 17,  (58.000  πραγματικοί  δολοφονηθέντες  Έλληνες  από  Βουλγάρους)  και  ατελείωτα  άλλα; 
Οι  Έλληνες  δικαστές  έκλαψαν  για  τα  ολοκαυτώματα  του  λαού  τους  και  τους  μένει  ατελείωτος  χρόνος  να κλάψουν  και  για  τους  εβραίους;

ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ. ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΤΡΕΦΟΝΤΑΝ ΜΕ ΣΑΠΙΣΜΕΝΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΛΥΣΣΑΞΑΝ.

Ο  Απρίλιος  του 1822  έμελλε να αποτελέσει μια από τις πιο φρικτές στιγμές της ανθρωπότητας. Η καταστροφή της Χίου από τα  τουρκικά  και  εβραϊκά  στίφη έδωσε καινούργιο νόημα στη λέξη θηριωδία. Γέμισε η Χίος από ποντικούς και γάτες που τρέφονταν από τα πτώματα. Τούρκοι  και  εβραίοι  μπήκαν στο λεπροκομείο και έσφαξαν τους  λεπρούς. 

ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ. «Τα μωρά τα πετούσανε στον αγέρα και τα τρυπούσανε με τα σπαθιά».

 

ΜΕΡΙΚΕΣ  ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ  ΤΗΣ  ΜΕΓΑΛΗΣ  ΣΦΑΓΗΣ

Το βιβλίο του Στυλιανού Βίου: «Η Σφαγή της Χίου εις το στόμα του  Χιακού λαού», Επανέκδοση Ομηρείου Πνευματικού Κέντρου Δήμου Χίου, Χίος 1987.

Αυτό το ιστορικό υλικό συνελέγη το 1921 από έναν σπουδαίο φιλόλογο και λαογράφο, το Στυλιανό Βίο.  Εδώ  καταγράφονται  πρωτότυπες αφηγήσεις ανθρώπων οι οποίοι εξιστορούν τα γεγονότα των Σφαγών τής Χίου, όπως τα είχαν ακούσει από τους γονείς και παππούδες τους. 

ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ. «ΣΦΑΞΑΜΕ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΡΙΕΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ. ΣΚΟΤΩΣΑΜΕ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΒΡΕΦΗ ΚΑΤΩ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΕΤΩΝ».

 

11  ΜΑΡΤΙΟΥ  1822  Η  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ

Ο ξεσηκωμός του νησιού   αρχίζει  στις 11 Μαρτίου 1822, με την απόβαση εκστρατευτικού σώματος Σαμιωτών. Οι Τούρκοι (ντόπιοι και εβραίοι, που είχαν έλθει από την Ασία) κλείστηκαν αρχικά στο κάστρο. Στις 30 Μαρτίου έφθασε ο τούρκικος στόλος ο οποίος έλυσε την πολιορκία και άρχισε τη σφαγή του ελληνικού πληθυσμού με τη συμμετοχή και ατάκτων μουσουλμάνων και  εβραίων  που κατέφθαναν από τις ακτές της Μ. Ασίας με κάθε είδους πλεούμενο. [Σιμόπουλος Κυριάκος, «Πώς είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του ‘21»]

Το Μάρτιο του 1822 η Χίος επαναστάτησε, όταν ο Αντώνιος Μπουρνιάς – που υπήρξε αξιωματικός του Ναπολέοντα κατά την Αιγυπτιακή εκστρατεία – με διακόσιους άνδρες αποβιβάστηκαν στη Σάμο και κάλεσαν τον Λυκούργο Λογοθέτη να συμμετάσχει στην επανάσταση της Χίου.

ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ. ΠΗΓΑΝ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 5 ΦΟΡΤΙΑ ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΚΑΙ 2 ΦΟΡΤΙΑ ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΑ ΑΥΤΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Η  ΣΦΑΓΗ

Στις 30 Μαρτίου 1822 ο Τουρκικός στόλος (46 πλοία και 7000 στρατιώτες, αυτοί  που διευθύνουν τις βολές και τα κανόνια είναι 80 άγγλοι αξιωματικοί) φτάνει στο βόρειο τμήμα του νησιού. Λίγες ώρες μετά ενώνονται με άλλους ομοεθνείς τους που βγήκαν από το κάστρο και ξεκινούν τη σφαγή, τις λεηλασίες και το κάψιμο της πόλης. Οι οπλαρχηγοί Λογοθέτης και Μπουρνιάς αποχώρησαν προς το εσωτερικό του νησιού, λέγοντας το σύνθημα «ο σώζων εαυτό σωθήτω».

Στις  31 Μαρτίου 1822, καίγεται ο ναός της Τουρλωτής και δίνεται το σύνθημα στους Τούρκους για γενική αιματοχυσία και αποτέφρωση της πόλης.

Από εκείνη τη μέρα και για 4 μήνες φτάνουν Τούρκοι κατάδικοι και  εβραίοι  από τις απέναντι Τουρκικές ακτές με σκοπό το φόνο, τη λεηλασία και τα λάφυρα. Υπολογίζεται ότι κατέφθασαν 40.000 Τούρκοι και  εβραίοι  άτακτοι αυτήν την περίοδο.

ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ. ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙ ΠΙΟ ΦΡΙΚΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 1822.

ΕΝΑΣ  ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ  ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Η σφαγή της Χίου αναφέρεται στην σφαγή 120.000 Ελλήνων της Χίου από τον τουρκικό στρατό  και  εθελοντές  εβραίους.  Οι  εβραίοι  πούλησαν  σαν  σκλάβους  άλλους  60.000  Έλληνες  Χιώτες. Από  την  σφαγή  γλύτωσαν  κάτω  από  20.000  Έλληνες. Το γεγονός συνέβη τον Απρίλιο του 1822.  

«Οι Ιουδαίοι προκάλεσαν την γενοκτονία  της  Χίου  για να λεηλατήσουν τον πλούτο των πολυαρίθμων Χιακών εργαστηρίων.  Επί πλέον συμμετείχαν και οι ίδιοι με τον φρικτότερο τρόπο στις σφαγές».  

Κατά τον ιστορικό Καστάνη, που ήταν παρών στη σφαγή της Χίου, ο πληθυσμός του νησιού  το  1822  ξεπερνούσε τους 180.000  Έλληνες. 

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 30 ΜΑΡΤΙΟΥ 1822, ΠΡΙΝ 198 ΧΡΟΝΙΑ, ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΧΙΟ Η ΜΕΓΑΛΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ.

ΟΙ  ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ  "ΕΛΛΗΝΕΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ"  ΜΕΘΟΔΕΥΟΥΝ  ΝΑ  ΣΦΑΞΟΥΝ  ΟΛΟ  ΤΟΝ  ΕΛΛΗΝΙΚΟ  ΛΑΟ,  ΚΟΥΒΑΛΩΝΤΑΣ  ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ,  ΣΕ  ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ  ΜΕ  ΤΗΝ  ΤΟΥΡΚΙΚΗ  ΜΥΣΤΙΚΗ  ΥΠΗΡΕΣΙΑ,  ΤΟΝ  ΣΟΡΟΣ  ΚΑΙ  ΤΟΝ  ΡΟΤΣΙΛΝΤ.

Η  ΜΕΓΑΛΗ  ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ  ΤΟΥ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ  ΛΑΟΥ.

Ο  ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ  ΤΗΣ  ΧΙΟΥ  ΤΟ  1822  ΗΤΑΝ   200.000  ΕΛΛΗΝΕΣ.  ΕΠΕΖΗΣΑΝ  20.000  ΕΛΛΗΝΕΣ.
ΣΦΑΓΜΕΝΟΙ  ΑΠΟ ΤΟΥΡΚΟΥΣ  ΚΑΙ  ΕΒΡΑΙΟΥΣ  120.000  ΕΛΛΗΝΕΣ. 
ΠΟΥΛΗΘΗΚΑΝ  ΑΠΟ  ΕΒΡΑΙΟΥΣ  ΣΑΝ  ΣΚΛΑΒΟΙ  60.000  ΕΛΛΗΝΕΣ.  (ΕΤΣΙ  ΑΥΓΑΤΙΣΕ  ΤΑ  ΛΕΦΤΑ  ΤΟΥ  Ο  ΡΟΤΣΙΛΝΤ  ΚΑΙ  ΕΚΑΝΕ  ΤΗΝ  ΒΙΛΑ  ΤΟΥ  ΣΤΗΝ  ΚΕΡΚΥΡΑ).

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1831, Ο ΡΟΤΣΙΛΝΤ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΠΡΩΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΔΑΝΕΙΑ.

Ἡ φωτογραφία ἀπὸ τὸν ἕκτο τόμο, τοῦ Διονυσίου Κοκκίνου, σελὶς 679.

"Οι απεσταλμένοι των Ρότσιλντ και της Στοάς του Λονδίνου δολοφόνησαν  την Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, τον αληθή στύλο της Πατρίδος και το  καύχημα του Γένους ολοκλήρου, στου οποίου το πρόσωπο οι αληθείς Πατριώτες έβλεπαν τον δεύτερο Μιλτιάδη και τον νέο Θεμιστοκλή. 
Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ο ελευθερωτής της Ελλάδας και ο Φιλογενής ηγέτης της Αναγέννησης του Ελληνικού Εθνους.  
Οι Ρότσιλντ, ο Ρώμας, οι Άγγλοι, η Στοά Ρόπαλον του Ηρακλέους, η Στοά της Ζακύνθου, ο Μαυροκορδάτος, ο Μιαούλης, και ο Μακρυγιάννης  πρωταγωνίστησαν στη δολοφονία του Καποδίστρια. Η δολοφονία του κυβερνήτη από τους πράκτορες των Άγγλων που είχε στρατολογήσει η Στοά του Λονδίνου δια του Ρώμα. Ο γενικός συντονισμός της δολοφονίας έγινε από την Ζάκυνθο και τον επικεφαλής της Στοάς της Ζακύνθου Ρώμα.  Η απόφαση για την εκτέλεση του Καποδίστρια, δεν ελήφθη στην Ελλάδα , στη σύσκεψη των 5 καραβοκυραίων στην Υδρα, αλλά σε πολύ υψηλά επίπεδα.   Η απόφαση ήταν του Ρότσιλντ, και την έφερε εις πέρας ο άνθρωπός τους ο Ουέλλιγκτον, με την έγκριση της Στοάς του Λονδίνου.   Χωρίς την εντολή της "μητέρας του Κόσμου",  ούτε ο Ρώμας, ούτε κανείς άλλος Μασσόνος, θα τολμούσε να δολοφονήσει τον Καποδίστρια.

 Για τον λόγο αυτό,  188 χρόνια μετά τη δολοφονία , παραμένουν ως «άκρως απόρρητοι» οι ενοποιημένοι Φάκελοι, «THE ASSASSINATION OF KAPODISTRIAS», που περιέχει όλα τα σχετικά αγγλικά έγγραφα, και πιθανώς το ιδιόχειρο σημείωμα του μεγάλου Δασκάλου της «μητέρας του Κόσμου», του δούκα του Σάσεξ, Αύγουστου Φρειδερίκου, και ο Φάκελος Μάουερ, του μέλους της αντιβασιλείας και Υπουργού της Δικαιοσύνης, που είχε συγκεντρώσει τα δικά του στοιχεία, και τον οποίο με κάποιο τρόπο τον έβαλαν στο χέρι οι 'Αγγλοι, ο οποίος έχει  τίτλο «MINISTER DE LA JUSTICE, A ΄ SA MAJSTΕ΄ LE ROIS POUR LA REGENCE»." 

ΡΑΧΗΛ ΜΑΚΡΗ: «ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΕ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ».

 Διαβάστε και  το  άρθρο: 

Ο ΒΑΛΤΑΔΩΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ «ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ»;


Το  βασικό  μήνυμα  που  περνάει  αυτό  το   ημερολόγιο  στους  μικρούς  μαθητές,  τώρα  που  η  Τουρκία  διεκδικεί,  επίσημα  πλέον,  και  την  Κρήτη  και  την  θάλασσα  νοτίως  της Κρήτης,  είναι  ότι  ο  τούρκος  είναι  ο  ντόπιος,  ο  γείτονας,  ο  φίλος.  Δεν  είναι  ο  βάρβαρος  κατακτητής  που  σκότωσε  εκατοντάδες  χιλιάδες  Έλληνες  Κρητικούς,  που  έσφαξε  ανελέητα  μικρά  ελληνόπουλα  και  βρέφη.  Δεν  είναι  αυτός  που  με  την  χατζάρα  και  τον  βούρδουλα  οδηγούσε  τους  προγόνους  μας  σε  καταναγκαστικά  έργα.  Τώρα  πρέπει να  είμαστε  και  ενθουσιασμένοι,  που  χιλιάδες  Κρητικοί  με  τον  βούρδουλα,  υποχρεώθηκαν  να  δουλεύουν  σαν  σκλάβοι  για  να  φτιάξουν  οθωμανικά  μνημεία.  Ο  απόλυτος  παραλογισμός,  πριν  τα  πρόβατα  πάνε  για  σφαγή. Μία  μορφή  πρόδρομου  ανορθόδοξου ψυχολογικού  πολέμου  πριν  επιτεθούν  οι  τούρκοι.  Πάντα  έτσι  γίνεται  πριν  από  ένα  πόλεμο.  Εξαγορά  συνειδήσεων  και  μετά  σφάξιμο.

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥ ΡΟΤΣΙΛΝΤ ΤΗΣ 3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1843 ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ. ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ "ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ" ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΠΡΕΣΒΕΙΩΝ.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.

Ίων Δραγούμης: «Αν είμαστε ζωντανό γένος, δε θα κολλήσουμε στο πολιτικό σύστημα που μας κάθισαν. Το σύνταγμα και οι βουλευτές είναι μια αρρώστια. Δεν είναι η ζωή μας. Ή θα μας πεθάνη ή θα ψοφήση τέλος πάντων αυτή».

Ένας από τους κεντρικούς δρόμους των Αθηνών ονομάζεται οδός 3ης Σεπτεμβρίου του  1843  για  να  μας  θυμίζει  την  αισχρή  επέμβαση  των  άγγλων  και  του  Ρότσιλντ  στην  ελληνική  πολιτική.  Το ίδιο και η πλατεία Συντάγματος ονομάζεται έτσι, γιατί εκεί συγκεντρώθηκαν όλοι  οι  πληρωμένοι  πράκτορες   της  αγγλικής  πρεσβείας,  στις 3 Σεπτεμβρίου του 1843, ακριβώς έξω από τα τότε Ανάκτορα  στα οποία ευρίσκετο ο Βασιλεύς Όθων.

Ο Άγγλος πρεσβευτής με πολύ πάθος πολεμούσε εναντίον του Όθωνα, όπως αναφέρει ο Παπαρρηγόπουλος, πιέζοντάς τον, με παράλογες απαιτήσεις για την εξόφληση των τόκων των δανείων  των  εβραίων  τοκογλύφων  του  Λονδίνου  Ρικάρντο  και  Ρότσιλντ.

Από την Όψη κι απ’ την Κόψη…

Όταν ξεσηκώθηκαν οι Έλληνες στο Μωρηά και τη Ρούμελη, εκεί στις αρχές του 19ου αιώνα, οι αριθμοί ήταν εναντίον τους, οι συσχετισμοί ήταν εναντίον τους, η πρόσφατη ιστορία ήταν εναντίον τους, οι διεθνείς συσχετισμοί ήταν τότε εναντίον τους, οι γεωπολιτικές ισορροπίες (μετά την εγκαθίδρυση της Ιεράς Συμμαχίας) ήταν εναντίον τους, και ο ριζωμένος «ραγιαδιασμός» ανάμεσά τους ήταν εναντίον τους.

Όλα ήταν εναντίον τους!

Κι όμως ξεσηκώθηκαν. Και τελικά τα κατάφεραν…

Ναι, τους βοήθησαν και οι «ξένοι» - στο Ναυαρίνο, ας πούμε…

Αλλά αν δεν άντεχαν έξη ολόκληρα χρόνια – από το 1821 ως το 1827 - δεν θα υπήρχε ναυμαχία στο Ναυαρίνο να τους «σώσει»…

Το κοσμοϊστορικό γεωστρατηγικό επίτευγμα τού Καποδίστρια

Γράφει ο κ. Ιωάννης Δ. Παπακωνσταντίνου

 (Ο συγγραφέας απέστειλε την παρούσα επετειακή  μονογραφία κατ΄ αποκλειστικότητα στα Θέματα Ελληνικής Ιστορίας την 16 Απριλίου 2016, 195^η επέτειο τής  «σημαδιακής» ημέρας (16 Απριλίου 1821) κατά την οποία επεσυνέβησαν ταυτόχρονα δύο μείζονα γεγονότα στον Αγώνα τής Παλιγγενεσίας: Η ανάδυση τού ιερού σκηνώματος τού απαγχονισθέτος Πατριάρχου Γρηγορίου Ε΄ από τον βυθό τού Κερατίου κόλπου και, ταυτόχρονα, η συγκρότηση και ανάδειξη σε σώμα τού εθνικού Πολεμικού Στόλου τής Νεοτέρας Ελλάδος υπό ενιαία (Υδραϊκή) ναυαρχική διοίκηση (Υποσημ. 10).

Το 1821, η Ρωσία ήταν τότε για την Ευρώπη ότι είναι σήμερα οι Η.Π.Α. για τον Κόσμο: Η στρατιωτική υπερδύναμη τής εποχής, ο «χωροφύλακας [gendarme] τής ηπειρωτικής Ευρώπης».

Συγκεκριμένα, όπως αναλύεται στον παρακάτω πίνακα, ο Ρωσικός Στρατός (800.000 - 826.000 άνδρες) αριθμούσε στην Μεταναπολεόντεια εποχή, καθ' όλη την διάρκεια τού ελληνικού Αγώνα τής Παλιγγενεσίας, περισσότερους άνδρες απ' όσους όλοι μαζί οι στρατοί των άλλων Μεγάλων Δυνάμεων, ήτοι τής Αγγλίας, Γαλλίας, Αυστρίας και Πρωσσίας/Γερμανίας! Σε σύγκριση δε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ρωσία είχε υπερτετραπλάσια στρατιωτική δύναμη, δεδομένου ότι το σύνολο τωναξιόμαχων Οθωμανικών στρατευμάτων δεν ξεπερνούσαν τις 180.000 άνδρες.¹

Ελευθέριος Πρεβελάκης: Η εγκύκλια επιστολή του Ιωάννη Καποδίστρια της 6/18 Απριλίου 1819

Το Πάσχα του 1819 ο Καποδίστριας το περνάει στην Κέρκυρα, συζητώντας με τους οπλαρχηγούς που είναι ήδη Φιλικοί. Το τι ειπώθηκε είναι άγνωστο (ελάχιστα διασώζει ο Φωτάκος στους Βίους Πελοποννησίων ανδρών / Αναγνωσταράς και σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ το 1887). Γνωστό είναι το υπόμνημα που τους έδωσε γραπτά ο Καποδίστριας. Το παρουσίασε σχολιασμένο ο διευθυντής του κέντρου έρευνας της ιστορίας του νεώτερου ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών Ελευθέριος Πρεβελάκης το 1965 στο Γ΄ Πανιόνιο συνέδριο της Κέρκυρας, χαρακτηρίζοντάς το «εγκύκλια επιστολή». Το κείμενο αυτό στάλθηκε από τον Καποδίστρια σε επιλεγμένους προορισμούς, όπως ο πρέσβυς της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη και κυκλοφόρησε ανώνυμα με την έναρξη της Επανάστασης. Παραθέτουμε το κείμενο του Καποδίστρια στα γαλλικά, καθώς και μια ελληνική μετάφρασή του.

24η Μαρτίου 1821: Η Φωκίδα επαναστατεί και αποτινάσσει τον Τουρκικό ζυγό.

γράφει ο Φιλίστωρ Ι. Β. Δ. 

Πρόλογος

Γεωγραφικά η Στερεά Ελλάδα γειτνίαζε με ισχυρά στρατιωτικά κέντρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και για τον λόγο αυτό θεωρητικά η επανάσταση των Ελλήνων στις περιοχές αυτές θα αντιμετώπιζε πολύ μεγάλους άμεσους κινδύνους. Την ίδια στιγμή όμως οι περιοχές αυτές διέθεταν τους πλέον εμπειροπόλεμους αρματολούς με μεγάλες ικανότητες στα όπλα και την στρατιωτική διοίκηση. Στην περιοχή της Φωκίδας αναμφίβολα ξεχώριζε ο περίφημος οπλαρχηγός Πανουργιάς Ξηρός.

Ο Πανουργιάς είχε το αρματολίκι των Σαλώνων (Άμφισσας) από το 1820. Νωρίτερα διετέλεσε υπαρχηγός του Οδυσσέα Ανδρούτσου, ο οποίος τον μύησε στα μυστικά της στρατηγικής

Ορφανά της Επανάστασης του 1821 στις ΗΠΑ – Μια άγνωστη πτυχή της Ιστορίας

• 
  Ο στρατηγός Μίλερ με τον υιοθετημένο γιο και συναδέλφους του στις ΗΠΑ. Σκίτσο του Ντίνου Αναστασόπουλου

Τα πρώτα Ελληνόπουλα που εγκαταστάθηκαν στην Αμερική –αφότου είχε προηγηθεί η μεγάλη ομάδα των 1.403 νησιωτών Ελλήνων το 1768– ήταν παιδιά αγωνιστών της Επανάστασης του 1821 που έμειναν ορφανά. Το ερέθισμα να ασχοληθώ με το αυτό θέμα αυτό μου το έδωσε πριν από δεκαετίες μια εκπομπή της «Φωνής της Αμερικής»· έκτοτε αναζήτησα και βρήκα με πηγές τον αείμνηστο καθηγητή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης Κωνσταντίνο Γεωργίου και τη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου στοιχεία γι’ αυτά τα παιδιά.