«ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΤΟ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ».(πατήστε την εικόνα για το κείμενο)

Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2019

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΣΙΩΝΙΣΤΗΣ ΤΣΩΡΤΣΙΛ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ ΤΟΝ ΜΕΤΑΞΑ. Ο ΣΙΩΝΙΣΤΗΣ ΤΣΩΡΤΣΙΛ ΜΙΣΟΥΣΕ ΜΕ ΤΑΛΜΟΥΔΙΚΟ ΜΙΣΟΣ ΤΟΝ ΜΕΤΑΞΑ.


Μίκης Θεοδωράκης  στην «Καθημερινή» της 29/10/2006:

«Ο θάνατος του Μεταξά ήταν ένα μεγάλο σοκ. Στην Τρίπολη, πρέπει να σου πω ότι έγιναν μνημόσυνα σε διάφορες εκκλησίες. Κι εμείς πήγαμε σε μια εκκλησία, όχι στη μητρόπολη, σε μια άλλη, πιο μικρή. Την ώρα λοιπόν του μνημοσύνου, ο κόσμος έκλαιγε τόσο γοερά, ώστε από τη μία εκκλησία στην άλλη άκουγες τα κλάματα. Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά».
 




 
Ο ΣΙΩΝΙΣΤΗΣ ΤΣΩΡΤΣΙΛ ΜΙΣΟΥΣΕ ΜΕ ΤΑΛΜΟΥΔΙΚΟ ΜΙΣΟΣ ΤΟΝ ΜΕΤΑΞΑ. Στο γνωστό βιβλίο του «Ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου» δεν αναφέρει ούτε καν το όνομα Μεταξάς.

Στις 31 Δεκεμβρίου 1940, την 63η ημέρα του πολέμου, ο Μεταξάς είπε το τρίτο ΟΧΙ, στη βοήθεια των Άγγλων και για αυτό τον δηλητηρίασαν. Ο σιωνιστής Τσώρτσιλ φοβούμενος μία εκεχειρία και επάνοδο της Ελλάδας στην ουδετερότητα τον δολοφόνησε και τοποθέτησε πρωθυπουργό τον πράκτορα Κορυζή.
Γράφει ο Χατζάρας στο βιβλίο του « ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ»:

Η δολοφονία του Μεταξά επιβεβαιώθηκε από τη νεκροψία που έκανε με την άδεια της κυβέρνησης Τσολάκογλου, ο Γερμανός καθηγητής Χάνς Έπινιγκερ, που διαπίστωσε την παρουσία δηλητήριου βραδείας προσβολής που χρειάζεται δυο-τρεις εβδομάδες για να προκαλέσει το θάνατο και το οποίο προκαλεί κατάρρευση του ανοσοποιητικού, προσβάλει τα ζωτικά όργανα και προκαλεί την εμφάνιση κηλίδων στο δέρμα των θυμάτων πριν από το θάνατο τους.

Το πόρισμα της νεκροψίας Έπινιγκερ εξακολουθεί να παραμένει στο σκοτάδι, ενώ θα έπρεπε να περιλαμβάνεται και στα σχολικά εγχειρίδια.

Το ίδιο δηλητήριο με αυτό που σκότωσε τον Μεταξά εντόπισαν οι τρείς γιατροί που έστειλε ο Χίτλερ στη Σόφια για να σώσουν τον βασιλιά Μπόρις.

Το δηλητήριο μπορεί να του δόθηκε κατά το πρόγευμα στην αγγλική πρεσβεία μπορεί και μια από τις επόμενες τις επόμενες μέρες στην οικεία του γνωστού εκδότου. Πάντως την Παρασκευή 17 Ιανουαρίου, την 82α ημέρα του πολέμου αισθάνθηκε αδιαθεσία κατά τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου κατά την οποία ενεκρίθη η ρηματική διακοίνωση της 18ης Ιανουαρίου.
Όπως αποκάλυψα τον Απρίλιο του 2011 στο κανάλι Μπλού Σκάι,
ο Ιωάννης Μεταξάς δολοφονήθηκε στο σπίτι του σταθμάρχη της SoE και εκδότου Δημητρίου Λαμπράκη, (πατρός του Χρήστου Λαμπράκη, του δημιουργού του Μεγάρου Μουσικής).
Όπως , αποκάλυψα, το δηλητήριο του δόθηκε μέσα σε πορτοκαλάδα που του προσέφερναν όταν πήγε επίσκεψη στο σπίτι του Δημητρίου Λαμπράκη, λίγο πριν ασθενήσει.

Ορισμένοι αμφισβητούν την δολοφονία και ζητούν «αποδείξεις».

Απόδειξη, αποτελεί η ιατροδικαστική έκθεση που συνέταξαν οι Γερμανοί, που μετά την κατάληψη των Αθηνών προέβησαν σε εκταφή του Μεταξά. Το ωραίο, με τους πράκτορες , είναι ότι το επίσημο γερμανικό έγγραφο της νεκροψίας δεν βρίσκεται στα χέρια του ελληνικού Κράτους.

Ο Μεταξάς, ήταν το πρώτο θύμα της SoE. Δηλητηριάστηκε με την ίδια «ουσία», που σκότωσε τον Μπόρις της Βουλγαρίας και τον Χάιντριχ στην Πράγα και που προκαλούσε γενική κατάρρευση του ανοσοποιητικού, και συνδεόταν με την τοξίνη «κλοστρίντιουμ μποτουλίνουμ» που προκαλεί την αλλαντίαση.

Οι Βρετανοί εκαναν εκατοντάδες μυστικά πειράματα με βακτήρια που παραμένουν απόρρητα. Το βακτήριο «κλοστρίντιουμ μποτουλίνουμ» παράγει νευροτοξίνες που είναι πολύ ισχυρές. Ποσότητα μικρότερη από 1 mg είναι θανατηφόρα για τον άνθρωπο. Τα πειράματα της SoE ήταν μυστικά και ακόμα αποτελούν εθνικό μυστικό την Αγγλία.
 


Κείμενο του Γ. Δημητρακόπουλου, Συνταξιούχου Εκπαιδευτικού.
Σε έκθεση του Γενικού Προξένου της Αγγλίας στην Θεσσαλονίκη, Χόουλ, προς το Λονδίνο, με ημερομηνία αποστολής 21 Δεκεμβρίου 1939, το καθεστώς της 4ης Αυγούστου περιγράφεται με τα μελανότερα χρώματα: «Έχω επανειλημμένως εφέτος αναφερθεί στην αντιδημοτικότητα του παρόντος καθεστώτος: τον Φεβρουάριο, σε έκθεσίν μου για την επίσκεψιν του Βασιλέως και του κ. Μεταξά, ανέφερα τις ελπίδες ότι η Αυτού Μεγαλειότης είτε θα απέλυε τον πρωθυπουργόν του, είτε θα τον υποχρέωνε τουλάχιστον να εμπιστευθεί υπουργεία σε άλλες προσωπικότητες … Δύναται να υποστηριχθεί ότι η σταθερότης του καθεστώτος είναι ίσως περισσότερο φαινομενική παρά πραγματική και ότι, εν πάση περιπτώσει το καθεστώς δεν είναι φιλικό προς την Μεγάλη Βρετανία… Ενδείξεις των αισθημάτων του καθεστώτος έχουν πολλαπλασιασθή εφέτος παρά τις επαναλαμβανόμενες επίσημες διαβεβαιώσεις φιλίας: Η απόλυσις του κ. Τσουδερού λόγω των σχέσεών του με Βρετανούς, η διάλυσις των Προσκόπων με τις βρετανικές παραδόσεις των, η φίμωσις του κοινού στους κινηματογράφους για να αποτραπεί η εκδήλωσις αντιγερμανικών αισθημάτων, η επιβολή μιας δήθεν ουδετερότητος επί του τύπου, η οποία ερμηνεύεται με επανειλημμένα τηλεφωνήματα προς την κατεύθυνσιν της προβολής γερμανικού υλικού, η επιμονή να μην διανέμωμεν εμείς μετεγγραφές των ραδιοφωνικών ειδήσεων εν συνδυασμώ προς την συγκατάνευσιν προς τας χονδροειδεστέρας μορφάς γερμανικής προπαγάνδας, ο διορισμός ή η διατήρησις γερμανοφίλων υπαλλήλων σε κάθε υπηρεσίαν της διοικήσεως και, τουλάχιστον στην Θεσσαλονίκη, μια αποφασιστική προσπάθεια της Υπηρεσίας Αλλοδαπών να παρεμποδίσει Άγγλους εμπόρους σε ανταλλαγές» (πηγή: «Τα μυστικά αρχεία του Φόρεϊν Όφφις», σελ. 10-11). Ωστόσο, οι Άγγλοι δεν κινήθηκαν για να πετύχουν την ανατροπή του Ι. Μεταξά, είτε γιατί δεν μπορούσαν να την επιτύχουν, είτε γιατί δεν υπήρχαν πολιτικοί της προκοπής για να στηριχτούν πάνω τους και φοβόντουσαν ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Αλλά, από την αρχή ακόμη του πολέμου, φοβούμενοι ότι ο Ι. Μεταξάς δεν θα τους έκανε το χατίρι να μετατρέψει την Ελλάδα σε συμμαχική βάση («Η Ελλάς είναι προορισμένη να γίνει συμμαχική βάσις» πηγή: ό. π., σελ. 11) αποφάσισαν να τελειώσουν τον Ι. Μεταξά με κάθε τρόπο. Μάλιστα, είχαν ουσιαστικά προαναγγείλει έναν ολόκληρο χρόνο πριν την κυβερνητική μεταβολή στην Ελλάδα, την οποία θεωρούσαν επικείμενη, προφανώς όμως δεν είχαν καταλήξει στον τρόπο που θα γινόταν αυτή: «Την 20η Ιανουαρίου 1940 ο πρεσβευτής Πάλαιρετ γράφει στον Λόρδο Χάλιφαξ για τις φήμες περί πτώσεως του Μεταξά και αναφέρει τους πιθανούς του διαδόχους: Λαμβάνω την τιμήν να αναφέρω ότι επίμονες φήμες έχουν προσφάτως κυκλοφορήσει ως προς την επικείμενη κυβερνητική μεταβολή στην Ελλάδα…» (πηγή: «Τα μυστικά αρχεία του Φόρεϊν Όφφις», σελ. 29). Οι φήμες, στις οποίες αναφέρεται με διπλωματική γλώσσα ο Βρετανός πρέσβης, είναι πιθανόν να προήλθαν από τυχαία διαρροή του σχεδίου ή από σκόπιμη διαρροή των ίδιων των Βρετανών, ώστε να προκαλέσουν φυγόκεντρες τάσεις μεταξύ των φιλοδοξούντων να διαδεχθούν τον εθνικό κυβερνήτη («Διαίρει και βασίλευε»)! Συνεχίζει, ένα μήνα αργότερα, ο Άγγλος στρατιωτικός ακόλουθος στην Αθήνα, αντισυνταγματάρχης Μπλαντ: «Μια μεταβολή του καθεστώτος θα ηδύνατο να λάβη χώραν κατά δύο τρόπους: Θα ημπορούσε να διευρυνθεί το παρόν καθεστώς, ώστε να καταστεί δυνατή μια περισσότερο αντιπροσωπευτική κυβέρνησις. Εγώ ο ίδιος δεν νομίζω τούτο δυνατόν, εφ’ όσον ο στρατηγός Μεταξάς θα ήταν απρόθυμος να εγκαταλείψει την εξουσίαν του ή να χαλαρώσει το εθνικοσοσιαλιστικόν πρόγραμμά του. Ίσως η Αυτού Μεγαλειότης θα ημπορούσε να χειριστεί τα πράγματα  με μίαν προσωπική και πατριωτικήν έκκλησιν σε στιγμήν κρίσεως …» (πηγή: ό.π., σελ. 37).
Ο μόνος Άγγλος ο οποίος ήταν φιλικά διακείμενος προς τον Ι. Μεταξά, ήτο ο πρέσβης Πάλαιρετ, ο οποίος διαδέχθηκε τον σφόδρα αντιμεταξικό Ουάτερλόου, τον Ιούνιο του 1939. Προφανώς, οι προϊστάμενοί του τον έστειλαν στην Ελλάδα με εντολή να υποστηρίζει φανερά τον Ι. Μεταξά, ώστε να τον καθησυχάσει για τις βρετανικές προθέσεις. Ο Πάλαιρετ δεν κατάλαβε το παιχνίδι που παιζόταν εις βάρος της Ελλάδος και προωθούσε ειλικρινώς τις ελληνικές θέσεις στο Λονδίνο, δια συνεχών αναφορών του. Μέχρι που οι παράγοντες του Φόρεϊν Όφις εκνευρίστηκαν και του έστειλαν το μήνυμα να μην ανακατεύεται διότι: «δεν αντιλαμβάνεται ποια ήταν πραγματικά η πολιτική της κυβέρνησης έναντι της Ελλάδος» (πηγή: «Βρετανική πολιτική και προπαγάνδα στον ελληνοϊταλικό πόλεμο», Μαρίνας Πετράκη, εκδόσεις Πατάκη).  
Στις 19 Νοεμβρίου, έλαβε χώρα συνάντηση Χίτλερ-Τσιάνο, με θέμα τις εξελίξεις στα Βαλκάνια. Ιδού πως την περιγράφει ο ίδιος ο Τσιάνο, στο Ημερολόγιό του: «Η ατμόσφαιρα είναι πολύ βαριά. Ο Χίτλερ δεν με αφήνει ούτε να μιλήσω». Οι συνεχείς ήττες προβληματίζουν τον Μουσσολίνι, ο οποίος στις 4 Δεκεμβρίου πληροφορεί τον Τσιάνο ότι «δεν απομένει τίποτα άλλο παρά να ζητήσουμε ανακωχή μέσω του Χίτλερ». Ο Τσιάνο του απαντά: «Προτιμώ να αυτοπυροβοληθώ παρά να τηλεφωνήσω στον Ρίμπεντροπ» και τον πείθει ότι υπάρχουν περιθώρια αλλαγής της καταστάσεως στο μέτωπο. Ο Μουσσολίνι πείθεται και συνεχίζει την πορεία προς τον όλεθρο.
Όμως, οι Γερμανοί δεν μπορούν να περιμένουν και χωρίς να μπουν στον κόπο να ενημερώσουν τους Ιταλούς αρχίζουν επαφές με την κυβέρνηση Μεταξά, μέσω τρίτων, φιλικώς διακειμένων προς αυτούς διπλωματών. Η γερμανική πρόταση ήταν σαφής και χωρίς πονηριές και υστεροβουλίες: η Ελλάς μπορούσε να κρατήσει τα εδάφη της Βορείου Ηπείρου, τα οποία είχε απελευθερώσει ο στρατός μας και να παραμείνει αυστηρώς ουδετέρα μέχρι το τέλος του πολέμου. Επρόκειτο για μια μοναδική ευκαιρία για την Ελλάδα, να βγει εγκαίρως απ’ τον πόλεμο αλώβητη, νικήτρια και εδαφικώς μεγαλυτέρα, αλλά και να αποφύγει τα δεινά που ακολούθησαν (γερμανική εισβολή, κατοχή, κομμουνιστική ανταρσία, συμμοριτοπόλεμο). Ο Ι. Μεταξάς, όμως, δεν βιαζόταν. Κωλυσιεργούσε την επίτευξη της οριστικής συμφωνίας, γιατί ο ελληνικός στρατός προήλαυνε συνεχώς και καταλάμβανε νέα εδάφη, γεγονός που στην τελική συμφωνία θα εξησφάλιζε περισσότερα εδαφικά οφέλη για την Ελλάδα. Μόλις θα επικρατούσε στασιμότητα στο μέτωπο, τότε θα υπέγραφε την συμφωνία!
Οι Άγγλοι, όμως, πληροφορούνται τα καθέκαστα και σπεύδουν να προλάβουν το κακό. Έτσι, στις 13 Ιανουαρίου καταφθάνει στην Αθήνα ο Άγγλος απεσταλμένος Ουέιβελ, ο οποίος προσπαθεί να δώσει κίνητρα στην Ελλάδα για να συνεχίσει να πολεμά, αλλά και να την παγιδεύσει, ώστε να προκληθούν οι Γερμανοί και να επέμβουν: υπόσχεται την αποστολή βρετανικού εκστρατευτικού σώματος στην Ελλάδα, γενικώς και αορίστως, χωρίς να δεσμεύεται για τον ακριβή αριθμό των δυνάμεων, ούτε και για τα εφόδιά τους. Ο Ι. Μεταξάς, αντιλαμβάνεται την παγίδα και στις 18 Ιανουαρίου αποστέλλει στην βρετανική κυβέρνηση διακοίνωση, με την οποία αρνείται ουσιαστικώς την προσφερομένη «βοήθεια»:
Διακοίνωσις του Έλληνος Πρωθυπουργού Ι. Μεταξά προς την Βρετανικήν Κυβέρνησιν 18 Ιανουαρίου 1941:
“Είμεθα αποφασισμένοι να αντιμετωπίσωμεν καθ’ οιονδήποτε τρόπον και με οιασδήποτε θυσίας ενδεχομένην γερμανικήν επίθεσιν, αλλ’ ουδόλως επιθυμούμεν να την παροκαλέσωμεν, εκτός εάν η Μεγάλη Βρετανία θα ηδύνατο να μας παράσχη εις Μακεδονίαν την απαιτουμένην βοήθειαν. Εξεθέσαμεν δια μακρών εις τον στρατηγόν Ουέιβελ ποια θα έπρεπε να είναι η έκτασις της βοηθείας αυτής. Η προσφερομένη βοήθεια (24 πυροβόλα εκστρατείας, 12 βαρέα πυροβόλα, περί τα 40 αντιαεροπορικά πυροβόλα, 24 αντιαρματικά πυροβόλα και 65 άρματα μεσαία και ελαφρά) είναι απολύτως ανεπαρκής, ασχέτως και της πλήρους απουσίας δυνάμεων πεζικού. Συνεπώς, ενώ η μεταφορά της δυνάμεως ταύτης εις Μακεδονίαν θα απετέλει πρόκλησιν, η οποία θα επέφερε την άμεσον επίθεσιν εναντίον μας των Γερμανών και πιθανώς και των Βουλγάρων, η ανεπάρκεια της δυνάμεως αυτής θα καθίστα ασφαλή την αποτυχίαν της αντιστάσεώς μας. Επί πλέον, μας εδηλώθη κατηγορηματικώς ότι η Γιουγκοσλαυϊα, διατεθειμένη σήμερον να αμυνθή κατά ενδεχομένης διαβάσεως του γερμανικού στρατού δια του εδάφους της, θα απέσυρε την διαβεβαίωσιν ταύτην εις περίπτωσιν γερμανικής επιθέσεως προκαλουμένης υπό της αποστολής βρετανικών στρατευμάτων εις Μακεδονίαν…».
Την επομένη κιόλας ημέρα ασθενεί αιφνιδίως (από αμυγδαλίτιδα!!!) και μετά από 10 ημέρες πεθαίνει, μετά από ένεση που του έκανε Άγγλος γιατρός, όπως λέγεται. Είναι πλέον σίγουρο, ότι οι Άγγλοι «έφαγαν» τον Ι. Μεταξά: «Αν είχαμε τον Μεταξά σε νοσοκομείο, τρίτη θέση, θα ζούσε», έλεγε ο στενός του συνεργάτης Κων/νος Μανιαδάκης.
Την ίδια άποψη εκφράζουν και σημαντικοί ιστορικοί, όπως ο έγκριτος Ντέϊβιντ Ίρβινγκ, στο βιβλίο του «Ο Πόλεμος του Χίτλερ»:
«Δυο εβδομάδες αργότερα, ο βασιλιάς Βόρις έπεσε άρρωστος από μια ξαφνική, μυστηριώδη ασθένεια. Ο Γερμανός αεροπορικός ακόλουθος στην Σόφια διέθεσε αμέσως αεροπορικό μεταφορικό μέσο, στις 24 Αυγούστου, για να έρθει να δει τον βασιλιά ο Γερμανός γιατρός του, dr. Seitz. Ο γιατρός, ωστόσο, ανέφερε ότι ο βασιλιάς πέθαινε. Στην αρχή είχε διαγνώσει πάθηση της χοληδόχου κύστης, και τότε ο Χίτλερ έστειλε τον πιο σπουδαίο γιατρό του Ράιχ, τον καθηγητή Hans Eppinger, από την Βιέννη για να βοηθήσει. Παρουσιάστηκαν όμως κάποιες επιπλοκές και τότε, ο διάσημος νευρολόγος καθηγητής Maximilian de Crinis έφτασε αεροπορικώς από το Βερολίνο στις 28 του μηνός. Αλλά στις 4.20’ μ.μ. ο βασιλιάς πέθανε. Η Ιταλίδα σύζυγος του βασιλιά, Giovanna, δεν επέτρεψε να γίνει αυτοψία, αλλά ο Eppinger παρατήρησε ότι τα κάτω άκρα του βασιλιά είχαν μαυρίσει, κάτι που το είχε δει μόνον μια φορά πριν, όταν ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Ιωάννης Μεταξάς είχε δηλητηριαστεί, τον Ιανουάριο του 1941. Με την επιστροφή των Γερμανών γιατρών, ο Χίτλερ έδωσε εντολή στον Υπουργό του της Δικαιοσύνης να τους απαλλάξει από τον όρκο του απόρρητου και να τους ανακρίνει. Και οι δύο αποφάνθηκαν ομόφωνα ότι αιτία του θανάτου ήταν ένα δηλητήριο εξωτικού φιδιού. Ήταν ένας χαρακτηριστικός «βαλκανικός θάνατος», όπως είπε ο Eppinger».
Επίσης, στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει εμμέσως πλην σαφώς και ο επίσης έγκριτος, Ρεμόν Καρτιέ, στην «Ιστορία του Β΄ Π.Π.), βασιζόμενος στο κλασσικό αστυνομικό ερώτημα «Τις ωφελείται;»: «Στις 29 Ιανουαρίου ο «Έλλην Μόλτκε», ο γερμανόφιλος που δεν είχε πάψει ποτέ να ελπίζει σε μια γερμανική μεσολάβηση, ο δραστήριος δικτάτορας Μεταξάς πεθαίνει. Ο Τσώρτσιλ βλέπει σ’ αυτόν τον θάνατο την άρση του κυριοτέρου εμποδίου, που εμπόδιζε την πραγματοποίηση του βαλκανικού σχεδίου του».



 

30/1/19


Μια ακόμα ομολογία για την δολοφονία Μεταξά

Αναγνώστης του μπλογκ μας ενημέρωσε ότι το 1979 ο πράκτωρ «Παντελής» της SoE, που ανήκε στο δίκτυο Μπαλφουρ, ο οποίος είχε πατέρα Κύπριο και Αγγλίδα μητέρα, και ήταν γεννημένος στην Κων/λη, ομολόγησε την συμμετοχή τους στην δηλητηρίαση του Μεταξά. Αυτός ο «Παντελής» είχε σπουδάσει ιατρός, αλλά από το 1936 ήταν μέλος των μυστικών υπηρεσιών της Αγγλίας, και ήρθε στην Ελλάδα το 1936 σαν παπάς. Το 1943-44 ήταν στην μανδάμ «αντίστασις» με το ψευδώνυμο «Τίγρις». Αυτός το 1979 εξομολογήθηκε ο ίδιος, ότι ο Μεταξάς δηλητηριάστηκε.

ΥΓ. Όποιος ξέρει περισσότερα για αυτόν τον, "πατήρ Παντελή",  είναι ευπρόσδεκτος. 




Φως στην δολοφονία Μεταξά
 
8 Φεβρουαρίου 1941.   Μια ημέρα μετά την παράδοση της ιταλικής 10ης Στρατιάς , ο Αγγλος πρεσβευτής Πάλερετ , επισκέφτηκε τον Αλέξανδρο Κορυζή στον οποίο παρουσίασε ένα πλαστό «σημείωμα Μεταξά», το οποίο είχε συντάξει η SoE και με το οποίο ο Μεταξάς δεχόταν την άφιξη του αγγλικού Στρατού στην Ελλάδα την επομένη της εισόδου των γερμανών στην Βουλγαρία.
 Η προφορική δέσμευση του Κορυζή επέστρεψε στον Τσώρτσιλ την επομένη, να διατάξει την προετοιμασία της απόβασης στην Ελλάδα. 



Υ.Γ.




ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΧΑΤΖΑΡΑΣ,  9/2/19


Στις 7 Φεβρουαρίου 1941 έληξε η μάχη της Κυρηναϊκής, με την παράδοση και των τελευταίων από τους 130.000 άνδρες της ιταλικής 10ης Στρατιάς.
Στις οκτώ Φεβρουαρίου επισκέφθηκε τον Αλέξανδρο Κορυζή στο γραφείο του ο Άγγλος Πρέσβης Μάιλκ Πάλερετ και τον ρώτησε εάν παρέμενε ισχυρά η δήλωση του Μεταξά της 18ης Ιανουαρίου ότι «η μεταφορά αγγλικών στρατιωτικών δυνάμεων εις την Μακεδονίαν θα γινόταν όταν τα γερμανικά στρατεύματα θα εισήρχοντο εις την Βουλγαρία».

Ο Κορυζής που δεν γνώριζε καμία τέτοια «δέσμευση» , ζήτησε από τον Πάλερετ να του δώσει χρόνο για να συμβουλευτεί τους «φακέλους». Στην πραγματικότητα ρώτησε τον Γεώργιο, ο οποίος του επιβεβαίωσε την «δέσμευση», η οποία όμως δεν υπήρχε στα χαρτιά του πρωθυπουργού αλλά μόνο στο αντίγραφο του Πάλερετ, και επειδή «δεν υπήρχε» , αυτή η δέσμευση οι Άγγλοι και ο βασιλιάς, «έβγαλαν από τη Μέση» τον Μεταξά .

 Ο Πάλερετ επέστρεψε στις 9 το βράδυ στο γραφείο του πρωθυπουργού και ο Κορυζής του απάντησε σύμφωνα με τις οδηγίες του Βασιλιά ότι η (ανύπαρκτη) ρητή συμφωνία , που «έγινε τόσο πρόσφατα», παραμένει ισχυρά, και του έδωσε και μια «νότα». Κατόπιν τούτου ο Τσόλρτσιλ την επομένη 9η Φεβρουαρίου, διάταξε την προετοιμασία για την αποστολή στην Ελλάδα από την Αίγυπτο, μιας «Δύναμης».
 Το βαλκανικό μέτωπο του Τσωρτσιλ είχε ανοίξει.

 Το ίδιο βράδυ, ο Κορυζής, για δική του διασφάλιση συνέταξε ένα σημείωμα προς τον βασιλιά, στο οποία περίεγραφε τα γεγονότα αλλά προσέθετε τις «γνωστές» θέσεις του «αείμνηστου Μεταξά», ότι η δύναμη που θα αποστελλόταν θα έπρεπε να είναι ισχυρή, ώστε να έχει αποτρεπτικό ρόλο και να μην είναι απλά η αιτία που θα προκαλέσει σίγουρα την εισβολή.

Το σημείωμα έχει ως ακολούθως: «Επισκεφθείς με σήμερον την 12:30 μεσ. ο Πρεσβευτής της Αγγλίας επανήλθεν επί συνομιλίας ήν έσχε μετ’ αυτού, ο αείμνηστος Μεταξάς την 17η Ιανουαρίου, ε.ε εν σχέσει προς ενδεχομένην επίθεσιν των Γερμανών εναντίον της Ελλάδος διά της Μακεδονίας. Μοί έθεσε δέ το ερώτημα εάν η γενομένη προς αυτόν δήλωσις, καθ’ ην ή μεταφορά αγγλικών στρατιωτικών δυνάμεων εις τήν Μακεδονίαν θά ελάμβανε χώραν όταν γερμανικά στρατεύματα διαβαίνοντα τον Δούναβιν ή τά σύνορα της Δοβρουτσάς θά εισήρχοντο εις τήν Βουλγαρίαν, παρέμενεν ισχυρά. Παρακάλεσα τον ΙΙρεσβευτήν της Αγγλίας όπως επανέλθη τήν εσπέραν ίνα τω απαντήσω , καθόσον τήν στιγμήν εκείνην δεν είχον ύπ' όψει όλόκληρον τον σχετικόν φάκελον. Δεχθείς τον Σερ Μάικλ Πάλερετ την 9 μμ τω ενεχείρισα το συνημμένον σημείωμα δι ου εδήλουν ότι εθεώρουν έν ισχύι την γενομένην τόσον προσφάτως και τόσον ρητήν συμφωνίαν. Επέστησα όμως συγχρόνως τήν προσοχήν της βρετανικής κυβερνήσεως επί της ανάγκης ή άποσταλησομένη στρατιωτική βοήθεια ειναι σοβαρά, δια να αποβή δυνατή ή αποτελεσματική άμυνα της Ελλάδος. Και τούτο, διότι η πρόωρος αποστολή ανεπαρκών βρεταννικών δυνάμεων εις Ελλάδα ενώ δέν θά ήδύνατο να αποτρέψη την είσβολήν, ενείχε τον κίνδυνον να θεωρηθη ως πρόκλησις και νά προκαλέσει τήν επίθεσιν, ήτις θα απέβαινεν αποτελεσματική λόγω της ανεπαρκείας των αμυντικών δυνάμεων. Λόγω της σοβαρότητος του ζητήματος έκρινα αναγκαίον όπως συν τη άνακοινώσει του δοθέντος σημειώματος εις τον έν Λονδίνω Πρεσβευτήν μας δοθώσιν αύτω οδηγίαι προς ανάπτυξιν και υποστήριξιν των ημετέρων ως άνωτέρω απόψεων παρά τω Υπουργώ των Εξωτερικών της Μεγάλης Βρεταννίας. Το σημείωμα που εδωσε στον Πάλερετ ανέφερε:

Nous persistons dans notre ferme résolution de résister à tout prix contre une attaque allemande. Ayant lié son sort à celui de la Grande Bretagne et ayant une confiance absolue en sa grande alliée, la Grèce continuera à combattre à ses côtés jusqu'à la victoire finale. Nous répétons la déclaration faite le 18 janvier dernier par feu le Président Metaxas, suivant laquelle l'envoi d'une force britannique en Macédoine, n'aurait lieu que si les troupes allemandes en traversant le Danube ou la frontière de la Dobroudja pénétraient en Bulgarie . Reste à fixer à quoi s'éléverait et comment serait composée la force britannique qui serait envoyée en Macédoine dans nette éventualité, afin que le Gouvernement de S.M. Britannique soit en mesure de juger si, malgré le sacrifice que la Grèce est prête à Subir en résistant contre l'agresseur avec les faibles forces dont elle dispose sur le front Macédonien, les forces britanniques qui seraient expédiées seraient suffisantes avec les forces dont dispose la Grèce, pour enrayer l'attaque Allemand et pour encourager en même temps Yougoslavie et la Turquie à participer à la lutte. Car, il est certain que l'envoi prématuré de forces insuffisantes serait considéré par l'Allemagne comme une provocation et aurait comme conséquence immédiate de brusquer le déclanchement de l'attaque allemande contre la Grèce, en excluant dans ce cas, même le faible espoir que cette attaque pourrait être évitée. Les considérations exposées ci-haut ont comme seul but de fournir au Gouvernement de S.M. Britannique l'occasion d'examiner sérieusement la question sous cet angle, toute réserve étant exclue de notre part en ce qui concerne les obligations assumées par nous conformément à l'Aide-Mémoire du 18 janvier 1941 Le Gouvernement Royal serait heureux de connaître le point de vue du Gouvernement de S.M. Britannique sur ce qui précède.

«Επιμένουμε στην σταθερή απόφασή μας να αντισταθούμε με κάθε κόστος στη γερμανική επίθεση. Έχοντας συνδέσει τις τύχες μας της με την Μεγάλη Βρετανία, και έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στον μεγάλο της σύμμαχο , η Ελλάδα θα συνεχίσει να πολεμά στο πλευρό του μέχρι την τελική νίκη. Επαναλαμβάνουμε τη δήλωση που έκανε στις 18 Ιανουαρίου ο τελευτήσας Πρόεδρος Μεταξάς, ότι η αποστολή βρετανικής δύναμης στη Μακεδονία, θα πραγματοποιηθεί μόνο εφόσον τα γερμανικά στρατεύματα, διασχίζοντας το Δούναβη ή τα σύνορα της Δοβρουτσάς περάσουν στη Βουλγαρία . Μένει να καθαρισθεί η σύνθεση της βρετανικής δύναμης που θα σταλεί στη Μακεδονία ώστε κατ την κρίση της κυβέρνησης της Α.Μ να είναι σε θέση να αντισταθεί αποτελεσματικά ενάντια στον επιτιθέμενο μαζί με τις ασθενείς διαθέσιμες δυνάμεις στο Μακεδονικό Μέτωπο. Οι βρετανικές δυνάμεις που θα αποσταλούν θα πρέπει να είναι επαρκής για να σταματήσουν τη γερμανική επίθεση και να ενθαρρύνουν τη Γιουγκοσλαβία και τη Τουρκίας να συμμετάσχουν στον αγώνα. Γιατί είναι βέβαιο ότι η πρόωρη αποστολή ανεπαρκών δυνάμεων θα θεωρηθεί από τη Γερμανία ως πρόκληση και θα οδηγήσει σε άμεση εκδήλωση της γερμανικής επίθεσης εναντίον της Ελλάδας, αποκλείοντας εν προκειμένω, ακόμη και την αμυδρή ελπίδα ότι αυτή η επίθεση θα μπορούσε να αποφευχθεί. Τα εκτεθέντα παραπάνω έχουν προορισμό μόνο να δώσουν την ευκαιρία στην κυβέρνηση της Α.Υ να εξετάσει σοβαρά το ζήτημα από την άποψη αυτή, και δεν αφορούν στις υποχρεώσεις που ανελήφθησαν από εμάς Σύμφωνα με το υπόμνημα της 18 Ιανουαρίου 1941 Η βασιλική κυβέρνηση θα ήθελα να πληροφορηθεί τις απόψεις της κυβέρνησης της Αυτού Μεγαλειότητας. Στις 10 Φεβρουαρίου ο Κορυζής έστειλε οδηγίες στον πρέσβη στο Λονδίνο Χ. Σιμόπουλο για να ενημερώσει το Φόρειν Οφφις και σε αυτές τις οδηγίες εξέθεσε πολύ καλά τι πίστευε ο ίδιος για την άφιξη της αγγλικής βοήθειας».


 Το επείγον τηλεγράφημα του Κορυζή της 10ης Φεβρουαρίου 1941 ανέφερε:

 «Επισκεφθείς με προχθές Σάββατον Πρεσβευτής 'Αγγλίας μέ ήρώτησεν αν ισχύη συνεννόησις αυτού μετά Αειμνήστου Μέταξα γενομένη τήν 17 παρελθόντος μηνός και περιληφθείσα εις σημείωμα επιδοθεν υπ' αύτου εις Πρεσβευτήν την επομένη. Δήλωσις περί ής πρόκειται εχει ως εξής:«Μεταφορά Αγγλικών στρατιωτικών δυνάμεων είς την Μακεδονίαν θα έλάμβανε χώρα όταν γερμανικά στρατεύματα διαβαίνοντα Δούναβιν
ή σύνορα Δοβρουτσάς θά εισήρχοντο Βουλγαρίαν».
 Προκειμένου περί τόσον ρητής και προσφάτου δηλώσεως, εις ήν Πρεσβευτής έφαίνετο αποδίδων πολλήν σημασίαν, έκρινα ότι ώφειλον νά δηλώσω ότι θεωρώ ταύτην ίσχυράν και επελήφθην μάλιστα της ευκαιρίας να δηλώσω προσθέτως καθορίζων σαφώς τήν θέσιν μου, ότι και ό διάδοχος του Μεταξά εμμένει εις τήν σταθεράν εκείνου απόφασιν ν΄ άντιστη αντί πάσης θυσίας εις γερμανικήν έπίθεσιν. έκρινα όμως συγχρόνως αναγκαίον νά έπιστήσω τήν προσεχήν του Πρεσβευτού επί της ανάγκης νά εξεταστεί προσωπικώς αν ή δυναμένη να δοθή παρά της Αγγλίας στρατιωτική εις τήν Ελλάδα βοήθεια, μετά διατιθεμένης ύπό της Ελλάδος εις το Μακεδονικό Μετωπον μικράς ελληνικής στρατιωτικής δυνάμεως εκ τριών μεραρχιών, θα ήτο ικανή να αποκρούσει την γερμανικήν εισβολή.
Διότι εν έναντια περιπτώσει η πρόωρος εμφάνισις ανεπαρκών αγγλικών δυνάμεων έν Μακεδονία, ένω δεν 0ά ήτο ικανή να εμποδίσει την γερμανική εισβολή, είναι βέβαιον ότι θά προκαλέσει την γερμανική κατά της Ελλάδος έπίθεσιν και αν έτι υπήρχε γερμανική πρόθεσις να μη προχωρήσει πέραν της Βουλγαρίας ο γερμανικές στρατός.
 Αποστολή δέ ανεπαρκών βρεταννικών δυνάμεων εις Μακεδονίαν πιστεύομεν οτι οχι μόνον δέν θέλει ενθαρρύνει Τούρκους και Γιουγκοσλάβους είς το νά σπεύσωσιν εις βοήθειαν, αλλά ασφαλώς θά απογοητεύσει] και θά τους συγκράτησει είς τήν παθητικήν στάσιν ην τηρούν, δίδουσα μάλιστα είς αύτούς επιχειρήματα και δικαιολογίας δια τήν έξακολούθησιν της στάσεως ταύτης. Ταύτα πάντα διότι φοβούμεθα ότι ή Αγγλία κατά τήν περίοδον ταύτην, παρά πασαν έπιθυμίαν της, δέν δύναται διάθεση τάς απαιτουμένας σοβαράς δυνάμεις είς το Μακεδονικόν μέτωπον, κατόπιν μάλιστα της έξακολουθήσεως της τόσον άλλωστε επιτυχούς έκστρατείας είς Λιβύην. Απόδειξις τούτου είναι ή πρόσφατος δήλωσις Στρατηγού Ουέιβελ, γενομένη είς Μεταξάν τήν 15 παρελθόντος Ιανουαρίου, καθ' ην μόνον ώρισμέναι περιωρισμέναι δυνάμεις πυροβολικού θά ήδύναντο νά διατεθώσι. Αλλά και αν αποβή δυνατόν ήδη να σταλούν δύο ή και τρεις ακόμη μεραρχίαι, αύται απέχουσι πολύ του άριθμοΰ τών δέκα (10) μεραρχιών ών τήν όμαδικήν αποστολή ειχε ζητήσει τότε ώς ελάχιστον όριον βοηθείας ό Μεταξας διά τήν προκειμένην περίπτωσιν. Διότι κατά τάς ύπαρχούσας πληροφορίας, ή έν Ρουμανία δύναμις του γερμανικού στρατού, ανέρχεται ήδη εις 18 μεραρχίας διαρκώς αύξανομένας, τό δέ άποσταλέν ύλικόν ανταποκρίνεται είς τας άνάγκας 30 μεραρχιών. Έξ άλλου, ως γνωρίζετε, Βουλγαρία επεστράτευσε 14 μεραρχίας, έπραξε δέ τούτο ουχί βεβαίως δια να άμυνθή κατά της εισβολής του γερμανικού στρατού εις Βουλγαρίαν. Αναμφισβητήτως, ουδείς δύναται να είναι βέβαιος ότι η Γερμανία, εισβάλλουσα Βουλγαρίαν, δέν θά προχωρήση και περαιτέρω. Επειδή όμως ό κύριος αντικειμενικός αύτής σκοπός έν τη εκστρατεία ταύτη είναι νά συγκρατήσει τά Βαλκάνια και νά εμπόδιση την δημιουργίαν έν τή Βαλκανική αγγλικου μετώπου και επειδή ίσως κρίνη οτι τούτο επιτυγχάνεται και με μόνην τήν παρουσία της έν Βουλγαρία, δέν αποκλείεται ή έλπίς ν' άποφύγη τήν περαιτέρω είς τήν Ελλάδα επί του παρόντος τούλάχιστον προχώρησιν, ήν όμως άσφαλώς θά έπιχειρήση, αν έμφανισθοΰν είς Μακεδονίαν άγγλικά στρατεύματα. Οσονδήποτε δέ και αν η έλπίς αυτη είναι αμυδρά, δεν πρέπει η Αγγλία να μην εκτιμήσει δεόντως την σημασίαν αυτής, ήτις αποδεικνυομένη ως άκριβής θα απεμάκρυνεν εστω και προσωρινώς τήν καταστροφήν της Ελλάδος, τήν άπώλειαν πολυτίμων αγγλικών δυνάμεων και τήν ήθικήν μείωσιν της Αγγλίας και θά εδιδεν είς τήν Ελλάδα τον χρόνον νά τερματίση νικηφόρως τον έν Αλβανία άγώνα, οπότε τό μεγαλύτερον μέρος του εκεί στρατού μας θά ήδύνατο νά μεταφερθή και χρησιμοποιηθή είς Μακεδονίαν.

Ακριβώς δέ και διά τον πρόσθετον τούτον λόγον ύπογραμμίζομεν τήν εξαιρετικώς έπείγουσαν άνάγκην της ταχίστης αποστολής πολεμεφοδίων και άεροπλάνων ώς διά προηγουμένων διαβημάτων εχομεν ζητήσει.
Πάντως ή Ελλάς ό,τι ύπεσχέθη θά το έκτελέση πιστώς και περί τούτου ούδεμία πρέπει νά μείνη είς τήν άγγλικήν Κυβέρνησαν άμφιβολία. Θέτομεν όμως τάς ανωτέρω σκέψεις δι΄ ύμών ύπ' όψει της βρεταννικής Κυβερνήσεως, όπως μελετήση ταύτας επισταμένως και κρίνη επί τη βάσει των δυναμένων νά διατεθώσι δυνάμεων αν πρέπει ή αποστολή βρεταννικού στρατού είς Μακεδονίαν να ένεργηθή άμα τή εισβολή του γερμανικού στρατού είς Βουλγαρίαν ή άμα τή επιθέσει αύτου κατά της ' Ελλάδος.
 Δέν μας διαφεύγει βεβαίως ότι έν τή τελευταία ταύτη περιπτώσει η απώλεια του χρόνου θά είναι επιζήμια' αλλά έναντι της καταστροφής της Ελλάδος, ήτις είναι βεβαία έν περιπτώσει προώρου αποστολής ανεπαρκών βρεταννικών δυνάμεων, παραμένει έστω και ή αμυδρά έλπίς ότι ή Γερμανία δέν θα κρίνη αναγκαίο να προχωρήσει και πέραν της Βουλγαρίας. Και εν τω μεταξύ τα Επιτελεία, είτε διά την μίαν είτε διά την άλλην περίπτωσιν, αναμένουν τον καθορισμό της δυνάμεως της βρεταννικής βοηθείας διά την από κοινού μελέτη του τρόπου της ελεύσεως και κατατάξεως της βοηθείας ταύτης. Τα συμπεράσματα της μελέτης ταύτης, ήτις έπαναλαμβάνομεν είναι αναγκαία και εις την μίαν και εις την άλλην περίπτωσιν, θα ανακοινωθώσιν εγκαίρως εις τας δύο Κυβερνήσεις».

Από τα έγγραφα του Κορυζή, φαίνεται η συνεργασία του Βασιλιά με τον Πάλερετ και την SoE για να τον εξαπατήσουν και να τον πείσουν ότι ο Μεταξάς είχε δεσμευτεί στην άφιξη της Αγγλικής βοηθείας εάν και εφόσον οι Γερμανοί έμπαιναν στην Βουλγαρία.

Ο Κορυζής επέμεινε στην γραμμή Μεταξά για τις δέκα μεραρχίες και είχε την ελπίδα ότι θα μπορούσε οι Γερμανοί να μην επιτεθούν.

 Από τον συνδυασμό των γεγονότων φαίνεται ότι η δολοφονία του Μεταξά είχε αποφασιστεί στις συνομιλίες της 31ης Δεκεμβρίου, και είχαν γίνει οι προετοιμασίες και ότι στο διήμερο 15-17 Ιανουαρίου, του δόθηκε μια τελευταία ευκαιρία να μείνει ζωντανός, αλλά δεν την εκμεταλλεύτηκε. Το δηλητήριο του δόθηκε είτε στις 18 είτε στις 19 Ιανουαρίου και συμπίπτει με τον χρόνο που χρειάζεται το «κλοστρίντιουμ μποτουλίνουμ» να προκαλέσει την κατάρρευση του ανοσοποιητικού.
19 Ιανουαρίου 1941 έπεφτε και Κυριακή.  Πιθανόν  δώσανε στο Μεταξά το δηλητήριο με τη Θεία Μετάληψη.
Η εμφάνιση του πλαστού εγγράφου Μεταξά, του οποίου αντίγραφο δεν υπήρχε στα χαρτιά του πρωθυπουργού, αποτελεί πλήρη απόδειξη της δολοφονίας και για τον πλέον δύσπιστο.
Το έγγραφο του Κορυζή πρς τον Σιμόπουλο της 10ης Φεβρουαρίου, εξηγεί πλήρως τις είπε ο Κορυζής στον Γεώργιο στην ιδιαίτερη συνάντηση τους στην Μεγάλη Βρετάνια και επομένως  είναι σαφές γιατί τον καταδίωξαν ο Διάκος και ο Παύλος για να τον «αυτοκτονήσουν».



 



Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια που δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της ανάρτησης, όπως και σχόλια υβριστικά προς τους αρθρογράφους, προσβλητικά σχόλια προς άλλους αναγνώστες σχολιαστές και λεκτικές επιθέσεις προς το ιστολόγιο θα διαγράφονται.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...