Το αρχαίο φρούριο που είναι γνωστό ως “Κάστρο της Κουκουβίτσας” ή “Κάστρο της Κορυφής” βρίσκεται περίπου 2,5 χιλιόμετρα βόρεια της ομώνυμης κοινότητας και κοντά στην πόλη της Αμαλιάδας στον νομό Ηλείας. Είναι κτισμένο στη κορυφή δύο συνεχόμενων χαμηλών λοφίσκων και έχουν χρησιμοποιηθεί για την ανέγερσή του μεγάλοι ορθογώνιοι πωρόλιθοι κάποιοι εκ των οποίων έχουν μήκος 1μιση μέτρο και πάχους 70 πόντους.
Το θέατρο αυτό εξήρε για την αρμονία του ο Παυσανίας, προσθέτοντας ότι αρχιτέκτονάς του ήταν ο Πολύκλειτος, ο οποίος σχεδίασε στο ίδιο ιερό και τη θυμέλη, τη μεγαλύτερη περίπτερη θόλο της κλασικής αρχαιότητας. Σύμφωνα με τις επικρατέστερες επιστημονικές απόψεις, η έναρξη της κατασκευής του θεάτρου ανάγεται στο δεύτερο μισό του 4ου αι. π.Χ. και ολοκληρώθηκε σε δύο κύριες οικοδομικές φάσεις. Εξ όσων γνωρίζουμε από την αρχαιολογική έρευνα, μπορούμε να πούμε με σχετική βεβαιότητα ότι χρησιμοποιούνταν έως τον 3ο αι. μ.Χ. Η χωρητικότητά του ανέρχεται στους 13.000-14.000 θεατές.
Το 1971 ο Γιαλούρης επισημαίνει τα ορατά λείψανα κοντά στο Πρασιδάκι ενός μνημειακού δωρικού ναού, «πιθανώτατα ύστερων κλασσικών χρόνων», που είχε εντοπιστεί από τον Cooper, αλλά ουσιαστικά ήταν άγνωστος ως τότε στην έρευνα. Ο ναός ήταν καλυμμένος με επίχωση, στην οποία υπήρχε πυκνή βλάστηση. Τα διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη στην περιοχή του ναού φαίνεται ότι προέρχονται από λαθρανασκαφές σύμφωνα με πληροφορίες κατοίκων του χωριού.
Το 1997 σε ανασκαφική έρευνα βρέθηκε σε απόσταση περίπου 30 μ. από το ναό ένα τμήμα χάλκινης φιάλης με εγχάρακτη αναθηματική επιγραφή στην άνω επιφάνεια του χείλους. Η επιγραφή «Ἀθάναι Ἀγορίοι Ἀριουντίας ἀνέθεκε» χρονολογείται στα τέλη του -6ου αι. και είναι γραμμένη πιθανότατα στο ηλειακό αλφάβητο με κάποιες αποκλίσεις. Σύμφωνα με την ερευνα πιστοποιείται η απόδοση του ναού στην Αθηνά και η θέση του σε σχέση με την αγορά της πόλης εξαιτίας της επίκλησης που φέρει η θεά.
Το Λέπρεο βρίσκεται στα νότια της Κάτω Φιγαλείας, 15 χλμ απο την Ζαχαρω και 5 χιλ. από το Θολό. Η ακρόπολη του αρχαίου Λεπρέου βρίσκεται πάνω απο ομώνυμο χωριό στις τελευταίες απολήξεις του όρους Μίνθη, βορείως του ποταμού Νέδα.
