Γράφει ο Μανόλης Πλούσος
Η Δούκισσα της Πλακεντίας γεννήθηκε στην Philadelphia των Η.Π.Α. στα 1785. Το όνομα της ήταν Sophie de Marbois-Lebrun και ήταν κόρη του επιτετραμμένου της Γαλλίας στο Κογκρέσο της ομώνυμης πόλης, François Barbé-Marbois. Στην ηλικία των 19 παντρεύτηκε τον Charles Lebrun, γιο του υπουργού οικονομικών του Ναπολέοντα Charles-François Lebrun, τον οποίο ο Ναπολέων είχε τιμήσει με τον τίτλο του υπασπιστή και του είχε παραχωρήσει το Δουκάτο της Piacenza (λατινικά Placentia), που μαζί με την Parma και την Guastalla αποτέλεσαν κομμάτι του γαλλικού βασιλείου μέχρι το 1847. Το ζεύγος απέκτησε μια κόρη, την Ελίζα, αλλά ο γάμος δεν μακροημέρευσε, αφού οι στρατιωτικές υποχρεώσεις του Charles Lebrun τον κρατούσαν μακριά από την οικογένεια του. Η Sophie de Marbois-Lebrun στο Παρίσι ήρθε σε επαφή με την αριστοκρατία του πλούτου, της πολιτικής και του πνεύματος της εποχής. Στις διάφορες δεξιώσεις του Ναπολέοντα ήταν πάντα παρούσα και σε μια από αυτές φαίνεται να γνώρισε και τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον οποίο αρχικά εκτίμησε πολύ θετικά. Ο Edmond About που γνώρισε την Δούκισσα στην Ελλάδα και αναφέρει για αυτήν: «Η αυλή (ενν. της Γαλλίας) την θαύμαζε για την ομορφιά της, από την οποία έλειπε μόνο λίγη χάρη, ο αυτοκράτορας την εκτιμούσε για την αρετή της και δεν έδινε ποτέ αφορμή όταν ζούσε χωριστά από τον άνδρα της[…]. Έτρεφε, τέλος, μεγάλη αγάπη για την μοναχοκόρη της, η οποία της έμοιαζε σε όλα». Στην γαλλική πρωτεύουσα την εποχή εκείνη ήταν ευρέως διαδεδομένο το φιλελληνικό κίνημα, γεγονός που επηρέασε βαθιά την εύπορη Δούκισσα, η οποία συνέβαλε οικονομικά στον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων. Υπό την παρότρυνση του μετέπειτα Κυβερνήτη της Ελλάδας αποφασίζει να εγκαταλείψει τον σύζυγο της, παρότι ποτέ δεν έβγαλαν διαζύγιο, και μαζί με την κόρη της να ταξιδέψουν για την Ελλάδα στα 1829.