Την ιστορία την γράφουν πάντα οι νικητές και συνήθως αποδίδουν στον εαυτό τους,τους πιο βαρύγδουπους τίτλους, για να μπορούν να της ταιριάζουν. Σωτήρες, πατριώτες, ηθικοί και τις περισσότερες φορές ήρωες με αυταπάρνηση. Αρκούν όμως μερικά χαρτιά,για να αποδειχθεί πως η ιστορία δεν ήταν παρά φωνή πάνω από τα συντρίμια, που δεν είχε αντίλογο.
Ὅλοι ἐνθυμούμεθα, ὑποθέτω, τόν Γολιάθ καί τόν Δαυίδ. Τήν διαστρεβλωμένη ἀπό τούς Ἑβραίους ἱστορία τοῦ Φιλισταίου Γολιάθ πού τόν σκότωσε ὁ Δαυίδ. (Θά δημοσιεύσω σχετικό ἄρθρο σέ δύο μέ τρεῖς ἡμέρες). Ποιοί ἦσαν ὅμως οἱ Φιλισταῖοι, ἀπό πού κατήγοντο καί πῶς ἐξηφανίσθησαν;
Μέσα στο δάσος του Υμηττού, εκεί που τα πλούσια νερά δημιούργησαν έναν μικρό παράδεισο, στην αρχαιότητα λατρεύτηκαν πολλοί Έλληνες θεοί: η Ρέα, η Κυβέλη, ηΆρτεμις, η Δήμητρα, η Αφροδίτη, οιΚάβειροι. Ακολουθούμε μια νοητή ευθεία... 
Το οπτικό σύστημα του ανθρώπου έχει περιορισμένες δυνατότητες, για αυτό κάποιες φορές δημιουργεί διαστρεβλώσεις στην «εισερχόμενη οπτική πληροφορία», οι οποίες ονομάζονται γενικά «οφθαλμαπάτες».
