ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΟΙ 6 ΣΤΟΥΣ 10 ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ. Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.

   ΜΙΤ:   6 Έλληνες στους 10 διασημότερους ανθρώπους  όλων των εποχών.  Πρώτη  θέση  ο  Αριστοτέλης  και  δεύτερη θέση ο Πλάτων.

Το Εργαστήριο του MIT σε συνεργασία με το Macro Connections Group δημιούργησε το ηλεκτρονικό «Πάνθεον» προσωπικοτήτων. Για το σκοπό αυτό συνέλεξαν και ανάλυσαν πληροφορίες κοινωνικές και πολιτιστικές από το 4.000 π.Χ. έως το 2010 μ.Χ και τα παρουσίασαν στην επίσημη ιστοσελίδα του συγκεκριμένου εγχειρήματος, pantheon.media.mit.edu.

Βρέθηκε ο τάφος του Αριστοτέλη

H σχετική ανακοίνωση για τον χώρο που στέγασε την τέφρα του φιλοσόφου, γίνεται στη Θεσσαλονίκη, με την συμπλήρωση 2400 χρόνων από την γέννησή του και ενώπιον 250 αριστοτελιστών από όλο τον κόσμο.

Περισσότερα από 25 χρόνια αφιέρωσε στις ανασκαφές και την έρευνα ο αρχαιολόγος Κώστας Σισμανίδης για να φέρει στο φως τεκμήρια, να τα συναρτήσει με τις αρχαίες πηγές, για να καταλήξει στο συμπέρασμα το οποίο σεμνά είχε ψελλίσει από το 1996.

Έτος Αριστοτέλη ανακηρύχθηκε το 2016

Με αφορμή τη συμπλήρωση 2.400 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου

Το 2016 ανακηρύχθηκε Έτος Αριστοτέλη από την Unesco, με αφορμή τη συμπλήρωση 2.400 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου κι έπειτα από σχετική πρόταση που υπέβαλε η Ελληνική Εθνική Επιτροπή. Η πρόταση εγκρίθηκε από την 38η Γενική Διάσκεψη του διεθνούς Οργανισμού, που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο στο Παρίσι.

Σειρά σημαντικών εκδηλώσεων, που θα πραγματοποιηθούν υπό την αιγίδα του υπουργείου Παιδείας για το Έτος Αριστοτέλη, παρουσίασαν ο υφυπουργός Παιδείας Θεοδόσης Πελεγρίνης και η πρόεδρος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την Unesco, Μαρία Αικατερίνη Παπαχριστοπούλου Τζιτζικώστα.

«Πάντοτε μιλάμε στον τόπο μας για την ανάγκη της εξωστρέφειας της παιδείας μας. Η απόφαση

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ - Η ΤΕΛΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ

Σχολιάζει 
ο Θανάσης Μπαντές 

Η αριστοτελική τελεολογία έμελλε να ακολουθήσει ίσως την πιο περιπετειώδη τροχιά από κάθε άλλη ιδέα μες τους αιώνες. Ως βασικότερη αρχή του Αριστοτέλη σημάδεψε κάθε πτυχή του έργου του. Από την ερμηνεία της κίνησης, μέχρι την ηθική αρετή και τους εκπαιδευτικούς στόχους ή, για να μιλήσουμε με σύγχρονα δεδομένα, από την καθαρή επιστημονική σκέψη μέχρι απολύτως φιλοσοφικές και κοινωνιολογικές προεκτάσεις. Τελεολογία είναι «η αντίληψη ότι τα πάντα στον κόσμο διέπονται από ένα σκοπό, προς την εκπλήρωση του οποίου τείνουν». (Από το λεξικό του Μπαμπινιώτη). Ότι κάθε πράγμα δηλαδή υπάρχει για ένα σκοπό και τείνει προς την τέλεια κατάστασή του, δηλαδή να υπηρετεί αυτό για το οποίο είναι πλασμένο, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο Αριστοτέλης έφτασε στην

Η αξία του μέτρου στη ζωή μας – Η αριστοτελική προσέγγιση

Σύμφωνα με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο οι άνθρωποι όταν γεννιούνται δεν φέρουν κάποια ηθική ποιότητα βάση της οποίας να χαρακτηρίζονται ως καλοί ή κακοί. Διαθέτουν όμως άπειρες «δυνατότητες», η «ενεργοποίηση» των οποίων κατά ελεύθερη επιλογή να καθορίζει τελικά την ηθική τους συμπεριφορά και υπόσταση. Για παράδειγμα, όλοι οι άνθρωποι «έχουν τη δυνατότητα» να οργίζονται.

Αν το υποκείμενο επιλέγει τελικά να αντιδρά με οργή  ή να μετριάζει την οργή του, όταν ένα ερέθισμα την «ενεργοποιεί», είναι κάτι που εξαρτάται από το ίδιο

ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ

Ελένη Λεοντσίνη

Δρ Φιλοσοφίας University of Glasgow

Διδάσκουσα Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκ­παίδευσης Πανεπιστήμιο Αθηνών

Στη μελέτη αυτή θα ασχοληθώ με τον τρόπο που ο Αριστοτέλης συζητά για τον έρωτα και την ερωτική αγάπη και θα εξετάσω τις απόψεις του για τα θέματα αυτά, όπως αυτές προβάλλουν από το σύνολο του έργου του. Θα επισημάνω τα χωρία στα οποία ο Αρι­στοτέλης αναφέρεται στον έρωτα και θα επιχειρήσω να ανασυγκροτήσω την άποψη που αυτός υποστηρίζει για τον έρωτα και την ερωτική αγάπη. Επιπλέον, θα ανα­φερθώ στη σημασία που η αριστοτελική θεωρία περί έρωτος έχει για τη γενικότερη κατανόηση της ηθικής αρι­στοτελικής θεωρίας, καθώς και τη ευρύτερη χρησιμότητά της για τη διασαφήνιση της στωικής θεωρίας περί παθών, κυρίως της θεωρίας του ιδρυτή του στωικισμού, του Ζήνωνος του Κιτιέως. Η αριστοτελική θεωρία περί έρωτος

Ο Αριστοτελικός Ουρανός και ο χωρόχρονος του Αϊνστάιν

Γράφει ο Γιώργος Μπαντές

(Ο Ουρανός του Αριστοτέλη, το πρώτο κινούν, ο χωρόχρονος του Αϊνστάιν, η γενική σχετικότητα, Αριστοτελική περιγραφή του χωρόχρονου, σχόλιο).

Ο Ουρανός του Αριστοτέλη .

Ανάμεσα στις φυσικές κινήσεις, ο Αριστοτέλης παρατήρησε μία που ήταν διαφορετική από τις άλλες. Ήταν η κίνηση των ουράνιων σφαιρών, δηλαδή  των

Πλάτων – Αριστοτέλης – Αισθητική

Ωραίο δεν είναι εκείνο που «μοιάζει» ωραίο, δεν είναι ούτε το «χρήσιμο», ούτε το «ωφέλιμο» ή το ευχάριστο στην δράση και την ακοή. Το ωραίο δεν υπάρχει σε τούτο τον κόσμο, αλλά στον κόσμο των ιδεών.Πλάτων εν όψει και είναι τόσο χαρακτηριστικός! Πράγματι, κατά την άποψή του, σε τούτο τον κόσμο, που είναι προσιτός με την αισθητηριακή αντίληψη, βασιλεύει η πολυμορφία. Εδώ όλα αλλάζουν και περνούν. Ενώ, το ωραίο, γενικά, το ωραίο σαν ιδέα, ούτε γεννιέται ούτε αφανίζεται. Υπάρχει έξω από τόπο και χρόνο, και του είναι ξένη η κίνηση και η αλλαγή. Ο Πλάτων λέει, οτι μιας και η ομορφιά έχει υπεραισθητό χαρακτήρα, γι’ αυτό δεν είναι προσιτή με τα αισθήματα, μα με το νου. Οντας «ομοιόμορφο με τον εαυτό του», το ωραίο βρίσκεται στο με τη νόηση μονάχα προσιτό βασίλειο των υπερκόσμιων ιδεών.

Η αξία της Φρόνησης

H Φρόνηση σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, αποτελεί μία από τις τρεις διανοητικές Αρετές

Μέσα στην αρχαία Ελληνική γραμματεία, υπάρχει ένα βιβλίο που ξεχωρίζει για το περιεχόμενο και την δυναμικότητά του. Πρόκειται για τον «Κρατύλο» του Πλάτωνα, ένα βιβλίο που μας εντυπωσιάζει με τον τρόπο που ο συγγραφέας του προσεγγίζει την ελληνική γλώσσα.

Εκτός όμως από την σίγουρα εντυπωσιακή προσπάθεια της αποκωδικοποίησης της κάποιων σημαντικών εννοιών που κρύβονται μέσα στις λέξεις, για έναν προσεκτικό αναγνώστη, μέσα στο αρχαίο κείμενο, βρίσκεται κρυμμένο πλήθος εντυπωσιακών γεγονότων.

Ας εξετάσουμε σήμερα την ανάλυση που προτείνει ο Πλάτωνας για την έννοια- λέξη της Φρόνησης.

Αριστοτέλης: περί ευδαιμονίας, αρετής, προαίρεσης και ευθύνης

Η ευδαιμονία αποτελεί επιδίωξη του ανθρώπου σύμφωνα με σχεδόν όλο τον αρχαιοελληνικό στοχασμό. Ενδεικτικά σημειώνουμε την άποψη ενός από τους Προσωκρατικούς, του Δημόκριτου:“Ευδαιμονίη ψυχής έργον, ουκ εν βοσκήμασιν οικεί ουδέ εν χρυσώ· ψυχή οικητήριον δαίμονος” δηλαδή “Η ευδαιμονία είναι έργο, απόκτημα της ψυχής του ανθρώπου, η ευδαιμονία δεν κατοικεί στα κοπάδια ζώων, δεν αγοράζεται με χρυσάφι. Η ψυχή είναι η κατοικία της ευδαιμονίας”. Και είναι προφανές ότι η επιδίωξη ευδαιμονίας και η επιλογή δρόμου αναζήτησης αποτελεί κύριο κεφάλαιο της Φιλοσοφίας Ζωής των ανθρώπων και συνοδεύεται από τις αντιλήψεις για τη ζωή και την κοινωνία του Ανθρώπου, από την επιλογή τρόπου ζωής και

Καθήκον του νομοθέτη είναι να ασχοληθεί σχολαστικά με την παιδεία των νέων!

Τάδε έφη Αριστοτέλης, πριν από περίπου 2.300 χρόνια ...

«Αναμφισβήτητα, καθήκον του νομοθέτη είναι να ασχοληθεί σχολαστικά με την παιδεία των νέων..»

Γιατί αυτό, αν δεν γίνεται στις πόλεις, φθείρει τα πολιτεύματα. Πράγματι, επιβάλλεται οι νέοι να εκπαιδεύονται σύμφωνα με το πολίτευμα, διότι η νοοτροπία που καλλιεργεί κάθε πολίτευμα, αποτελεί συνήθως παράγοντα και διατήρησης του, αλλά και αρχικής εγκαθίδρυσης του, όπως για παράδειγμα η δημοκρατική νοοτροπία εγκαθιστά το δημοκρατικό πολίτευμα και η ολιγαρχική την ολιγαρχία. Πάντοτε δε, η ποιοτικά ανώτερη νοοτροπία είναι αίτιο ανώτερου πολιτεύματος....

Επιπλέον, όπως σε όλες τις ικανότητες και τις δεξιότητες υπάρχουν τρόποι να

Η Εννοια του Χρονου κατα τον Πλατωνα & τον Αριστοτελη

και ο συσχετισμός χρόνου - ουρανίων σωμάτων (κατά τον πρώτο), και χρόνου - κινήσεως (κατά τον δεύτερο) 

Οι Αρχαίοι Έλληνες, γενικώς, είχαν μία κυκλική αντίληψη περί του χρόνου. Δεν απέδιδαν στον χρόνο το νοερό σχήμα της ημιευθείας που ξεκινά από ένα σημείο –την αρχή της δημιουργίας του κόσμου- και κατευθύνεται στο τέλος του. Αυτό που απεικονίζει προσφυέστερα την αντίληψή τους για την έννοια αυτή είναι η περιστροφική ανακύκληση των αστέρων[1].

Ακριβώς αυτήν την έννοια αποδίδει στον χρόνο ο Πλάτων. Ο Πλάτων σε ένα από τα έργα της τελευταίας φάσεως της συγγραφικής του δραστηριότητας, τον Τίμαιο, επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα της δημιουργίας του κόσμου.

Είναι όντως η κατά τον Αριστοτέλη ΑΡΕΤΗ = ΗΘΙΚΗ + ΝΟΗΣΗ;

Νίκος Τανάλιας Είναι όντως η κατά τον Αριστοτέλη ΑΡΕΤΗ = ΗΘΙΚΗ + ΝΟΗΣΗ;
΄Η μήπως είναι η ΑΡΕΤΗ = ΗΘΙΚΗ Χ ΝΟΗΣΗ; Προτιμώ τον του Σωκράτους ορισμόν: ΑΡΕΤΗ = ΓΝΩΣΙΣ,
καθόσον η γνώσις, λίγο πρίν από την φρόνησιν (Σχ. 1), απαιτεί πράξιν (α+β+γ), την πράξιν της Αρετής!

Ο Αριστοτέλης για το φόβο και το θάρρος

Ο φόβος λοιπόν είναι κάποια λύπη ή ταραχή πού προκαλείται από την αίσθηση κάποιου κακού πού επαπειλείται, ενός κακού πού μπορεί να μάς καταστρέψει ή να μάς λύπηση.

Γιατί οι άνθρωποι δεν φοβούνται όλα τα κακά, όπως π.χ. αν θα γίνουμε άδικοι ή βραδείς στη σκέψη, αλλά όσα μπορούν να μάς φέρουν μεγάλη λύπη ή καταστροφή, και μάλιστα όταν αυτά δεν βρίσκονται μακριά, αλλά φαίνονται πολύ κοντά, ότι επίκεινται. Γιατί τα πολύ μακρινά δεν τα φοβούνται.

Γιατί όλοι γνωρίζουν ότι θα πεθάνουν, αλλά πιστεύουν ότι ο θάνατος δεν είναι κοντά, γι’ αυτό δεν τους νοιάζει.

Αν λοιπόν αυτός είναι ο φόβος, κατ’ ανάγκη φοβερά είναι όλα αυτά πού φαίνονται πώς έχουν μεγάλη δύναμη να μάς καταστρέψουν ή να μάς προξενήσουν βλάβες πού θα έχουν ως

Ο χρυσός, ο Αριστοτέλης και τα μυστικά της αλχημείας

Μια γοητευτική ιστορία που ακροβατεί στα όρια της ιστορικής αλήθειας και στα περιθώρια της μυστικιστικής παραφιλολογίας.

Από τους αρχαίους Έλληνες και Άραβες φιλόσοφους μέχρι τους διανοητές του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης, από τον Παράκελσο και τον Μπέηκον, μέχρι τον Μέγα Αλβέρτο και τον ΝταΒίντσι, από τον Γκεμπέρ (ή Τζαμπίρ) μέχρι τον Νίκολας Φλάμελ και τον Φουλκανέλι, αναρίθμητοι ερευνητές που συχνά καλύπτονται από αδιαπέραστα πέπλα μυστηρίου, αφιέρωσαν χρόνια ολόκληρα μελετών που μια ολόκληρη μυθολογία τους αποδίδει και απίστευτα αποτελέσματα.

Ολόκληρο το Αλχημικό Όραμα μάλλον συγκεντρώνεται κωδικά σε μία λέξη: Μεταστοιχείωση.
Η Μεταστοιχείωση δεν ήταν απλά ένα θέμα που απασχόλησε μόνο τους

Το μέλι στην Αρχαία Ελλάδα και οι άγνωστες ιδιότητές του!

Διαβάστε το αξίζει τον κόπο!

Μέσα στο τεράστιο και ανεξερεύνητο ΜΕΤΑΛΛΕΙΟ ΧΡΥΣΟΥ της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, υπάρχει ένα βιβλίο του Αριστοτέλη το οποίο ονομάζεται «ΠΕΡΙ ΘΑΥΜΑΣΙΩΝ ΑΚΟΥΣΜΑΤΩΝ».

Το βιβλίο αυτό, που στις μέρες μας εξακολουθεί να παραμένει προκλητικά άγνωστο, μας επιτρέπει να μεταφερθούμε, όπως αποδεικνύεται τελικά, στην τελείως άγνωστη εποχή της Αρχαίας Ελλάδας και να πληροφορηθούμε για συμβάντα και γεγονότα που ο ίδιος ο Αριστοτέλης τα καταγράφει ως «αξιοθαύμαστα».

Στην σύγχρονη σημερινή εποχή θα μπορούσαμε να αποδώσουμε σε μία ελεύθερη μετάφραση τον τίτλο αυτού του Βιβλίου ως «ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΑ»

Αριστοτέλης και Πλάτωνας - Οι διαφορές των δύο φιλοσόφων

Μελετώντας την πορεία της Φιλοσοφίας στον Ελληνικό κόσμο, συναντάμε μεγάλες προσωπικότητες που με τη σκέψη και το έργο τους χάραξαν βαθιά την Ιστορία του Πολιτισμού και επέδρασαν στη διαμόρφωσή του χιλιάδες χρόνια μετά την εποχή τους.

Ανάμεσα σ' αυτούς συγκαταλέγονται ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης, δύο πραγματικοί γίγαντες της διανόησης και του πνεύματος, που συνδέθηκαν στενά μεταξύ τους, δίδαξαν μεγάλες αλήθειες, αναγνωρίστηκαν και τιμήθηκαν από τις μεταγενέστερες γενιές μέχρι και σήμερα για την προσφορά τους.

Στα έργα τους συναντάμε πολλά κοινά σημεία στις απόψεις τους για τη ζωή, τον άνθρωπο, την ηθική, κάτι που άλλωστε είναι φυσικό εφόσον συνδέθηκαν

Περί πολιτικών και Δικαίου

Γράφει ο Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων 
Η πολιτική επιστήμη βασίζεται στην πείρα σε σχέση με την κοινωνική ζωή και με αυτήν ασχολείται, γράφει ο Αριστοτέλης. Οι ανώριμοι που παρασύρονται από τα πάθη τους δεν κάνουν για πολιτική, συνεχίζει ο Έλληνας φιλόσοφος στα «Ηθικά Νικομάχεια», καθότι ενεργούν υπό το κράτος αυτών. Σ’ αυτούς του ανθρώπους η όποια γνώση είναι ανώφελη. 

Πράγματι, στις ημέρες μας η πολιτική απαρτίζεται από άτομα, τα οποία υπό φυσιολογικές συνθήκες θα αποκλείονταν παντός αξιώματος. Στην εποχή της

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕ ΤΗ ΘΗΡΙΩΔΙΑ

"Είναι δε, τρία τα πάθη που συμβαίνουν στην ψυχή σύμφωνα με τα οποία χαρακτηριζόμαστε φαύλοι, η κακία (έλλειψη αρετής), η ακράτεια (έλλειψη εγκράτειας) και η θηριωδία.

Για την κακία λοιπόν και για την αρετή, τι είναι και σε ποια πράγματα αναφέρονται, έχει από εμάς ειπωθεί στα προηγούμενα. τώρα όμως πρέπει να μιλήσουμε για την ακράτεια και τη θηριωδία.

Η θηριωδία, είναι μια κάποια υπερβολική κακία. Γιατί, όταν βλέπουμε κάποιον εντελώς φαύλο, δε λέμε ότι είναι άνθρωπος, αλλά θηρίο, σαν να ήταν η θηριότητα ένα είδος κακίας.  Η δε αρετή που αντίκειται σ' αυτή, δεν έχει

Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΕΞΗΓΕΙ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

«Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφ΄ ενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους το καθεστώς και αφ΄ ετέρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους μένει χρόνος για επιβουλές». 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Καταλκάβατε γιατί οι κυβερνώντες δεν θέλουν να ξέρουμε ιστορία, να έχουμε απέχθεια στα βιβλία, και γενικώς να είμαστε αμόρφωτοι, και στουρνάρια, και να είμαστε χαρούμενοι για αυτό;

Όσο πιο πολύ κενολόγος έισαι, όσο λιγότερα καταλαβαίνεις, όσο πιο πολλά πρωινάδικα βλέπεις, τόσο πιο "in" στην κοινωνία είσαι.

Σου μάθανε να είσαι τίποτα, να σκέφτεσαι τίποτα, οότε στο το τέλος είναι πολύ εύκολο να δουλεύει για το ΤΙΠΟΤΑ.