
Ο Ιησούς λέγεται Χριστός, επειδή ήταν χρισμένος, δηλαδή αλειμμένος με τελετουργικό χριστήριο έλαιο, που στα εβραϊκά ονομάζεται: «νέζερ»! Ο Ναζιραίος Σαμψών και ο Ιησούς είχαν κοινή την ιδιότητα του αφιερωμένου δηλαδή του Ναζιραίου. Η ελληνική λέξη «χριστός» και η εβραϊκή λέξη «ναζιρ(αίος)» είναι εννοιολογικά ταυτόσημες! «Επί Κλαυδίου εν Αντιοχεία, οι λεγόμενοι Ναζιραίοι, Χριστιανοί μετωνομάσθησαν» Σουΐδας chi.523. Καταλαβαίνουμε λοιπόν, ότι η αγωνία κάποιων, να αποκρυβεί η ιδιότητα του Ναζιραίου από τον Ιησού, ήταν μάλλον δικαιολογημένη! Όταν δεκαετίες μετά γράφτηκαν τα ευαγγέλια, ο Ιησούς είχε πάρει οριστικά τον δρόμο της θεοποίησης και ο αποκαλυπτικός τίτλος του Ναζιραίου (αφιερωμένου) έπρεπε υποχρεωτικά να απαλειφθεί! Ο τίτλος αυτός του αφιερωμένου (ναζιραίου), παρέπεμπε σε στρατευμένη "αγιοσύνη" και αποκάλυπτε παρασκηνιακούς μηχανισμούς θεοποίησης! Ήταν λοιπόν προτιμότερο να μετατρέψουν την ομολογημένη αρχικά αυτή ιδιότητα του Ιησού σε τοπωνύμιο, παρά να αφήσουν αυτή την ιδιότητα του στρατευμένου σωτήρα να τον υποβαθμίζει εσαεί. Έτσι από Ναζιραίος, ο Ιησούς έγινε Ναζωραίος, αποκτώντας μια φανταστική πόλη καταγωγής, εξαφανίζοντας όμως μια ιδιότητα που υπενθύμιζε ενοχλητικά τον ρόλο του στρατευμένου σωτήρα!












