Ο Εσωτερικός Συμβολισμός του Αρχαίου Ελληνικού Χορού

Από τα πανάρχαια χρόνια ο χορός υπήρξε το σύμβολο της συνειδητής παρουσίας της ζωής. Το όργανο που χρησιμοποιεί ο χορός είναι το ανθρώπινο σώμα. Ο Χορός είναι τελετή, είναι συμμετοχή και όχι θέαμα. Είναι δεμένος στενά με τη θρησκεία με τη γιορτή, τη δουλειά, με τον έρωτα, με τον θάνατο.

Οι άνθρωποι χόρεψαν τον πόλεμο, την ειρήνη, το γάμο, το θερισμό, τη σπορά, χόρεψαν τη φύση.

Ο χορός έχει μια δύναμη που υπερβαίνει το νόημα των λέξεων. Χάρη στο ρυθμό και την ιδιορρυθμία του αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της ύπαρξής μας, διότι προτού θεωρηθεί τέχνη είχε προορισμό πολύ πιο ζωτικό και αναγκαίο. Στις πρώτες εκδηλώσεις του στους πρωτόγονους λαούς ο άνθρωπος απευθυνόταν στον χορό για να αυξήσει τις δυνάμεις του, με το χορό προσπαθούσε  να αντιδράσει σε ότι του ήταν αδύνατο να πολεμήσει με τις δικές του δυνατότητες, στο χορό εύρισκε διέξοδο στις φυσικές ή στις πνευματικές

Η Δύναμη των Αρχαίων Ελληνικών Ονομάτων

Η Φιλοσοφική Άποψη

Ο Πλάτωνας ασχολείται στο «Κρατύλο» με το πρόβλημα της δημιουργίας της γλώσσας. Βασικά εξετάζει εάν αυτή είναι ένα φυσικό ή ένα υποκειμενικό κατασκεύασμα. Την πρώτη άποψη υποστηρίζει ο Κρατύλος και τη δεύτερη ο Ερμογένης, ενώ ο Σωκράτης, σαν το τρίτο πρόσωπο του διαλόγου, αποδεικνύει ότι η αλήθεια βρίσκεται ανάμεσα στις δυο προηγούμενες θέσεις, δηλαδή ότι υπάρχουν λέξεις και ονόματα που καθορίσθηκαν φυσικά και νομοτελειακά από ειδικούς ονοματουργούς και λέξεις που καθορίσθηκαν υποκειμενικά και έγιναν τελικά αποδεκτές μέσω κοινής συμφωνίας και συνήθειας.

Ο Σωκράτης επισημαίνει επίσης ότι ο ονοματοθέτης, ένα σπάνιο είδος τεχνήτη σε μια κοινωνία, χρησιμοποιώντας σαν εργαλεία του τα γράμματα και τις συλλαβές κατασκευάζει μία λέξη ή ένα όνομα που να αποδίδει με το καλύτερο δυνατό

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η !

Το ιστολόγιο των "Αυτοχθόνων Ελλήνων" όταν προωθεί οποιοδήποτε άρθρο διαμέσου της αναδημοσίευσης από οποιοδήποτε ιστολόγιο, ΠΑΝΤΟΤΕ αναφέρει τις πηγές και κυρίως την πηγή από την οποία έχει γίνει η αντιγραφή του κειμένου.

Στις περιπτώσεις που ξανακατηγορηθούμε ότι αντιγράφουμε δημοσίευμα χωρίς την αναφορά της πηγής, θα απευθυνθούμε στην Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και θα προχωρήσουμε σε καταγγελία και μήνυση κατά των κατηγόρων μας, για Συκοφαντική Δυσφήμηση, ώστε

Η Νύμφη Νέδα και το Ιερό σπήλαιο της Δήμητρος Μέλαινας

 Ο ποταμός της Νέδας αποτελεί ένα τοπίο απαράμιλλου φυσικού κάλλους που χαρακτηρίζεται από συνεχή εναλλαγή τοπίου, πλούσια βλάστηση, επιβλητικούς βράχους, κατάφυτες πλαγιές, μικρούς καταρράκτες και διαυγή ανοιχτοπράσινα νερά. Πηγάζει από το Λύκαιον Όρος και αποτελεί το σύνορο Μεσσηνίας και Ηλείας. Πήρε το όνομά του από την ομώνυμη Νύμφη που υπήρξε τροφός του Διός. Στο φαράγγι που σχηματίζετε στον ρου του ποταμού υπάρχει το Ιερό σπήλαιο της Θεάς Δήμητρος Μέλαινας. Σύμφωνα με τον μύθο εκεί αποσύρθηκε η Θεά πενθώντας την Κόρη.

ΟΙ ΦΙΛΙΣΤΑΙΟΙ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΕΝΕ ΕΒΡΑΙΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΙ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ.

Εβραίοι, εθελοντές και αρχαιολόγοι, εργάζονται στις ανασκαφές στο Τελ ελ- Σάφι, στο νότιο Ισραήλ.
Στα ερείπια μιας αρχαίας μητρόπολης στο νότιο Ισραήλ, οι αρχαιολόγοι συνθέτουν την ιστορία ενός λαού που θυμόμαστε κυρίως ως τους «ΚΑΚΟΥΣ» της εβραϊκής Βίβλου.

Ο Ιάσωνας και ο δράκοντας

«Ιμερτά  Μυθαναγνώσματα»

Διαύγασμα ΙΔ΄

 Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

Εισαγωγικό σημείωμα

Τα «Ιμερτά Μυθαναγνώσματα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από ελληνικούς μύθους, διατυπωμένους υπό μορφή τερπνών παραμυθιών, που σκοπεύουν να διδάξουν ευχάριστα τους αναγνώστες και τους ακροατές τους. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των Διαυγασμάτων.

«Επισφαλές, όμως, είναι και να πιστεύουμε σφοδρά και να απιστούμε εντελώς προς αυτά, επειδή η ανθρώπινη ασθένεια δεν έχει όριο ούτε συγκρατεί τον εαυτό

1η Απριλίου 1955 -ΕΟΚΑ: Προσκύνημα στην ιερή μνήμη των αθάνατων ηρώων και τάμα ζωής για εθνική καταξίωση

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ  

Γράφει ο Ανδρέας  Σταυρίδης   Ταξίαρχος ε.α.

Ήταν εκείνη την ανοιξιάτικη μέρα, τη πρώτη του Απρίλη του 1955, που τα όνειρα του Κυπριακού Λαού για λευτεριά και Ένωση με τη μητέρα Πατρίδα, έπαιρναν σάρκα και οστά. Αιώνες ολόκληρους ο Κυπριακός Ελληνισμός, καρτερικά περίμενε αυτή τη μέρα. Γενιές και γενιές γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και έσβησαν με αυτό το όνειρο, μέσα στη καταφρόνια της σκλαβιάς και της ατίμωσης.

Τα πέντε μυστήρια της μάχης του Μαραθώνα

Καθώς στην Ιωνία οι ελληνικές πόλεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν μεγάλα κέντρα, όπως η Μίλητος και η Αλικαρνασσός, δε μπόρεσαν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους περιήλθαν υπό την κυριαρχία της περσικής αυτοκρατορίας προς τα μέσα του 6ου π.Χ. αιώνα. Το 499 π.Χ. οι Έλληνες των ιωνικών πόλεων ξεκίνησαν την Ιωνική Επανάσταση και η Αθήνα μαζί με την Ερέτρια κινήθηκαν προς βοήθειά τους.

Το 490 π.Χ. ο Πέρσης βασιλιάς, Δαρείος Α’, έχοντας καταστείλει την εξέγερση των ιωνικών πόλεων από το 494 π.Χ., έστειλε το στόλο του να τιμωρήσει τις δύο πόλεις. Ο περσικός στρατός κατέστρεψε την Ερέτρια και αποβιβάστηκε στην Αττική, αλλά στη μάχη του Μαραθώνα ηττήθηκε από τους Αθηναίους και άλλους υπό το στρατηγό Μιλτιάδη.

Ο Κύκλωπας και οι Κυκλώπειες κατασκευές του Οχυρού του Άργους και του Θησαυρού του Ατρέως στις Μυκήνες και αλλαχού

του Μ π ο υ ζ ά ν η Κ. - by B o u z a n i s Κ. -

 

Εισαγωγή

Το... πώς ανέβηκε το Βόϊδι και έφτασε στον 116ο όροφο και αποπάτησε στο παρτέρι, εκεί που τρείς τριανταφυλλιές, γεμάτες κατακόκκινα τριαντάφυλλα, κάποιον Μάη, κοσμούσαν το Κρυστάλλινο Γραφείο, δεν υπήρχε λόγος να το εξηγήσει ο ερωτώμενος Αυτοδημιούργητος Επιχειρηματίας στον φέρελπι γιό του που μόλις είχε αποφοιτήσει από το Harvard!

- Το συμβάν είναι πραγματικό και, ουχί χάριν του λόγου, δηλώνω αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς! -   

Αρχαίες Ελληνικές φράσεις που χρησιμοποιούμε και σήμερα.

Αιδώς Αργείοι: όταν θέλουμε να καταδείξουμε αισθήματα ντροπής αναφερόμενοι σε κάποιον άλλο. Ειπώθηκε από τον Αίαντα (σε έντονο ύφος) προς τους Αργείους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, με σκοπό να τους ανυψώσει το ηθικό όταν ο Αχιλλέας αποχώρησε από τη μάχη. (Ομήρου Ιλιάδα – Ε 787)

Αντίπαλον δέος: όταν αναφερόμαστε σε ισχυρό αντίπαλο. (Θουκυδίδης – Γ 11)

Από μηχανής θεός: μη αναμενόμενη βοήθεια – λύση – συνδρομή σε κάποιο πρόβλημα ή δύσκολη κατάσταση. Προέρχεται από θεατρικό τέχνασμα στην αρχαία Ελλάδα που χρησιμοποιούσαν οι τραγικοί ποιητές όταν ήθελαν να δώσουν

Ώ θρίαμβοι για το Μηδέν

 Ώ θρίαμβοι για το Μηδέν και για το Κάτι μύρια, 

ξεφωνητά των άμυαλων, των όχλων πανηγύρια

κι’ από του καντηλιού το φως ίσκιοι γιγαντεμένοι, οι Τιποτένιοι !!!

Καλό μήνα Ελλάδα μου! με ένα Εμβατήριο Πνευματικό!

Στο  φωτογώνι της καινούργιας Λευτεριάς σου Ελλάδα,

μου αναλαμπάδιαζει άξαφνα η ψυχή...!